دانلود پروژه رشته پزشکی در مورد دستگاه فانكشنال – قسمت دوم

دانلود پایان نامه

تكنیكهایی برای تهیه Construction bite وجود دارد. امكان انجام عملی این كار به سادگی وجود دارد به نحوی كه فك پایین بیمار بطور مداوم به موقعیتی مطلوب از لحاظ قدامی‌و عمودی توسط موم شده و هدایت شود. غالباً استفاده از یك راهنمای inter incisal با ضخامت مطلوب مانند tougue blade، یا زبانه كمك كننده می‌باشد،بطوریكه این راهنما دارای notch هایی به عنوان شاخص موقعیت عرضی را ارائه می‌دهد. اگر مدلهای گچی قبل از جلسه ای كه برای تهیه Construction bite تعیین شده ساخته شود معمول است كه مدلها در یك آرتیكولاتور بدون گچ یا Galetti مانت شود تا از دقت موم بایت از لحاظ مشخص نمودن موقعیت مطلوب مندیبل اطمینان حاصل گردد.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

باید توجه كافی در زمینه انتقال Construction bite به لابراتور مبذول داشت تا از ایجاد تغییر شكل در آن جلوگیری شود چرا كه هر گونه تغییر شكلی باعث تطابق اشباه دستگاه نهایی می‌شود. مانت كردن كستها در آرتیكولاتور و سپس ارائه آن به لابراتور به عنوان یك واحد اطمینان به درستی روابط دندانی فكی می‌شود.

هنگامی‌كه دستگاه آماده شده از لابراتور رسید به منظور بررسی تطابق دستگاه باید آن را روی كسها نشانده ، این مرحله باید قبل از اولین برنامه ملاقات با بیمار انجام پذیرد تا هر گونه خطای موجود در ساخت دستگاه اصلاح شود در هنگام تحویل دستگاه به بیمار باید توجه داشت كه دستگاه بخوبی منطبق بوده و فاقد هر گونه تهاجمی‌به بافت نرم باشد. هنگامی‌كه از اندازه بودن دستگاه اطمینان حاصل شد، باید بیمار را در زمینه استقرار و برداشتن دستگاه هدایت نمود تا این كه بیمار و والدین وی این مرحله را بخوبی فراگیرند. در مواقعی كه دستگاه متحرك می‌باشد، باید آموزشهای لازم در مورد محافظت از دستگاه در مواقعی كه از آن استفاده نمی‌شود به بیمار ارائه شود. به همان دلایلی كه قبلاً ذكر شد مدت زمان ایده آل استفاده از دستگاههای فانكشنال متحرك معمولاً 12 تا 16 ساعت در روز در طی عصر و موقع خواب می‌باشد اگر چه ممكن است استفادة مداوم دارای اثر اسكلتال بیشتری باشد ولی به ایجاد حركت دندانی ناخواستة بیانجامد در جهت تصحیح اسكلتال این حركات شامل رتركشن انسیزورهای ماگزیلا پروتركشن انسیزورهای مندیبل می‌باشد.(21،18) تعداد اندكی از دستگاههای فانكشنال شامل Functional Regulator و دستگاه ثابت Herbst بصورت تمام وقت استفاده می‌شود.

اثرات درمان با دستگاههای فانكشنال : از لحاظ تئوری اثر اولیة‌ دستگاه فانكشنال در مورد روابط Cl II اسكلتال ، تحریك رشد مندیبل به حدی است كه طول قدامی‌خلفی نهایی آن بزرگتر از زمانی باشد كه هیچ درمانی صورت نمی‌گیرد. هدف و منظور از درمان، تسریع رشد مندیبل دچار deficiency به میزانی است كه نسبت به ماگزیلای نرمال در حال رشد به اندازة نرمال خود برسد. مسلم است كه برای این منظور انتظار می‌رود مندیبل دارای پتانسیل ذاتی و كافی رشد بوده این رشد نیز بتواند در طی درمان در جهت قدامی‌هدایت شود. اگر چه در مطالعات حیوانی تسریع رشد مندیبل نشان داده شده است ولی در مطالعات كلینیكی هیچ گونه مزیت طولانی مدتی برای نیل به رشد مطلق بیشتر مورد تأئید قرار نگرفته است.(22)

اگر چه دستگاههای فانكشنال در طول یك قرن در اروپا و در 40 سال اخیر در ایالات متحده مورد استفاده قرار گرفته است ولی در اواخر دهة 1960 بود كه اطلاعات علمی‌به منظور ارزیابی توجیه تجربی تأثیر كلینیكی آنها در دسترس قرار گرفت. این داده های اولیه شامل مطالعات حیوانی بود كه بطور بافت شناسی و رادیوگرافیك نشان می‌داد كه در صورت نگه داشتن مندیبل در یك موقعیت قدامی، رشد غضروف كندیلی افزایش می‌یابد. مطالعات اولیه Breinter روی میمون(24،23) و یافته‌های Petrovic و همكاران(26،25) با استفاده از rat بعداً با مطالعات صورت گرفته توسط محققین دیگر روی primate (29،27) و rat (32،31،30،11) تكمیل گردید. Petrovic پیشنهاد كرد كه خصوصیات منحصر به فرد غضروف كندیلی از جمله تقسیم سلولی پری كندروبلاستها (درست نقطة‌مقابل كندروبلاستها در غضروف اپی فیزال استخوانهای دراز یا غضروف موجود در سینكند روزهای كرانیال بیس) این غضروف را نسبت به دستگاههای ارتوپدیك بسیار پاسخگو ساخته است. مطالعات حیوانی صورت گرفته در دهه های 1960 و 1970 اشتیاق بسیار زیادی را در زمینة ارتباطات حرفه ای ایجاد نمود و نقش مهمی‌در مورد پذیرش سریع و استفاده از این دستگاه در ایالات متحده- جایی كه تا آن زمان اعتنایی به این دستگاهها نمی‌كردند- ایفا نمود.
بررسی منابع موجود

Ahn و همكاران در سال 2001 در كره بر روی 40 نفر از بیماران مقایسه ای بر روی كاربرد دستگاه Bionator انجام دادند. در این مطالعه از لترال سفالومتری و متغیرهای زاویه ای آرتیكولار، Saddle ، گونیال ، پلان مندیبل نسبت به پالاتان پلن ، پلن مندیبل نسبت به FH,SN نسبت به پالاتال پلن، AB نسبت به پالاتال پلن و متغیرهای خطی
Ar-pog ، دندان انسیزور بالا به پلان صورتی، دندان انسیزور پائین به پلان صورتی، دندان انسیزور پائین به A-pog ، ضخامت لب بالا ضخامت لب پائین
N-perpendiculor to pog ، N-perpendicalar to point A استفاده شد. این بیماران به دو گروه تقسیم شدند. آنهایی كه گروه اول نتیجة‌ خوبی از درمان گرفته بودند و گروه دوم كسانیكه نتیجه چندان جالبی از درمان نگرفته بودند. لازم به ذكر است كه میزان كیفیت درمان این دو گروه براساس رابطة مولرها بعد از درمان ، میزان اورجت واربایت، نیمرخ بیمار و وجود relapse پس از درمان بررسی گردید. این بیماران دارای مال اكلوژن clIIdivI فاقد آسیمتری واضح صورتی قبل ازدرمان و در دوران
Mixed dentition بودند. بعد از استفادة این بیماران از Bionator بعد از 5 سال نتایج بررسی گردید و برای كسانیكه نیاز به دستگاه ثابت برای خاتمه درمان داشتند، درمان ثابت انجام شد. در مطالعه بر روی اثر دستگاه Bionator چنین بدست آمد كه الگوی رشد افقی رابطة قدامی- خلفی نزدیك به وضعیت طبیعی بین ماگزیلا و مندیبل انسیزورهای پائین up right ، لب پائین عقب رفته شاخص‌های مهمی‌برای درمان خوب بحساب آمدند.

بخصوص پروتروژن لب پائین مهم ترین عامل در تعیین نتایج درمانی بود. زمان درمان در بیمارانی كه چنین شاخص هایی داشتند كوتاهتر بود. از نتایج تحقیق حاضر بنظر می‌رسد كه درمان Bionator می‌تواند نتایج مطلوب و با ثبات كلینیكی داشته باشد اگر بیماران آن بدرستی انتخاب شده باشند.(33)

نقد: چرا پس از 5 سال نتایج بررسی شده است ؟ در موارد لزوم می‌توانستند درمان ثابت را برای افرادی كه لازم بود زودتر شروع كنند.

Wheeler و همكاران در سال 2002 در واشنگتن (سیاتل) بر روی 248 نفر از بیماران (دختر و پسر) مقایسه ای بر روی كاربرد دو دستگاه headgear bite plate و Bionator انجام دادند. متغیرهای جنس ، نژاد، گروه مورد مطالعه، زاویه اولیه پلان مندیبل اولیه، اورجت اولیه، سن استخوانی و رادیوگرافی مچ دست hand در نظر گرفته شد. بیماران را به 2 گروه درمانی و شاهد تقسیم نمودند. در دو گروه مورد مطالعه میزان اورجت اولیه و سن یكسان بوده و میزان زاویه پلن منویبولار، شدت ClII بودن مولر وسن استخوانی نیز تقریباً یكسان بود. برای گروه اول دستگاه هدگیر (bite plate)، برای گروه دوم دستگاه Bionator و برای گروه سوم كه گروه كنترل می‌باشند هیچ گونه درمانی صورت نگرفت. نتایج بررسیهای بدست آمده در دو گروه با گروه شاهد مقایسه شد. در این مطالعه از

ANOVA,t-test و Fisher exact test استفاده شد.

این بررسی بر روی افراد دارای مال اكلوژن ClII صورت گرفت و مطالعه آن به صورت آینده نگر longitudinal ورندم بود. در انتهای درمان 44% افرادیكه از Bionator استفاده كرده بودند موفق بود. 62% آنهایی كه با HG و بایت پلیت درمان شده بودند و 8% افرادی كه شاهد بودند (تحت درمان قرار نگرفته بودند) موفقیت بدست آمد.

همبستگی بین اسكورهای همكاری و درصد اهداف بدست آمده برای هر 2 گروه Bionator (r=0.50) و HG (r=0.49) در انتهای درمان بالا بود . آنالیز مالی‌رایت متصور است كه HG در كسب و تصحیح ارتباط CLII و درمانهای زودرس می‌تواند به Bionator ارجح باشد.

نقد: گروه شاهد تعریف نشده است.

Almeida و همكاران در سال 2002 در برزیل بر روی 66 نفر از بیماران (33 دختر و 33 پسر) مقایسه ای بر روی كاربرد دو دستگاه Frankel (FR-2) و Bionator انجام دادند. در این مطالعه از لترال سفالومتری و متغیرهای Sn/GoMe و SN به پالاتال پلن، زاویه گونیال و SNA، SNB، ANB، میزان تحدب صورتی، تمایل سانترال بالا نسبت به NA و پالاتال پلن، IMPA، و تمایل سانترال پائین به پلن های NB , FHP استفاده شد. بیماران را به سه گروه تقسیم نمودند. برای گروه اول با متوسط سن 9 سال دستگاه فرانكل، برای گروه دوم با متوسط سن 10 سال و 8 ماه، دستگاه Bionator و برای گروه سوم با سن متوسط 8 سال و 7 ماه هیچ گونه درمانی صورت نگرفت. نتایج سفالومتریك حاصله دو گروه با هم و با گروه شاهد مقایسه شد. گروه شاهد شامل 11 پسر و 11 دختر از دانشگاههای سائوپولو و شهر بارو بودند دارای مال اكلوژن Cl II div I و متوسط سن 8 سال و 7 ماه كه هیچ گونه درمان ارتودنسی برای آنها صورت نگرفته بود. از آزمون آماری t-Test برای مقایسه گروه ها استفاده شد. نتیجه اینكه 1- تغییر رشدی مهمی‌در ماگزیلا در طول دوره ای خاص صورت نگرفت. 2- هر دو دستگاه بر روی رشد مندیبل و پروتروژن آن موثر بودند ولی این افزایش بیشتر در گروهی دیده شد كه از Bionator استفاده می‌كردند. 3- هر دو گروه مورد آزمایش بهبودی را در ارتباط Maxillomandibular نشان دادند. 4- تغییر مهمی‌در جهت رشد صورت نگرفت ولیكن در گروهی كه از دستگاه Bionator استفاده می‌كردند افزایش بیشتر ارتفاع خلفی صورت مشاهده شد. 5- هر دو باعث Labial Tipping یكسان و پروتروژن انسایزورهای پائین، تمایل لینگوالی و رتروژن دندانهای اینسایزور بالا و افزایش قابل توجه در ارتفاع دنتوآلونولار خلفی مندیبل مشاهده شد. 6- اثر اصلی درمان با هر دو دستگاه فرانكل و Bionator بیشتر دنتوآلوئولار بوده كه اثر اسكلتال آن كمتر ولی معنی دار بود.(35)

نقد: دو دستگاه فوق نحوة اثر جداگانه ای دارند به جز در پروتروژن مندیبل

در تحقیقی توسط Illing و همكاران در سال 1998 در لندن بر روی 46 نفر از نوجوانان مقایسه ای بر روی كاربرد سه دستگاه Bass، Bionator و Twin-Block انجام دادند. در این مطالعه از لترال سفالومتری و متغیرهای سفالومتریك مندیبل، ماگزیلا، زاویه پلن ماگزیلو – مندیبولار، ارتفاع فوقانی- تحتانی كل صورت و نسبت ارتفاع قدامی‌تحتانی صورت و خلفی تحتانی صورت، میزان overjet و overbite استفاده شد.

بیماران را به چهار گروه تقسیم نمودند. برای گروه اول از دستگاه Bass، برای گروه دوم از دستگاه Bionator، برای گروه سوم از دستگاه Twin-Block و برای گروه چهارم كه گروه كنترل می‌باشند هیچ گونه درمانی تا 9 ماه صورت نگرفت. سفالومتری قبل و پس از درمان این بیماران بررسی برای كیفیت تغییرات اسكلتی و دنتوآلوئولار كه توسط دستگاه ایجاد شده بود مقایسه شد و این مشاهدات برای تعیین نتیجه رشد با گروه كنترل مقایسه گردید. هر دو دستگاه Bionator و Twin-Block دلالت بر افزایش طول مندیبل داشتند (Bionator بطور متوسط به اندازه mm 7/2 9/3 و Twin-Block به اندازه mm) و با گروه كنترل مقایسه گردیدند و جابجایی قدامی‌پوگونیون و نقطه B مشاهده گردید. در مقایسه كاربرد این سه دستگاه با گروه كنترل مشاهده شد كه ارتفاع تحتانی صورت در كاربرد تمامی‌این دستگاهها افزایش می‌یابد. دستگاه Twin-Block كمترین جابجایی نقطه A را به سمت قدام در حین تغییرات پلان ماگزیلا نشان داد هر دو دستگاه Bionator و Twin-Block كاهش زاویه اینسایزورهای بالا را نسبت به پلان ماگزیلا در حین درمان نشان دادند. گروه كنترل كمترین تغییرات را در قسمت تحتانی لبیالی پلان مندیبل نشان دادند. گروهی كه از دستگاه Bionator استفاده نمودند بیشترین تغییرات را در قسمت تحتانی لبیالی نشان دادند. تغییرات مهم كلینیكی در هر دستگاه اندازه گیری شده و با گروه كنترل مقایسه گردید.

دستگاه Twin-Block و به میزان كمتری Bionator در ایجاد تغییرات عمودی و قدامی‌خلفی موثر بودند.(36)

نقد: زمان مقایسه گروهها ذكر نشده است. فقط ذكر شده است كه گروه چهارم تا 9 ماه درمان نشده اند.

Keeling و همكاران در سال 1998 بر روی 360 نفر بیماران دارای مال اكلوژن ClII تحقیقاتی انجام دادند. این تحقیق مقایسه ای بین دو دستگاه Bionator و Head Gear/Bite Plane می‌باشد. در این تحقیق تغییرات سفالومتریك قدامی- خلفی بیمارانی كه دارای رنج سنی بوده مورد بحث و بررسی قرار گرفت در این مطالعه از لترال سفالومتری و آنالیز Johnstons برای اندازه گیری تغییرات قدامی- خلفی سفالومتریك بیماران و آنالیز آماری ANOVA برای ارزیابی تغییرات دندانی و اسكلتی در طول درمان، دوره نگهدارنده یا پیگیری بیمار استفاده گردید. بیماران را به سه گروه تقسیم نمودند. برای گروه اول از دستگاه Bionator كه شامل 78 بیمار و برای گروه دوم از دستگاه Head Gear/Bite Plane كه شامل 90 بیمار و برای گروه سوم كه گروه كنترل می‌باشند و شامل 81 بیمار بوده هیچ گونه درمانی صورت نگرفت.

نتایج سفالومتریك حاصله دو گروه باهم و با گروه شاهد مقایسه شد، نتیجه اینكه
1- هر دو دستگاه Bionator و Head Gear برای اصلاح كردن ارتباط Cl II بین مولرها بكار می‌روند. 2- هر دو دستگاه باعث كاهش اورجت می‌شوند. 3- هر دو دستگاه باعث كاهش Apical Base Discrepancy می‌شوند. 4- هر دو دستگاه باعث جابجایی دندانهای ماگزیلا می‌گردند. 5- تغییرات اسكلتی كه شامل افزایش رشد مندیبل می‌باشد پس از درمان ثابت باقی می‌ماند ولی تغییرات دندانی برگشت پذیر می‌باشند.(37)

نقد: Bionator سبب پروترودشدن مندیبل می‌شود ولی هدگیر مندیبل به عقب و پائین هدایت می‌نماید و ماگزیلا را به عقب هدایت می‌كند.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment