دانلود پروژه رشته پزشکی با موضوع آنـاتـومـی ابـدومـن – قسمت دوم

دانلود پایان نامه

كف كانال: سطح فوقانی ناودانی شده رباط اینگوینال و در انتهای داخلی آن رباط لاكونار است .

عناصری كه از كانال اینگوینال عبور می كنند : طناب اسپرماتیک در مرد و رباط گرد رحمی در زن

عناصر طناب اسپرماتیك

  1. مجرای دفران
  2. شرایین تستیكولار(از آئورت)
  3. شریان دفران(از مثانه ای)
  4. شبكه وریدی پامینیفرم یا پیچك مانند
  5. عروق لنفاتیك از تستیس
  6. شاخه تناسلی عصب ژنیتو فمورال به عضله کرماستر
  7. عصب ایلیواینگوئینال در حلقه سطحی كانال اینگوئینال در زیر و خارج اسپرماتیك كورد است
  8. شبكه سمپاتیكی اطراف شریان مجرای دفران و عروق دیگر
  9. بقایای زائده صفاقی یا وا‍‍‍‍‍‍‍‍ژینالیس(تونیكا واژینالیس)
  10. نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

غلاف های طناب اسپرماتیك از داخل به خارج عبارتند از:

فاسیا اسپرماتیك داخلی(از فاسیا ترنسورسالیس)

فاسیا كرماستریك ( از الیاف مایل داخلی) كه در اطراف تستیس چرخش دارد.

فاسیا اسپرماتیك خارجی(از مایل خارجی) .

فتق اینگوئینال

ورود غیر طبیعی بخشی از صفاق یا روده به داخل كانال اینگوئینال را فتق كشاله رانی یا اینگوئینال می نامند. این بیماری اغلب در افرادی رخ میدهد كه فشار زیادی روی احشای شكمی آنها وارد میشود مثلاً در سرفه های مزمن در حمل بارهای سنگین در طولانی مدت و غیره ویا ضعف مادر زادی یا اكتسابی دارند.

فتق اینگوئینال غیر مستقیم یا مایل

زمانی است كه فتق از حلقه عمقی كانال اینگوئینال به داخل كانال نفوذ می كند و از خارج موقعیت عروق اپیگاستریك تحتانی میگذرد.این فتق ممکن است مادرزادی باشد و یا در جوانان از طریق ضعف در روند نزول تستیس اتفاق بیفتد.باید دانست که تستیس راست کمی دیرتر از سمت چپ نزول میکند و اغلب فتق غیر مستقیم در سمت راست اتفاق می افتد.

   هنگام نزول تستیس (بیضه) در ماه 8 جنینی زائده ای از صفاق از طریق کانال با آن نزول می کند که آن را زائده غلافی یا پروسسوس واژینالیس می نامند. بعد از نزول، بخش پروگزیمال (بالا)زائده صفاقی مسدود می شودو بخشی که در اطراف تستیس دور زده است به نام تونیکا واژینالیس یا صفاق احشایی تستیس نام میگیرد. البته صفاق جداری آن آستر اسکروتوم یا کیسه بیضه میشود. در صورتی که لایه های پروسسوس واژینالیس به یکدیگر جوش نخورند از روی تستیس تا حفره شکمی مجرایی باز می ماند که احتمال ایجاد فتق مایل زیاد می شود.فتق مایل در مردان 20 برابر بیشتر از زنان است.

فتق اینگوئینال مستقیم

زمانی است كه فتق احشاء از سمت داخل عروق اپیگاستریك تحتانی به جدار خلفی كانال فشار وارد می آید و مجرا را برجسته می كند و در مثلث هسلباخ در سمت داخل عروق اپیگاستریك تحتانی اتفاق می افتدو وارد كانال نمی شود. این نوع فتق مثلث هسلباخ را تحت فشار قرار می دهد. مثلث هسلباخ در سمت داخل محدود به كنار خارجی ركتوس ابدومینیس است، در خارج محدود به عروق اپیگاستریك تحتانی می شود و در زیر به رباط اینگوئینال می رسد این مثلث با واسطه رباط نافی داخلی ( عروق مسدودشده نافی) به دو ناحیه داخلی و خارجی تقسیم می شود. فتق مستقیم اغلب در سنین پیری اتفاق می افتد زمانی كه عضلات جدار شكم سست می شوند.

تشکیل کانال اینگوئینال و نزول تستیس

پیش از نزول غدد جنسی در دوران جنینی، آنها در مجاورت جدار خلفی شکم در موازات مهره 1L بوده اند. زائده واژینالیس بخشی از صفاق عمق شکم است که پیش از تولد نوزاد تحت اثر هورمونهای جنسی (تستوسترون بیضه جنینی) به غدد جنسی چسبیده و به صورت لوله ای شکل در آمده و به پایین می آید و با خود پوشش ها و فاسیاهای عضلات جدار شکم را می آورد. در زن به جای فاسیای اسپرماتیک فاسیای رباط گرد رحمی نام میگیرد و به جلوی سمفیز پوبیس منتهی می شود . در جنس مذکر زائده واژینالیس نزول کرده و به کیسه بیضه میرسد و آستر اسکروتوم و نیز اولین پوشش صفاقی روی تستیس را ایجاد می کند و تونیکا واژینالیس نام میگیرد .در جنس مونث به جای کیسه بیضه ( که حاوی تستیس یا غدد جنس مذکر است ) معادل آن لبهای بزرگ است . زائده یا کیسه واژینالیس که غلافی و استوانه ای شکل است قبل از تولد ارتباطش را از بالای تستیس با داخل شکم از دست میدهد و جدا میشود و لذا بیضه که خلف صفاقی بوده به درون بخش تحتانی زائده واژینالیس فرو رفته و آن را برای خود پوشش قرار میدهد.

چنانچه زائده واژینالیس با بیضه ارتباطش برقرار بماند از طریق کانال اینگوئینال یک ارتباط با تستیس باقی می ماند که احتمالاً قوسهایی از روده به هنگام فتق و فشار شکمی میتوانند به کیسه بیضه راه یابند . این فتق اینگوئینال ناشی از عدم بسته شدن و جدا شدن استطاله های صفاقی واژینالیس دوران جنینی با تستیس است و فتق مادر زادی می باشد.گاهی نزول بیضه ناقص است و به اسکروتوم نمی رسد ودر شکم یا وسط کانال اینگوئینال یا در حلقه سطحی و عمقی متوقف می شود و یا به میاندوراه (پرینه) و جاهای دیگر میرود . خروج تستیس از حفره شکم و ورود آن به اسکروتوم ضرورت دارد زیرا دمای حفره شکم برای اسپرماتوژنز زیاد است و باید 3 درجه کمتر باشد تا اسپرماتوژنز به خوبی انجام پذیرد . به هر حال تستیس نزول نکرده را باید با عمل جراحی نزول بدهند.

فتق رانی

کانال فمورال یا رانی در سمت خارج تکمه پوبیس واقع شده و تا 5/1 سانتی متر به پایین امتداد دارد . فتق کانال رانی در زنان شایعتر است و این به علت وسیعتر بودن حلقه فوقانی کانال رانی و پهنتر بودن لگن در زن است و چنانچه اتفاق بیفتد با عمل جراحی اصلاح می شود . این فتق در سمت خارج رباط ژمبرنا اتفاق میافتد و به سوی ران پایین میرود. جهت کیسه فتقی به پایین و خارج تکمه پوبیس است ، در حالیکه جهت کیسه فتق اینگوئینال به پایین و داخل می باشد (فتق رانی در سمت داخل ورید رانی قرار دارد)

فتق نافی مادرزادی (امفالوسل)

به علت عدم بازگشت قوسهایی از روده میانی که در زمان جنینی برای چند هفته از شکم جنین از طریق ناف بیرون زدگی داشته است چنانچه قوسهای روده به داخل شکم جنین بر نگردد این فتق را نافی مادرزادی می نامند.

فتق نافی اکتسابی

فتق کوچک است که در نتیجه ضعف نواحی اطراف خط سفید شکمی اتفاق می افتد و آن را فتق کنار نافی مینامند و در زنان شایعتر است و پاراامبیلیکال نامیده میشود.

فتق های دیگری مثل اپی گاستریک یا بین عضلانی و یا فتق درون شکمی بین احشاءو حفرات صفاقی نیز ممکن است اتفاق بیفتد.

فتق اپی گاستریک

از درون خط سفید بین زائده گزیفوئید و ناف اتفاق می افتد . چربی و بخشی از صفاق و چادرینه بزرگ از لابه لای خط سفید به بیرون فتق رانده می شود .

فتق برشی

چنانچه در برش جراحی اعصاب سگمنتال جدار شکم قطع شوند و عضلات شکم در جایی سست شوند فتق برشی از لابه لای عضلات شکم ایجاد میشود .

فتق کمری (لومبار یاپِتیت)

در مثلث کمری که یک نقطه ضعف بین عضلات است اتفاق می افتد ، مثلث کمری بین کنار خلفی تحتانی عضله مایل خارجی،و کنار قدامی لاتیسموس دورسی و ستیغ ایلیاک در پایین و خلف کمر قرار دارد .

برش های جراحی جدار شکم

توجه: (بهتر است برشها در جهت خطوط لانجر پوستی انجام شود تا اثرات محل جوشگاهی بهتر باشد ونیز در جهت الیاف عضلانی و نیامهای عضلات جدار شکم باشد تا کمترین عروق و اعصاب برش بخورد .)

1- برش میدلاین یا مدیان : روی خط سفید لینا آلبا صورت می پذیرد و بالای ناف خط سفید پهنتر است و کمترین خونریزی را دارد.

2- برش ترنس رکتوس : برشی در غلاف قدامی رکتوس و به طور طولی انجام می شود البته ممکن است اعصاب برش بخورد. یک نوع برش هم به طور عرضی در غلاف قدامی رکتوس است و عضله رکتوس به خارج کشیده می شود.

3- پارا مدیان و پارا رکتوس : با فاصله یک اینچ از خط وسط قدامی از بالا به پایین انجام میشود و عضله رکتوس به خارج کشانده میشودو یا برش طولی در خارج رکتوس صورت می پذیرد یعنی در خط سمی لونار خارج رکتوس.

4- برش مک بورنی : برای رسیدن به آپاندیس به کار میرود ودر محل تلاقی ثلث خارجی و دو ثلث داخلی خطی که از خار خاصره قدامی فوقانی به ناف میرسد انجام میشود . الیاف عضلات جدارشکم کنار زده میشود و سپس صفاق جداری برش خورده و به ناحیه ایلیاک راست می رسند.

5- برش مورفی : برای رسیدن به کیسه صفراست برش در محل تلاقی کنار خارجی رکتوس ابدومینیس راست و نوک غضروف دنده 9 راست جایی که فوندوس کیسه صفرا می باشد انجام می پذیرد.

6- برش عرضی زیر شکمی یا سوپراپوبیک : برای سزارین ، مامایی ، عمل مثانه و احشاء لگنی می باشد

  • جراحان باید توجه داشته باشند که در مسیر الیاف عضلانی آنها را جدا سازند و اعصاب جدار شکم را حفظ نمایند .

چین ها و نواحی خلف جدار قدامی شکم

در پشت جدار قدامی شکم در زیر ناف از خط وسط به خارج 3 چین وجود دارد.

1- چین نافی میانی یا اوراک

که از آثار مجرای اتصالی رأس مثانه به ناف در دوره جنینی باقی مانده است و مسدود شده است چنانچه مجرای ادرار باز بماند قطرات ادرار از ناف خارج می شود .

2- چین نافی داخلی

از آثار شریان نافی مسدود شده در دوران جنینی است که در دوره جنینی خون حاوی گاز کربنیک و مواد زائد جنینی را به جفت بر می گردانده است .

3- چین نافی خارجی

حاوی شریان یا عروق اپیگاستریک تحتانی می باشد و خارجتر است .

فضاها یا حفرات از داخل به خارج

1- حفره سوپرا وزیکال یا فوق مثانه ای

بین چین نافی میانی و داخلی قرار داردو گاه فتق مستقیم دراین ناحیه دیده میشود .

2- حفره اینگوئینال داخلی و مثلث هسلباخ

بین چین نافی داخلی و خارجی در پایین است و فتق مستقیم اینگوئینال در آن صورت می پذیرد . در سمت داخل عروق اپی گاستریک تحتانی میباشد . قاعده آن رباط اینگوئینال است.

3- حفره اینگوئینال خارجی

در خارج چین نافی خارجی وخارج عروق اپی کاستریک تحتانی میباشد و حلقه عمقی کانال اینگوئینال در پایین این حفره قرار دارد و فنق مایل اینگوئنال در این حفره واقع میشود.

عضلات عمقی شکم

1- پسواس ماژور

از زوائد عرضی و طرفین جسم مهره ها ودیسکهای مهره 12T و 5 مهره کمری.الیاف قطور به سمت خارج و پایین امتداد یافته، از جلوی مدخل لگنی ، از خلف رباط اینگوئینال گذشته، به جلوی ران رسیده و به تروکانتر کوچک فمور می چسبد.

عصب: از شبکه لومبار

عمل: لترال فلکسیون ران و فلکسیون تنه

2- عضله مربع کمری(کوادراتوس لومبروم)

در بالا به لبه تحتانی دنده 12 و زوائد عرضی مهره ای کمری می چسبد و در پایین به رباط ایلیولومبار و ستیغ ایلیاک اتصال دارد. در بالا با رباط قوسی خارجی به دیافراگم ارتباط دارد.

عصب: شبکه لومبار

عمل: فلکسیون ستون فقرات و تثبیت دنده12 و دیافراگم

3- عضله ایلیاکوس یا خاصره ای

از حفره ایلیاک ایلیوم الیاف در سمت خارج پسواس به پایین رفته با پسواس همراه شده و به تروکانتر کوچک ران می چسبد و با پسواس در پایین به ایلیوپسواس نام میگیرد.

عصب: عصب فمورال

عمل: لترال فلکسیون ران و فلکسیون لگنی

نکته:

خط سمی لونار یا نیمه هلالی

لبه خارجی عضلات رکتوس ابدومینیس است و لبه دنده ای را در نوک غضروف دنده 9 قطع می کند.

پاراسنتز شکم

چنانچه مایعات اضافی در حفره شکمی تجمع داشته باشند آسیت یا خیز است و برای کشیدن مایعات لازم است کاتتر از طریق دیواره شکمی وارد حفره شکم شود. چنانچه از پهلو وارد شود از پوست ، فاسیاهای سطحی ، 3 عضله جدار شکم ، فاسیای ترنسور سالیس ، چربی خارج صفاقی و صفاق جداری عبور می کند .

لاواژ صفاقی

به منظور نمونه برداری از مایعات یا احشا برای تشخیص پانکراتیت و پریتونیت و دیالیز و … انجام می شود.

جراحی آندوسکوپیک

بدون باز کردن جدار شکم و به وسیله لاپاروسکوپ و لاپاراتومی (وسیله دیدن احشای شکم و نمونه برداری ) با ایجاد برشهای کوچک در جدار شکم برای جراحی کیسه صفرا یا آپاندیس به حفره صفاقی میرسند و با فرستادن ابزار های ظریف برای برش و نمونه برداری (بیوپسی ) و دیدن مستقیم احشا جراحی آندوسکوپ انجام می دهند .

صفاق peritoneum

کلیات : صفاق یک پرده سروزی وسیع و پیچیده است که جدارهای شکم و لگن را آستر کرده و احشای مختلف شکمی و لگنی را به اشکال متفاوتی پوشش میدهد . صفاق دارای یک بخش جداری یا پاریتال است که مجاور جدارهای شکم بوده ویک بخش آنرا احشایی یا ویسرال می نامند که چسبیده به هر یک از احشاء می باشد . پرده های سروزی محتوی غدد مترشحه سروز هستند که برای از بین بردن اصطکاک احشاء مفید است . بین صفاق جداری و صفاق احشایی یک حفره بالقوه صفاقی وجود دارد که گاهی این حفره حجمش کم است و گاهی زیاد. برای مثال زمانی که معده و روده ها خالی اند حفره صفاقی اطراف روده ها وسیعتر است . حفره صفاقی در مرد کاملاً بسته است ولی در زن از طریق لوله رحمی به خارج راه دارد.

در حقیقت احشای مختلف شکم در حین رشد جنینی به درون یک کیسه بسته صفاقی نفوذ کرده وآن را برای خود پوشش می سازد (اینواژیناسیون)

در دوره جنینی دستگاه گوارش و از جمله معده توسط یک پرده 2 لایه صفاقی به نام مزوگاستر قدامی شکم آویزان بوده است .2 لایه صفاقی از خلف به نام مزوگاستر خلفی معده و روده ها را به جدار خلفی شکم اتصال می داده است . معده در آغاز دارای سطوح راست و چپ بوده است .و پس از چرخش در دوران جنینی دارای سطوح قدامی و خلفی می شود لذا مزوگاستر خلفی معده به چپ میرود و مزو گاستر قدامی به سمت راست میرود و در خلف معده یک فضا یا حفره کوچک صفاقی به نام کیسه کوچک (Lesser sac) یا بورسا امنتالیس پدید می آید که تنها از طریق سوراخی که در بالای ابتدای اثنی عشر قرار دارد با کیسه بزرگ صفاقی (Greater sac) مرتبط است . این سواخ را سوراخ وینسلو یا اپی پلوئیک (صفاقی ) می نامند اجزای مختلف صفاقی بعداً تشریح خواهد شد .

عمل صفاق

عمل اصلی صفاق ایجاد محیط لغزنده درون شکم می باشد تا احشای گوناگون هنگام تحرک ، کمترین اصطکاک و سایش را داشته باشند . سلولهای لنفوسیت و فاگوسیت روی صفاق و درون مایعات سروزی صفاق محافظ احشاء در برابر باکتری ها می باشد . امنتوم بزرگ که بعداً شرح آن خواهد آمد ، پلیس شکم نام دارد و میتواند با حرکات خود به سوی کانون باکتریها و عفونت پیشروی کرده آنها را محاصره نموده و با فاگوسیت های خود آنجا را مورد حمله قرار دهد .صفاق نگهدارنده و محافظ احشاء است ، ونیز در ترمیم بافت ها موثر است .

پرده مزوتلیال صفاقی همانند غشاء نیمه تراوا عمل میکند و مایعات و مولکولهای ریز می توانند از آن عبور نمایند و مایعات موجود در حفره صفاقی را به خود جذب می کند . از این خاصیت برای جذب اوره در افرادی که کلیه ندارند استفاده نموده و به اصطلاح در انجام دیالیز صفاقی مفید است . بهترین شیوه جهت فهم وضعیت پراکندگی صفاق آن است که حفره شکمی را در یک سطح مید ساژیتال و دو سطح عرضی یا افقی بررسی نماییم .سطوح افقی را بهتر است در مجاورت 12T یعنی جایی که سوراخ وینسلو در بالای دئودنوم واقع شده باشد و نیز سطحی که از ناف می گذرد بررسی نمود.

بررسی صفاق در سطح میدساژیتال یا میانی

چنانچه از سطح خلفی جدار قدامی شکم در محاذات ناف شروع به چرخش در شکم نماییم صفاق جداری به بالا رفته و به سطح تحتانی دیافراگم می رسد (Falciform lig. رباط داسی شکل )و به روی سطح قدامی و فوقانی کبد به زیر دیافراگم رفته و دوباره به سطح قدامی کبد بر می گردد و در اینجا به نام لایه فوقانی رباط کرونر نام می گیرد . از سطح قدامی کبد به لبه تحتانی کبد رسیده و به سطح ویسرال تا ناف کبد ممتد میشود و از اینجا به سمت انحنای کوچک معده و روی بخش اول دئودنوم پیش میرود و به عنوان لایه قدامی امنتوم کوچک نام می گیرد. از انحنای کوچک معده صفاق به سطح قدامی معده رفته و به انحنای بزرگ معده میرسد و از اینجا در جلوی روده کوچک به شکل پرده پیش بند مانندی آویزان می شود که امنتوم بزرگ نام میگیرد (امنتوم یا چادرینه بزرگ 4 لایه دارد)

از انحنای بزرگ معده لایه قدامی امنتوم بزرگ تا ارتفاع متغییری پایین می آید و سپس به روی خود به خلف و بالا منعطف میشود و خلفی ترین لایه امنتوم بزرگ را می سازد و به کولون عرضی میرسد و از خلف کولون عرضی گذشته و صفاق بخش تحتانی و خلفی کولون عرضی را ایجاد کرده و از بخش خلفی آن به عنوان لایه خلفی (تحتانی) مزوکولون عرضی به جلوی پانکراس میرسد و جداری میشود . از اینجا صفاق جدار خلفی از جلوی دئودنوم گذشته و دئودنوم و پانکراس را در خلف صفاق جداری قرار میدهد .

صفاق جداری از اینجا لایه فوقانی و راست مزانتر ( روده بند ) را تشکیل میدهد و روده کوچک را از جلو به زیر و خلف دور زده و به عنوان لایه تحتانی یا چپ مزانتر به سمت جدار خلفی شکم بر می گردد. از جدار خلفی شکم، صفاق که اکنون دوباره جداری شده است به جلوی آئورت و ورید اجوف تحتانی و کلیه ها آمده و آنها را خلف صفاقی قرار میدهد و سپس در پایین ( در برش ساژیتال ) به روی سطح قدامی رکتوم آمده و در مرد به روی سطح خلفی و فوقانی مثانه منعطف می گردد و بین رکتوم و مثانه بن بست رکتووزیکال را ایجاد میکند . در زن صفاق جلوی رکتوم به روی فورنیکس یا بن بست خلفی گردن رحم منعطف شده و بن بست رکتوواژینال یا رکتویوترین یا دوگلاس (راست روده ای رحمی) را میسازد و سپس رحم را دور میزند و به سطح قدامی تحتانی رحم برگشته و سپس به روی سطح فوقانی مثانه انعطاف دیگری ایجاد می کند که این را بن بست وزیکویوترین یا مثانه ای رحمی مینامند . سپس در زن و مرد صفاق روی مثانه به سطح خلفی جدارقدامی شکم در پایین رسیده و به ناف که مبدأ شروع صفاق در سطح ساژیتال بود منتهی میگردد . به هر حال این نحوه چرخش صفاقی در سطح مدیان در حفره بزرگ یا (Greater sac ) صفاقی می باشد . برای چرخش در کیسه کوچک وتکمیل صفاق شکمی این بار از جلوی پانکراس شروع می کنیم .

صفاق جداری سطح قدامی پانکراس راپوشانده و سپس آستر بخش خلفی دیافراگم می شود و در خلف فضای برهنه کبدی در پشت کبد به عنوان لایه تحتانی و یا خلفی رباط کرونر (لایه تحتانی ) نام می گیرد . از اینجا صفاق کبد از سطح خلفی کبد به سطح تحتانی آن آمده و از اطراف ناف کبد سازنده لایه خلفی امنتوم کوچک میشود که به انحنای کوچک معده میرسد . از انحنای کوچک معده صفاق سطح خلفی و تحتانی معده را پوشانده و به انحنای بزرگ میرسد و با نزول به پایین و برگشت به بالا دو لایه میانی امنتوم بزرگ را بین لایه قدامی و خلفی ایجاد می کند و لذا امنتوم بزرگ یک پرده 4 لایه است که در جلوی روده ها آویزان است . پس از نزول لایه دوم ، امنتوم بزرگ دوباره به بالا منعطف میشود و لایه سوم امنتوم بزرگ را میسازد که به جلو و بالای کولون عرضی رفته و سپس لایه قدامی و فوقانی مزوکولون عرضی را می سازد و نهایتاً به نقطه اول یعنی به جلوی پانکراس دوباره میرسد و بدین ترتیب چرخش صفاقی در سطح مید ساژیتال در کیسه کوچک صفاقی نیز کامل میشود .

بررسی صفاق در سطح افقی در محاذات 12T یا سوراخ وینسلو

در چرخش صفاقی در برش عرضی در این ناحیه میتوان از خط میانی سطح یا جدار قدامی شکم شروع کرد.صفاق به سمت چپ رفته و به سطح چپ و قدامی کلیه چپ میرسد و از اینجا کلیه را خلف صفاقی قرار میدهد و به سوی ناف طحال پیش میرود و لایه خارجی یا چپ رباط اسپلنیکورنال را بین کلیه چپ و طحال ایجاد می کند . سپس صفاق احشایی تمام طحال را از خلف به چپ و جلو دور زده و از جلوی ناف طحال به عنوان لایه خارجی و چپ رباط گاسترواسپلنیک به انحنای بزرگ معده سمت چپ می رود. (رباط گاسترواسپلنیک جلوتر است و لمس می شود ولی رباط اسپلنیکورنال عمقی تر است )

صفاق سطح قدامی معده را پوشانده و به انحنای کوچک معده میرسد و از اینجا لایه قدامی امنتوم کوچک ایجاد می شود و در منتهی الیه راست امنتوم کوچک صفاق حول پایه کبدی چرخش کرده و لایه خلفی امنتوم کوچک را می سازدو دوباره به انحنای کوچک معده می رسد . صفاق از انحنای کوچک معده سطح خلفی معده را می پوشاند و از معده به سوی ناف طحال می رود و لایه خلفی رباط گاسترواسپلنیک (عروق گاستریک کوتاه و گاسترواپی پلویک چپ در ضخامت آن هستند ) ایجاد می شود .

از ناف طحال رباط به سوی جلوی کلیه چپ رفته و لایه قدامی یا داخلی (راست) رباط اسپلنیکورنال (عروق اسپلنیک در ضخامت آن هستند) را می سازد. صفاق جلوی کلیه چپ به سمت راست رفته و از جلوی آئورت و رناکاوااینفریور می گذرد و سپس از جلوی کلیه راست عبور می کند . صفاق از اینجا به بعد به سطح تحتانی و خلفی کبد رفته و لایه تحتانی رباط کرونر کبد را میسازد و از اینجا سطوح کبد را به سمت چپ پوشانده و به سطح قدامی فوقانی کبد رفته و سپس به عنوان لایه فوقانی رباط کرونر نام می گیرد.

برش صفاق و بررسی آن در سطح افقی در محاذات ناف

صفاق جداری در این سطح از پشت ناف به سمت چپ پیگیری می شود تا به جلوی کولون نزولی میرسد و آن را خلف صفاقی باقی می گذارد و به جلوی جدار خلفی شکم رسیده و سپس لایه چپ ( تحتانی ) مزانتر روده را می سازد و اطراف روده کوچک را دور میزند و سپس به عنوان لایه راست ( فوقانی ) مزانتر دوباره به جدار خلفی شکم میرسد و از جلوی آئورت و ورید اجوف تحتانی گذشته و در سمت راست شکم کولون صعودی را در سه سطح چپ و جلو و راست پوشش میدهد و سپس جداری شده و نهایتاً به جدار قدامی شکم تا خط میانی قدامی باز می گردد. در جلوی روده ها در این سطح عرضی امنتوم بزرگ در پشت جدار قدامی شکم دیده میشود.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment