دانلود پروژه قرص های شادی آور و هیجان‌زا – قسمت سوم

دانلود پایان نامه

می‌توان شك كرد كه فرد احتمالاً از چنین داروهایی استفاده می كند.

آیا راهی برای ترك مصرف دارو وجود دارد؟

بله برای ترك این داروها چند مدل پیشنهاد شده است. روان درمانی و دیگری دارو درمانی از لحاظ دارویی تعدادی از مواد هستند كه می توانند علائم محرومیت از مصرف را كاهش دهند و پس از مدتی فرد را به زندگی عادی بازگشت دهند كه البته این امر بستگی به اراده شخصی فرد نیز دارد. در مدل دوم، از سوی روان درمانی‌های فردی و گروهی و خانوادگی و یافتن علل گرایش شخص به این داروها و تلاش برای حذف این علتها و… می توان به درمان این بیماران امیدوار بود.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

با توجه به مضرات مصرف این داروها، توصیه شما به افرادی كه ندانسته اقدام به استفاده از چنین موادی می كنند، چیست؟

توصیه من این است كه استفاده از این داروها صد در صد اشتباه است؛ چرا كه این مواد نمی توانند به فرد هیچ كمكی برای حل مشكلات كنند و بالعكس سبب ایجاد عوارض و مشكلات جبران ناپذیری می شوند كه شاید حتی بازگشت مجدد به شرایط اولیه نیز امكانپذیر نباشد جوانان باید بدانند كه برای ایجاد احساس نشاط و لذت حتماً نیاز به یك داده محرك خارجی نیست و این هیجان و شادابی را می توان با چیزهایی نظیر ورزش و انواع هنرها به دست آورد.

در پایان اگر نكته ای باقی مانده است، بفرمایید؟

با توجه به این كه بیشترین مصرف كنندگان این داروها جزو گروه سنی جوانان و نوجوانان هستند و یك نوجوان به اقتضای سن خود همیشه در پی كسب تجربه های تازه است و دوست دارد هرچیزی را لمس كند. این وظیفه خانواده هاست كه در هر زمینه آگاهی های لازم را در اختیار جوانان و نوجوانان خود بگذارند و در انتقال ارزشها به فرزندان خود كمك كنند. متاسفانه عده ای از خانواده ها فكر می كنند كه عنوان كردن برخی مسائل، موجب كشش و گرایش فرزندشان به سوی آن عامل خواهد شد در حالی كه برخی مواقع آگاهی نداشتن از یك موضوع عوارض بدتری را به دنبال خواهد داشت و وقتی نوجوان از راه صحیح از موضوعی مطلع نشود. ناخواسته به سوی آن گرایش پیدا می كند و از راه تجربه شخصی با آن آشنا خواهد شد و این آشنایی می تواند سرآغاز لغزش هایی باشد كه در بیشتر موارد جبران ناپذیر است.

آشنایی انسان با مواد مخدر اعتیادآور به هزاران سال پیش باز می گردد. اما پدیده اجتماعی اعتیاد تنها یك قرن است كه جوامع بشری را دچار مشكل كرده است. دانشمندان معتقدند اعتیاد چیزی فراتر از سوء مصرف و وابستگی به مواد اعتیادآور است. آنان اعتیاد را نوعی پدیده زیستی، روانی و اجتماعی می پندارند كه تمایل به مصرف مواد و عدم توانایی در قطع این عادت، تنها یكی از ابعاد آن است.

همچنین یافته ها حكایت از آن دارند كه، وابستگی به مواد اعتیادآور برخلاف آنچه مردم می پندارند، همواره با درد جسمانی و رخوت و سستی در حركات شخص معتاد همراه نیست. میل شدید روانی به مصرف مجدد مواد و تجربه حالات روانی ناشی از آن، گاه عامل بسیار مهمتری از نیاز جسمانی برای مصرف دوباره است.

بدین ترتیب دسته بندیهای جدید از مواد اعتیادآور و انواع اعتیاد به آنها طی سالهای اخیر توسط پژوهشگران عنوان شده است. یكی از معروف ترین این دسته بندیها تفكیك مواد براساس ایجاد حالات روانی و جسمی ناشی از سوء مصرف آنهاست. مواد اعتیادآور شامل سه دسته بندی مجزا هستند:

  1. مواد سستی زا: (مخدر) شامل تریاك و مشتقات آن نظیر مرفین، هرویین، كدیین، پتدین، بویژه نورفین، متادون و…
  2. مواد توهم زا: شامل حشیش، ماری جوانا، گراس، مسكالین، تاتوره، L.S.D و…
  3. مواد توان افزا (محرك): شامل كوكایین، اكستزی و انواع مواد استروئیدی و نیروزا

به این ترتیب اصطلاح رایج «مواد مخدر» كه برگرفته از مصرف تریاك و تركیبات تهیه شده از گیاه خشخاش است دیگر نمی تواند بیانگر تمامی مشخصات مواد اعتیادآور باشد و به همین ترتیب مشخصات جسمی و روانی افراد معتاد نیز تنها براساس تظاهرات بالینی مواد مخدر قابل ارزیابی نیست.

دانشمندان دسته بندی مواد اعتیادآور را از جهت نوع تهیه آنها نیز بسیار با اهمیت می‌دانند. به این ترتیب مواد در دو طبقه مجزا قرار خواهند گرفت:

  1. مواد طبیعی نظیر تریاك، حشیش، كوكایین و…
  2. مواد صنعتی نظیر (L.S.I، اكستزی (X)، GHB، متادون و… بدیهی است آسیبهای جسمی و روانی مواد اعتیادآور صنعتی (شیمیایی) به مراتب پیچیده تر و عمیق تر از موادی است كه ریشه طبیعی دارند. تجارت پرسود مواد كه بنابر نظر اقتصاددانان سومین تجارت بزرگ جهان پس از نفت و اسلحه به شمار می رود، موجب شده است بسیاری از یافته های نوین علم شیمی و فیزیك در اختیار تولید كنندگان مواد اعتیادآور قرار گیرد و آنان با استفاده از خصوصیات فرهنگی، ویژگیهای منطقه ای و نیازهای روزآمد مصرف كنندگان، اقدام به تهیه و تولید انواع مواد جدید كنند. بر این اساس سود كلان تجارت مواد- 700 میلیارد دلار در سال- سرمایه گذاری برای تولید و تنوع مواد جدید را امكان پذیر می سازد.

ترفندهای سوداگران:

اقدامات پیشگیرانه دولتها همیشه مفید نیستند. هنگامی كه رسانه های جمعی در سطح گسترده اقدام به اطلاع رسانی پیرامون مضرات جسمی و روانی مواد اعتیادآور می‌كنند، تولید كنندگان و سوداگران مواد با تهیه نوع جدیدی از مواد سعی می كنند مضرات مورد اشاره در رسانه های جمعی را حذف و جذابیتهای جدیدی برخلاف آسیبهای روانی، اجتماعی مواد قبلی به وجود آورند و بدین ترتیب با تولید انبوه و توزیع گسترده ماده جدید و تبلیغات وسیع غیر رسمی توسط تولید كنندگان به راحتی موادجدید با ویژگیهای نوین و عاری از معایب مواد قبلی وارد بازار مصرف می شوند و با تغییر الگوی مصرف معتادان تنها نوع ماده مصرفی تعویض می شود اما از تعداد نفرات مصرف كننده كاسته نخواهد شد.

در دهه 90-1980 طرح عظیم پیشگیری از اعتیاد در سطح ایالات متحده به اجرا در آمد. این طرح كه به NIDA شهرت یافته بود با بودجه ای بالغ بر چندین میلیارد دلار و برنامه ریزی بسیار جامع تلاش می كرد با اجرای برنامه های علمی، فرهنگی، سیاسی و اقتصادی اقدام به پیشگیری و مهار سوء مصرف و وابستگی به مواد مخدر به ویژه هرویین در سطح ایالات متحده كند. موج گسترده اطلاع رسانی در رسانه های گروهی، آموزش والدین، نوجوانان و تمامی اقشار پیرامون مضرات مواد مخدر، تدابیر قانونی و امنیتی برای جلوگیری از ورود مواد، اجرای طرحهای متعدد درمانی و بازتوانی برای معتادان و انواع روشهای دیگر برای كنترل اعتیاد به هرویین در طرح NIDA به مورد اجرا گذاشته شد. موفقیت طرح طی چند سال پس از شروع شدن آن نمایان شد و به گفته مجریان آن تا حدود 80 درصد در كنترل اعتیاد به مواد مخدر (هرویین) موثر واقع شد.

اما اتفاقی در حال تولد بود! تمامی مضرات هرویین و مواد مخدر نظیر وابستگی جسمانی، عوارض روانی، رخوت و سستی، از دست دادن نیرو و نشاط، دردهای جسمانی قطع مصرف و… كه توسط طرح NIDA و به منظور پیشگیری از تمایل به مصرف مواد مخدر عنوان شده بود، دستاویزی شد تا زمینه رواج و مصرف كوكایین به وجود آید.

كوكایین ماده محركی بود كمه برخلاف هرویین ایجاد رخوت و سستی نمی كرد و با تقویت نیروی جسمی و تحرك بیشتر موجب نشاط و سرخوشی می شد. وابستگی جسمی نداشت و دردی به خاطر قطع مصرف آن در بدن ایجاد نمی شد. گویی تمامی تبلیغات طرح NIDA به نفع كوكایین تمام شد و تولید كنندگان مواد اعتیادآور با داشتن سرمایه های هنگفت ابتكار عمل را به دست گرفته و از ریشه های فردی و اجتماعی تقاضای مواد استفاده كردند و معضل مواد در نوع و قالبی دیگر ادامه یافت.

تجربه ای جدید در ایران:

ایران، افغانستان، هند، پاكستان و تركیه كشورهایی بودند كه پس از جنگ تریاك در سالهای نخستین قرن بیستم و اجلاس شانگهای (1909) رسماً مركز تولید مواد مخدر (تریاك) در جهان شدند. دولتهای این ممالك رسماً به طور قانونی اجازه داشتند به منظور تهیه مواد اولیه دارو در جهان به كشت خشخاش و تولید تریاك بپردازند و در بازارهای بین المللی این مواد را عرضه كنند. به طوری كه در سال 1307 شمسی دولت ایران 7 درصد از در آمد ملی خود را از طریق صادرات تریاك به دست آورد و پس از نفت، تریاك به ازای هر كیلوگرم 15 دلار، بالاترین درآمدارزی محسوب می‌شد.

اما عواقب ناشی از این تجارت گریبانگیر ملتها شد. اعتیاد به تریاك تا به آنجا پیش رفت كه مورخان یكی از علل اصلی وارد نشدن ایران به جنگ جهانی را اعتیاد مردان و سربازان ایرانی به تریاك بر شمردند. از آن ایام معضل اعتیاد در ایران فزونی یافت و به موازات آن اقدامات قانونی[1] به منظور پیشگیری از اعتیاد و مبارزه با مواد مخدر نیز شكل گرفت. به طوری كه اولین قانون مبارزه با مواد مخدر در ایران در سال 1289 (1910م) و تنها یك سال پس از اجلاس شانگهای به تصویب مجلس رسید.

قریب به یكصد سال مبارزه رسمی با معضل مواد در ایران موجب شده است باور عمومی نسبت به اعتیاد تنها متوجه مواد مخدر (تریاك و مشتقات آن نظیر مرفین و هرویین) شود و مقابله با آن چه در مراحل پیشگیری و چه درمان براساس ویژگیهای مواد مخدر شكل گیرد.

والدین اغلب می پندارند، فرزندشان هنگامی معتاد است كه لاغر و تكیده، گوشه‌گیر ومنزوی، ژولیده و نامرتب، دندانهای زرد و دستان چروكیده، مصرف زیاد سیگار و چای غلیظ و درد جسمانی ناشی از عدم مصرف و چرتهای بی وقت میانه روز را از خود نشان دهد. تمامی تبلیغات رسانه ای نظیر مجموعه های تلویزیونی، عكسهای مطبوعاتی و آموزشهای همگانی به آنان اعتیاد را چنین آموختند. بنابراین، مبارزه با مواد یعنی جلوگیری از ورود و تولید مواد مخدر، پیشگیری یعنی آگاهی یافتن نسبت به ویژگیها و مضرات مواد مخدر و درمان یعنی از بین بردن علائم و عوارض جسمی ناشی از سوء مصرف مواد مخدر.

تاریخ اعتیاد در ایران:

مواد خطرناك صنعتی

L.S.D قوی ترین ماده توهم زاست و از نوعی ماده استخراج شده از قارچ انگلی كمه روی گیاه چاودار زندگی می كند، تهیه می شود. این ماده به طور مصنوعی نیز قابل تولید است. L.S.D در اشكال مختلف مثل قرصهای بسیار كوچك (معمولاً به رنگ نقره ای خاكستری) كپسول، پودر سفید رنگ، مربع های ژلاتینی نازك و مایه صاف بدون رنگ و بو وجود دارد. یكی دیگر از اشكال رایج L.S.D كاغذهای مربع شكل آغشته به L.S.D محلول در الكل است كه معمولاً در ابعاد 6 تا 7 میلیمتر (گاه تا 12 میلیمتر) با تصاویر جالب (مثل كبوتر، توت فرنگی، ستاره و…) با رنگهای روشن و جذاب عرضه می شود. معمولاً تعداد زیادی از این كاغذها به هم متصل و از طریق خطوط برش كه روی كاغذ ایجاد شده است، قابل جدا كردن از یكدیگرند. آثار مصرف L.S.D دو ساعت پس از مصرف ظاهر می شود و معمولاً 8 تا 14 ساعت دوام دارد.

این آثار عبارتند از: تغییر رفتاری و روانی (اضطراب، واكنش هراس، ترس از دیوانگی، افسردگی، سوءظن، اختلال در قضاوت، رفتارهای خود آزارانه و حتی خودكشی) اختلال ادراكی (مسخ شخصیت و واقعیت، دیدن تصاویر یا شنیدن صداهایی كه وجود ندارند) اختلال تعادل، افت عملكرد شغلی و اجتماعی. همچنین در اثر مصرف طولانی L.S.D عوارضی نظیر اختلالات روانی شدید و دیرپا حاصل می‌شود.

«متیل دی اكسی متیل آمفی تامین» یا «اكستیزی» به شكل آدامس، قرص، كپسول یا پودر مورد استفاده قرار می گیرد. از جمله آثار اولیه مصرف این ماده افزایش ادراكهای حسی به مدت كوتاه و سپس اختلال در تمركز فكری، اضطراب، تحریك پذیری، توهم و هذیان و علائم اولیه جنون بروز می كند. برخی آثار سوء فیزیكی بعد از پایان تاثیر این ماده به صورت احساس خواب آلودگی شدید، خستگی، هراس شدید، خشكی دهان و حلق، تعرق شدید، درد مفاصل و آسیبهای كبدی و كلیوی، افزایش ضربان قلب و فشار خون و همچنین تشنج و از كار افتادن قلب است كه بعضی از این آسیبها تا ماهها و حتی تا پایان عمر برگشت ناپذیر است. آسیبهای روانی این ماده به مراتب خطرناك تر از سایر مواد مخدر است.

اكستزی (X)، كوكایین و L.S.D پس از 11 سپتامبر در ایران لشكركشی آمریكا و انگلیس به افغانستان و كنترل اوضاع این كشور پس از حوادث 11 سپتامبر موجب شد زمینه رواج و مصرف مواد اعتیاد آور جدید صنعتی در ایران مهیا شود. نظیر آنچه در مورد طرح NIDA عنوان گردید، تولید كنندگان بزرگ مواد با ابتكار عمل و تحت نظر داشتن دقیق تحولات، دریافتند كه ممكن است وقایع پس از 11 سپتامبر موجب كاهش تولید مواد مخدر و تریاك در افغانستان به عنوان بزرگترین منبع تولید مواد مخدر در جهان شود كه البته گزارشها حاكی از افزایش تولید تریاك در افغانستان در سال 2002 است و بدین ترتیب باید فكری جدید برای پاسخ دادن به تقاضای بازار مصرف اندیشید.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment