دانلود پروژه رشته روانشناسی در مورد كودكان و دانش آموزان ناشنوا – قسمت دوم

دانلود پایان نامه

زمانی در پاسخ سئوالاتی كه از او می شود مطالبی كاملا نا مربوط و گاه نا مطلوب می گوید كه خود موجب تعجب و یا خنده دیگر شاگردان می شود كه این خود عاملی است در بهم خوردن نظم و ترتیب كلاس و عكس العمل احتملا حاد معلم . البته گاهی هم ( خیلی بندرت ) شاگردانی در كلاس درس یافت می شوند كه هم دچار اختلال شنوایی هستند و هم ضعف بینایی ،و ممكن است در ظاهر و نگاه اول این قبیل شاگردان هیچ گونه تفاوتی نداشته باشند .

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

بنا برین وظایف و مسئولیت های خطیری در ارتباط با شناسایی و ارزیابی دانش آموزان ، بویژه آنانكه دارای اختلالات شنوایی ( ونیز بینایی ) هستند بر عهده معلمان می باشد . این قبیل دانش آموزان نیاز به مراقبتهای لازم پزسكی ( واستفاده از سمعك در صورت لزوم ) ، مشاوره وراهنمایی ، احتمالا برنامه های آموزش انفرادی ( جهت رفع اشكالات تحصیلی در كلاس ) وغیره دارند معلم باید در جای گزینی صحیح این دانش آموزان دقت های لازم را مهول داشته باشد . بدیهی است دانش آموزانی كه در شنیدن مطالب دچار مشكل هستند ، بهتر است در ردیفهای جلوی كلاس جایگزین شوند . به نحوی كه اگر قدمشان بلند باشد مانعی برای دیگر شاگردان نباشند . اگر چنانچه دانشآموزی در گوش چپ داررای اختلالاتی است بهتر است در سمت چپ كلاس قرار گیرد . به طوری كه گوش چپ او ( كه دچار اختلال شنوایی است ) كنار دیوار بوده و گوش راست و فعال او در جهت فضای آموزشی كلاس باشد . آری ، معلمی بدلیل همین مسئولیتها و رسالتهای سنگین است كه شایسته اعتبار و ارزش زایدالوصف و پر ارجی است .

روشهای آموزش و پرورش دانش آموزان ناشنوا

از زمان قدیم روشهای مختلفی در تعلیم و تربیت دانش آموزان ناشنوا متداول بوده است . هر یك از این روشها مدتها مورد بحث و بررسی دست اندركاران تعلیم وتربیت ناشنوایان بوده و تا كنون در اتخاذ یك روش خاص آموزشی برای دانش آموزان ناشنوا اتفاق نظر در بین صاحبنظران آموزش ناشنوایان مشاهده نشده است . در حالی كه همه معلمان را عقیده بر این است كه صحبت كردن و لب خوانی دانش آموزان ناشنوا از اهمیت بسزایی برخودار است . در اینكه آیا آموزش زبان اشاره و روش هجی كردن با دست در تحصیل زبان و رشد مهارتهای زبانی موثر است ، یا مانع از آن است میان متخصصان تعلیم و تربیت و صاحبنظران آموزش ناشنوایان كماكان اختلاف نظر است. در اینجا بطور خیلی خلاصه به روشهای متداول در آموزش ناشنوایان اشاره می شود .

1- روش زبانی ( شفاهی )

با این روش سعی می شود كه دانش آموزان ناشنوا صحبت كردن و لب خوانی را بیاموزند و تحصیلات خود را با این روش طی نمایند .

این روش امروزه ، متداول ترین روشهای آموزشی دانش آموزان ناشنواست و بیشترین طرفدارن را دارد . مدافعان این روش اعتقاد دارند كه می بایست كه تمامی تماسها و برقراری ارتباط با كودكان و دانش اموزان ناشنوا، در كلاس درس ، خانواده ، اجتماع . و در میان جمع ناشنوایان منحصرا به وسیله صحبت كردن و لب خوانی باشد . پیشروان و پیروان این روش را عقیده و اصرار بر این است كه همه كودكان ناشنوا قادرند بخوبی مهارتهای زبانی ( صحبت كردن ) را بیاموزند آنها عقیده دارند كه استفاده از روش هجی كردن با انگشتان و زبان اشاره باعث كندی و یا وقفه در رشد طبیعی وتحصیل مهارتهای زبانی و صحبت كردن می شود .

تربیت شدگان این روش در اثر تقویت حس گویایی و تمرین مستمر در حرف زدن بسهولت قادر خواهند بود كه با همه مردم در اجتماع احساس همرنگی و راحتی نموده و بسادگی متوجه صحبت دیگران شده ( لب خوانی ) و صحبت نمایند .

2- زبان اشاره و روش هجی كردن با انگشتان

( روش دستی )

در این روش تاكید بر استفاده از الفبای دستی وزبان اشاره به عنوان وسیله آموزش و پرورش دانش آموزان ناشنوا در كلاس درس و شیوه برقراری ارتباط بین افراد ناشنوا می باشد . در واقع در این روش چشمان شاگرد جای گوش او را می گیرد . كودكان ودانش آموزان با آموزش زبان اشاره فقط از طریق اشاره قادر به بیان مقصود خود و تفهیم آن به مخاطب هستند . البته ولو اینكه با این روش افراد ناشنوا می توانند با همدیگر تقریبا به راحتی و با زبان اشاره ارتباط بر قرار نمایند ، در هر حال این قبیل از افراد ناشنوا از هدف كلی اموزش و پرورش كه سازگاری با اجتماع و بر قراری روابط موثر و مفید با افراد جامعه است باز خواهند ماند . زیرا همه مردم زبان اشاره نمی دانند پس بهتر كه افراد ناشنوا صحبت كردن با دیگران را بیاموزند .

لزم به یادآوری است كه امروزه این روش بتنهایی مقبول و مرسوم نمی باشد .

روش مختلط یا جامع ( تركیبی )

در این روش سعی می شود كه با تركیب پیوسته و واحدی از مفاهیم روشن زبانی و شیوه زبان اشاره و هجی كردن با دست ، به طور جامع با دانش آموز ناشنوا ارتباط برقرار نمود و در امر آموزش و یادگیری او كوشید . در واقع تاكیدی است بر حقوق معلم و دانش آموز نا شنوا كه با استفاده از همه روشهای بررقاری ارتباط در توسعه ورشد مهارتهای زبانی ( صحبت كردن ) و درك معانی و مفاهیم وبیان مطالب بكوشید . این شیوه آموزش شامل ، اشارات ابداعی شاگرد ، تشریح و تفصیل مطالب ، صحبت كردن ، لب خوانی ، هجی كردن با دست ، علائم رسمی ، خواندن ونوشتن می باشد . مدافعان این روش را عقیده بر این است كه استفاده از این شیوه آموزشی به علت جامع بودن آن ،بر نیازها و توانایی های فردی دانش اموزان ناشنوا مبتنی است و تسهیلات و فرصتهای لازمبرای حد اعلای رشد توانیی ها و مهارتهای زبانی و صحبت كردن دانش آموزان ناشنوا فراهم می گردد .

چگونگی طرح و برنامه ریزی آموزشی ، روشها و موارد آموزشی ویژه كودكان و دانش آموزان ناشنوا در مراحل مختلف سنی ، قبل از دبستان ، دبیرستان وهمچنین برنامه های تحصیلات عالی ( دانشگاهی )و آموزشهای خاص فنی و حرفه ای دانش آموزان نا شنوا یناز به مبحثی جداگانه و مستقل دارد . آنچه كه در این فصل بطور خلاصه بدان اشاره شد صرفا كلیاتی بود در جهت آشنایی عمومی معلمان و اولیاء با كودكان و دانش آموزان ناشنوا . پرواضح است همانگونه كه پیشتر نیرز اشاره گردید ، پدران ومادرانی كه دارای كودكان ناشنوا هستند مسئولیت خطیری بر دوش دارند . نحوه رفتار اعضای خانواده بویژه مادر با كودك ناشنوا در رشد عاطفی و سازگاری اجتماعی و آمادگی آموزش مهارتهای زبانی و تحصیلی بسیار مهم و تعیین كننده می باشد . ماردی كه صاحب كودك ناشنواست و كودك او در مرحله سنی صحبت كردن است ، اما سخنی نمی گوید ، نمی داند با چنین كودكی چگونه رقتار نماید و چطور با او صحبت نموده و ارتباط برقرار كند . كودك خود را برای بازی و برقراری ارتباط با دیگر همسالانش چگونه راهنمایی كند . بویژه آنكه برقراری ارتباط با كودك تا قبل از دبستان تجاربی است پرارزش برای كودك و این تجارب چنانچه بر اصول صحیح استوار باشد می تواند مقدمه ای باشد برای تحصیل در دبستان و آموزش مهارتهای زبانی و تحصیلی . اگر هر گاه چگونگی برقراری ارتباط مادر با كودك ناشنوایش از بدو تولد تا سن آغاز دبستان بر پایه و اصول صحیحی بنا نشده باشد ، به عبارتی دیگر اگر روش بر قراری ارتباط مادر با كودك مطابق و یا درجهت روشهای متداول آموزش دانش آموزان ناشنوا نبوده باشد ، آغاز مرحله اول دبستان كودك از آن جهت كه به چنین شیوهای بر قراری ارتباط ( روش متداول در مدرسه ) چندان آشنایی نداشته و تجربه ای نیندوخته است ، بسیار سخت وناگوار خواهد بود . در چنین شرایطی كودك از نظر رشد ذهنی از دیگر همسالان خود ضعیف تر خواهد بود و حبران آن بسهولت امكان پذیر نخواهد بود . ج ای هیچ گونه شك و تردید نیست كه مادر باید كودك ناشنوای خود را طوری تربیت كند و بار آورد كهآغاز برنامه های آموزشی دبستان دنباله روشهای تربیتی و آموزشی خانه باشد و نه اینكه مدت زمانی زحمات و تلاشهای معلم در ابتدای كار صرف تصحیح آموخته های نا صحیح خانواده گردد . این نكته بویژه در ارتباط با كودكان و دانش آموزان ناشنوا كاملا منطبق و اصولی است . در نهایت با توجه به نكات فوق و مسئولیت والدین ، بویژه مادران كودكان ناشنوا ، طرح و تنظیم و ارئه خدمات آموزشی و مشاوره و راهنمایی جهت خانواده هایی كه دارای كودك استثنایی هستند (بویژه ناشنوا و نابینا ) از جمله وظایف و مسئولیت های اولیای آموزشی و پرورشی و بهزیستی است . بدیهی است برنامه های آموزشی و مشاوره ای والدین در عین حالی كه آنان را در حل مشكلات فعلی و نحوه رفتار با كودكان استثنایی شان یاری می نماید و موجبات آسایش فكری و عاطفی خانواده را فراهم می سازد ، در دراز مدت سبب خواهد شد كه بطور قابل ملاحظه ای تعداد كودكانی كه به نحوی از انحاء دچار اختلالات حسی و حركتی و هوش هستند كاهش یابد .

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment