دانلود پروژه رشته روانشناسی در مورد اختلالات وابسته به مواد – قسمت اول

دانلود پایان نامه

اختلالات وابسته به مواد

اختلالات وابسته به الكل:

درك اثرات الكل و اهمیت بالینی اختلالات وابسته به الكل در كار روان شناسی ضرروی است. مسمویت با الكل سبب بروز تحریك پذیری، رفتار خشن، احساس افسردگی و در موارد نادر توهم و هذیان می‌شود. میزان روبه افزایش و طولانی مدت الكل تحمل و انطباق بدنی شدیدی ایجاد می‌كند به طوریكه قطع مصرف ممكن است سبب بروز سندرم ترك شود. سندرم ترك الكل با بی‌خوابی، بیش فعالی دستگاه عصبی خود مختار و احساس اضطراب همراه است. بنابراین ضمن ارزیابی مشكلات زندگی و نشانه‌های روانی بیمار درمانگر باید این احتمال را مد نظر قرار دهد كه ممكن است وضعیت بالینی ناشی از اثرات الكل باشد. وابستگی به الكل و سوء مصرف آن معمولاً الكلیسم نامیده می‌شود.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

عواملی كه در میزان مصرف الكل بررسی شده‌اند عبارتند از:

  • نژاد و موقعیت: تحقیقات نشان داده است كه بالاترین میزان مصرف الكل متعلق به سفید پوستان است. میزان میگساری در بین سیاه پوستان كمتر از سفید پوستان و اسپانیایی تبارهاست.
  • جنس: احتمال میگساری در مردها بسیار بیشتر از زنهاست. 3

3ـ منطقه و شهرنشینی:احتمال میگساری در مناطق بزرگ شهری و همچنین مناطق مرفه نشین بیشتر است.

  • سطح تحصیلات: بر خلاف الگوی مصرف داروهای قاچاق هر چه سطح تحصیلات فرد بالاتر باشد احتمال مصرف الكل بیشتر است.

5عوامل اقتصادی ـ اجتماعی: اختلالات وابسته به الكل در تمامی طبقات اقتصادی ـ اجتماعی دیده می‌شود. افرادیكه ترك تحصیل كرده‌اند و یا سابقه مدرسه گریزی و بزهكاری مكرر دارند بیشتردر معرض خطر سوء مصرف الكل‌اند.

همراه سوء مصرف الكل اختلالات خلقی و اضطرابی دیده می‌شود. حدود 30 تا 40 درصد افراد مبتلا به اختلالات وابسته به الكل زمانی در طول عمر خود واجد ملاك‌های تشخیص اختلال افسردگی عمده می‌شوند.

افسردگی در زنان مبتلا به این اختلال شایعتر از مردان مبتلا است. برخی مطالعات نشان داده‌اند در افرادی كه بطور توام به اختلال وابسته به الكل و اختلال افسردگی عمده هشتند غلظت‌های متابولیست‌های دو پامین و GABA در مایع مغزی نخاعی CSF پایین‌تر است.

بسیاری از افراد الكل را به منظور رفع اظطراب مصرف می‌كنند. هر چند ابتلای تؤام اختلالات وابسته به الكل و اختلالات خلقی بطور نسبتاً وسیع شناخته شده است. اما كمتر كسی می‌داند كه شاید 20 تا 50 درصد همه افراد مبتلا به اختلالات وابسته به الكل واجد ملاك‌های تشخیصی یك اختلال اضطرابی هستند. فوبی‌ها و اختلال P anic بخصوص تشخیص ‌های تؤام شایع در این بیماران هستند.

مصرف الكل می‌تواند در درصد بالایی از خودكشیها مؤثر باشد. عواملی كه خودكشی بیماران مبتلا به اختلالات وابسته به الكل ربط داده شده‌اند عبارتند از: وجود دوره افسردگی همزمان، سیستم حمایت روانی ـ اجتماعی ضعیف، وجود یك اختلال طبی جدی همزمان، بیكاری و تنها زندگی كردن.

در بحث سبب شناسی اختلالات وابسته به الكل در واقع همچون همه اختلالات روانی دیگر احتمالاً گروه ناهمگنی از فرآیندهای بیماری‌ را در بر‌می‌گیرند در هر فرد خاص عوامل روانی ـ اجتماعی، ژنتیك یا رفتاری ممكن است مهمتر از عوامل دیگر باشد شامل:

1سابقه كودكی: محققین در سوابق كودكی كه بعدها مبتلا به اختلالات وابسته به الكل می‌شوند و نیز در كودكانی كه بدلیل ابتلای یك یا هر دو والد در خطر ابتلا به اختلال وابسته به الكل قرار دارند چندین عامل را شناسایی كرده‌اند. یافته‌ها حاكی از آن است كه برخی از كاركردهای زیستی قابل توارث مغز ممكن است شخص را برای اختلال وابسته به الكل مستعد می‌سازد.

2- نظریات سایكو دینامیك: نظریات سایكودینامیك در مورد اختلالات وابسته به الكل به فرضیه‌های مربوطه به سوپر ایگوی كاملاً تنبیه‌گر تثبیت در مرحله دهانی متمركز‌اند. بر طبق نظریه روانكاوی افرادی كه سوپر ایگوی سختگیری دارند و خود تنبیه‌گر هستند برای كاستن از استرس ناخودآگاه به الكل روی می‌آورند.

3ـ نظریات فرهنگی ـ اجتماعی: برخی از زمینه‌های اجتماعی شخص را به افراط در الكل می‌كشانند. خوابگاههای دانشجویی و پایگاههای نظامی دو نمونه از مكانهایی هست كه در آنها مصرف افراطی و فراوان الكل اغلب بهنجار و از نظر اجتماعی مقبول تلقی می‌شوند. برخی گروههای فرهنگی و قومی در مورد مصرف الكل بیش از گروههای دیگر محدودیت دارند. برای مثال آسیایی‌ها و پروتستان‌های محافظه كار كمتر از پروتستان‌های لیبرال و كاتالیك‌ها الكل مصرف می‌كنند.

  • عوامل رفتاری و یادگیری: عادات مشروب خوری درون خانواده به مصرف الكل تأثیر میگذارند ولی تحقیقات نشان‌ می‌دهد كه این عادت كمتر از آنچه كه قبلاً تصور می‌شد تأثیر مستقیمی در بروز اختلالات وابسته به الكل دارد. از دیدگاه رفتاری جنبه‌های تقویت مثبت الكل می‌تواند در فرد احساس رفاه و سرخوشی‌ ایجاد كند و ترس و اظطراب او را كاهش دهد، كه این خود فرد را به مصرف بیشتر الكل تشویق می‌كند.

4 عوامل ژنتیك و سایر عوامل زیستی: داده‌ها موقتاً حاكی است كه حداقل در برخی انواع اختلالات وابسته به الكل یك جز ژنتیك وجود دارد. ( مطالعات مربوط به بستگان و دوقلوها ).

تأثیر الكل بر مغز، در زمینه‌های رفتاری و خواب می‌باشد. هر چند مصرف الكل در هنگام شب معمولاص موجب تسهیل به خواب رفتن می‌شوند اما اثرات نامطلوبی بر ساختار خواب می‌گذارد با كاهش مرحله خواب REM ، كاهش خواب عمیق ( مرحله‌ها ) و افزایش انقطاع خواب می‌شود. بنابراین الكل به خوابیدن كمك نمی‌كند.

وابستگی و سوء مصرف الكل:

نیاز به مصرف روزانه مقادیر زیادی الكل برای دستیابی به عملكرد كافی، الگوی منظم مصرف افراطی الكل محدود به روزهای آخر هفته و دوره‌های طولانی پرهیز كه در فواصل آنها به مدت چند هفته تا چند ماه افراط در مصرف الكل صورت می‌گیرد همگی قویاً حاكی از وجود وابستگی به الكل و سوء مصرف است. الگوهای مصرف الكل اغلب با رفتارهای خاصی همراهند:1ـ ناتوانی برای قطع یا كاهش مصرف. 2ـ تلاش مكرر برای كنترل یا كاهش افراطی در مصرف از طریق دوره‌های پرهیز موقت یا محدود كردن مصرف به اوقات خاصی از روز. 3ـ میگساری ( مستی در تمام طول روز حداقل به مدت 2 روز ). 4ـ مصرف گاه به گاه یك پنجم گالن مشروب تقطیری ( یا معادل آن شراب یا آبجو ). 5ـ دوره‌های فراموشی برای رویدادهایی كه در جریان مستی روی داده‌اند. 6ـ ادامه مصرف علیرغم اختلال جسمی جدی كه شخص می‌داند مصرف الكل آن را تشدید می‌كند. 7ـ نوشیدن الكل غیر خوراكی نظیر سوخت و محصولات صنعتی حاوی الكل. بعلاوه افراد دچار سوء مصرف و وابستگی به الكل به علت مصرف الكل در عملكرد شغلی یا اجتماعی دچار اختلال هستند نظیر خشونت ضمن مستی، غیبت از كار، از دست دادن شغل، مشكلات قانونی و  … انواع وابستگی‌ها به الكل : پژوهشگران مختلف عمدتاً بر اساس ویژگیهای پدیدار شناختی سعی كرده‌اند وابستگی به الكل را به انواع مختف تقسیم‌بندی كنند. گروهی از محققین سه نوع پیشنهاد كرده‌اند: 1ـ مشروب خوار مسأله ساز كه در مراحل اولیه هنوز واجد سندرم‌های وابستگی به الكل نیست. 2ـ مشروب خورهای معاشرتی كه میل دارند روزانه به طور متوسط و در موقعیت‌های اجتماعی الكل مصرف كنند. 3ـ مشروب خورهای اسكیزوئید ـ منزوی كه وابستگی شدید دارند و معمولاً در تنهایی مقادیر زیادی الكل مصرف می‌كنند.

یك طرح پیشنهادی دیگر بدین صورت است.

1ـ الكلیسم ضد اجتماعی كه نوعاً با شیوع بیشتر در مردها،پیش آگهی به، شروع زودرس همراه است و ارتباط نزدیكی با اختلال شخصیت ضد اجتماعی دارد.

2ـ الكلیسم رشدی فزاینده: این نوع الكلیسم با تمایل اولیه برای سوء مصرف الكل همراه است كه با گذشت زمان و تشویق انتظارات فرهنگی در فراهم كردن فرصت مشروبخواری روبه افزایش می‌گذارد.

3ـ الكلیسم عاطفه منفی كه در زنها شایع تر از مردان است. طبق این فرضیه زنها ممكن است برای تنظیم خلق و كمك به روابط اجتماعی الكل مصرف كنند.

4ـ الكلیسم رشدی كاهنده كه با دوره‌های افراط در مصرف الكل همراه است و با پیشرفت سن و در پاسخ به انتظارات فزاینده جامعه و در ارتباط با شغل و خانواده از دوره‌های میسگاری كاسته می‌شود.

علائم مسمومیت با الكل:

مصرف مقادیر كافی الكل، تغیییرات رفتاری غیر انطباقی خاص، علائم تخریب عصبی و فقدان سایر تشخیص‌ها یا اختلالاتی كه با این اختلال اشتباه می‌شوند. مسمویت با الكل یك اختلال جزئی نیست و در موارد شدید شاید به اغماء، تضعیف تنفسی و مرگ بدلیل ایست تنفسی یا آسپیرا سیون مواد استفراغی منجر شود. درمان مسمومیت با الكل مستلزم حمایت تنفسی مكانیكی در واحد مراقبت ویژه و توجه به تعادل اسید ـ باز، الكترولیت‌ها و درجه حرارت بدن بیمار است. برخی مطالعات جریان خون مغز در حین مسمومیت با الكل نشان داده است كه پس از مصرف مقادیر كم الكل جریان خون مغز افزایش یافته و با مصرف مدام كاهش می‌یابد.

ترك الكل حتی بدون دلیریوم مسأله‌ای جدی است و با تشنج و بیش فعالی دستگاه خود مختار همراه است. شرایطی كه ممكن است زمینه‌ساز نشانه‌های ترك باشند و یا موجب تشدید آنها شوند عبارتند از : خستگی ، سوء تغذیه، بیماری جسمی و افسردگی. علامت كلاسیك ترك الكل رعشه است. هر چند طیف نشانه‌ها ممكن است گسترش یافته و نشانه‌های سایكوتیك وادراكی ( نظیر هذیان‌ها و توهمات )، حملات تشنجی و نشانه‌های دلیریوم كه امروزه دلیریوم ترك الكل نامیده می‌شود را در بربگیرد. رعشه ظرف 6 تا 8 ساعت پس از قطع مصرف الكل ظاهر می‌شود. نشانه‌های سایكوتیك و ادراكی 8 تا 12 ساعت، حملات تشنجی 12 تا 24 ساعت و دلیریوم 72 ساعت پس از قطع مصرف الكل شروع می‌شوند. درمان دارویی برای كنترل نشانه‌های ترك الكل بنز و دیازپین‌ها هستند. بنز و دیازپین‌ها به كنترل فعالیت تشنجی، دلیریوم، اضطراب، افزایش فشار خون، تعریق و لرزش همراه با ترك الكل كمك كنند. بنز و دیازپین‌ها را می‌توان به طریق خوراكی یا غیر خوراكی تجویز كرد. درمان با دوز بالا شروع شده با بهبود بیمار آن را كاهش می‌دهیم.

درمان برای دلیریوم ترك الكل:

بهترین درمان پیشگیری است بیمارانی كه در جریان ترك الكل دچار پدیده‌های ترك می‌شوند باید تا زمانی كه خط دلیریوم منتفی شده است تحت درمان با یك بنز و دیازپین قرار گیرند.

پس از ظهور دلیریوم بایستی 50 تا 100 میلی‌گرم سلمرودیازپوكساید هر 4 ساعت از راه خوراكی دریافت كنند و در صورتی كه استفاده از داروی خوراكی ممكن نباشد باید از لورازپام وریدی استفاده كرد. داروهای ضد جنون ممكن است آستانه تشنجی را در بیماران كاهش دهند و به همین دلیل باید از مصرف آنها اجتناب شود. رژیم غذایی پر كالری غنی از كربوهیدرات تقویت شده با مولتی ویتامین نیز حائز اهمیت است. مهار فیزیكی بیماران مبتلابه دلیریوم خطرناك است. زیرا این بیماران تا سرحد تحلیل قوا در مقابل آن مقاومت خواهند كرد. اگر بیمار آشفته و غیر قابل كنترل باشد می‌توان از اتاق ایمنی انفرادی استفاده كرد. كم آبی بدن كه اغلب بر اثر تب و تعریق بروز می‌كند بادادن مایعات وریدی یا خوراكی قابل اصلاح است. در جریان ترك غالباً بی‌اشتهایی، استفراغ و اسهال نیز بروز می‌كند. روان درمانی حمایتی و محبت آمیز در درمان دلیریوم اهمیت اساسی دارد. این بیماران اغلب به

دلیل نشانه‌های بحرانی خود پریشان هراسان و مضطربند و حمایت كلامی ماهرانه ضرورت حتمی دارد.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment