دانلود پروژه رشته پزشکی درباره تعیین فراوانی موارد استفاده از ECT – قسمت سوم

دانلود پایان نامه

عوارض جانبی:

  • دیستونی حاد: دیستونی انقباض غیرارادی و مستمر عضلانی – اسكلتی است كه اغلب ناگهانی ظاهر شده منجر به حركت غیر ارادی می‌شود این عارضه دردناك و آزار دهنده بوده می‌تواند در همكاری بیمار مشكل ایجاد كند و عمدتاً در طی چند ساعت تا چند روز اول شروع مصرف دارو ایجاد می‌شود.
  • پاركینسونیسم: چهره ماسكه، رژیدیتی چرخ دندهای، كندی حركات، ترمور، وضعیت خمیده بدن، آبریزش دهان. این علایم طی چند هفته اول شروع مصرف دارو ایجاد شده در خانمها و افراد مسن بیشتر دیده می‌شود.
  • نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید
  • سندروم خرگوش: حركات سریع و ظریف لبها كه دیرتر ظاهر شده با آنتی كولینرژیك كنترل می‌شود.
  • آكاتژیا: احساس ناخوشایند بیقراری عضلانی، بیمار بیقرار شده،‌ آژیته و عصبانی است، و مرتباً پا به پا می‌شود.
  • دیسكنیزی تأخیری: حركات كره آتتوئید نامنظم، غیرارادی و غیرطبیعی است كه اغلب در زبان و عضلات صورت دیده می‌شود.
  • سندرم نورولپتیك بدخیم: با تریاد تب، رژدیتی عضلانی ، كاتاتونیا، تغییرات سیستم اتونوم و یافته های آزمایشگاهی مشخص می‌شود.

افزایشCPK، لوكوسیتوز، افزایش آنزیمهای كبدی وجود میوگلوبین در ادرار دیده می‌شود.

  • اثرات آنتی كولینرژیك: شایعترین اثرات خشكی دهان، كاهش تعریق، یبوست، تیرگی دید، دشواری دفع ادرار، اختلال تمركز، توجه و حافظه است.
  • اثرات قلبی: تغییرات EKG مانند افزایش فاصلهQT ، PR پائین رفتن ST ، آریتمی‌و مرگ ناگهانی دیده می‌شود.
  • هایپوتانسیون وضعیتی: ناشی از بلوك گیرنده های آلفا آدرنرژیك است.
  • اثرات چشمی: مهمترین عارضه چشمی‌رتینیت پیگمانته است.

سایر عوارض : ژنیكوماستی، گالاكتوره، آمنوره، افزایش وزن، كاهش لیبیدو، اختلال عملكرد جنسی،‌ كاهش آستانه تشنج، اگرانولوسیتوزیس، تغییرات پوستی.

آنتی سایكوتیك آتیپیك:

مكانیسم اصلی تأثیر آنها مهار گیرنده های D2 نیست بلكه دیگر گیرنده های دوپامین و گیرنده های سروتونین نیز دخیل است.

در این گروه كلوزاپین، اولان زاپین، ریسپریدون وجود دارند.

  • كلوزاپین: تأثیر اصلی آن بر روی D4 D3 D1 و نیز 5HT2 و گیرنده نورآدرنرژیك آلفا یك است.

موارد استفاده اصلی آن اسكیزوفرنیای مقاوم به درمان با داروهای كلاسیك است.

عوارض جانبی: عوارض قلبی- عروقی، خونی، تشنج، عورض كبدی، خواب آلودگی، سیالوره، افزایش وزن،‌ یبوست، و دیگر عوراض آنتی كولینرژیك نیز شایع است. مهمترین عوارض جانبی این داروها ایجاد اگرانولوسیتوز می‌باشد.

  • ریسپریدون: این دارو بر گیرنده های آلفا یك ، آلفا دو ، H1 D2 HT2 مؤثر است. شایعترین عارضه آن خواب آلودگی است از عوارض دیگر این دارو، افزایش پرولاكتین، عوارض اكستراپیرامیدال، افزایش وزن،‌ هایپوتانسیون وضعیتی، سنكوپ، آریتمی‌است.
  • اولان ژاپین: بر روی گیرنده های D1 D2 D3 D4 5HT2 آلفا آدرنرژیك و گیرنده‌های موسكارینی آنتی كولینرژیك مؤثر است.

عوارض جانبی، خواب آلودگی، هایپوتانسیون وضعیتی، سنكوب، افزایش SGPT،‌ افزایش وزن، افزایش پرولاكتین.

نور درمانی: Ligh therapy phototherapv

در نور درمانی بیمار روزانه در معرض نور مصنوعی قرار داده می‌شود. این روش درمانی مبتنی بر دانش كرونوبیولوژی (chronobiology) است. مهمترین مورد استفاده از نور درمانی اختلال در افسردگی اساسی با الگوی فصل است، نور درمانی مستلزم مواجه با نور شدید است بیمار در صبح و عصر در معرض نور قرار می‌گیرد. فرد باید از نگاه مستقیم به نور خودداری كند، اثرات درمانی طی 3-4 روز ظاهر شده و در طی 1-2 هفته كامل می‌شود. عوارض نامطلوب آن سردرد، احساس فشار در چشم، احساس تنش، تحریك پذیری است.

محرومیت از خواب Sleep tion depriva

محروم ساختن از خواب به عنوان درمان كوتاه مدت اختلال افسردگی به صورت مكمل درمان دارویی است. یك شب محرومیت از خواب به كاهش چشمگیر علایم افسردگی منجر می‌شود. متأسفانه اثرات مفید فقط یك روز دوام دارد. بعضی از مطالعات نشان داده كه پیشگیری از خواب REM همان تأثیر محرومیت از خواب كامل را دارد.

جراحی روانی: Psychosurgery

جراحی روانی عبارت است انجام عمل جراحی روی مغز به منظور كاستن از علایم بیماری روانی . این روش در اختلالات شدید روان پزشكی مقاوم به درمانهای سنتی دیگر كاربرد دارد.

در این روش یا نواحی خاصی از مغز تخریب می‌شود( مثل لوبوتومی، سینگولاتومی) یا راه ارتباطی قطع می‌شود مثل ترااكتوتومی، لوكوتومی.

پیشرفتهای جدید در جراحی اعصاب منجر به مطرح شدن دوباره این روش درمانی شده است.

اختلال افسردگی اساسی و اختلال وسواس – جبری دو اختلال عمده ای هستند كه بیش از سایر اختلالات روان پزشكی نسبت به جراحی روانی پاسخ درمانی نشان می‌دهند. بدیهی است این روش درمانی در بیماران مزمن و موارد ناتوان كننده مقاوم به درمان های معمول با رعایت ضوابط تشخیصی خاص كاربرد دارد.

ECT :

درمان از طریق ECT :

ECT یك روش غیر دارویی مهم است كه درمان مؤثری برای بیمارانی محسوب می‌شود كه از اختلالات عصبی روانی شدید خاصی رنج می‌برند. داروهای روانی در بیشتر بیماران مبتلا به اختلالات افكتیو و اسكیزو فرنی بهبود قابل توجهی موجب می‌گردد. اما اقلیت مهمی‌از بیماران یا به درمان دارویی پاسخ نمی‌دهند و دچار عوراض جانبی شدیدی می‌گردند كه استفاده از دارو را غیرقابل تحمل می‌سازد و یا علایمشان آنقدر شدید است كه تنها از مداخله سریع و اورژانسی و پاسخ سریع سود می‌برند. در چنین بیمارانی ، ECT روش مفید، مطمئن و در بعضی موارد، نجات بخشی است.

ECT عبارت است از عبور جریان الكتریكی ضعیفی از میان مغز بمنظور القاء یك تشنج ژنرالیزه در سیستم عصبی تحت بیهوشی عمومی‌و استراحت عضلانی. اگر چه ممكن است پاسخ مطلوب به ECT بسرعت رخ دهد ولی معمولاً بروز نتایج بالینی نیازمند چندین بار درمان در عرض چندین هفته است. معمولاً بیماران این روش درمانی را بخوبی تحمل كرده و می‌توان از این روش بعنوان پروفیلاكسی برای حفظ بهبود نسبی یا كامل علایم استفاده برد. پیشرفتهای جدیدی كه در زمینه انجام ECT حاصل شده است، موجب كاهش عوارض جانبی از قبیل كاهش حافظه شده اند. در حال حاضر، ECT مؤثرترین درمان موجود برای بیماران بستری مبتلا به افسردگی ماژور بوده و در درمان بیماران مبتلا به مانیا، كاتاتونیا، اسكیزوفرنیا و اختلالات عصبی خاصی مفید است.

مروری بر تاریخچه:

اولین مورد استفاده درمان تشنجی در اختلالات روانی در عصر جدید به Ladisiaus von meduna در سال 1943 بر می‌گردد. اساس استفاده از این روش درمانی بر این باور استوار بود كه علایم سایكوتیك بیماران مبتلا به سایكوز و اپی لپسی بدنبال تشنجهای خودبخودی بهبود می‌یابد. Von meduna با فرض وجود یك ارتباط بیولوژیك بین تشنج و سایكوز، از طریق كافور برای القاء تشنج بیماران سایكوتیك بهره برد. از 26 بیماری كه تحت درمان بودند، 13 نفرشان دچار بهبود نسبی یا كامل علایم شدند. تزریق طولانی مدت كافور موجب بروز عوارض بالینی متعددی شد كه بیانگر لزوم اجرای یك روش مطمئن تر برای القاء تشنج بود. Von medula دریافت كه استفاده از Pentylentetrazol ماده ای كه اكنون می‌دانیم باز دارنده رسپتور گاماآمینوبوتیریك اسید نوع A است، بهتر از تزریق كافور است ولی باز هم با مشكلات متعددی همراه است.

در سال 1938، Luigi bini و Ugo cerletti برای اولین بار كاربرد درمانی تشنج های الكتریكی را در انسان تجربه كردند. انگیزه آن دو، استفاده از دوزهای كنترل شده جریان الكتریكی برای اهداف درمانی بود ولی در ابتدا این درمان را در حیوانات، خطرناك یافته بودند،‌ اگر چه تعدادی از حیواناتی كه تحت تحریك الكتركی قرار گرفته بودند، مردند. ولی Certetti مشاهده كردند كه این مرگها ناشی از جریان مستقیم برق از میان قلب است و اینكه در صورت عبور جریان از میان سر، خطر چندانی قلب را تهدید نمی‌كند. این محققین بدنبال چندین آزمایش موفق بر روی حیوانات ، برای اولین بار ECT را بر روی یك مرد 39 ساله مبتلا به سایكوز حاد ، آزمایش كردند. این بیمار توسط 11 تشنج الكتریكی تحت درمان قرار گرفته و بهبود قابل توجهی در سایكوز وی حاصل شد. القاء الكتریكی تشنج مطمئن تر از روش های دارویی Von meduna بود. بدنبال موفقیت Cerltti و Bini ، Lotha Kalinowsky در سال 1939 روش ECT را در امریكا بنیان نهاد.

این تلاشهای اولیه راه را برای استفاده عمومی‌تر از ECT در عصری كه بیشتر داروهای روانی كنونی ناشناخته بود، هموار ساخت. درمانهای اولیه با مشكلات بی شماری همراه بود از جمله میزان بروز بالای شكستگی و در رفتگی استخوانهای بلند و نیز شكستگی‌های همراه با فشردگی ستون فقرات. این شكستگی ها از انقباضات شدید عضله در نتیجه عبور مستقیم جریان الكتریسیته از میان بدن و فاز تونیك تشنج های ژنرالیزه بود. در سال 1940، AEBenetti استفاده از كورار را بعنوان شل كننده عضلات بمنظور اجتناب از این انقباضات عضلانی و كاهش احتمال بروز شكستگی پیشنهاد نمود. سیر پیشرفتهای قابل توجه در زمینه روشهای بیهوشی در ECT عبارت بود از استفاده معمول از بیهوشی عمومی‌واكسیژناسیون وسیع در سراسر طول عمل همراه با مونیتورینگ قلبی و میزان اشباع اكسژن بمنظور جلوگیری از بروز عوراض قلبی- ریوی و كاهش هایپوكسی.

بمنظور حفظ كارایی درمانی این روش و جلوگیری از بروز عوراض جانبی شدید و نیز افزایش پذیرش آن از سوی بیمار، ابداعات دیگری نیز در تكنیك ECT حاصل شد. فواید درمانی تشنج های القاء شده شیمیایی و عدم موفقیت ایمپالسهای الكتریكی ضعیف در القاء یك پاسخ بالینی مؤثراست كه برای ثمربخش بودن ECT، بروز تشنج الزامی‌است. محركهای الكتریكی دارای پالس كوتاه مدت و قرار دادن الكترود در نیمكره غیرغالب مغز موجب كاهش عوراض جانبی ذهنی میگردد. ECT به روشی كه امروزه مورد استفاده قرار می‌گیرد، یك روش نستباً مؤثر،‌ مطمئن و وسیله مفیدی در درمان بیماران مبتلا به اختلالات روانی شدید است.

كاربرد ECT در روانپزشكی در طول سالیان، همواره افزایش و كاهش داشته است. باور قوی اولیه مبتنی بر كارایی ECT در درمان اسكیزوفرنی تدریجاً با این باور كه ECT تأثیر خاصی در درمان افسردگی دارد، جایگزین شد.

درمانهایی كه در سالهای اولیه پس از ابداع این روش بطور وسیعی در مراكز عمومی‌ارائه می‌شد، در حال حاضر بیشتر در مراكز خصوصی ارائه می‌گردد. در حال حاضر تخمین زده می‌شود كه سالانه 100000 بیمار تحت درمان با ECT قرار می‌گیرند.

فاكتورهای الكتریكی در ECT :

محركهای ECT : شواهد زیادی نشان می‌دهد كه برای بروز فواید بالینی ECT، تولید مكرر تشنج های ژنرالیزه CNS الزامی‌است. بنابراین ، هدف از برگزاری یك جلسه درمانی ECT، القاء یك تشنج ژنرالیزه با مدت كافی در CNS است. محركهای الكتریكی ضعیف و یا محركهایی كه باعث القاء تشنج های كانونی می‌شوند، فاقد اثر درمانی اند. مشابهاً، درمانهایی كه در آن تشنج بلافاصله پس از تحریك خاتمه می‌یابد، بی تأثیرند. برای فهم چگونگی تولید تشنج بواسطه تحریك الكتریكی و نیز چگونگی اندازه گیری محركهای الكتریكی بكار رفته در ECT، باید از چندین اصل اساسی الكتریسیته آگاه بود. بافتهای قابل تحریك بوسیله عبور جریان و یا بطور دقیقتر با حركت یونها در طول غشای سلولی ، تحریك می‌شوند. جریان بر حسب آمپر اندازه گیری شده و عبارتست از میزان بار الكتریكی (Q) بر حسب كولون كه در واحد زمان (t) جریان می‌یابد. بنابراین I=Q/T . نیرویی كه موجب جریان می‌گردد، عبارتست از دامنه الكتریكی ( كه بر حسب ولت (v) ) اندازه گیری می‌شود. ارتباط بین جریان و ولتاژ بوسیله قانون اهم بیان می‌شود: V=IR كه در آن R مقاومت در برابر عبور جریان است كه با واحد اهم اندازه گیری می‌شود. قانون اهم در مدارهای جریان مستقیم (DC) صدق می‌كند.

درمان با ECT عبارتست از كاربرد الكتریسیته بصورت یك جریان متناوب (AC) میزان مقاومت مدار بطور دقیق تری با امپدانس بیان می‌شود.(Z). امپدانس عبارتست از مقاومتDC كه شامل اصطلاحات ظرفیت ( قابلیت ذخیره بار الكتریكی بر روی هادی هایی كه بوسیله عایقهایی از یكدیگر جدا شده اند) و هدایت ( قابلیت القاء ولتاژ در طول بافت) نیز می‌گردد. چون مغز معمولاً فاقد فلز است، اصطلاح هدایت در مورد آن صدق نمی‌كند. اما قابلیت ذخیره بار الكتریكی بر روی هر سمت لیپید دو لایه یك خصوصیت بیوفیزیكال مهم غشای سلولی است. بناراین ظرفیت جزء مهمی‌در مدارهای ECT است. بعلاوه ، امپدانس دارای دو جزء استاتیك و دینامیك می‌باشد.

متأسفانه اطلاعات كنونی ما در مورد تغییرات امپدانس دینامیك در ECT اندك است. در مدار ECT ، بیشترین امپدانس استاتیك جریان در طول جمجمه است( حدود ohm/cm 18000 ) در حالیكه امپدانس جریانی كه از پوست و بافت مغز عبور می‌كند، تنها در حدود ohm/cm200 می‌باشد. به هنگام استفاده از تحریك الكتریكی از طریق قرار دادن الكترود بر روی سر بیمار، مسیر با امپدانس كم در طول پوست بین الكترودها ایجاد می‌گردد.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment