سایت دانلود

یک سایت دیگر با وردپرس فارسی
روانشناسی

پایان نامه درمان اختلالات جنسی و زوج درمانی

-7ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎ ﻭ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻫﺎﻱ ﭘﺲ ﺁﻳﻨﺪ ﺁﻥ، ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﺍﻧﺪ: ﺍﮔﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻱ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺩﺭ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺗﺴﻠﻲ ﺑﺨﺶ ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻋﻬﺪ ﺑﺎ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻫﺎﻳﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﭼﺸﻢ، ﻣﺤﻜﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪﻥ، ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻭ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻱ ﻛﻪ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﻪ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ، ﻓﻌﺎﻝ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﭘﺎﺳﺨﻲ ﺍﺳﺖ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺎﻟﺒﻲ((1980 ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ، ﺧﺸﻢ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻋﺎﻃﻔﻲ ،ﺎﻟﺒﺎًﻏ ﺗﻼﺷﻲ ﺍﺳﺖ ﺟﻬﺖ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻱ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ. ﺍﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ

ﻣﻴﺎﻥ ﺧﺸﻤﻲ ﻛﻪ ﺷﺎﻟﻮﺩﻩ ﻳﺄﺱ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻓﺮﻁ ﺍﺳﺘﻴﺼﺎﻝ ﺑﺮﻭﺯ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺧﺸﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﻣﻴﺪ ﺑﻨﺎ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻤﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .

 

–8 ﺗﻌﺪﺍﺩ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﺎﺍﻳﻤﻦ ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ: ﮔﺴﺘﺮﻩ ﻱ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺟﻬﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﻋﺪﻡ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ، ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺨﻦ، ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﻫﺎﻱ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﻱ ﻭ ﺑﻘﺎء ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺷﺎﻥ، ﺑﻪ ﺳﺎﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﺫﻫﻨﻲ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻣﺮﺟﻊ، ﺑﻪ ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺍﻱ- ﻛﻪ ﺭﻭﺷﻬﺎﻱ ﻣﺸﺨﺼﻲ ﺭﺍ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ- ﻣﺘﻮﺳﻞ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﻛﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻝ”ﺁﻳﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺗﻮ ﺗﻜﻴﻪ ﻛﻨﻢ”، ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻭﺍﻛﻨﺸﻬﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺳﺎﻃﻊ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﺭﺍ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﭘﻴﻮﺳﺘﺎﺭﻱ ﺑﺎ ﺩﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ (ﻓﺮﻳﻠﻲ ﻭ ﻭﺍﻟﺮ،.(1998 ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎﻱ ﺯﻧﺪﮔﻴﻤﺎﻥ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ، ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﻓﺰﻭﻥ ﻛﻨﺸﻲ (ﺑﻴﺶ ﻓﻌﺎﻝ) ﻭ ﺯﻳﺎﺩﻩ ﻛﺎﺭﻱ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﻲ ﺑﺮﺩ. ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻃﻠﺒﻲ ﺩﺭ ﺍﺷﻜﺎﻝ ﻭﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ- ﻣﺤﻜﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪﻥ ﻫﺎﻱ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻧﮕﺮﺍﻧﻲ، ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮﻱ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﺸﻴﺪﻥ ﭘﺎﺳﺦ –

Uncertainity ۰۱

 

 

 

۳۱

 

ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ. ﺭﺍﻫﺒﺮﺩ ﺩﻭﻡ ﺟﻬﺖ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺎﺍﻣﻨﻲ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺍﻳﻤﻦ- ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺯﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﺍﻣﻴﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺭﻧﮓ ﺑﺎﺧﺘﻪ ﻳﺎ ﺍﺯﺑﻴﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ- ﻛﻢ ﻛﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺳﺮﻛﻮﺑﻲ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ.

 

– 9 ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﻣﺪﻝ ﻫﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺫﻫﻨﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ( ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ) ﺭﺍ ﺷﻜﻞ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ: ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪ ﺭﺍﺩﻫﺒﺮﺩﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ11 ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﻣﻨﻌﻜﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﻃﺮﺩ ﺷﺪﻥ، ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺭﺍ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺁﻣﻴﺰ ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻌﻀﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﻭﺯﻫﺎﻱ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺳﺎﻛﺖ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ . ﺑﺎﻟﺒﻲ (1980) ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﻱ ﻣﺤﺘﻮﺍﻱ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺑﺎﺯﻧﻤﺎﻳﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺑﺎ ﺍﻟﮕﻮﻱ “ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻛﺎﺭﺁﻣﺪ ” ﻋﺠﻴﻦ ﻭ ﺩﺭﻫﻢ ﺗﻨﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮ ﺷﺨﺺ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻲ ﭘﻨﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻓﺮﺩﻱ ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﺳﺖ. ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻱ ﻓﻮﻕ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺰﻳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪ ﺳﺒﻚ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻛﺎﺭﺁﻣﺪﻱ ﺑﺎﻻ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺍﺳﺖ. ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺳﺒﻚ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺷﺎﻥ ﺍﻳﻤﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ

 

ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﻛﺮﺩ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩﻱ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻱ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻳﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺩﺭﻭﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﻭ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ، ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻱ ﺍﻧﺘﻄﺎﺭﺍﺕ ﻭ ﺳﻮﮔﻴﺮﻱ ﻫﺎﻳﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺁﺩﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺤﺖ ﺍﻟﺸﻌﺎﻉ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ . ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﻣﺎ ( ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ) ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻃﺮﺣﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎﻱ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺗﻚ ﺑﻌﺪﻱ ، ﻛﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻴ ﺶ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﺪﻝ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻻ ﺍﻗﻞ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮ ﻏﻠﺒﻪ ﻱ ﻳﻚ ﻣﺪﻝ ( ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ ﺁﻥ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺪﻝ ﻫﺎ ) ﺩﺭ ﺑﺎﻓﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ( ﻣﺪﻝ ﻫﺎﻱ ) ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺑﺮ ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﻱ ﺍﻫﺪﺍﻑ ، ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ ﻭ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻭ ﻋﻤﻴﻘﺎً ﺩﺭ ﻫﻢ ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺗﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻣﺪﻝ ﻫﺎﻱ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺗﺸﻜﻴﻞ، ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ، ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ.

 

-10ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ، ﺫﺍﺗﺎﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻥ ﺍﻧﺪ: ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﻲ ﺁﻧﻜﻪ ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻧﻈﺮﻱ ﻋﺪﻭﻝ ﻛﻨﺪ، ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ (ﺗﻜﺴﻴﻦ،.(1997 ﺑﺎﻟﺒﻲ ﻛﺎﺭ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻱ “ﻣﺤﺮﻭﻣﺖ ﻭ ﺟﺪﺍﻳﻲ” ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﻣﺎﺩﺭﻱ ﻭ ﺗﺎﺛﻴﺮﺍﺕ ﺁﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﻜﺎﻣﻠﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﻛﺮﺩ . ﻟﺬﺍ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ ﻱ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ، ﻓﻘﺪﺍﻥ، ﻃﺮﺩ ﻭ ﺭﻫﺎ ﺷﺪﮔﻲ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺑﺎﻟﺒﻲ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭ ﺍﺳ ﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺗﻨﺶ ﺯﺍ ﻭ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﻲ ﺁﻥ ﻣﻲ ﺁﻳﻨﺪ، ﺗﺎﺛﻴﺮﺍﺕ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺖ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﻱ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺯﺍﻫﺎﻱ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻭ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﺴﻲ ﺧﻴﺎﻟﺶ ﺍﺯ ﺑﺎﺑﺖ ﺣﻀﻮﺭ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻱ ﻣﺮﺟﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﭼﺎﺭ ﺷﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﺗﻨﺶ ﻳﺎ ﺗﺮﺱ ﻫﺎﻱ ﺣﺎﺩ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻛﺎﻫﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﺗﻨﺸﻬﺎﻱ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺑﺨﺸﻲ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺍﺯ ﺗﻌﺎﺭﺿﺎﺕ ﺟﺪﻱ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻧﺸﺎﻧﮕﺎﻧﻲ ﭼﻮﻥ ﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭﻱ ﺯﻳﺎﺩ ﻭ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ

Dealing ۱۱

 

 

 

٤۱

 

ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺍ ﻧﻴ ﺰ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ، ﺑﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﺻﺪﻣﻪ ﺩﻳﺪﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ – ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﺮﺩ ﻳﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻱ ﺗﺮﻙ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻛﻨﻨﺪ. ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﺮﺁﺷﻔﺘﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﺎ ﺁﺳﻴﺐ ﻫﺎﻱ ﭼﻮﻥ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ، ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻴﺼﺎﻝ ﺩﭼﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺟﻬﺖ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺗﻨﺶ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺣﺎﻻﺕ ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻱ ﺟﻨﮓ، ﮔﺮﻳﺰ ﻳﺎ ﻣﻴﺦ ﻛﻮﺏ ﺷﺪﻥ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺁﺳﻴﺐ ﻣﺤﻮﺭ ﺑﺎ ﺗﺎﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻳﺄﺱ ﻭ ﻫﺮﺍﺱ ﺑﺮ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ،ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻗﺎﺩﺭ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﻴﺎﺕ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺯﻭﺝ ﻫﺎﻱ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻩ ، ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ

 

ﻛﺎﺭ ﺳﺎﺯ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

 

ﮔﺬﺭﻱ ﺑﺮ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ :(45;44;5) ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ، ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﻣﻨﻈﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﮕﺮﻳﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺰﻳﻨﺪ . ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻏﺮﺑﻲ ﺑﺮ ” ﻓﺮﺩﻳﺖ ” ﻭ ” ﺍﺭﺯﺵ ﺧﻮﺩﺑﺴﻨﺪﮔﻲ ” ، ﺩﺭﻙ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﻭﺍژﮔﺎﻥ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺯﻭﺝ ﻫﺎ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺗﺎﺑﻊ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ . ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺟﺎﻥ ﺑﺎﻟﺒﻲ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻱ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻛﻮﺩﻛﻲ ، ﻛﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻣﺎﺩﺍﻡ ﺍﻟﻌﻤﺮ ﺍﺳﺖ . ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻫﺎﻱ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﻳﻚ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺎﺩﺭ ( ﻣﺮﺍﻗﺐ ) ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﻱ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ، ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻛﻨﻴﻢ .

 

ﺩﺭ ﻫﺮﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺷﺪﻳﺪﻱ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﻼﻗﻪ ﻱ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲ ﺧﻮﺭﺩ . ﻳﻚ ﻛﻮﺩﻙ ﻭ ﻳﻚ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺗﻜﺎء ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺮﺟﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕ ﻲ ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﻭ ﺩﻟﮕﺮﻣﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎً ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺗﻨﺶ ﺯﺍ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪ ﺗﺮ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻲ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻨﻲ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺷﺎﺩﺗﺮ ﻭ ﺧﻮﻧﮕﺮﻡ ﺗﺮ ، ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﻱ ﺗﺤﻤﻞ ﺗﻨﺶ ﺷﺎﻥ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺑﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻲ ﮔﺮﻳﺰ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺘﺠﻠﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺷﻜﻴﺒﺎﻳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻲ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻱ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﺩﻭﺭ ﻳﺎ ﻃﺮﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻪ ﻛﻮﺩﻙ ﻭ ﭼﻪ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ ﺩﻟﺪﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻳﺎ ﻛﺸﻒ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻛﻢ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺷﻨﺎﺳﻪ ﺍﻱ ﺑﺎﺭﺯ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ، ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻃﻠﺒﻲ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ ﻱ ﺗﻤﺎﺱ ﻫﺎﻱ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻭ ﻣﻼﻃﻔﺖ ﻫﺎﻱ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ) ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻭ ﭼﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺑﻴﻜﺎﺭﻱ ، ﻫﺮﺍﺱ ﻳﺎ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻣﺘﻤﺎﻳﻠﻨﺪ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﻣﺤﺒﻮﺑﺸﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺑﻪ ﺗﺴﻠﻲ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﭘﺲ ﺁﻳﻨﺪ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻭ ﺁﺳﻴﻤﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﻫﻢ ﺟﻮﺍﺭ ﺑﺎ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﻌﺸﻮﻕ، ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻨﻴﻦ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺍﻱ ﭘﺎﺑﺮﺟﺎﺳﺖ ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺎ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﻣﺄﻣﻨﻲ ﺍﺳﺖ ﺟﻬﺖ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺷﺎﺩﻱ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ؛ ﺍﺳﺘﺤﻜﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻣﺄﻣﻦ ﺷﺎﺩﻱ ﺳﺎﺯ، ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﺁﺭﺍﻣﺸﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﻭﺍﻡ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭ ﺁﺳﻮﺩﮔﻲ ﻫﺎ ﻣﺸﺘﺮﻛﻨﺪ، ﺧﻠﻖ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺩﻟﺪﺍﺩﻩ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻓﻌﺎﻻﻧﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻋﻜﺲ ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻱ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ. ﺗﻤﺎﺱ ﻫﺎﻱ ﭼﺸﻤﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﺪﺕ ، ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻧﻬﺎ ﻭ ﻣﺠﺬﻭﺏ ﮔﺸﺘﻦ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺷﺘﻴﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﺟﻬﺖ ﻛﺸﻒ ﺍﻳﻦ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ، ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻏﻴﺮ ﻛﻼﻣﻲ ، ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﺭﺍﺯ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﻭ ﺯﻣﺰﻣﻪ

 

ﺧﻮﺍﻧﻲ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻭ …، ﺳﻴﻤﺎﻱ ﻣﺸﺎﺑﻬﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﺍ ﺑﺮﻣﻼ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.

 

 

 

 

٥۱

 

ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﻣﺮﺟﻊ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ،ﺍﻣﺎ ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻮﺩﻙ ﻭ ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ، ﻏﺎﻟﺒﺎً ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﺍﺻﻠﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻣﺒﻨﺎﻱ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ. ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻨﻴﻦ، ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺕ ﻭ ﺗﻨﺶ ﻫﺎ، ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﺍﺩﻩ ، ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﺭﺍ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻣ ﻲ ﻛﻨﺪ ؛ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﻫﻤﺪﻟﻲ ﺑﺨﺸﻲ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺍﺯ ﺩﻟﺪﺍﺩﮔﻲ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺧﻮﺏ ﭘﻴﺶ ﻧﻤﻲ ﺭﻭﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻣﻮﺭﻱ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻧﺸﺪﻥ ﻭ ﺣﺘﻲ ﻗﻄﻊ ﻣﻮﻗﺖ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﻓﺰﻭﻥ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺗﻮﺟ   ﻪ ، ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺍﻱ ﻟﺬﺕ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﻋﻜﺲ، ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ ﮔﺴﺴﺘﮕﻲ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻣﺘﻐﻴﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻨﺶ ﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ – ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻲ. ﺑﺸﺮ ﺍﺯ ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ ﺗﺎ ﮔﻮﺭ، ﺗﺸﻨﻪ ﻱ ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍ ﺷﺘﻦ ﻛﺴﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻱ ﻫﺪﻳﻪ ﻛﻨﺪ، ﺯﺧﻤﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﺮﻫﻢ ﻧﻬﻨﺪ، ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻃﻊ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﺳﺎﺯ ﻭ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺗﻜﻴﻪ

 

ﮔﺎﻫﺶ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﻜﻲ ﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﺍﻫﺒﺮﻱ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

 

ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻓﻮﻕ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺳﺒﺐ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻫﻢ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ، ﻳﻜﺴﺎﻥ ﭘﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ، ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻳﻚ ﺭﻭﻱ ﺳﻜﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻤﺎﻱ ﺩﻗﻴﻖ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ . ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﻱ ﺍﺯ ﺳﻪ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺎ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ :

 

– 1 ﺗﺠﺴﻢ ﺫﻫﻨﻲ ﻭ ﺑﺎﺯﻧﻤﺎﻳﻲ ﻫﺎﻱ ﻧﻤﺎﺩﻳﻦ ، ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲ ﺧﻮﺭﺩ . ﻫﺮ ﭼﻪ ﻛﻮﺩﻙ ، ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺱ ﻫﺎﻱ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻭ ﻣﺸﻬﻮﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺳﻦ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﻱ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺗﺼﻮﻳﺮﺳﺎﺯﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﻣﺮﺟﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻘﺎء ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺠﺴﻢ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﺎﺯﻧﻤﺎﻳﻲ ﺗﺼﻮﻳﺮﻱ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁﺳﻮﺩﮔﻲ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﺑﻨﺪ .

 

– 2 ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺳﻜﺲ ﻣﺤ ﻮﺭﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺎﻳﻼﺕ ﺟﻨﺴﻲ ، ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻃﻠﺒﻲ ﻫﺎﻱ ﺣﺘﻲ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﻭ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺟﻬﺖ ﺑﺎﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﻲ ﺗﺠﺮﺑﻪ ، ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻤﻲ ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻲ ﺍﻧﺪ . ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺣﺎﻛﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﺍﻛﺴﻲ ﺗﻮﺳﻴﻦ – ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﻧﻮﺍﺯﺵ – ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﻲ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ، ﺗﺮﺷﺢ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺫﻛﺮ ﻧﻜﺘﻪ ﺍﻱ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺭﻭﺳﭙﻴﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺳﻜﺲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻱ ﻣﻨﻄﻘﻲ ، ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺁﻣﻴﺰﺵ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺱ ﭼﺸﻤﻲ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﻭﺩﺭﺭﻭ ﻭ ﺑﻮﺳﻴﺪﻥ ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻨﺸﺎﻥ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻣﻲ ﻭﺭﺯﻧﺪ .

– 3 ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻣﺎﻫﻴﺘﻲ ﺗﻘﺎﺑﻠﻲ ( ﺩﻭ ﺳﻮﻳﻪ ) ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻭﺍﻟﺪ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺭﺍﻫﺒﺮ ﻭ ﻣﺮﺟﻊ ﭘﻴﺸﺒﺮﺩ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ( ﺭﻫﺒﺮﻱ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻱ ) ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ .

 

ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﻱ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﻌﺪﻭﺩ ، ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻱ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﻛﻮﺩﻙ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ، ﺗﺤﺮﻳﻜﺎﺕ ﻟﺒﻴﺒﺪﻭﻳﻲ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺘﻲ ﻫﺎﻱ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺑﺮﺧﻲ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﻥ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﻱ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺩﻭ ﺳﺎﻟﻪ

 

 

 

٦۱

 

، ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﺟﻬﺖ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﺧﺼﺎﻳﺺ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺭ ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺑﺴﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﻫﺎﺯﺍﻥ،ﺯﻳﻔﻤﻦ .(1999 ﺁﺷﻜﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﻱ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺧﺘﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ؛ ﺣﺘﻲ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻫﻤﺠﻮﺍﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭ . ﻫﻤﻴﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮﺍﻥ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻛﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺻﻠﻲ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻭ (ﻳﺎ) ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻣﺎﺳﺖ ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻨﻲ ﻣﻮﻟﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺍﺳﺖ . ﻓﻘﺪﺍﻥ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻫﺎﻳﻲ ( ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ)، ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﺳﺘﻤﺪﺍﺩ ﻃﻠﺒﻲ ﻫﺎﻱ ﺯﻭﺟﻴﻦ ﺍﺯ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻧﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻣﺤﺎﻭﺭﻩ ﺍﻱ ، ﻓﻘﺪﺍﻥ ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻤﻴﻤﻴﺘﻬﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ

 

ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ ﺍﺳﺖ.

 

ﻫﻤﺴﻮ ﺑﺎ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻫﺎﻱ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻮﻟﺪ ﺗﻌﺎﺭﺿﺎﺕ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻛﺮﺩ؛ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻱ ﺭﺍﺑﺮﺕ ﻭ ﮔﺮﻧﺒﻴﺮگ ، 2002 ؛ ﻫﺎﺳﺘﻮﻥ ، 2001 ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻣﻨﻔﻲ ﺭﺍ ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺗﺴﻠﻲ ﺑﺨﺶ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ، ﻋﺸﻖ ﻭ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻄﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ، ﻣﺪﻟﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻥ ﺍﻧﺪ ، ” ﻏﻴﺒﺖ ” ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻋﻄﻮﻓﺖ ﻭ ﻧﺎﺍﻓﺸﺎﮔﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﺳﺮﺁﻏﺎﺯ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻨﺪ ؛ ﭘﺲ ﺁﻳﻨﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﻏﻴﺒﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺮﻣﻼﻧﻜﺮﺩﻥ ﻫﺎﻳﻲ، ﺑﻲ ﺍﺭﺿﺎﻳﻲ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ

 

ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻴﺼﺎﻝ ، ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺰﻳﻨﻲ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺘﺎً ﺗﻌﺎﺭﺽ ﻭ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺣﺎﺻﻞ ﺍﻳﻨﻜﻪ ، ﻣﻘﺎﺭﻥ ﺑﺎ ﭘﺪﻳﺪﺁﻳﻲ “ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ” ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺯﻭﺟﻬﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺩﺳﺖ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻓﻊ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﺍﻧﻪ ﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺑﺤﺚ ﻫﺎﻱ ﺩﻳﺮﻳﻦ ﻗﺎﺩﺭ ﻣﻲ ﺳﺎﺯﺩ . ﺣﺎﻻ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻱ ﺩﺭ ﺩﺍﻡ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﻬﺎﻱ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ، ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ .

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل ی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل ی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع پایان نامه)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *