دانلود پروژه رشته روانشناسی در مورد ترس در کودکان – قسمت دوم

دانلود پایان نامه

روشهای کسب آرامش

بیشتر اوقات ترس کودک از دزدها غیرمنطقی است، اما نگرانی او کاملا واقعی است. به او یادآوری کنید تا هنگام بروز ترس، آرام نفس بکشد و کلمه « آرام » را زمزمه کند.

بچه ها از چه چیزهایی می ترسند؟

فرض كنید بچه یك ساله شما دور زمین بازی با خوشحالی می چرخد كه ناگهان با چشمی اشكبار رو به سوی شما می آورد. گویا سگی به او نزدیك شده و وی را ترسانده است. دوره رفتار ترسناك در میان كودكان این روزگار عمومیت دارد. دلیلش چیست؟ با وجودی كه كودكان نوپا خود راه رفتن، حرف زدن و رسیدن به خواسته ها را فرا می گیرند، ولی پیوسته به آنان گوشزد می شود كه چقدر كوچك و آسیب پذیرند. یك دكتر روان شناس كودك می گوید: ” شاخص های فراوان دومین سال، حس شور و شوق و قدرت را به كودكان می بخشد، اما رها ساختن كودك یا تنها ماندن او هشدار واقعی است. كودك با خود می گوید: اگر بیفتم، دردم می گیرد یا چنانچه مامان تركم كند، شاید در امان نمانم.” وی می افزاید:” اما تمامی این اخبار ناخوشایند نیستند. مثلاً ترس از غریبه ها ، جانوران، صداهای بلند یا محیط های جدید، جنبه پیشگیرانه دارد. نگرانی كودك، او را از خطر كردن غیر ضروری باز می دارد.” باید به خاطر داشت كه این دلهره های معمولی، نشانه ی آنند كه وی از لحاظ رشد شناختی، گامی به جلو نهاده و تفاوت بین موارد مشخص و جدید را تشخیص می دهد.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

هراس های شبانگاهی

بیم از جدایی نیز خواب كودك را برهم میزند. بیشتر بچه ها، شبها وحشت میكنند. امكان دارد كودكتان از خوابیدن به این خاطر سرباز زند كه نخواهد از بیداری و تمام چیزهایی كه به وی اطمینان خاطر میبخشد، همچون اسباب بازیها، حیوانات دست آموز و یا بابا و مامانش دست بكشد. برخی اعمال آرامش بخش مانند شستشو با آب گرم و یا مهربانانه روی پا نشاندن و قصه گفتن باعث میشود كه كودك پیش از رفتن به بستر، اطمینان خاطر ( دوباره) زیادی بیابد. در واقع آگاهی از رخداد بعدی، برای او تسكین دهنده است. چنانچه كودك یك ساله شما نیمه شب بیدار شود و به دنبالتان بگردد، بهتر آن است كه خود را به اتاقش برسانید و به او قوت قلب بدهید. دقایقی چند آرامش كنید، لیكن او را از بستر خارج نكنید. بااین كه تخیل كودكتان، احتمالاً سبب می شود كه اتاق تاریك، ترسناك جلوه نماید، لازم است او این اعتماد به نفس را پیدا كند كه به كمك پشتیبانی اندكتان می تواند یك تنه بربیم و هراسش فایق آید. چنانچه شبانگاه صدایش را می شنوید كه با خودش حرف می زند، شاید خویشتن را آرام می كند تا بخوابد. مبادا با نگاه زیر چشمی و دزدانه به سراغش بروید.

