دانلود پروژه رشته پزشکی با موضوع آنـاتـومـی ابـدومـن – قسمت اول

دانلود پایان نامه

آناتومی شكم

حدود شكم

شكم یا ابدومن بخشی از تنه در زیر دیافراگم می باشد كه تا مدخل لگن امتداد دارد .

  • جدار فوقانی شكم سطح تحتانی عضله دیافراگم یا حجاب حاجز می باشد .
  • حد تحتانی شكم سطح قراردادی است كه از مدخل لگن عبور می نماید .
  • نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید
  • مدخل لگن : از عقب به جلو شامل اولین مهره ساكرال (خاجی) (1S) كه به آن پرومونتوریوم یا دماغه گویند و بالهای ساكروم كه زائده عرضی آن هستند و مفصل ساكروایلیاك (خاجی لگنی) دو طرف ، خط قوسی و خط شانه ای كه این دو كنار داخلی استخوان هیپ می باشند . بین دو خط قوسی و شانه ای برآمدگی « ایلیوپوبیك » قرار دارد كه محل جوش خوردگی این دو استخوان لگن است درانتهای داخلی خط شانه ای به تكمه و ستیغ و سمفیز پوبیس می رسد . سمفیز پوبیس نوعی مفصل غضروفی است كه دارای دیسك می باشد . جدار های قدامی و طرفی و خلفی شكم حاوی عضلات و نیز 5 مهره كمری در خلف می باشد .

لایه های جدار شكم

از خارج به داخل (از سطح به عمق) دارای لایه هایی است كه بطور كلی عبارتند از :

  • پوست
  • فاسیای سطحی كه دو لایه دارد ، لایه سطحی تر را كمپر یا لایه چربی دار و لایه عمقی را فاسیای اسكارپا می نامند كه در زیر ناف مشخص تر است .
  • سه طبقه عضلات مایل خارجی ، مایل داخلی و عرضی شكمی ، ( البته در طرفین خط وسط جلو شكم یك زوج عضلات مستقیم شكم نیز وجود دارد . )
  • فاسیای عمقی جدار شكم یا فاسیای ترنسورسالیس یا عرضی كه در محل های مختلف نام های گوناگون دارد. (از جمله فاسیای دیافراگماتیك ، فاسیای ایلیاكا ، لایه قدامی تراكولومبار و فاسیای لگن و …)
  • بافت همبندی خارج صفاقی
  • صفاق جداری شكم

نواحی استخوانی جدار شكم

در بالا و جلو غضروفهای دنده های كاذب و در خلف دنده های 11 و 12 می باشند و در جلو و بالا زائدة خنجری استرنوم لمس می شود . در پایین و جلو سمفیز پوبیس و تكمه پوبیس در خارج آن و خارهای قدامی فوقانی خاصره و ستیغ خاصره ملموس است . مهره های كمری در خلف قرار دارند و خار آنها در پشت قابل لمس است .

مهره كمری نمونه

چهار مهره اول تا چهارم كمری از مهره های تیپیك و مشابه می باشند .

  • جسم مهره : بزرگتر از مهره های سینه ای و پهن و عرض طرفین آنها بیشتر است .ارتفاع بخش قدامی تنه بیشتر از خلف آن است .
  • سوراخ مهره ای: مثلثی است و بزرگتر از مهره های سینه ای می باشد ولی از سوراخ مهره ای گردنی كوچكتر است.
  • پدیكل : كوتاه و قوی است . بریدگی مهره ای تحتانی عمیق تر از فوقانی است .
  • لامینا : كوتاه ، ضخیم و پهن است به طرف خلف و داخل گرایش دارد .
  • خار مهره : چهار ضلعی مستطیل شكل است و به سمت خلف گرایش دارد .
  • زوائد عرضی : نازك بوده و به سمت خارج و خلف امتداد دارد و مشابه (جایگزین) دنده ها در قفسه سینه می باشد .
  • زوائد فرعی (accessory): در بخش تحتانی زائده عرضی واقع شده است كه زائده عرضی حقیقی مهره می باشد
  • زوائد مفصلی فوقانی : سطح مفصلی آن به سمت داخل و خلف گرایش دارد ، زائده پستانی یا مامیلاری در كنار خلفی زائده مفصلی فوقانی قرار دارد .
  • زائده مفصلی تحتانی : سطح مفصلی آن به سمت خارج و جلو امتداد دارد .

مهره پنجم كمری (5L) : مهره غیر تیپیك است .

  • زائده عرضی : كوتاه تر و ضخیم ، قاعده آنها به پدیكول چسبیده است .
  • خار : كوچك و كوتاه و گرد شده است .
  • جسم مهره : از تمام مهره های دیگر ستون فقرات بزرگتر است .

عناصر سطحی و استخوانی جدار شكم

– زائده گزیفوئید : درمحاذات مهره 9T است

– سمفیز پوبیس : دركنار فوقانی پوبیس در پایین خط میانی – قدامی شكم قرار دارد .

– حاشیه های دنده ای: در بخش قدامی- فوقانی و خارجی جدار قدامی شكم قرار دارند . حاشیه دنده ای از غضروف دنده های 7 ، 8 ، 9 ، 10 تشكیل شده اند و حد تحتانی خارجی آن به خط میدآگزیلاری می رسد . سطح افقی كه از نوك غضروف دنده 10 می گذرد سطح زیر دنده ای نام دارد كه در عقب از مهره 3L عبور می كند .

– ستیغ ایلیاك : از كناره های فوقانی استخوانهای ایلیاك در بخش خارج و خلفی پایین شكم واقع شده و در بالاترین بخش ستیغ ایلیاك در محاذات 3L و در زیر سطح ناف است .

– خار قدامی فوقانی ایلیاك (ASIS) : در امتداد سطح دماغه ساكروم واقع شده است .

– تكمه ستیغ ایلیاك : در فاصله 5 سانتی متری خلف خار قدامی- فوقانی ایلیاك واقع شده و سطح عرضی از تكمه های ایلیاك در خلف از مهره 5L می گذرد و این سطح را ترنس توبركولار می نامند .

– ناف : در محاذات بین مهره های 3L و 4L می باشد . كمی پایین تر از نقطه میانی خط سفید قرار دارد . (خط سفید ( لیناآلبا ) بافت پیوندی رابط بین زائده خنجری جناغ تا سمفیز پوبیس است . )

– سطح ترنس پیلوریك: سطح فرضی و افقی است كه در جلو از نوك غضروف دنده های 9 عبور می كند و در خلف از زیر جسم مهره 1L می گذرد . این سطح در فاصله بینابینی بریدگی سوپرااسترنال و سمفیز پوبیس واقع شده است و نیز به اندازه عرض كف دست از زائده گزیفوئید یا خنجری استرنوم پایین تر است و از پیلور معده عبور می كند و نیز در محاذات ناف کلیه ها و فوندوس کیسه صفرا می باشد.

– سطح ترنس توبركولار: از تكمه های ستیغ ایلیاك و در محاذات L5 می باشد .

  • سطح ساب كوستال (زیر دنده ای): از كنار تحتانی دنده 10هر طرف عبور كرده و در محاذات 3L می باشد
  • سطوح قائم: دو عدد بوده ، راست و چپ و هر یك از وسط ترقوه به وسط رباط اینگوینال یا كشاله ران می رسد و خطوط میدكلاویكولار راست و چپ هستند .

نواحی 4 گانه یا ربع های شكمی

با یك سطح قائم كه همان خط قدامی- میانی است و یك سطح افقی كه از ناف عبور می كند . 4 ناحیه یا ربع از نواحی شكمی ایجاد می شود كه عبارتند از : فوقانی راست و چپ ، تحتانی راست و چپ

نواحی 9 گانه شكمی

بر اساس دو سطح قائم میدكلاویكولار یا لترال (خارجی) و دو سطح افقی ترانس پیلوریك (1L) و ترنس توبركولار (L5) شكم به 9 ناحیه تقسیم می شود .

1 – ناحیه اپیگاستریك : بین سطوح قائم و بالای سطح ترنس پیلوریك

2 و 3 – ناحیه های هیپوكندریاك راست و چپ : در طرفین ناحیه اپیگاستریك و در پشت غضروف های دنده ای

4 – ناحیه نافی یا اُمبیلیكال : ‌بین دو سطح قائم و دو سطح افقی قرار دارد .

5 و 6 – نواحی لومبار و لترال راست و چپ : در طرفین سطوح قائم و دو طرف ناحیه نافی قرار دارد.

7 – ناحیه هیپوگاستریك : در زیر ناحیه نافی و بالای سمفیز پوبیس

8 و 9 – نواحی اینگوینال یا ایلیاك راست و چپ : در طرفین ناحیه هیپوگاستریك قرار دارد .

موقعیت احشای شكمی

  • كبد :‌ در ناحیه هیپوكندریاك راست و اپیگاستر و كمی به هیپوكندریاك چپ می رسد و در زیر زائده خنجری استرنوم با فشار روی عضلات مستقیم شكمی شاید حس شود .
  • كیسه صفرا :‌ به خصوص فوندوس در پشت نوك غضروف دنده 9 راست واقع شده است و این نقطه را مورفی می نامند .
  • طحال :‌ در ربع فوقانی چپ یا در ناحیه هیپوكندریاك چپ واقع شده است و در مجاورت دنده های 9 و 10 و 11 چپ است و عقب تر از خط میدآگزیلاری است .
  • پانكراس : در امتداد و محاذات خط ترنس پیلوریك قرار دارد . سر آن در زیر این سطح و به سمت راست ، و جسم و دم آن در بالای سطح ترنس پیلوریک و به سمت چپ می رود .
  • كلیه ها : ‌هر كلیه هنگام تنفس در حدود cm 3-2 پایین رفته و جابجا می شوند . ناف كلیه در محاذات تقریبی سطح ترنس (1L) پیلوریك است و در حدود چند سانتی متر در خارج سطح قائم میانی است. کلیه ها در خلف، مجاور مهره 12T تا 3L هستند . البته كلیه راست كمی پایین تر است .
  • معده :‌ دریچه كاردیاك در حدود cm 5-4 در پایین و سمت چپ زائده گزیفوئید واقع شده است . دریچه پیلور در سطح ترانس پیلوریك و كمی به راست خط میانی واقع می شود .
  • روده كوچك :‌ در ناحیه نافی عمدتاً و كمی در ناحیه لومبار راست و چپ و هیپوگاستریك است .
  • سكوم :‌ در ربع راست تحتانی و یا حفره ایلیاك راست واقع می شود .
  • آپاندیس :‌ گاه در حفره لگن و هیپوگاستریك آویزان است و یا اغلب پشت سكوم و اطراف آن است. قاعده آن در تلاقی ثلث خارجی و ( دوسوم ) داخلی خطی است که از خار قدامی – فوقانی خاصره به سوی ناف می رود، قرار دارد و این نقطه را مک بورنی می نامند.

لایه های جدار شكم در خط پارامدیان (از جلو به عقب)

  1. پوست
  2. فاسیا کمپر
  3. فاسیا اسکارپا
  4. غلاف قدامی رکتوس
  5. عضله رکتوس ابدومینیس
  • غلاف خلفی رکتوس
  1. فاسیا ترنسورسالیس
  2. صفاق جداری

لایه های جدار شكم در سطح میدکلاویکولار (از جلو به عقب):

  1. پوست
  • فاسیا کمپر
  1. فاسیا اسکارپا
  2. عضله مایل خارجی
  3. عضله مایل داخلی
  • عضله عرضی شکمی
  1. فاسیا ترنسورسالیس
  2. صفاق جداری

فاسیای سطحی شكم

در زیر سطح ناف فاسیای سطحی جدار شكم شامل یك لایه سطحی تر به نام لایه چربی كمپر و یك لایه عمقی و غشایی به نام اسكارپا می باشد

  • لایه چربی كمپر در امتداد لایه هیپودرم و فاسیای سطحی سایر بخش های بدن است. در ناحیه آلت تناسلی چربی خود را از دست داده و در ناحیه اسكروتوم بنام فاسیای “دارتوس “امتداد پیدا می كند
  • لایه عمقی فاسیای سطحی (اسكارپا)در پرینه یا كف لگن به نام فاسیای كولز (coles) نام می گیرد كه در اسكروتوم هم موجود است و در ناحیه پنیس یا آلت تناسلی آن را فاسیای باك (Buck) می نامند اتصالات فاسیای اسكارپا وكولز به گونه ای است که چنانچه ادرار نشت یافته یا خون در عمق آن جریان یابد نمی تواند به اطراف ركتوم یا به ناحیه ران نفوذ كند زیرا اتصالات اسكارپا در پایین به تكمه پوبیس وتا حدود 10سانتی متر در خارج پوبیس و نیز به جسم پوبیس وكناره های قوس پوبیس و فاسیای كولز به غشای پرینآل می چسبد. در بالای ناف دو لایه سطحی وعمقی فاسیای سطحی شكم به یكدیگر می چسبد .

توجه : یك لایه فاسیای عمقی هم روی عضلات جدار شكم را به تفكیك می پوشاند

اعصاب پوستی جدار شكم

– پوست جدار شكم توسط شش عصب بین دنده ای تحتانی و عصب (1L) عصب داده می شود .

– اعصاب پوستی قدامی شكم در جلو به دو شاخه داخلی و خارجی تقسیم شده و به پوست جلو شكم عصب حسی می دهند . درماتوم ها به ترتیب زیر هستند .

– عصب 7T در اطراف زائده گزیفوئید استرنوم

– عصب 10T در سطح پوست ناف

– عصب 1L در حدود 3 سانتی متری در بالای سمفیز پوبیس

– سایر درماتوم ها با فواصل مناسب در بینابین ترتیب فوق الذكر واقع می شوند .

شرایین پوستی جدار شكم

شرایین پوستی قدامی : شاخه هایی از شرایین اپیگاستریك فوقانی و تحتانی می باشند و به همراه اعصاب پوستی هستند و در خلف عضله مستقیم شكمی قرار دارند .

شرایین پوستی خارجی : شاخه هایی از شرایین بین دنده ای تحتانی بوده و به همراه اعصاب پوستی خارجی هستند.

وریدهای پوستی جدار شكم

  • وریدها به همراه شرایین بوده و وریدهای سطحی پایین شكم به ورید صافنوس بزرگ در جلو ران می ریزند .
  • چنانچه وریدهای پورتال یا وریدهای اجوف فوقانی و تحتانی مسدود شوند، وریدهای سطحی شكم مسیرهای ارتباطی و جایگزین مناسبی بوده و گشاد می شوند .
  • وریدهای توراكواپیگاستریك رابط ورید صافنوس بزرگ با ورید آگزیلاری می باشند .

لنفاتیك سطحی شكم

  • عروق لنفاتیك در بالای ناف به سوی عقده های لنفاوی آگزیلاری به بالا جریان دارند .
  • لنف سطحی شكم در زیر ناف به سوی عقده های لنفاوی اینگوینال سطحی به پایین می روند .

عضلات جدار شكم

4 زوج عضله در جدارهای قدامی خارجی شكم موجود است . و عبارتند از عضلات مایل خارجی و داخلی و عرض شكمی و مستقیم شكمی

لیناآلبا یا خط سفید شكمی :‌ در خط میانی – قدامی شكم قرار داشته و از به هم بافته شدن نیام عضلات پهن شكمی ایجاد شده است .

عضله مایل خارجی ( Ext. oblique)

  • مبدأ : این عضله توسط 8 زبانه عضلانی از 8 دنده تحتانی شروع می شود . الیاف به سمت پایین و جلو و داخل امتداد می یابند .
  • انتها : در امتداد خط میدكلاویكولار بخش عضلانی تمام شده و در جلو عضله مستقیم شكمی تبدیل به نیام پهن شده و از بالا به پایین به زائده خنجری استرنوم ، خط سفید ، سمفیز پوبیس ، ستیغ پوبیس و خط پكتینال یا شانه ای پوبیس می چسبد . الیاف عضلانی در خارج و پایین به نیمه قدامی لبه خارجی ستیغ ایلیاك می چسبد . عضله مایل خارجی دارای یك كنار خلفی آزاد می باشد .

توجه :‌ 4 زبانه فوقانی عضله با 4 زبانه تحتانی عضله سراتوس انتریور تداخل می كنند .

  • رباط اینگوینال (پوپارت) : بخشی از نیام مایل خارجی است كه از خار قدامی فوقانی خاصره تا تكمه پوبیس امتداد دارد . نام دیگر آن رباط كشاله رانی یا مُغبنی می باشد . (پوپارت)
  • بخش تحتانی داخلی نیام مایل خارجی پیش از رسیدن به تكمة پوبیس دو شاخه شده و قسمت خارجی آن به تكمة پوبیس می چسبد و به ستون خارجی معروف است . ستون داخلی به سمت ستیغ و سمفیز پوبیس ممتد می شود و بین دو ستون خارجی و داخلی : حلقه سطحی كانال اینگونال شكل می گیرد .‌ (در مورد كانال اینگوینال بعداً بحث می شود . )
  • عصب گیری آن از 6 عصب بین دنده ای تحتانی و عصب 1L است .

عضله مایل داخلی (Int. oblique)

  • مبدأ: از 3/2 (دوسوم) خارجی رباط اینگوینال ، 3/2 (دوسوم) قدامی ستیغ ایلیاك ، فاسیای توراكولومبار در خلف (نیام لوزی شكلی است در پشت تنه كه ستون مهره ای 6 مهرة‌ تحتانی سینه ای و مهره های كمری را ارتباط می دهد و برخی عضلات به آن می چسبند . )
  • مسیر: از مبادی فوق الذكر الیاف به سمت بالا و جلو و به داخل امتداد یافته و جهت الیاف نسبت به عضله مایل خارجی به شكل متقاطع است . یعنی از ستیغ ایلیاك به بالا و داخل گرایش دارد .
  • انتها : الیاف فوقانی عضله به چهار دندة‌ تحتانی و غضروفهایشان می چسبند . بخش نیامی عضله در بالا به غضروف دنده های 7 و 8 و 9 و زائده گزیفوئید و خط سفید و ستیغ پوبیك اتصال می یابد .

عصب :‌ از 6 عصب بین دنده ای تحتانی و 1L می باشد .

توجه : در خارج عضله مستقیم شكمی الیاف عضلانی به نیام پهن تبدیل می شوند .

  • از زائده گزیفوئید تا چند سانتی متری زیر ناف نیام مایل داخلی كه به دو لایه تقسیم شده ، لایه قدامی به جلوی عضلة‌ مستقیم شكمی و لایه خلفی به خلف مستقیم شكمی رفته و نهایتاً به لیناآلبا می رسند .

در فاصلة زیر ناف تا سمفیز پوبیس نیام عضلة‌ مایل داخلی یك لایه است و فقط در جلوی ركتوس قرار دارد در خلف عضلة‌ ركتوس در زیر سطح ناف خط انعطاف لایة خلفی نیام مایل داخلی به جلو به شكل خط قوسی شكلی است . (خط دوگلاس) و خلف ركتوس در پایین فقط فاسیاترانسورسالیس (فاسیای عمقی جدار شكم) است .

  • بخش تحتانی خط دوگلاس كه فاسیای ضخیم شده ترنسورسالیس است در حد داخلی حلقة عمقی كانال اینگوینال ، رباط هسلباخ را می سازد .

عضلة عرضی شكمی (Trans. Abdomimis)

  • مبدأ :‌ از ثلث خارجی رباط اینگوینال ، از 3/2 قدامی لبه داخلی ستیغ ایلیاك ، از فاسیای توراكولومبار و از سطوح داخلی 6 دنده تحتانی ، الیاف به صورت عرضی و كمربندی از خلف به جلو می آیند و با الیاف محیطی دیافراگم تداخل دارند .
  • انتها :‌ الیاف در خارج عضله مستقیم شكمی تبدیل به نیام شده و از خلف مستقیم شكمی گذشته و از بالا به پایین به زائده خنجری ، خط سفید ، ستیغ پوبیك ، خط شانه ای پوبیس می چسبد .
  • وتر مختلط : عبارت است از اختلاط الیاف تحتانی عرضی شكمی و مایل داخلی كه در خلف سوراخ سطحی كانال اینگوینال قرار دارد . و به جلوی ستیغ پوبیس می چسبد .
  • عصب : 6 عصب بین دنده ای تحتانی و 1L
  • نكات : الیافی از مایل داخلی كه از كانال اینگوینال گذشته و اطراف تستیس می چرخد و به بالا می آید الیاف كِرِماستر نام دارد . عصب آن ژنیتوفمورال (1L و2L) است .
  • در زیر خط قوسی نیام تمام عضلات در جلوی ركتوس واقع می گردند .

عروق و اعصاب جدار شكم در بین عضلات عرضی شكمی و مایل داخلی واقع می شوند .

عضله مستقیم شكمی (Rectus Abdominis)

  • مبدأ : سر خارجی آن از بخش خارجی ستیغ پوبیك وسر داخلی از سمفیز پوبیس می باشد و الیاف به طور عمودی بالا می روند.
  • اتصالات در بالا : به زائده گزیفوئید و غضروف دنده های 5 و6 و7 در بالا اتصال دارد .
  • عصب : 6 عصب بین دنده ای تحتانی .

توجه : عضله ركتوس ابدومینیس دارای غلافی نیامی شكل است كه توسط نیامهای عضلات مایل خارجی و داخلی و عرضی شكمی تشكیل می شود ودر تشریح آن عضلات توضیح داده شده است.

  • وترهای بینابینی : عبارتند از 3 باند یا نوار لیفی عرضی كه عضله را به بخشهای كوچكتری تقسیم می كند . یكی از باندها در محاذات ناف است ، دومی در خارج زائده گزیفوئید و سومی بین دو نقطه فوق قرار دارد .

یك یا دو وتر ناقص هم ممكن است در زیر ناف موجود باشند . این وترها بیشتر به سطح قدامی عضله ارتباط و چسبندگی دارند . از نظر عملی این وترها موجب تقویت انقباض بخشهای مختلف عضله می گردند .

اعمال عضلات جدار شكم

1- حفاظت احشای شكمی : این عضلات و بخصوص عضلات مایل داخلی موجب استحكام و در ضمن حالت ارتجاعی برای احشای شكمی شده و در برابر جاذبه آنها را حفاظت می كند .

2- عمل دفعی : عضلات مایل و عرضی شكمی می توانند روی احشای شكمی فشار وارد كرده و اعمالی مثل تخلیه ادرار ، دفع مواد زائد ، زایمان و غیره می شود .

3- بازدم قوی : عضله مایل خارجی عمدتاً بخش تحتانی سینه را تحت فشار قرار می دهد و تولید بازدم قوی می نماید . مثلاً در سرفه ، عطسه ، فوت كردن ، فریاد زدن و غیره

4- حركات تنه :‌ فلكسیون و خم كردن تنه به جلو عمدتاً توسط عضله مستقیم شكمی انجام می شود . فلكسیون خارجی تنه توسط انقباض یكطرفه عضلات مایل ایجاد می شود . روتاسیون تنه با انقباض عضله مایل خارجی یك طرف با عضله مایل داخلی طرف مقابل صورت می گیرد .

رباط اینگوینال (پوپارت)

بخش ضخیم شده تحتانی نیام عضله مایل خارجی است كه از خار خاصره قدامی فوقانی تا تكمة پوبیس امتداد دارد حالت ناودانی دارد و در كف كانال اینگوینال واقع می شود .

سطح فوقانی ثلث داخلی رباط اینگوینال سازنده كف مجرایی است به نام مجرای كشاله رانی یا اینگوینال كه بعداً توضیح داده خواهد شد .

رباط لاكونار ( ژمبرنا)

در جلو به انتهای داخلی رباط اینگوینال و تكمة پوبیس چسبندگی دارد . در خلف به خط شانه ای پوبیس (پكتن) می چسبد . رأس آن به تكمة‌پوبیس می چسبد .قاعده آن به سمت خارج امتداد دارد. رباط ژمبرنال حد داخلی حلقه فمورال را ایجاد می كند .

رباط پكتینال (كوپر)

از بخش خلفی قاعده رباط لاكونار شروع شده و به پكتن پوبیس می چسبد .

رباط منعطف (رفلكسوم)

از ستون خارجی حلقه سطحی كانال اینگوینال یعنی از تكمة‌ پوبیس شروع شده در پشت حلقه سطحی واقع شده و به سمت بالا و داخل رفته ، به سمت لیناآلبا رفته و با آن مخلوط می گردد، ستون خلفی نیز نام دارد.

وتر مختلط یا داس اینگوینال (Conjoint Tendon)

از اختلاط الیاف تحتانی عضله مایل داخلی و عرضی شكمی ایجاد می شود . به ستیغ پوبیس و پكتن پوبیس اتصال دارد . بخش خلفی حلقه سطحی کانال اینگوینال را تقویت می کند.

عضله كرماستر (آویزان كننده)

الیافی از عضله مایل داخلی است كه در اطراف بند بیضه تا اطراف تستیس نزول كرده و با انقباض آن تستیس را به تنه نزدیك می كند.

  • عصب: ژنیتوفمورال (1L و 2L) است .

عضله پیرامیدالیس (هرمی )

گاهی موجود است و از سطح قدامی جسم پوبیس شروع شده و الیاف به بالا وداخل رفته و به لینا آلبا می چسبد

  • عصب: 12T
  • عمل: كشش لینا آلبا یا خط سفید است.

فاسیا ترنسورسالیس

در عمق عضله عرضی شكمی واقع شده و در امتداد فاسیای آندوتوراسیك جدار سینه می باشد ودر شكم آن را فاسیای اندوابدومینال یا فاسیای عرضی نیز می گویند . بین این فاسیا و صفاق جلوی شكم بافت پیوندی و چربی خارج صفاقی واقع شده است .

در جلو : در بالای ناف به خط سفید می چسبد .

در خلف :‌ با لایة‌ قدامی فاسیای توراكولومبار مخلوط می شود و با فاسیای كلیوی ممتد می گردد .

كانال اینگوینال

مجرایی است در بالای ثلث داخلی رباط اینگوینال و در پایین جدار قدامی شكم واقع شده است . طول آن حدود 4 سانتی متر است . جهت آن به سمت پایین و جلو و داخل است . از حلقه عمقی كانال اینگوینال تا حلقه سطحی آن امتداد دارد .

حلقه عمقی كانال اینگوینال

در حدود یك سانتی متر در بالای وسط رباط اینگوینال در فاسیای ترنسورسالیس سوراخی بیضی شكل وجود دارد كه همان حلقه عمقی كانال اینگوینال است. حلقه عمقی بلافاصله در خارج عروق اپیگاستریك تحتانی واقع می شود. از درون كانال اینگوینال طناب اسپرماتیك (در مرد) و رباط گرد رحمی (در زن) عبور می كند. استطاله ای لوله ای از فاسیا ترنسورسالیس اطراف طناب اسپرماتیك را پوشش داده و آنجا فاسیا اسپرماتیك داخلی نام می گیرد .

حلقه سطحی كانال اینگوینال

یك سوراخ مثلثی شكل است كه از نیام عضله مایل خارجی درست شده است .

قاعده حلقه از ستیغ پوبیس درست شده و دو ضلع آن عبارتند از : ستون خارجی كه به تكمة پوبیس می چسبد . ستون داخلی كه به ستیغ پوبیس و سمفیز می رود . الیاف بین ستونی بین ستون داخلی و خارجی در بخش خارجی حلقه سطحی وجود دارد .

جدار قدامی كانال: ‌به غیر از پوست و فاسیای سطحی از نیام عضله مایل خارجی و ثلث خارجی آن از الیاف عضلانی مایل داخلی تشكیل شده است .

جدار خلفی كانال : فاسیاترنسورسالیس و صفاق جداری عقب تر است . در 3/2 داخلی جدار خلفی وتر مختلط قرار دارد و در انتهای داخلی رباط منعطف هم وجود دارد . و در ثلث خارجی جدار خلفی آن رباط هسلباخ است .

سقف كانال: الیافی قوسی از عضله مایل داخلی و عرضی شكمی می باشد .

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment