دانلود پروژه رشته پزشکی درباره تعیین فراوانی موارد استفاده از ECT – قسمت هفتم

دانلود پایان نامه

آسیب مغزی : اختلالات ذهنی ناشی از درمان الكتروشوك موجب بروز این نگرانی شده است این درمان موجب بروز آسیبهای ساختاری در مغز می‌شود. بعلاوه ، تشنجهای طولانی مدت در حیوانات و انسانها می‌تواند موجب بروز آسیب نورونی گردد. در حال حاضر هیچ شواهد متقاعد كننده ای وجود ندارد كه نشان دهد كه درمان الكتروشوك و یا تشنجهای كوتاه مدت متناوب ، همانند تشنج هایی كه در حین درمان الكتروشوك بروز می‌كند، بتواند موجب آسیب ساختاری مغز گردد. آسیب های ساختاری كه در حین استاتوس اپیلپتیكوس رخ می‌دهد ، به هیچ عنوان ارتباطی با این مقوله ندارد چون این نوع آسیب با تشنج مداومی‌كه بیش از 20 دقیقه طول می‌كشد رخ می‌دهد و اغلب در زمینه هایپوكسی ظهور می‌كند. تشنجهای ناشی از درمان الكتروشوك بندرت بیش از 3 دقیقه طول می‌كشد و اغلب در شرایطی بروز می‌كند كه بیمار بخوبی اكسیژنه شده است. احتمالاً بهترین مدرك بالینی علیه آسیب مغزی ناشی از درمان الكتروشوك ، مطالعاتی است كه توسط ادوارد كافی و همكارانش با استفاده از روش تصویر برداری رزونانس مغناطیس بر روی عملكرد مغز صورت گرفته است.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

تشنجهای خود به خود : القاء مكرر تشنجهای ژنرالیزه درحین یك دوره درمان منجر به این نگرانی شد كه شاید این تشنج ها بتواند موجب افزایش احتمال بروز تشنج های خود به خودی گردد. بنظر می‌رسد احتمال بروز تشنجهای خود به خودی در بیماران تحت درمان حدود 1/0 تا 5/0 درصد باشد كه این رقم مشابه میزان بروز تشنجهای خود به خودی در جمعیت عادی است. بعضی از بیماران احتمالاً اختلالات تشنجی زمینه ای داشته اند . ولی این احتمال نیز وجود دارد كه تعداد كمی‌از بیماران بدنبال درمان دچار تشنج های خود به خودی شوند. اینكه آیا این عارضه منجر به یك اختلال تشنجی عود كننده می‌شود یا نه، هنوز چندان مشخص نیست.

سایر عوراض جانبی درمان الكتروشوك : اغلب اولین جلسات درمان همراه با شكستگی استخوانها است ، با استفاده معمول از داروهای شل كننده عضلانی، شكستگی استخوانهای بلند یا ستون فقرات نباید رخ دهد ولی اغلب ناشی از دپولاریزاسیون عضلات با سوكسینیل كولین بوده و به احتملا زیاد شدت آن پس از اولین جلسه درمانی بیشتر است. می‌توان با استفاده از آرام بخشهای ضعیف همچون داروهای ضد التهاب غیراستروئیدی (NSAIDS) این خستگی را درمان نمود. تعداد بسیار كمی‌از بیماران به دنبال درمان دچار تهوع، استفراغ، و سردرد می‌شوند. می‌توان با تجویز متوكلوپرامید 10 میلی گرم داخل وریدی و یا پروكلرپرازین 10 میلی گرم داخل وریدی از تهوع و استفراغ پیشگیری كرد.