با ترس مقابله كنید

خلق و خوی كودك، نشانگر انواع بیم و هراس هایی است كه به آنها مبتلا میشود. ممكن است پیوسته به سر و صدا حساسیت داشته باشد، مثلاً  رعد و برق او را بترساند. گاهی تجربه ای ناخوشایند، آغازگر هراسی ناگهانی است. مادری می گفت : ” دخترم از حمام می ترسید . نمی دانستم چرا. ” شبی او را در وان گذاشتیم، جیغ می كشید و در این حال خودش را به من و پدرش چسبانده بود و سعی می كرد بدنش با آب تماس نداشته باشد. چند شب قبل از آن، شیر آب وان را تصادفاً باز كردم، صدای بلندی برخاست كه بچه زَهره ترك شد. تا چند ماه تنها راه شستشوی وی بردنش زیر دوش آب بود.” كــــودكان خاطرات خوشی دارند كه احتمالاً بیانگر علت رویارویی آنان با انبوهی از هراس های این سن و سال است. كودكی كه در عین معاینه به وی آمپول تزریق می شود، امكان دارد بعدها از مطب پزشك بترسد.” شما می توانید از همین توانایی استفاده كنید تا كودكتان بر هراس هایش چیره گردد. پاره ای از تداعی های مثبت را جایگزین ادراكات منفی كنید. به طور مثال، بعد از تزریق آمپـــــــول، عكس برگردانی به او بدهید یا او را به پارك ببرید.

هرچند وقتی كه كودكتان ترسان است، باید پشتیبانی اش كنید، ولی هدف نهایی تان باید این باشد كه یاریش كنید تا در موقعیت های جدید تواناتر شود.

بچه ای كه از هیولا می ترسد

ممكن است كودكی به دلیل افكار و نگرانی هایی كه از دید شما واقعی به نظر نمی رسند با مشكلات خواب مواجه باشد. او ممكن است تصور كند كه یك هیولا در زیر زمین و یا جن در رختخواب و یا در جایی بیرون از پنجره است. اگر چه او این جور مواقع به شدت می ترسد اما معمولاً ترسش را بروز نمی دهد. به او دلگرمی بدهید و بگویید كه مراقبش هستید و او كاملاً در امان است. برایش یك قصه بگویید و آهسته صحبت كنید. اگر در دراز مدت ببیند كه شما به هنگام این وحشت ها مراقبش هستید اطمینان خاطر بیشتری به دست می آورد. بد نیست برایش توضیح دهید كه این چیزهایی كه باعث وحشت او شده اند سایه اشیاء هستد نه هیولا. به كودكتان بگویید كه هیولا وجود خارجی ندارد. اما احساس نگرانی و ترس و اضطراب های او واقعیت دارند. او نمی تواند درك كند كه این احساسات خودش هستند كه او را  چنین مضطرب و پریشان می سازد. او باید با استفاده از تخیلاتش بر این احساسات غلبه كند و باید به اطمینان خاطر برسد. به این ترتیب دیگر نیاز به حمایت در مقابل ترس از هیولا نخواهد داشت. او به یك درك بهتری از احساسات و تمایلات خود نیاز دارد. همچنین باید دریابد كه اگر شلوارش را خیس كند و یا اگر نسبت به خواهر یا برادرش بداخلاقی كند و یا عصبانی شود هیچ حادثه ناگواری رخ نخواهد داد و یا در این گونه مواقع او باید اطمینان داشته باشد كه شما اوضاع را تحت كنترل دارید و مراقبش هستید .

كودكی كه از تاریكی می ترسد

اكثر كودكان دوست ندارند در تاریكی كامل و یا در اتاقی كه درش بسته است بخوابند . هیچ فایده ای هم ندارد كه ما به كودكمان بیاموزیم كه در تاریكی كامل بخوابد. بهتر است كه به هنگام خواب، اتاق خواب او را با چراغ كم نور روشن نگه داریم؛ بدین ترتیب هرگاه كودك بعد از خوابی كه می بیند بیدار شود می تواند موقعیت خود را در اتاق بیابد و رویا و واقعیت را از هم تشخیص دهد. همچنین اگر در، باز باشد او كمتر احساس جدایی و تنهایی می كند.

خواب بد

همه بچه ها گاهی دچار كابوس می شوند اما این كابوسها نمی تواند موجب بروز اختلالات دائمی خواب  شود. آنچه را كه بیشتر خانواده ها به عنوان كابوس های مكرر تلقی می كنند به معنای واقعی، خواب ترسی و نیمه بیداری های ی مشابه است . وقتی كودك از خوابی وحشتناك سراسیمه بیدار        می شود نباید او را مجبور كرد كه به تنهایی بخوابد و بحث در مورد خواب ترسناك كودك چه همان موقع و چه صبح برای اصلاح وضع مفید خواهد بود. این كار به كودك كمك می كند تا موقعیت خود را بازیابد و بفهمد كه هیچ خطری او را تهدید نمی كند. اگر كودك دچار كابوس های مكرر می شود باید به شیوه های مختلف با او صحبت  كنید. وقتی كودك از ترس شكایت دارد سعی كنید تا ماهیت آنچه كه سبب ترس او می شود برایش شرح دهید. اكثر بچه ها اظهار می كنند كه خیلی ترسیده اند در حالی كه اصلا هم نترسیده اند، اما چنین می گویند تا شما را به نزد خود بكشانند .

اگر كودك اظهار می كند كه ترسیده اما علائم ترس و وحشت در او مشاهده نمی شود (بیشتر والدین قدرت تشخیص چنین امری را دارند ) باید در تصمیم خود با ثبات باشید وهمچنان برنامه و عادت خواب را رعایت نمایید و او را به جایش برگردانید. البته مواردی نیز وجود دارد كه كودك واقعاً به هنگام شب به طور نامعقول وحشتزده و مضطرب می شود؛ در چنین موقعی تأكید شما بر برنامه تعیین شده نه تنها كاری از پیش نمی برد بلكه وضع را بدتر می كند. اگر او را در اتاقش تنها رها كنید و در را به روی او ببندید آرام و قرار نخواهد گرفت بلكه ممكن است دچار حمله هیستریك ( هیجان و تشنج ) شود. او نیاز به توجه و همدردی دارد.در چنین موقعیتی ترس شبانه تنها مشكل نیست بلكه خود نشانه خود آشفتگی احساسی است كه باید درمان شود.در هفته های اول درمان، در اغلب موارد بدون مراجعه به روانپزشك این مشكلات برطرف میشوند. اگر ترس در كودك به تازگی عارض شده حتی اگر این ترس واقعی هم باشد، ظرف چند هفته از بین میرود. البته باید علت ترس و اضطراب او را در طول روز ریشه یابی كنید. به او كمك كنید تا به این ترس غلبه كند.

او می ترسد كه به هنگام شب در اتاقش تنها بماند. بهتر است در طول روز ساعاتی را در اتاق به مطالعه و بازی و یا صحبت كردن با او سپری كنید. به مرور می توانید او را تشویق كنید تا ساعات بیشتری را ابتدا در روز و سپس عصر، بدون شما و در اتاق خودش بگذراند. هنگامیكه ترس او كاهش یافت باید برای برقراری مجدد برنامه روزمره ی خواب او و جلوگیری از جایگزینی برنامه موقت به جای برنامه دائمی از خود ثبات نشان بدهید. با این حال اگر كودك همچنان با مشكل ترس مواجه است و طی ماه هیچ گونه علامتی از بهبود در وی مشاهده نشد و همچنین اگر ترس های شبانه او با وحشت واقعی همراه بود و متوجه شدید كه نمی توانید برنامه خواب او را از سر بگیرید می بایست با یك روان پزشك مشورت كنید .

ترس از شب

ممكن است كودك شما مثل بسیاری از بچه های دیگر شب ها احساس ترس و اضطراب  كند؛ این ترس به سن او و مرحله رشد احساسی و جسمی او بستگی دارد و همین طور هم كه بزرگتر می شود با انواع مختلفی از تنشها مواجه می گردد. او باید یاد بگیرد وقتی كه او را با پرستار و یا در مهدكودك و یا مكان بازی تنها می گذارید صبور باشد و بپذیرد كه شب ها جدا از شما بخوابد. همچنین باید بیاموزد كه رفتار خود و همین طور ادرار و مدفوع و احساسات خشم و حسادت و تهاجم را كنترل كند. كودك درباره موضوعاتی از قبیل مرگ، خدا، بهشت و جهنم تفكر می كند و دچار ترس و نگرانی می شود. به زودی در می یابد كه والدین برای او آرزوهایی دارند و می ترسد كه از عهده آنها بر نیاید .

كودك نگران

كودك در هر مرحله از رشد كه باشد، حوادث خاصی ممكن است در او ایجاد نگرانی بكند، به عنوان مثال وقتی او بازی های گروهی و یا رفتن به مهدكودك را آغاز كند برای مدتی ممكن است جدایی از والدین او را نگران كند. ممكن است برای ترك ما در طول روز و شب و یا برای رفتن به رختخواب به طور جداگانه از خود تمایلی نشان ندهد و اگر شما بیمار شوید احساس تقصیر كند و فكر كند كه  كلمات پرخاشگرانه ی او این بیماری را در شما ایجاد كرده است. زمانیكه می خواهیم به كودك دستشویی رفتن را یاد بدهیم دوره دیگری از نگرانی را در او مشاهده می كنیم . او دائماً می ترسد كه مبادا نتواند خود را كنترل كند. حتی گاهی اوقات هول شده و شلوارش را خیس می كند و چون دوست دارد كه شما را هم خوشحال كند می ترسد كه شاهد ناراحتی و نارضایتی شما باشد. در بسیاری از بچه های نوپا این هیجانات در شب اوج می گیرد و رفتن به سوی رختخواب به معنای كنترل هیجانات است.

دیدن فیلم یا برنامه وحشتناك برای بچه های بزرگتر زنگ خطر است. كودك 5-6 ساله ممكن است از دیدن صحنه بچه دزدی و یا پرخاشگری كودك در مقابل والدین به شدت آشفته شود. چنین صحنه هایی برای كودك كاملاً واقعی به نظر می آید. همه كودكان تخیلات پرخاشگرانه دارند و تا حدودی نسبت به آن احساس گناه میكنند. مواردی از قبیل بیماری، اختلافات خانوادگی، جدائی، طلاق،‌ اعتیاد و مرگ و میر باعث ایجاد تشویش، نگرانی، احساس گناه و ترس در هر سنی از زندگی كودك میشوند. در شب كودك از كنترل دنیای پیرامونش مأیوس میشود، زیرا نمیتواند به طور مداوم محیط اطراف و تخیلات ناشی از احساسات خود را كنترل كند و همین وضعیت باعث بروز ترس در او میشود. جوانان هم به خاطر این كه تغییرات احساسی و جسمی سریع و دوران بلوغ را پشت سر گذاشته و از كودكی به بزرگسالی می رسند، نگرانی های اساسی را متحمل می شوند. آنها به آینده ، امتحانات ،‌ شغل ، پول می اندیشند و با فشارها و تمایلات  شخصی زیادی مواجه و گاهی ناگزیر می شوند با معیارهای خانوادگی در برخوردهای اخلاقی مخالفت كنند و ممكن است نظامهای ارزشی جدید را پایه گذاری كرده و ارزش های قدیمی را كنار بگذارند و تصور كنند كه والدین آنها دیگر تكیه گاه مناسبی نیستند ، و یا به طور كل حمایت والدین خود را  رد كنند .

در طول روز راحت تر می توان نگرانی را تحت كنترل درآورد ؛ اكثر  بچه ها در طول روز سرگرم  هستند و فرصتی ندارند تا به مشكلاتشان فكر كنند. اما در تاریكی شب كه به رختخواب می روند و چراغ را خاموش می كنند كاری جز فكر كردن ندارند و در تخیلات خود فرو می روند و همین كه خواب آلوده می شوند توانایی خود را برای برخی افكار از دست می دهند و كنترل چندانی روی احساسات، تمایلات شدید و ترس های خود ندارند و در این موقع احساسات و یا حتی اعمالشان خیلی بچگانه می شود. در این وضعیت نامناسب، كودك چهار پنج ساله همان اطمینانی را نیاز دارد كه  احتمالاً كودكان 2-3  ساله در طول روز به آن نیازمند هستند . كودك 4-5 ساله ای كه در روز بدون هیچگونه مشكلی شما را رها كرده و به مهد كودك میرود، ممكن است در شب برای رفتن به رختخواب مشكلات بسیاری را به وجود آورد. سرزنش كردن و اظهار این مطلب كه او مثل بچه های كوچك رفتار می كند هیچ فایده ای ندارد. بهتر است بفهمید كه چرا او احساس ناامنی می كند. حتی كودكی كه  در طول روز به خوبی از خود مراقبت می كند و از اعتماد به نفس خوبی برخوردار است ممكن است در شب وقتی سیل افكار به او هجوم می آورد این اطمینان را ازدست بدهد. در چنین  موقعیتی او به شما نیاز دارد تا بیشتر مراقبش باشید.

بسیاری از خانواده ها مشاجرات زمان خواب را تجربه كرده اند. بچه ها برای فرار از خواب درخواستهای متفاوتی از قبیل شنیدن داستان، تماشای تلویزیون و بازی دارند. برخی كودكان به هنگام خواب با برادران و خواهران خود نزاع میكنند؛ گاهی اوقات در رختخواب آرام و قرار ندارند و برای فرار از افكار نگران كننده مرتب تكان می خورند. اگر كودك شما به دلیل ترس و نگرانی برای خوابیدن با مشكل مواجه است، در طول روز با او بیشتر صحبت كنید و به او اطمینان بدهید كه او را حمایت میكنید. با اینحال لزومی ندارد تغییرات اساسی در برنامه خواب بوجود آورید؛ برای دقایقی او را ماساژ دهید و یا مدتی بیشتر از سایر اوقات پیش او بنشینید، اما برنامه و روال روزمره او را تا جایی كه امكان دارد ثابت نگه دارید.

ترس و اضطراب در کودکان

تردیدی نیست كه تمام افراد بشر زمانی احساس ترس و اضطراب می كنند، ترس و اضطراب پایه های جسمانی و روانی داشته و همراه با عواطف و هیجانهای نامطبوع و ناخوشایند هستند. این هر دو احساس، یكنوع حالت انتظار را در بر داشته و احتمالا” از مخاطرات و مشكلات آگاهی می دهند. ترس چیست؟ ترس واكنشی است كه كم یا بیش شناخته شده بوده و پاسخی به محركهای تهدید آمیز می باشد. اضطراب چیست؟ اضطراب واكنشی است كه علل خاصی ندارد و یك حالت عمومی كلی بوده و نسبت به هدف مخصوص یا مشخصی معطوف نمی باشد. گاهی اوقات نمی توان دقیقا” میان ترس و اضطراب تفاوت گذارد و این كیفیت مخصوصا” در مورد اطفال خردسال مصداق دارد زیرا كودك نمی تواند میان خطرات درونی و برونی واقعی و تخیلی تفاوت قایل شود.

ذهن و روان ما انسانها همواره گوش به زنگ علائم خطراتی است كه پیرامون ما وجود دارند و از وقوع رخدادهای ناخوشایند یا آسیب زننده به ما آگاهی می دهند . فكر تمام انسانها ی طبیعی مجهز به یك مكانیسم « دور اندیشی » و « پرهیز كردن » است كه تا جای ممكن ما را از گزند عوامل گوناگون در امان می دارد و در روند یك حادثه ناخوشایند، نخستین رویداد عبارت است از احساس خطر كه موجب تپش قلب ، افزایش فشار خون، انقباض عروق پوستی به صورت رنگ پریدگی صورت،تند تر شدن سرعت تنفس و انقباض عضلات اندام ها می شود كه مجموعا” بدن را برای مرحله دوم یعنی « گریز یا ستیز » آماده می سازد. بنابراین در می یابیم كه مكانیسم های احساس خطر كه نوعی « هراس » را در آدمی بر می انگیزند، برای بقأ و دوام هستی وی ضروری هستند.

ولی چرا اضطراب مختص نوع بشر است ؟ اضطراب یعنی ترس از یك عامل ناشناخته نامعلوم كه موجب پریشانی فكر و گاه بروز علایم احساس خطر از جمله تپش قلب و رنگ پریدگی نیز می شود. بنابر این در فرآیند اضطراب برخلاف ترس طبیعی و واقعی یك عامل حقیقی ترس آور یا خطرناك یا آسیب زننده وجود ندارد بلكه فقط بطور خودكار، ذهن ما در اثر تنش های روانی و استرس های عصبی و حوادث ناخوشایند و ناگواری كه در زندگی مكررا” برایمان رخ می دهد از روال عادی خارج می شود و حساسیت بیش از حد به رخدادهای آتی و احتمالی پیدا نماید، دچار اضطراب می شویم و كم كم به حالتی می رسیم كه فكرمان فقط بر اتفاقات ناگوار یا بیماریهای لاعلاج و كشنده گواهی می دهد و آرامش و امنیت در این میان گم و فراموش می شود. هر چه بیشتر نگران شویم بیشتر احساس های خطر و هراس به سراغمان می آید و در نتیجه بیشتر در جهت افكار مضطربانه می اندیشیم.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment