پروژه رشته کشاورزی با عنوان پیشرفت هایی در كاهش آسیب میوه ها و سبزیجات در طول انجماد – قسمت چهارم

تنظیم كننده های رشد گیاه

پیش بردن رشد و بازداری از آن بر یك رنج وسیع از فرایندهای بیوشیمیایی و فیزیولوژیكی در بافتهای گیاهان اثر می كند. تعدیل این فرایندها ممكن است تحمل به انجماد را تغییر دهد و نشان داده شده كه حساسیت بافتهای گیاهی به آسیب انجماد بوسیله مقدار و تعادل تنظیم كننده های رشد خاص تحت تاثیر قرار می گیرد. كاربردهای خارجی تنظیم كننده های رشد متعدد گزارش شده كه سبب افزایش تحمل بافتها به آسیب انجماد میشود (جدول 2-4).

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه   کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان   کنید

اغلب مطالعات روی اثر تنظیم كننده های رشد روی آسیب انجماد روی بذرهای جوان به جای محصولات كشتی رسیده انجام شده است. این احتمالاً به خاطر این است كه بافت های جوان در مقایسه با محصولات رسیده مانند میوه جات بیشتر به تنظیم كننده ها پاسخ می دهند. به طور قابل توجه اطلاعات بدست آمده با بذرها در فرموله كردن استراتژیها برای درمان میوه ها و سبزیجات مفید است.

A. اسیداسكوربیك

پیشگیری از آسیب انجماد بوسیله اسید اسكوربیك (ABA) بوسیله ریكین و كارگران شركتش در بذرهای خیار و گیاه پنبه گزارش شده است. ABA همچنین سبب كاهش آسیب انجماد در گریپ فروت می شود و همین طور كدو زوچینی. ریكین و همكاران فرض كردند كه دپلی مونراسیون شبكه میكروتوبولی در توسعه آسیب انجماد مشاركت دارد.

 

ABA باعث كاهش آسیب انجماد بوسیله پایدار كردن شبكه میكروتوبولی می شود. ABA همچنین از گیاهان برعلیه آسیب انجماد بوسیله پیشگیری از از دست دهی گلوتاتیون احیاء شده جلوگیری می كند یا از طریق عملش به عنوان عامل ضد فساد و پایدار كننده غشاء.

ABA همچنین سبب القای سنتز پروتئین می شود كه ممكن است در ارتباط با افزایش تحمل انجماد باشد. ترپنوئید آنالوگ ABA نشان داده شده كه از رخنه الكترولیت و از دست دهی فسفولیپید القاء شده بوسیله انجماد جلوگیری می كند و باعث كاهش آسیب انجماد در بذرهای خیار شود. مفلیودید گزارش در بذرها بوسیله مف لیودید فكر می شود كه از طریق واسطه باشد چون در این مورد مقدار ABA بیشتر می شود. درمان با ABA همچنین به طور قابل توجه سبب كاهش آسیب انجماد در دانه های برنج می شود. محتوی ABA بالاتر در كشت های خاص ی یوفوربیا پالچریما همچنین در تحمل انجماد بالاتر مشاركت می كند.

B. تری یازولها

چندین تری یازول تنظیم كننده رشد گیاه نشان داده شده است سبب افزایش كمك گیاه به آسیب انجماد شود. پاكلوبترازول (RSث و RS2) 1و4 كلروفنیل 4و4 دی متیل 2 (1و2و4- تریازول- ایل) پنتا- 3 اول سبب افزایش تحمل انجماد در بذرهای لوبیا، خیار و كدوی زوچینی می شود. تعدیلهای مورفولوژیكی و متابولیكی بوسیله پاكلوبترازول ممكن است سبب افزایش تحمل انجماد شود.

دانه های درمان شده با پاكلوبترازول طول ساقه و برگ كمتری و برگهای ضخیم‌تری و محتوی كلروفیل بیشتری می دهند. پاكلوبترازول همچنین فساد لیپیدهای غشای برگهای القاء شده بوسیله انجماد را به تاخیر می اندازد. تركیب دیگر تریازول یونی كونازول (P-E كلروفیل) 4و4 دی متیل 2- (1و2و4 تری زول 1-یل) 1- پنتا- 3 اول از از دست دهی فسفو لیپید جلوگیری می كند و سبب كاهش آسیب انجماد در 4 در بذرهای گوجه فرنگی می شود.

كاربرد یونی كونازول سبب افزایش كل آنتی اكسیدانتهای محلول در چربی، توكوفرول و سطوح اسید اسكوربیك در برگها می شود این تركیبات تریازول ممكن است تركیبات غشا را از آسیب اكسیداتیو محافظت كنند و از پراكسیداسیون لیپید در طی انجماد بوسیله افزایش دادن مكانیسم دفاعی بافتها بر علیه رادیكالهای آزاد جلوگیری كنند.

تری آدمفون 1و4 كلروفنوكسی 3و3 دی متیل 1وH1 و 4و2و1 تریازول- ایل 2- بوتانئول دیگر قارچ كش تریازول همچنین رخنه الكترولیت را به تاخیر می اندازد و سبب كاهش كلروفیل در برگهای بذرهای لوبیا در طی انجماد می شود.

این پیشنهاد شده است كه تری آدیمفون اثرش را بوسیله تحریك كردن تولید ABA اعمال می‌كند. تركیبات تریازول نشان داده شده كه از بیوسنتز اسید ژیبرلیك جلوگیری می‌كنند (GA). افزایش تحمل به دمای كم در ارتباط با یك كاهش در محتوی GA بوده است و یك افزایش در نسبت ABA/GA بنابراین امكان دارد كه این تركیبات تریازول همچنین سبب پیشبرد تحمل انجماد بوسیله تعدیل كردن تعادل هورمونهای گیاه می شوند.

C. اتیلن

تماس طالبی پوست زرد با اتیلن در 20 ساعت قبل از نگهداری در 5/2 به طور معنی داری سبب كاهش وقوع آسیب انجماد شد. از آنجا كه اتیلن یك هورمون رسیدگی است. این می تواند پیش بینی شود كه میوه ها كه مقاومتشان به آسیب انجماد افزایش می یابد با رسیدگی باید از تماس قبل از نگهداری با اتیلن فایده ببرند. محصولاتی كه یك كاهش در حساسیتشان به آسیب انجماد نشان می دهند با یك درجه رسیدگی شامل گوجه فرنگی ها، خربزه های درختی هستند برعكس آسیب انجماد در بعضی میوه ها بعد از تماس با اتیلن شدیدتر می شود.

پیش بردن رسیدگی خربزه های درختی با اتیلن سبب افزایش عفونت آنتراكنوز و آسیب انجماد و كاهش عمر پوسته می شود. میوه خربزه درختی نگهداری شده در یك اتمسفر حاوی مقادیر بالای اتیلن همچنین آسیب انجماد بیشتری از آنها كمه در هوا در درجه حرارت یكسان نگهداری شدند نشان دادند. اتیلن وقوع هسته سخت در سیب‌زمینی های شیرین بعد از دوره القاء انجماد را كاهش نداد اگرچه شدت كاهش یافت اتیلن هیچ اثر معنی داری روی آسیب انجماد در لیموها نداشت.

D. پلی آمین ها

پلی آمینها توصیف شده است كه به طور فعال باعث تنظیم رشد، توسعه، پیری گیاه می شوند. اقدامات پس از برداشت كه منجر به افزایش سطوح پلی آمینها در بافت ها می شود نشان داده شده كه منجر به كاهش آسیب انجماد میشود. شرطی كردن دما یا نگهداری در O2 كم به طور معنی داری باعث افزایش مقادیر اسپرمیدین و اسپرمین و كاهش توسعه آسیب انجماد در كدوی زوچینی می شود. اقدامات پس از برداشت با پلی آمینهای اگزوژن قبل از نگهداری سبب افزایش سطوح پلی آمین داخلی و كاهش آسیب انجماد در كدوی زوچینی و سیب های ام سی این توچ می شود. كاهش دادن آسیب انجماد با پلی آمینها ممكن است مربوط به فعالیت آنتی اسیدانتی آنها و اثر پایدار كننده آنها روی غشاها باشد.

VI. دیگر مواد شیمیایی

یك گوناگونی از مواد شیمیایی گزارش شده كه روی تاخیر انداختن توسعه علایم آسیب انجماد دخالت دارند (جدول 2و5) این مواد شیمیایی شامل كلسیم، روغنهای گیاهی یا معدنی، قارچ كش های متعدد و تعدادی از نابود كننده های رادیكالهای آزاد باشد. كاربرد پس از برداشت این مواد شیمیایی باعث كاهش آسیب انجماد بوسیله تخریب حوادث ثانویه ایجاد شده بوسیله استرس انجماد مانند سركوب فرایندهای اكسیداتیو، افزایش میزان اسیدهای چرب غیر اشباع به اشباع یا كاهش از دست دهی رطوبت می شود.

 

A. قارچ كشها

قارچ كش های متعدد كه از فساد پیش گیری می كنند ثابت شده كه ارزشهای اضافی در كاهش گودیها و دیگر علایم آسیب انجماد دارند. تیابندازول گزارش شده بوسیله تعدادی از محققین كه سبب كاهش وقوع آسیب انجماد در گریپ فروت و پرتغال می شود. استفاده از تیابندازول به طور خاص ارزشمند در طول اقدام سرمایی گریپ فروتها برای بهبود آسیب انجماد است. بنومیل ثابت شده است كه در كاهش دادن آسیب انجماد مفید است نه فقط در مركبات بلكه در هلوها و نكتارها و میوه لی‌چی، در تركیب با اتمسفر كنترل شده (1% O­2 و 5% CO2) نگهداری و گرما دادن متناوب.

درمان بنومیل فهمیدهت شده كه یك فایده اضافی در كاهش شكست داخلی و حفظ اسیدیته و محتوی شكر بالاتر در هلوها و نكتارها در طول نگهداری در 0 داشته باشد. دیگر قارچ كش ایمازالیل فهمیده شده كه حتی موثرتر از تیابندازول در كاهش آسیب انجماد در گریپ فروت است. این قارچ كش ها نشان داده شده كه اثر بیشتری در كاهش دادن آسیب انجماد وقتی در یك درجه حرارت بالاتر 1CO3 بكار می روند در مقایسه با درجه حرارت كمتر (24) داشته باشند.

B. كلسیم

كاربرد پس از برداشت كلسیم در بعضی از محصولات كشتی شرح داده شده كه سبب كاهش وقوع اختلالات القاء شده بوسیله انجماد می شود. تعدادی ارتباطهای خوب بین محتوی كلسیم در بافتها و حساسیت میوه ها و سبزیجات به آسیب انجماد وجود دارد. میوه لیمو با كمترین محتوی كلسیم در آبش بیشترین درصد آسیب انجماد را داشت. در میوه خربزه درختی غلظت بالاتر كلسیم درونزاد در انتهای پروگزیمال نسبت به دیستال به طور واضح كمك به تاخیر آسیب انجماد در انتهای پروگزیمال می‌كند. كاربرد كلسیم به طور معنی داری سبب كاهش شدت آسیب انجماد در خربزه درختی، انبه، هلوها و گوجه فرنگی ها شد.

درمان پس از برداشت كلسیم همچنین از شكستن داخلی القاء شده بوسیله درجه حرارت كم در سیب های ژوناتان و كوكس اورنج پیپین پیشگیری می كند. با وجود این حساسیت گریپ فروتها به آسیب انجماد به نظر نمی رسید كه مربوط به سطوح كلسیم آندوژنوس در بافت خربزه درختی باشد. در حالی كه گریپ فروتهای برداشت شده از موقعیتهای داخلی چتر درخت حساسیت كمتری به آسیب انجماد و نسبت به میوه های برداشت شده از قسمتهای خارجی چتر داشتند. محتوی كلسیم پوست این دو نوع میوه به طور معنی داری اختلاف نداشت در دیگر میوه ها مانند خربزه درختی درمان كلسیم ممكن است سبب توسعه آسیب انجماد شود.

C. آنتی اكسیدانتها و پاك كننده های رادیكالهای آزاد

تعدادی از مواد شیمیایی كه ویژگی های آنتی اكسیدانت و پاك كننده های رادیكالهای آزاد را دارا هستند نشان داده شده است كه آسیب انجماد را كاهش می‌دهند برای مثال اتوكسی كوئین و بنزوات سدیم به كار رفته برای خیارها وفلفل های شیرین فهمیده شد كه سبب آسیب انجماد می شود درمان پس از برداشت بادی متیل پلی سیلكون، روغن گلرنگا یا روغن معدنی از بی رنگی زیر پوستی در موزها كه بوسیله انجماد بوجود آمده است پیشگیری می كند.

این تركیبات ممكن است همچنین به عنوان یك آنتی اكسیدانت عمل كنند و باعث كاهش‌آسیب اكسیداتیو بوجودآمده بوسیله آسیب انجماد شوند. دیگر آنتی اكسیدانت‌ها مانند بوتیلیتوهیدروكسی تولوئن و بوتیلیتدهیدروكسی آنوزیل همچنین استفاده شده اند به عنوان پاك كننده های رادیكالهای آزاد برای پیشگیری از اكسید شدن اسیدهای چرب غیر اشباع در لیپید غشاها و برای كاهش اختلالات ایجاد شده بوسیله درجه حرارت كم، كاربرد یك ایزوپرن هیدروكربن غیر اشباع طبیعی (اسكوالن) همچنین گزارش شده است كه در پیشگیری از آسیب انجماد در گریپ فروتها موثر باشد.

VII. بسته بندی

بسته بندی میوه ها و سبزیجات با فیلمهای پلاستیكی كمك به نگهداری رطوبت نسبی بالا و تعدیل غلظتهای O2 و CO2 در محیط احاطه كننده محصولات می كند. پیشگیری از آسیب انجماد بوسیله بسته بندی فیلم احتمالاً در ارتباط با این عوامل هستند ارزش رطوبت بالا در سركوب آسیب انجماد تشخیص داده شده از سال 1930 بوسیله محققین مختلف.

كاهش از دست دهی آب از بافتها تحت رطوبت زیاد به طور آشكار از كولاپس سلولهای اپیدرمال جلوگیری می كند. بروكس و ام سی كولوچ شرح دادند كه گودی در گریپ فروت 5 برابر بیشتر در رطوبت نسبی 75-65% نسبت به رطوبت نسبی 90-85% بعد از 10-8 هفته نگهداری در 5/4 است موریس و پلاتینوس فهمیدند كه خیارها در رطوبت نسبی 60-50% بعد از 7 روز نگهداری در 5 دچار گودی می‌شوند در حالی كه گودی شدن به طور كامل در یك رطوبت نسبی 100-95% پیشگیری می شوند.

به طور مشابه آسیب انجماد در فلفلهای شیرین در رطوبت نسبی 70-65% بعد از 13 روز نگهداری در 5/4 شدیدتر بود. در حالی كه در رطوبت نسبی 100-98% در همین دما هیچ آسیبی مشاهده نشده. آنها نتیجه گرفتند كه رطوبت نسبی محیط نگهداری به طور معنی داری بر میزان توسعه آسیب انجماد اثر می گذارد و شدت آسیب به طور عكس متناسب با رطوبت نسبی اتمسفر نگهداری است.

توسعه آسیب انجماد در میوه ها و سبزیجات بوسیله كاهش دادن افت فشار بخار و از دست دهی رطوبت از محصولات به تاخیر انداخته می شود. آسیب انجماد لیمو و گریپ فروت به طور قابل توجه بوسیله افزایش رطوبت نسبی به 100% كاهش داده شد. پوشش دادن خیار با فیلم پلی اتیلن یا پلی كلرید و نیل نه تنها از دست دهی وزن را كاهش داد بلكه سبب بهبود آسیب انجماد و افزایش بهای بازاری میوه بعد از نگهداری در 5 شد.

گودیها در خیارها توسعه یافت فقط بعد از دو روز در 1 در كیسه های پلی اتیلن سوراخ سوراخ اما حتی تا 4 هفته هم در كیسه‌های سوراخ نشده ظاهر نشد. زردآلوهای ژاپنی پوشش داده شده در كیسه های پلی اتیلن به طور زیادی باعث سركوب آسیب انجماد در 0 شدند. توسعه آسیب انجماد در موزها در 10 بوسیله گذاشتن میوه در میوه های پلی اتیلن به تاخیر افتاد. فیلم بسته بندی پوشش با چگالی بالای پلی‌اتیلن یك میكرو اتمسفر اشباع شده با آب اطراف میوه به وجود آورد و از آسیب انجماد گریپ فروتها و لیمو ذخیره شده در 5 و 2 به ترتیب جلوگیری كرد.

پوشش دادن میوه تنها با فیلم پلاستیكی كوچك همچنین به طور چشمگیری باعث كاهش گودیها و سوختگی در كریپ فروتهای منجمد شده، شد. در تعدادی از محصولات كاهش آسیب انجماد بوسیله بسته بندی فیلم به طور زیادی به تعدیل محیط میكروی داخل كیسه نسبت داده شده اكسیژن كم و دی اكسید كربن زیاد در كیسه های پلی اتیلن روكش شده از دست دهی اسید اسكوربیك در آناناس ها را كاهش داد. اختلال قلب سیاه ایجاد شده بوسیله انجماد به تاخیر افتاد به خاطر اینكه اسید اسكوربیك به عنوان یك آنتی اكسیدانت از واكنش قهوه ای شدن جلوگیری كرد.

CO2 جمع شده در كیسه های پلی اتیلن از میوه گوجه فرنگی در برابر آسیب انجماد در 2 جلوگیریكرد. اتمسفرهای تعدیل شده در بسته بندیهای محصور همچنین تا حدود زیادی زمان رسیدگی را جلو انداخت، استحكام میوه را بهتر كرد و كیفیت را حفظ كرد. پوشش دادن كوچك كه به نظر می رسد به عنوان یك اگزوكارپ مصنوعی به كار می رود به طور زیادی باعث تعدیل تركیب گاز داخلی شد و آسیب انجماد در تعدادی از محصولات را به تاخیر انداخت.

VIII. موم كردن و دیگر پوشش دهنده ها

موم كردن میوه ها و سبزیجات تبادل گاز و عرق افتادن را محدود می كند و بنابراین اثری مانند بسته بندی فیلم دارد. بروكس وام سی كولوچ فهمیدند كه گریپ فروت موم شده قبل از نگهداری در دماهای انجماد گودیهای كمتری به وجود آمد. اثر موم زدن با نگهداری در رطوبت كم چشمگیرتر بود.

موریس و پلاتینومر خیارها را با یك فیلم نازك پارافین و موم كارتیوبا پوشش دادند و فهمیدند كه هر دو میزان عرق افتادن و آسیب انجماد در میوه موم شده از گروه كنترل بعد از 13 روز نگهداری در 5 كمتر بود. موم كردن آناناس ها قیل یا فوراً بعد از تماس با دماهای انجماد به طور مساوی در كاهش علایم اسیب انجماد موثر بود. موم كردن خربزه های درختی همچنین سوختگی پوست القاء شده بوسیله انجماد را كاهش داد. اما عمل موم كردن منجر به پیشبرد از دست دهی طعم شد.

كاربرد قبل از نگهداری موم حقیقتاً آسیب انجماد را در پرتقالهای نگهداری شده در O2 10% و CO2 5% برای 5 هفته در 1 حذف كرد. پوشش دادن به جای موم كردن همچنین برای تاثیرش در كاهش آسیب انجماد آزمایش شد. پوشش دادن گریپ فروت با روغن گیاهی یا امولسیونهای روغن گیاهی- آب قبل از نگهداری در 3 نشان داده شده كه به طور قابل توجهی توسعه علایم آسیب انجماد را به تاخیر انداخت و كاهش داد.

ژونز و همكاران عوامل متعددی را ارزیابی كردند و فهمیدند كه اقدامات پس از برداشت موزها با دی متیل پلی سیلكسون، روغن گلرنگ، یا روغن معدنی از توسعه رنگ بری زیر پوستی در 9 جلوگیری كرد. این اقدامات همچنین سبب كاهش از دست دهی آب در میوه شد بنابراین. كارایی این اقدامات در كاهش آسیب انجماد ممكن است مربوط به اثرات ضد عرق افتادن آنها باشد.

نكته های نتیجه گیری شده

برای دهه ها فیزیولوژی دانه های پس از برداشت سراسر جهان در تلاش برای یافتن متدهای بهبود آسیب انجماد و محصولات كشت شده بودند. كه این بوسیله گزارشات متعدد كه در طول 60 سال گذاشته در این باره منتشر شده است تایید می‌شود. دریافت كردن توجهات زیاد نه فقط اهمیت موضوع را نشان می دهد بلكه نشان دهنده مشكلات در حل این معضل است.

گوناگونی زیاد در شكل، اندازه، و فیزیولوژی میوه های گوناگون و سبزیجات مختلف در اختلاف در تحمل انجماد دخالت دارد. اختلافات اساسی در درجه حساسیت انجماد همچنین بین كشت های مختلف و گونه های مختلف وجود دارد. بعلاوه شرایط محیطی كه خوشه ها كشت داده می شوند تاثیر زیادی روی حساسیت به آسیب انجماد دارد. با بررسی تمامی این عوامل فهم اینكه ما هنوز فاقد یك متد جهانی كه بتواند در كاهش آسیب انجماد در تمامی خوشه ها تحت هر شرایطی موثر باشد مشكل نیست. تعدادی از تكنیكها كه در این مقاله مروری توصیف شده برای محصولات مختلف قابل كاربرد هستند با وجود این شرایط اپتی‌مم یك اقدام اغلب برای یك گونه داده شده منحصر است.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

لینک متن کامل

Leave a comment