در بیمارانی كه دچار سردردهای شدیدند كه با تجویز داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی در دوره ریكاوری قابل كنترل نیست، درمان قبلی با كتورولاك ( 30 تا 60 میلی گرم داخل وریدی) می‌تواند مفید باشد. می‌توان برای سردردهای مقاومتر از استامینوفن، ترامادول، پروپوكسیفن و آرامبخشهای قویتری كه از اپیوئیدها تهیه شده اند، به تنهایی و یا بصورت تركیبات مختلف (مثلاً درمان قبلی با كتورولاك و درمان بعد از تشنج با استامینوفن ، پروپوكسیفن) استفاده نمود. درمان الكتروشوك می‌تواند موجب بروز سردرد میگرنی گردن در این صورت اضافه كردن سوماترتریپتان 6 میلی گرم و یا 25 میلی گرم خوراكی به داروهای فوق می‌تواند مؤثر باشد. تركیبات آرگوت می‌تواند موجب تشدید تغییرات قلبی – عروقی شوند و احتمالاً نباید بعنوان یكی از داروهای پروفیلاكتیك مد نظر قرار گیرد.

درمان الكتروشوك و داروهای روانی:

بنظر نمی‌رسد كه درمان تركیبی با داروهای روانی و الكتروشوك موجب افزایش تأثیرات بالینی درمان الكتروشوك شود. اما در بعضی مراكز خصوصاً در بیماران سرپایی كه تحت درمان الكتروشوك قرار گیرند. در مورد بیشتر داروها شواهد روشنی از تعاملات بین داور و الكتروشوك وجود ندارد ولی احتیاط حكم می‌كند كه از مصرف تركیبی آنها خودداری كنیم. برای مثال شواهد نشان می‌دهد كه لیتیوم می‌تواند در صورت همراهی با درمان الكتروشوك ، منجر به گیجی شدیدتر و احتمالاً افزایش احتمال بروز تشنجهای خود به خود شود . بعلاوه ، بعضی شواهد نشان می‌دهد كه لیتیوم می‌تواند با سودوكولین استراز، تداخل كند، بنابراین لیتیوم می‌تواند موجب فلج عضلانی در دراز مدت در حین درمان الكتروشوك شود. ممكن است تركیب الكتروشوك با مهار كننده های غیر قابل برگشت مونوآمین اكسیداز موجب بروز مشكلاتی در زمینه كنترل فشار خون و احتمالاً مهار سودوكولین استراز شود، این نكته هنوز مورد شك است. بعضی مطالعات نشان می‌دهد كه بترودیازپین ها موجب كاهش تأثیر درمان الكتروشوك یكطرفه می‌شوند ولی این امر می‌تواند ناشی از تأثیرات آن بر روی آستانه تشنج باشد كه می‌توان با تیتراسیون دوز الكتریكی آنرا اصلاح نمود، در زمینه تئوری ، اجتناب از داروهایی با خاصیت آنتی كولینرژیك قوی ، مثل سه حلقه‌ای‌ها،‌ بدلیل احتمال بروز اختلالات ذهنی عاقلانه است ولی اطلاعاتی كه قویاً این نكته را اثبات كند وجود ندارد، داروهای خاصی موجب طولانی شدن تشنج های الكتروشوك شود كه عبارتند از: بوپروپیون، كلوزاپین، آموكسیاپین، و ماپیروتیلین. بیماران مبتلا به اضطراب شدید ممكن است نیازمند درمان با دوزهای كم بنزودیازپین های كوتاه اثر مثل لورازپام باشند. در صورت نیاز به یك داوری سدایتیو و هیپنوتیك، زولپیدم و یا كلرال‌هیدرات می‌تواند داروی انتخابی باشد. در بیماران سایكوتیك شدیداً آژیته استفاده از داروهای نورولپتیك آنتی سایكوتیك قوی مثل هالوپریدول ، می‌تواند مفید باشد.

تحریك مغناطیسی ترانس كرانیال : (TMS)

درمان الكتروشوك دارای تأثیرات متعددی بر روی عملكرد مغز است كه توجیه كننده هم اثرات درمانی و هم عوارض جانبی آن است . اگر برای رسیدن به اهداف درمانی ، ایجاد تغییرات در تنها مناطق خاصی از مغز مورد نیاز باشد، می‌توان الگوی تحریكی با هدف تأثیر در این نواحی ابداع نمود. چنین درمانهایی می‌توانند تأثیرات چشمگیری در پیشگیری از بسیاری از اثرات ناخواسته درمان الكتروشوك، از جمله اختلالات ذهنی داشته باشد. تحریك مغناطیستی ترانس كرانیال نمونه ای از چنین درمانی است. در حیطه نورولوژی ، این روش ، راهی برای تحریك مغز بصورت غیر تهاجمی‌از طریق اعمال میدان مغناطیستی كانونی بر روی مناطقی از كورتكس ابداع شده است. ایجاد اصلاحاتی در محركهای مغناطیسی از جمله ابداع محركهایی كه قادر به تخلیه در فركانسهای تا 60 هرتز باشد، امكان تحریك كانونی مغز را بمنظور تخمین آستانه حركتی و تعیین نیمكره غالب فراهم كرده است. دیده شده كه تحریك مغناطیسی ترانس كرانیال ، برای برخی از بیماران مبتلا به پاركینسون مفید بوده و برخی از این بیماران پس از این روش خلق و خویشان بهتر می‌شود. بعلاوه ،‌ افرادی كه با هدف تعیین نیمكره غالب مغز ، با این روش قرار می‌گیرند، بدنبال تحریك كورتكس فرونتال سمت چپ، واكنش افكتیو از خود نشان می‌دهند، این مشاهدات نشان می‌دهند كه تحریك مغناطیسی ترانس كرانیال‌، میتواند دارای تأثیرات درمانی در روانپزشكی بوده و می‌تواند امكان تحریك كانونی مناطقی از مغز را كه در حالات افكتیو بیش از همه گرفتارند، فراهم سازد. در یكی از بهترین مطالعاتی كه تاكنون انجام گرفته است، تحریك كورتكس پره فرونتال سمت چپ موجب بهبودی قابل توجه میزان افسردگی در 11 نفر از 17 نفر مبتلا به افسردگی ماژور شد. بنظر می‌رسد كه تحریك مغناطیسی ترانس كرانیال ، بخوبی تحمل شده ، و نیازی به بیهوشی عمومی‌ندارد، ممكن است در بعضی از بیماران تشنج بعنوان یك عارضه جانبی رخ دهد. ولی بنظر نمی‌رسد كه برای بروز اثرات درمانی ، ضرورتی داشته باشد. تحریك مغناطیسی ترانس كرانیال با استفاده از یك محرك مغناطیسی با سرعت بالا كه یك میدان 5/1 تا 5/2 تسلایی به مدت كوتاهی تولید می‌كند، انجام می‌گیرد. تحریك در فركانس 10 تا 60 هرتز با استفاده از یك فنر به شكل هشت كه بر روی ناحیه دلخواه جمجمه قرار داده شده و بمنظور جلوگیری از داغ شدن بطور مداوم با آب سرد می‌شود، اعمال می‌شود. تحریك معمولاً در هر جلسه چندین مرتبه و به مدت چند روز تا چند هفته ادامه می‌یابد.

نقش درمان الكتروشوك:

درمان با شوك الكتریكی پس از گذشت بیش از 50 سال از زمان ابداعش ، هنوز هم روش درمانی مهم ، مؤثر و مطمئنی برای بسیاری از اختلالات عصبی روانی بشمار می‌رود. در حال حاضر افسردگی ماژور شایعترین اندیكاسیون این روش درمانی است. علیرغم این واقعیت كه این درمان باید بر روی بیمارانی انجام گیرد كه به داروهای روان گردان پاسخی ندادند. تهاجمی‌بودن این روش و عوارض جانبی اختلال حافظه و گیجی ناشی از آن، كاربرد این روش را تا حدودی محدود كرده است. اما عوارض جانبی ذهنی درمان، واضحاً هیچ ارتباطی به تأثیرات درمانی آن ندارد. بیشتر ابداعات عمده در این روش درمانی درطی 20 سال گذشته ، با هدف كاهش تأثیرات ذهنی در عین حفظ فواید آن صورت گرفته است. پیشرفتهای جدید در زمینه درمان الكتروشوك و احتمالاً ابداع روش تحریك مغناطیسی ترانس كرانیال ، بعنوان یك ابزار درمانی این نوید را می‌دهند كه این نوع درمان مقبولیت بیشتری در میان روانپزشكان و بیماران بیاید . پیشرفتهای بیشتر در زمینه فهم نوروبیولوژی اختلالات روانی اصلی تنها در این ارتباط كمك كننده خواهد بود.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment