دانلود پروژه رشته پزشکی در مورد بیماری مولتیپل اسكلروزیس – قسمت دوم

دانلود پایان نامه

و از طرف دیگر پرستاران بزرگترین گروه مراقبتهای بهداشتی را تشكیل می‌دهند. نظر به اینكه پرستاران دارای نقشهای متعدد هستند لیكن با توجگه به محدودیت زمانی موجود، تنها به سه نقش آموزشی، مراقبتی، حمایتی كه پرستاران نسبت به بیماران.

1- تشخیص پرستاری: اختلال در تحرك جسمی در ارتباط با اسپاسم عضلانی و كنتراكتور

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

هدف: بهبود تحرك جسمی

اقدامات پرستاری: (نقش مراقبتی)

1- علل و عوامل ایجاد و تشدید كننده اسپاسیتی را بررسی و شناسانی نمایند.

2- ناراحتی هایی كه مشكل انقباضی را برای بیمار سخت تر می نماید، تسكین دهید.

3- توانایی بیمار در حفظ عملكرد روزانه را ارزیابی نمایند.

4- جهت پیشگیری از عوارض اسكلتی، بیمار را در وضعیت مناسب قرار دهید.

5- از آتل های به نحو مناسب و صحیح استفاده نمایند.

6- از افتادگی پا پیشگیری نمایند از طریق:

a: بكار بردن آتل مناسب یا پوششهای شبیه پوتین یا كفشهای ساق بلند.

:b انجام ورزشی مچ پا. هرچند ساعت یكبار بدین ترتیب كه شامل خم كردن مچ پا به طرف عقب پا و باز كردن انگشتان پا، چرخاندن مچ پا به طرف داخل و خارج.

7- از تكنیكهای آرام سازی استفاده نمائید. این تكنیكها تركیبی از گرفتن و رها كردن تك تك عضلات بدن همراه با تكنیكهایی برای تنفس عمیق و انبساط ذهنی می‌باشد.

8- استفاده از وسایل تحریك كننده الكتریكی .

9- از وسایل و یا ابزار باز كننده انگشتان دست و یا پا استفاده نمائید.

10- در صورت لزوم، از داروی باكلوفن استفاده نمائید.

بهترین روش جهت پیشگیری و درمان اسپاسیتی انجام تمرینات ورزشی می باشد كه پژوهشگر در انتهای جزوه بطور كامل آورده لیكن باید به بیمار آموزش داد كه قبل از ورزش به توصیه های زیر توجگه داشته باشد:

1- ورزش باید متناسب با وضعیت جسمانی وی باشد، لذا قبل از شروع، جهت تعیین میزان و نوع آن با پزشك معالج مشورت نمائید.

2- تمرینات باید روزانه و ابتدا به مدت كوتاه مثلاً ده دقیقه انجام و سپس بتدریج افزوده گردد.

3- مدت ورزش نباید طولانی باشد بطوریكه موجب خستگی و افزایش درجه حرارت فرد گردد.

4- بهتر است ورزش در ساعات خشك مانند اوایل صبح و یا عصرها در اطاق مجهز به دستگاه خنك كننده انجام شود.

2- تشخیص پرستاری: عدم تحمل فعالت در ارتباط با خستگی

هدف: بهبود فعالیت جسمی

اقدامات زیر را به منظور افزایش استراحت و یا حفظ انرژی انجام دهید.

1- بیمار را جهت شناسایی علل و عوامل خستگی بررسی و ارزشیابی نمائید.

2- هرگونه سابقه قبلی بیمار كه برخستگی وی تاثیرگذار است مانند عادتهای خواب، دارو، افسردگی و… را بررسی نمائید.

3- از بیمار درخواست یادداشتی از امور و زمره بنمائید با اینكار می توان فهمید كه بیمار چه موقع بیشترین خستگی را دارد.

4- از “تراز تعریف شده خستگی” (معیار درجه بندی خستگی) جهت فهم نیاز بیمار به مداخله پرستاری استفاده نمائید.

5- سر و صدای محیط را به حداقل برسانید.

6- در صورت لزوم فعالیت بیمار را محدود نمائید.

7- تعداد ملاقات كننده ها و مدت زمان اقامتشان را محدود نمائید.

8- در صورت لزوم، در انجام فعالیتهای مراقبت از خود بیمار را یاری دهید.

9- اسباب و وسایل شخصی مورد نیاز را در دسترس قرار دهید.

10- مراقبتهای پرستاری را بگونه ای سازماندهی كنید كه دوره های استراحت بیمار قطع نگردد.

11- به بیمار در برنامه ریزی فعالیت در زمانی كه انرژی زیاد دارد (مانند صبح) كمك كنید.

12- از سرما درمانی مانند مصرف نوشیدنی خنك، عقربه مطبوع، زیر پوشهای خنك كننده استفاده نمائید. (چرا كه خستگی به دمای بدن حساس می باشد و گرما خستگی را بیشتر می كند)

نقش آموزشی: به بیماران نكات زیر را جهت حفظ انرژی و آموزش دهید :

1- از انجام فعالیتهایی كه موجب خستگی می شود، خودداری نمائید.

2- بلافاصله پس از احساس خستگی، استراحت نمائید.

3- یك برنامه ورزشی متعادل كه اهمیت آن بیشتر از استراحت است طرح ریزی نمائید.

4- در هنگام دوش گرفتن یا حمام گرفتن، از قرار گرفتن زیر آب گرم پرهیز نمائید.

5- جهت جلوگیری از خستگی هنگام حمام كردن، مسواك زدن و… از صندلی استفاده نمائید.

6- از خوردن غذاهای سنگین و غذاهائیكه نیاز به جویدن زیاد دارند بپرهیزید.

7- از هیجانات و قرار گرفتن در محیطهای پر استرس بپرهیزید.

3- تشخیص پرستاری: اختلال در دفع ادرار در ارتباط با اختلال عمل نخاع شوكی

هدف: كنترل وضع ادرار

نقش مراقبتی پرستار: مراقبتهای زیر را جهت رفع این مشكل انجام دهید:

1- جهت اطلاع از عادات و الگوهای رفعی، سابقه پیشین و شرح حال بیمار را مورد بررسی قرار دهید.

2- میزان جذب و دفع مایعات بیمار را اندازه بگیرید (جذب مایعات حدود 2000‌میلی لیتر در 24 ساعت نگهداشته شود.

3- وضعیت حركتی بیمار را بهبود بخشید (انقباض عضلانی پا با سوء عملكرد مثانه ارتباط دارد).

4- ادرار بیمار را با استفاده از موادی مانند آب پرتقال، زغال و… اسیدی نگه دارید.

5- از سوندهای موزی یا سوپرابوبیك جهت تخلیه ادرار استفاده نمائید.

6- میزان ادرار باقیمانده را از طریق سند اندازه بگیرید.

7- اگر میزان ادرار باقیمانده از 150-100 سی سی بیشتر باشد علت را جویا و اصلاح نمائید.

8- اگر میزان ادرار باقیمانده از 500 سی سی بیشتر شود از كنتریزاسیون با دفعات بیشتر استفاده نمائید.

9- در صورت وجود احتباس ادرار، تا دفع شدن مشكل هر 3 ساعت سن گذاری انجام شود.

آموزشی:

1- طریقه سنداژ كردن و فیكس نمودن آنرا به بیمار آموزش دهید.

2- طریقه اندازه گیری میزان ادرار باقیمانده را برای بیمار شرح دهید.

3- به بیمار آموزش دهید، در صورتیكه از سندهای لاستیكی استفاده می نماید، جهت سنداژ برای بیش از یك هفته از آن می تواند استفاده نماید.

4- در صورتیكه در مدت یك هفته مصرف می نمائید، پس از هر بار استفاده آنرا با آب و صابون شسته و در كیسه پلاستیكی را محكم بسته و در جای تمیز نگهدارید.

5- در صورت احتباس ادرار، سعی نمایید، مایعات خورده شده از 2000 میلی لیتر در 24 ساعت تجاوز ننمائید (500-400 با هر وعده غذا و 200 سی سی حین صبح، ظهر، بعدازظهر.

6- بعد از ادرار كردن و بخصوص پس از تخلیه روده برای پیگیری از عفونت ناحیه تناسلی را از جلو به عقب شستشو دهید.

7- در ساعات شب و خواب در صورت از دست دادن حس، از ساعت زنگدار به منظور آگاه شدن از نیاز به تخلیه مثانه استافده شود.

8- قبل از خوابیدن از نوشیدن مایعات بپرهیزید.

9- از نوشیدن مایعات حاوی كافئین به علت تولید ادرار خودداری نمائید.

10- در صورتیكه دچار علامتی چون: تكرار ادرار، سوزش ادرار، قطره قطره ادرار كردن و… شدید بلافاصله پزشك را مطلع نمائید.

5- تشخیص پرستاری: اختلال در اجابت مزاج در ارتباط با اختلال عمل نخاع كنونی (یبوست)

هدف: بازگشت كنترل روده ها

نقش مراقبتی:

1- رژیم غذایی پر فیبر برای بیمار در نظر بگیرید.

2- میزان مصرف مایعات بیمار را كنترل نمایید (حدود 2000 میلی لیتر در 24 ساعت)

3- برای بیمار برنامه دفعی در نظر بگیرید (بهتر است هروزه 45 دقیقه بعد از صرف غذا باشد)

4- بیمار را در وضعیت بدنی مناسب قرار دهید.

5- در صورت لزوم، تخلیه ركتال را با گلسیرین یا شیاف بیزاكودیل انجام دهید.

آموزشی: جهت بهبود وضعیت دفعی بیمار به وی توصیه نمائید.

1- روزانه 8-6 لیوان مایعات بنوشید.

2- از غذاهای سرشار از فیبر با باقیمانده زیاد مصرف نمائید.

3- از میوه جات و سبزیجات، به مقدار زیاد مصرف نمائید.

4- زمان معینی را برای اجابت مزاج در نظر گرفته و بلافاصله پس از احساس دفع، نستب به آن اقدام نمائید.

5- به اجابت مزاج فكر نمائید چرا كه به عنوان “ خود تلقینی” به شروع بازتاب اجابت مزاج كمك می نماید.

6- از مستراح كوچك به شكلی كه مفاصل ران خم نشوند استفاده نمائید.

7- آب آلو یا آب انجیر كمك كننده می باشد (120 میلی لیتر، نیم ساعت قبل از غذاؤ یكبار در روز)

4- تشخیص پرستاری: صدمه بتامیت پوست به علت بیحركتی، اسپاسم…

هدف: حفظ سلامت پوست بیمار

نقش مراقبتی: پرستار باید تمام علل و عوامل ایجاد كننده را بشناسد و از بین ببرد.

1- فشار به نواحی مختلف را كاهش دهید: 1- از طریق چرخاندن و تغییر پوزیشن بیمار هر 2 ساعت.

2- تشویق بیمار به حركت در تخت هر یك ربع یا 30 دقیقه.

2- به بیمار تغییر وضعیت دهید: از طریق : 1- بیمار را مرتباً در وضعیت پهلو یا پشت و دمر قرار داده و پوست وی را چك نمایید.2- سنگینی وزن بیمار ار مرتباً جابجا نمائید.

3- از تكنیك “پل زدن” استفاده نمائید بدین طریق كه بدن توسط بالشتكهایی حمایت كننده كه به عنوان تكیه گاه قرار می گیرند و بدین ترتیب بین برجستگیهای استخوانی دشك یك فاصله بوجود می آید.

4- یك حوله كوچك لوله شده را در نواحی، زیر مثانه، مفصل ران و… قرار دهید و آن را هم جهت با حركت عقربه های ساعت جابجا نمائید.

3- از وسایل تخفیف دهنده فشار استفاده نمائید: كه جهت حمایت نواحی خاص بدن یا برای توزیع یكنواخت فشار طراحی شده اند.

1- در صورت استفاده از صندلی چرخدار از شكلهای مناسب با وضعیت خود استفاده نمود و هر 15 دقیقه خود را از روی آن بلند كنید.

2- استفاده از تشك مواج.

3- قراردادن لایه های نرم و جاذب رطوبت بدن.

4- تحرك بیمار را افزایش دهید: از طریق: 1- تشویق بیمار برای فعال بودن تا حد امكان. 2- تشویق بیمار برای انجام ورزشهای فعال و غیرفعال جهت افزایش توشیته عضلات.

5- خونوسانی بافتی را بهبود بخشید: از طریق

1- عواملی كه در كاهش خونوسانی نقش دارند مانند چروك بودن ملحفه و… را برطرف نمائید.

2- از ماساژ نواحی قرمز شده خودداری نمائید.

3- بیمار را مرتب ورزش و تغییر وضعیت دهید.

6- رطوبت بدن بیمار را به حداقل برسانید: از طریق

1- ترشحات ادرار، مدفوع و… را از روی پوست بیمار پاك نمائید.

2- بعد از شستشو با آب و صابون از لوسیون استفاده نمائید.

3- از مصرف پودر و مواد خنك كننده پوست خودداری نمائید.

7- وضعیت تغذیه ای بیمار را بهبود بخشید: از طریق

1- تعادل مثبت نیتروژنی بیمار را حفظ نمائید.

2- هفتگی،‌آلبوتین و هموگلوبین بیمار را چك نمائید.

3- از مواد مغزی مانند ویتامین B,A و اسید اسكوربیك استفاده نمائید.

نقش آموزشی: جهت پی از ایجاد زخم بستر به بیمار آموزش دهیم:

1- هر 30 دقیقه یك بار، مرتباً تغییر وضعیت دهید.

2- پوست نواحی تحت فشار خود را مورد بررسی قرار دهید.

3- بلافاصله پس از هر بار دفع روده ای، خود را تمییز و خشك نمائید و از یك كرم یا پماد ویتامین A استفاده نمایید.

4- از فراورده های آهن دار در حد كافی استفاده نمایید.

5- در صورت استفاده از آتل، پوست زیر آنرا خشك نگهدارید.

6- در اطراف نواحی استخوانی حتماً از بالشتك های مناسب استنفاده نمایید.

7- در صورت استفاده از صندلی چرخدار، از كوسن یا بالشتهای پنبه‌ای استفاده نمایید.

6- تشخیص پرستاری: اختلال در عمل جنسی در ارتباط با گرفتاری نخاع شوكی

هدف: تطابق با اختلال عمل جنسی

مراقبتهای پرستاری:

1- سوابق بیمار را بطور كامل و دقیق بررسی نمایید منجمله سوابق دارویی كامل، برای یافتن عوارض احتمالی دارو بر عملكرد جنسی فرد می باشد.

2- سابقه مشكلات جنسی كه مشكلات فعلی خود را مورد بازبینی قرار می دهد.

3- رفتارها و روابط جنسی فعلی و قبلی بیمار را بررسی و ارزیابی نمائید.

4- بیمار را از علائم اولیه اختلالات جنسی، و شیوه های مقابله موثر با آن آگاه نمائید.

نقش آموزشی: راهكارها و شیوه هایی جهت مقابله با این مشكل را به بیمار آموزش می دهیم:

1- توصیه به بیمار كه چند ساعت قبل از عمل و فعالیت جنسی از مایعات كمتری استفاده نماید تا نیاز به ادرار كردن در موقع عمل را نداشته باشد.

2- توصیه، تخلیه روده ای درست پیش از زمانیكه احتمالاً فعالیت جنسی خواهد داشت.

3- قبل از عمل جنسی سند را خارج نمائید.

4- قبل از عمل جنسی استراحت، مقدار كافی داشته باشید.

5- از داروهای ضد اسپاسم استفاده كرده و آنرا بگونه ای تنظیم نمایید كه راحتی و انعطاف پذیری بیشتری در حركت در زمان آمیزش به همراه داشته باشد.

6- از شیوه های موجود جهت عمل منقوط در مردان مانند استفاده از حلقه های مكانیكی استفاده نمائید و یا تزریق پایا در ین یاالپردوستاول یكساعت قبل از آمیزش داخل عضو.

7- از تمرینات لازمه جهت شل كردن عضلات لگن و پاها و جلوگیری از سفتی عضلات هنگام عمل جنسی استفاده نمائید.

8- توصیه به اینكه، ممكن است اوج لذت جنسی اتفاق نیفتد یا به هر حال ممكن است یك نفر ارضاء نشود بنابراین نباید احساس گناهی از این در شما ایجاد شود.

7- تشخیص پرستاری: اختلال در آسایش و راحتی در ارتباط با درد و…

هدف: برطرف كردن درد بیمار

نقش مراقبتی:

1- علل و عوامل مربوط به ایجاد درد را بطور دقیق بررسی كنید (سابقه پیدایش درد و ارزیابی عوامل فیزیكی و روانشناختی).

2- اقدامات لازمه را جهت كاهش ترس و اضطراب بیمار انجام دهید.

3- قبل از اقدامات دردناك و نیز قبل از تشدید درد از مسكنهای تجویز شده استفاده نمائید.

4- خستگی بیمار را جهت افزایش آستانه تحمل در وی كاهش دهید (به تشخیص پرستاری 2 مراجعه كنید).

5- از تكنیكهای آرام كننده و تسكین دهنده (ایجاد محیطی آرام…) استفاده نمایید.

6- در صورت لزوم از مسكنهای تجویز شده استفاده نمایید.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment