دانلود پروژه رشته تربیت بدنی در مورد بیماری ام اس – قسمت سوم

دانلود پایان نامه

در نوع پیشرونده ام اس میلین و آكسونها دچار تخریب جدی میشوند. گمان نمی رود تورم در سیستم مركزی اعصاب عامل باشد ( آنجائیكه سلولها به دیگر سلولها حمله میكنند ) اما بجای آن سلولها بخودی خود میمیرند كه این پدیده را apoptosis مینامند. گاهی اوقات ام آر آی پیشرفت مداوم در اختلالات آكسون و atrophy مغز را در مراحل اولیه MS نشان میدهد. این یافته ها این عقیده را كه درمان ام اس بزودی پیدا میشود تقویت میكند. شواهد نشان میدهد كه سلولها نیاز به بازسازی این آكسونها داشته و میلین احتمالا هنوز در نواحی خسارت دیده وجود دارند و درمانهایی برای فعال نمودن این سلولها پیدا می شود.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

ضایعات و سلولهای گلبول سفید

اگر چه محققان هنوز باید تایید كنند كه كدام عامل اولیه منجر به تخریب میلین و آكسون می باشد ولی عوامل بسیاری كه در این مورد درگیر هستند تعیین شده اند. یك عود بیماری ام اس وقتی شروع میشود كه میلین ملتهب و متورم میشود. به این ناحیه متورم شده Lesion یا ضایعه گفته میشود. مویی رگها در ناحیه, بزرگ شده و سلولهای گلبول سفید فعال به بافتهای مغز نشت میكنند. این سلولهای برانگیخته ماده شیمیایی بنام cytokines ترشح میكنند كه سلولهای خاصی بنام macrophages را فعال می كنند این سلولها میلین را تخریب می كنند.

گلبولهای سفید واحد اصلی سیستم ایمنی هستند و بوسیله بدن برای مبارزه با مواد خارجی تولید می شوند مواد خارجی كه میتوانند باعث عفونت و بیماری در انسان شود. اغلب محققان معتقد هستند كه ام اس یك بیماری خود ایمنی است بیماریی كه در آن گلبولهای سفید خون بطور اشتباه به سلولهای خودی حمله میكنند.

Macrophages

سلولهای گلبول سفید خون از thymus , spleen و گره های لنفاو تشكیل شده اند دو نوع از سلولهای گلبول سفید خون در ارتباط با ام اس هستند: سلولهای بزرگتر بنام macrophages و سلولهای كوچكتر بنام lymphocytes .

Macrophages همچنین به سلولهای لاشخور معروفند زیرا با محاصره و خوردن آشغالها باعث تمیزی نواحی می شوند اما برای بیماران ام اس آنها میلین ها را می خورند Macrophages ترشح كنندهproteases هستند كه عامل نابودی میلین ها می باشند. Macrophages همچنین تولید كننده prostaglandins هستند كه تا حدی باعث تورم بیشتر و اختلال در عملكرد سیستم ایمنی میشوند و حتی ممكن است باعث توقف مطلق این سیستم شوند. بعلاوه Macrophages ترشح كننده free oxygen radicals هستند كه تاثیر اساسی روی علكرد سیستم ایمنی بوسیله تخریب سلولها و افزایش نورم دارند.

Lymphocytes

در میان انواع زیاد Lymphocytes دو نوع B-lymphocytes و T-lymphocytes در مغز و استخوان وجود دارند كه immunoglobulins را تولید میكنند ( gammaglobulins نیز نامیده میشوند) كه اغلب آنتی بادی هستند ( سلولهایی كه با بیماریها و عفونتها میجنگند). امروزه تصور میشود آنتی بادیها قادرند به میلین صدمه بزنند.

درمانهایی برای این سلولهای B و آنتی بادی ها ممكن است محور دیگری برای داروهای آینده بر علیه این بیماری باشد.

بیشتر T-lymphocyte ها در غده thymus دوره بلوغ خود را میگذرانند. در یك بیمار ام اس كه دچار عود بیماری شده باشد شمار T-lymphocyte ها در مایع مغزی نخاعی ممكن است افزایش پیدا كنند. مایع مغزی نخاعی مایعی است كه در مغز گردش داشته و خوراك مغز و كانال مهره ستون فقرات را تامین میكند

از میان تعداد زیاد T-lymphocyte ها سه نوع آنها عبارتند از:

1- سلولهای T-helper   كه تعداد این سلولها در جریان تشدید ناگهانی علائم بیماری یا در زمان سامان بخشی پاسخ ایمنی در مایع مغزی نخاعی افزایش می یابد و بعنوان سلولهای T تنظیم كننده همراه با سلولهای T-suppressor در نظر گرفته میشوند.

2- سلولهای T-suppressor محققین متوجه كاهش فعالیت این سلول در خون در اوائل تشدید جدید علائم بیماری شدند و همانگونه كه از اسمش پیداست ( suppressor یعنی مهار كننده) این سلولها باعث توقف پاسخ ایمنی هستند. فعالیت سلول مهار كننده T بعد از یك حمله ام اس به حالت عادی باز میگردد.

3- سلولهای T-killer این سلولها برای حمله و نابودی هر چیزی كه سیستم ایمنی آنرا ماده ای خارجی تلقی كند فرستاده میشوند.

محققان انستیتوی نورولوژی لندن موفق شدند با استفاده از داروی جدیدی بنام NATALIZUMAB از عود بیماری مولتیپل اسكلروز پیشرونده (MS) جلوگیری كنند.
به گزارش سرویس علمی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، با تزریق این دارو بروز ضایعات جدید مغزی كاهش یافته و از پیشرفت ضایعات قدیمی نیز جلوگیری به عمل می‌آید.
در بیماری MS به واسطه فعال شدن سیستم ایمنی علیه سلول‌های عصبی قشر مخ، لنفوسیت‌ها و منوسیت‌ها به نسج مغز حمله برده و سبب تخریب كانونی آن می‌شوند. نوعی گلیكو پروتئین بنام آلفا – اینتگرین كه بر روی سطح سلول‌های ایمنی وجو دارد این امكان را فراهم می‌سازد كه لنفوسیت‌ها و منوسیت‌ها به اندوتلیوم عروق چسبیده و به درون نسج مغز نفوذ نمایند. ناتالیزومب با مهار عملكرد آلفا – اینتگرین از مهاجرت سلول‌های التهابی به درون نسج مغز جلوگیری می‌كند.
پژوهشگران امیدوارند با استفاده از این دارو عوارض عصبی ناشی از عود مكرر MS را در بیماران كاهش دهند.

داروی فوق به Antegren نیز معروف است و مدتی است تحت مطالعه قرار دارد زیرا باید تمام آثار این دارو چه از لحاظ اینكه روی همه افراد موثر است یا نه و اینكه آیا در بلند مدت تاثیر ناگواری روی بیماران نداشته باشد و مسائل دیگر مطالعه شود نمی خواهم كسی را ناامید كنم برعكس تمام این حركات و یافته ها خبر از این میدهد كه به پیدا شدن داروی قطعی برای بیماریهای خود ایمنی از جمله ام اس چقدر نزدیك شده اند ولی این را هم بدانیم كه یك دارو برای تائید شدن بوسیله FDA راه بسیار طولانی را باید بپیماید اگر خواسته باشید میتوانم تمام این مراحل را ترجمه كرده در اینجا منتشر كنم و اگر هم اینكار را تا به حال نكردم به این دلیل بود كه نگران تاثیر مقاله روی بیماران بودم میدانید مثل لیوانی است كه تا نیمه از آب پر است حال چه كسی نیمه پر را میبیند و چه كسی نیمه خالی خدا میداند0

داروهای رایج در بیماری ام اس

داروهای نام برده شده در زیر داروهای رایجی است كه برای تخفیف بیماری ام اس در دنیا بكار میرود اینكه كدام دارو برای چه كسانی مناسب است بطور كامل در حیطه نظر پزشك متخصص معالج شماست لذا قصد من از ترجمه این متن كه از سایت انجمن ام اس آمریكا دریافت كردم آشنا كردن بیماران با انواع این داروها و افزایش آگاهی و دانش آنهاست نهایتا اینكه به هیچ وجه اینكار جنبه تبلیغاتی نداشته و منظور توصیه هیچ دارویی نیست0

نوانترون

نوانترون دارویی است كه برای درمان ام اس پیشرونده (حاد) ثانویه – عود كننده پیشرونده – یا ام اس عود كننده فروكش كننده كه به مرور بدتر میشود. بكار میرود 0 این دارو برای درمان ام اس پیشرونده اولیه بكار برده نمی شود. اشخاصی كه از نوانترون استفاده میكنند عود بیماری كمتری را خواهند داشت و بمدت بیشتری میتوانند تحرك داشته باشند0
نوانترون بوسیله سرم در رگ دست تزریق میشود و هر سه ماه یكبار تزریق صورت میگیرد برای مدت دو تا سه سال یعنی 8 تا 12 دوز اگر چه با توجه به وضعیت بیمار تعداد دوزها میتواند تغییر كند0
عمده تاثیرات جانبی نوانترون شدید نیستند و بطور عادی بوسیله پزشك درمان میشوند , شایع ترین تاثیر جانبی نوانترون در بیماران ام اس تهوع – نازكی مو – از دست دادن دوره های قاعده گی – عفونت ادرار و زخم دهان می باشد . تهوع اغلب شدید نبوده و ظرف 24 ساعت نیز برطرف می شود. تعداد كمی از بیماران مورد معالجه قرار گرفته با نوانترون دچار مشكلات قلبی شدند . در صورتی كه در نفس كشیدن دچار مشكل هستید – پاها و زانوهایتان دچار تورم شده اند یا ضربان قلبتان نامرتب و شدید شده است به پزشكتان مراجعه كنید. این مشكلات بیشتر در افرادی روی میدهد كه بیش از 12 دوز از نوانترون را مصرف كرده اند ( اغلب بیش از 140 mg / m2 )
نوانترون باعث میشود تعداد سلولهای گلوبول سفید كاهش یابد كه خطر ابتلا به عفونت را در بیماران افزایش میدهد. البته بیشترین میزان ریسك مربوط به اولین ماه تزریق می باشد بعلاوه نوانترون منجر به كاهش پلاكت بیمار میشود كه خطر خون ریزی را افزایش میدهد

تحت شرایط زیر بفوریت با پزشك خود تماس بگیرید:
در صورتی كه پس از تزریق دچار طب شدید
در صورتی كه دچار سرما و خنكی بیش از حد شدید
در صورتیكه احساس گلو درد – سرفه – درد همراه ادرار – ادرار زیاد ( بیش از همیشه ) یا در صورت مشاهده خون ریزی غیر عادی یا كبود شدگی غیر عادی.
نوانترون به رنگ آبی تیره است بنا براین ممكن است رنگ ادرار شما را برای چند روز پس از تزریق تغییر دهد همچنین سفیدی چشم نیز ممكن است برای چند روز متمایل به رنگ آبی شود0
آونكس
آونكس نوعی اینترفرون بتا می باشد. اینترفرونها پروتئینی هستند كه بطور طبیعی در بدن تولید میشوند تا با عفونتهای ویروسی در بدن مبارزه كنند ضمنا به تنظیم سیستم ایمنی كمك میكنند. آونكس از گروه مشابه اسید آمینه است كه, مشابه بلوكهای پروتئین ساخته شده بوسیله بدن هستند. تصور میشود ام اس بیماریی است كه در آن سیستم ایمنی بدن علیه میلین (عایق پوشاننده فیبرهای عصب) واكنش نشان میدهد و آنرا تخریب میكند. اعتقاد بر این است كه آونكس واكنش سیستم ایمنی بدن را تنظیم كرده باعث كاهش حمله علیه میلین میشود0
با آونكس داروی بیشتری وارد جریان خون میشود و بمدت طولانی تری نیز باقی می ماند زیرا این دارو در عضله تزریق میگردد. این یكی از دلایلی است كه باعث شده تا این دارو هفته ای یكبار تزریق شود. سایر درمانها برای ام اس بصورت تزریق زیر پوستی هستند و بایستی روزانه یا یكروز در میان تزریق شوند. برخلاف تزریقهای زیر پوستی تزریقهای عضلانی بندرت منجر به ناراحتی و واكنش های ناخوشایند می شوند. مزیت دیگر آونكس این است كه تمام آنچه را كه برای تزریق نیاز دارید در یك بسته در اختیار شما قرار میدهند.

بیشتر افراد می توانند خود را با این دارو تطبیق دهند اما مشابه تمام داروهای مربوط به ام اس , این دارو نیز تاثیر جانبی دارد كه شایعترین آن حالت شبیه به سرماخوردگی – درد عضلانی – طب و لرز است البته برخی آثار دیگر نیز دیده شده است كه از لحاظ آماری با گروه كنترل تفاوتی ندارند سر درد (آونكس 67% – داروی خنثی 57%) درد (آونكس 24% – داروی خنثی 20%) ضعف عضلات (آونكس 21% – داروی خنثی 13%) این علائم غالبا بعد از یكروز از میان میروند. راههای زیادی برای كنترل علائم حالت سرماخوردگی وجود دارد مانند خوردن انواع مسكن چند ساعت قبل و بعد از تزریق0

برای افراد مبتلا به افسردگی و اختلالات ناگهانی در استفاده از آونكس دقت زیادی باید صورت گیرد. آونكس نباید بوسیله زنان باردار استفاده شود. افراد مبتلا به بیماری قلبی بعد از استفاده از آونكس همواره باید تحت نظر باشند. در طی درمان با آونكس آزمایشهای شیمیایی خون و هماتولوژی بطور مرتب پیشنهاد میشود.

بتاسرون

بتاسرون (اینترفرون بتا – 1 ب ) ساخته شده از پروتئین خشك , استریل و تصفیه شده , بوسیله تكنیكهای نوتركیب DNA ایجاد و برای تزریق آماده شده است. اینترفرون بتا-1 ب بوسیله تخمیر باكتری یایی Escherichia coil كه دارای خصوصیت ژنتیكی پلاسمین مهندسی شده و حاوی ژن انسانی interferon beta ser17 است. ژن محلی از فیبروبلاست انسانی بدست آمده و بگونه ای اصلاح شده تا جایگزین اسید امینه طبیعی برای پس ماند سیستئین در position 17 شود. اینترفرون بتا 1 b یك پروتئین كاملا تصفیه شده است كه 165 واحد اسید آمینه داشته با وزن مولوكولی تقریبی 18500 دالتون. و شامل زنجیره كربوهیدراتها كه بطور طبیعی در مواد یافت میشود نیست.

بتاسرون برای استفاده بیمارانی كه زمین گیر نیستند مناسب است بیماران ام اس از نوع عود كننده فروكش یابنده جهت كاهش تعداد عود بیماری . ام اس عود كننده فروكش یابنده وجه مشخصه آن حملات مداوم بیماری است كه به همراه آنها اختلال سیستم اعصاب با بهبودی كامل یا ناقص وجود دارد. اثربخشی بتاسرون در ام اس از نوع حاد مورد ارزیابی قرار نگرفته است.
بتاسرون برای مصرف بیمارانی كه سابقه حساسیت شدید به اینترفرون بتا طبیعی یا نو تركیب , آلبیومین انسانی USP , یا سایر اجزاء فرمولاسیون دارند صلاح نیست.

واكنش پوستی در ناحیه تزریق بتاسرون معمول است كه از آنها میتوان: قرمزی ناحیه تزریق – درد و تورم – تغییر رنگ پوست را نام برد اما علائمی كه كمتر مشاهده شده است عبارتند از : مردگی بافت در ناحیه تزریق ( پوست ترك خورده و بافتها دچار تخریب میشوند). بایستی هر بار محل تزریق را تغییر داد بگونه ای كه در زیر توضیح داده شده است یا طبق دستور پزشك. در محلی كه پوست سفت یا قرمز و یا نرم شده تزریق را انجام ندهید . در صورتیكه پوست ترك خورد یا دچار آماس شده آب انداخت قبل از تزریق بعدی بتاسرون بفوریت به پزشك خود مراجعه كنید. علائم شبیه علائم سرماخوردگی نیز معمول است كه شامل طب – سرما – عرق كردن – بی رمقی و درد عضلات می باشد. تزریق بتاسرون در شب باعث تاثیر گذاری كمتر این علائم است.

افسردگی شامل تلاش برای خودكشی در برخی بیماران گزارش شده است درصورتیكه چنین احساسی داشتید بلافاصله با پزشك خود تماس بگیرید0

ربیف

ربیف ( اینترفرون بتا-1 a ) بوسیله فرآیند تكنولوژی زیستی كه آن را شبیه اینترفرون بتا 1 طبیعی كه در بدن یافت میشود ساخته می شود. اینترفرونها پروتئین هایی هستند كه بطور طبیعی در بدن بوجود می آیند و دارای پروتئین ضد ویروس هستند كه به هدایت سیستم ایمنی كمك میكند. آنها به سلولهای دفاعی بدن برای مبارزه با بیماریها و كاهش تورم (در سیستم مركزی اعصاب) كمك میكنند.

كاركرد ربیف كمك به سیستم ایمنی است تا به میلین ها حمله نكند, میلین ماده محافظ پوشاننده اعصاب است . ربیف برای بیماری ام اس از نوع عود كننده درمان محسوب نمی شود اما بوضوح نشان داده است كه مراحل بیماری را كند میكند. ضمن اینكه به كاهش تورم و صدمه به میلین و اعصاب سیستم مركزی عصبی كمك میكند.

ربیف بصورت زیر جلدی و هفته ای سه مرتبه تزریق میشود.

برخی اثرات جانبی رایج عبارتند از علائم شبیه سرما خوردگی (طب – درد عضله ها و سر درد) واكنش پوستی در ناحیه ای كه تزریق صورت گرفته است. این علائم جانبی را میتوان بوسیله خوردن مسكن قبل از تزریق یا قرار دادن كیسه یخ در محل تزریق قبل و بعد از تزریق , ماساژ آرام محل تزریق و تغییر محل تزریق در هر نوبت , كم كرد. سایر علائم جانبی عبارتند از درد شكم – افسردگی – تغییر كاركرد كبد و بوجود آمدن مشكلات خون.

تیزانیدین tizanidine

نام تجاری: پاتانول زانافلكسpatanol Zanaflex (Elan/Athena Neurosiences )
مورد استفاده: مدیریت و بسامان كردن افزایش سفتی عضله ها و انقباض عضلانی متناوب و شدید.

Tizanidine اولین درمان جدید خوراكی طی بیست سال گذشته ( بعد از بكلوفن) است كه برای كنترل و بسامان كردن افزایش سفتی عضلات همراه با انقباض عضلانی ناشی از ام اس یا جراحت ستون فقرات ساخته شده است0 اگر چه تحقیقات جاری در خصوص مدیریت ام اس و اختلالات عروق مغزی(CVDs ) روی رویكردی متمركز شده است كه روی سیستم ایمنی تاثیر میگذارد همینطور اینكه این دارو میتواند از سلسله وقایع مربوط به كم خونی موضعی مغزی جلوگیری كند , درمان داروئی – انقباض عضلانی – اختلال در ادرار – درد و افسردگی از موارد كلیدی استفاده از این دارو هستند زیرا داروها اغلب تاثیر فوری داشته كه به بیماران در غلبه بر ناتوانائیهایشان كمك میكنند. Tizanidine در تلاش برای یافتن دارویی برای درمان انقباض عضلانی ساخته شد.

كاركرد این دارو چگونه است؟ Tizanidine یك داروی agonist Alpha2-adrenergic سریع الاثر است; این دارو بوسیله افزایش بازدارنگی پیش سیناپسی نرون حركتی انقباض عضلانی را كاهش میدهد. بیشترین تاثیرات این دارو روی مسیرهای چند سیناپس است و نتیجه كلی آن هم هدایت نرونهای مهره ای آسیب دیده منتقل كننده های تحریكاتی مانند اسید آمینه و استقرار همزمان تسهیلاتی مسیرهای مهره ای است ( آنهاییكه حركت عضله ها را افزون میكنند)0

سبكهای بالینی

در یك بررسی جامع نتایج مطالعات كلینیكی روی Tizanidine و مقایسه آن با مطالعات انجام گرفته روی بكلوفن یا دیازپام در بیماران مبتلا به ام اس و بیماران CVDs میزانی از قابلیت مقایسه را نشان داد و نشان داد بیمارانی كه از این دارو استفاده كرده اند میزان انقباض عضلانی كمتری داشته اند.
برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

Leave a comment