دانلود پروژه رشته روانشناسی در مورد تحولات دوران كودكی – قسمت دوم

دانلود پایان نامه

 وسایل فیزیكی مانند عصاهای سبك كارهای برخی از این كودكان را تسهیل می كند. می توان به كودك اجازه داد تا چراغ های وسیله خود را روشن كند تا كودكان دیگر متوجه عبور آنها شوند.

  • — اگر كودك PDD علایمی مانند پریدن انجام می دهند این كار موجب عبور از یك فعالیت به فعالیت دیگر می شود تا با این كارها خود را وارد گروه كنند. این مثال دیگری برای رفتار می‌باشد ولی در محیط مدرسه این كار نامناسب می باشد و لذا در برخی مكان ها كاربرد دارد.
  • نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

برای برخی كودكان كه به خوبی با اعداد و كلمات آشنا هستند شما می توانید در این اعداد و كلمات برای طرح ریزی برنامه روزانه آنها استفاده كنید. این اطلاعات را در یك تصاویر گرافیكی در معرض دید كودك قرار دهید تا او درك كند كه پس از هر مرحله كار روزانه مرحله بعدی چه كاری خواهد بود.

از آهنگ های آهسته و ریتمیك برای آرامش وی در زمان استراحت كمك بگیرد. آهنگ بدون كلام نسبت به آهنگ كلام دار بهتر است. فرصت هایی برای بهبود قدرت حسی كودك فراهم كنید. نمونه ها شامل: قرار گرفتن روی یك تشك نرم، قرار گرفتن در یك پتو، در یك پوشش شبیه مادر قرار داده شود. جلیقه های محكم پوشیده شود یا یك پوشش كمری سفت استفاده شود. وزن كمربند را پس از 10 تا 15 دقیقه تغییر دهید یا پس از 20 دقیقه به طور كلی بردارید. اگر كودك برای انجام دادن یك مرحله و رفتن به مرحله بعدی مشكل دارد، كودك را در محلی قرار دهید كه مطمئن باشید پس از اتمام مرحله قادر است به مرحله بعدی وارد شود.

  • — یك روش دیگر برای تمام این توصیه ها این است كه وارد مرحله بعدی شود. برای مثال برای بازی با مهره ها یك اسباب بازی برای كودك تهیه كنید.
  • — برخی كودكان برای عبور از یك مرحله به مرحله دیگر نیاز به كمك دارند، حتی با به كارگیری این توصیه ها نیز به كمك احتیاج دارند. یك تقویت كننده مناسب نیازها مانند غذا یا سرگرمی ممكن است برای كودك مهیج و هیجان انگیز باشد. البته باید برای انجام این كار ابتدا با والدین یا دیگر مسئولین كودك مشورت كنید.

اختلال بیش فعالیتی و كمبود توجه (ADHD) و مسائل رفتاری :

این كودكان به سطح رشد و ساختمانی عادی می رسند. برخی از این كودكان در محیط منزل كه آشفته و خشن بوده است تربیت شده اند ولی این كودكان از بچه هایی كه به طور صحیح تربیت شده اند در مدرسه جدا نمی شوند. گرچه این كودكان مراحل انتقال ممكن است به سختی انجام گیرد ولی معمولاً به طور صحیح این كار انجام می شود و انجام مكرر این عمل به این كودكان حس اطمینان و مفید بودن در زندگی را می بخشد.

  • — برخی از این كودكان باید مجزا شوند تا مشخص شود چه اتفاقی از ابتدا رخ داده است باید برنامه های روزمره آنها را با یادآوری كارهای روزانه، ساختن قصد با تصاویر از اتفاقات روزانه و تفكر چند دقیقه ای صحیح در هنگام راهی شدن كودك به مدرسه تقویت و یادآوری كرد.
  • — برخی از این كودكان نیاز دارند زمانی كه به مدرسه می روند چند دقیقه با والدین خود بنشینند، وقتی آنها به مدرسه می روند دو مرحله گذار را سپری می كنند یكی از خانه به اتوبوس یا مینی بوس و یكی از اتوبوس به كلاس های درس می باشد. البته صبح نیز چندین مرحله را سپری می كنند، برخاستن از رختخواب، رفتن به توالت، صبحانه خوردن، لباس پوشیدن را با عجله انجام می دهند. زمانی كه كودك به مدرسه می رسد او هنوز تحت استرس این مسائل می باشد.
  • — برخی كودكان كارها را با پریدن و دویدن انجام می دهند، دست ها را تكان می‌دهند تا دستكش هایشان بیرون آورند. ممكن است زمان‌های ورود را به عنوان زمان خارج از منزل به جای حضور در منزل در نظر بگیرید. یا ممكن است بالغین كافی وجود داشته باشند تا بچه را در انتخاب بین زمان مدرسه و صحیح و یك روش فعال‌ تر راهنمایی كند.
  • — یك راه برای اجتناب از مشكلات این چنینی مانند نفرت یا تحت فشار كار انجام دادن، به حداقل رسانیدن زمان انتظار است. طرح ریزی دوره ای گذار یا گروه های كوچك ممكن است منجر به حركت از یك محل به محلی دیگر بدون انتظار غیر ضروری شود.
  • — تلاش كنید یك فعالیت متناسب مانند گوش دادن به یك آهنگ، حركات آغازگر یا تغییر در چهره انجام دهید تا مانند خرگوش یا فیل در حین دوره‌های گذار عمل كنید. توصیه های بیشتر در دوره های گذار حین فیدمن ذكر می‌شود: كارهای متفاوتی انجام دهید یا بازی های دوران قبل از مدرسه Grace: فعالیت های انتقالی مناسب برای اتاق های درس قبل از مدرسه شما. اگر یك كودك فعالیت ویژه ای انجام می دهد و برای حركت به مرحله بعد دچار مشك شده است فعالیت مناسب قبلی او را یادآوری كنید تا مطمئن شود كه قادر به عبور به مرحله بعدی است.
  • — در حدود ده دقیقه مانده به پایان فعالیت، به وی به طور مكرر به وی یادآوری كنید كه فعالیت رو به پایان است و چندین مرتبه طی 10 دقیقه بعدی این عمل را تكرار كنید. سعی كنید تا روش خود در مرحله گذار را با روشی كه والدین در منزل به كار می برند را هماهنگ كنید. كارهایی كه باید كودك انجام دهد و كارهایی كه نباید انجام دهد را به والدین آموزش دهید.
  • — بین فعالیت های كودك را سوار دوچرخه یا ویلچر كنید. اجازه دهید بنشیند و استراحت كند و این كار را حدود 50 ثانیه مانده به مرحله بعدی ادامه دهید.
  • — سعی كنید همیشه فعالیت بعدی آماده باشد تا زمان انتظار به حداقل برسد، انتظار زیادی به طور مكرر كودكان را بی قرار و خسته و تهاجمی می كند.
  • — كودكان كوچكتر نمی توانند به راحتی با كودكانی كه به طور عمد یا تصادفی به آنها برخورد می كنند كنار بیایند، به طور مكرر پاسخ كودك پس زده می شود و او را هل می دهد، مطمئن باشید فاصله كافی بین كودكان در زمان گذار وجود داشته باشد. عبور و مرور در گروه های كوچك، فاصله بین بچه ها و عبور و مرور در كف اتاق با ایجاد كردن و كشیدن نوارهایی روی زمین و سعی به حداقل رساندن زمان انتظار باید صورت گیرد.
  • — از آنجایی كه اكثر كودكان با برخی از این فعالیت ها دچار مشكل می شوند ممكن است برای انجام یك مرحله خیلی معطل كنند. از یك ساعت برای نشان دادن پایان هر مرحله استفاده كنید. ساعت را طوری تنظیم كنید تا در مدت زمان مناسب كودك بتواند به طور موفقیت آمیزی فعالیت خود را انجام دهد.

مشكلات و برنامه ریزی حركتی كودكان :

اغلب افراد باید تعدادی وسیله را در اتاق جابجا كنند و از یك سمت اتاق به سمت دیگر حركت كنند تا فعالیت تازه ای شروع كنند. كودكانی كه این مشكلات را دارند مشكل كمی با زمان گذار دارند چرا كه مشكلات فیزیكی اندكی دارند و فرصت بالایی برای تكرار این تمرین ها در طول روز دارند. چون اكثر این انتقال ها در گروه صورت می‌گیرد كودك ابتدا عمل دیگر بچه های گروه را می بیند و سپس عمل آنها را تكرار می‌كند. پوشیدن و بیرون آوردن لباس در این كودكان مشكل تر است. برخی تصویه ها در صفحات 129-127 در بخش كودكان دچار اختلال تكاملی ذكر شده است كه در مورد این كودكان نیز صادق است.

  • — كودكان را تشویق كنید تا در زمان عبور از یك محل به محل دیگر صحبت كنند. با كودك در مورد توالی فعالیت ها صحبت كنید تا یك تصویر ذهنی در مورد نیازهای بدن كودك برای انجام دادن مرحله بعدی فعالیت ها در ذهن وی ایجاد شود. مطمئن باشید مسیرهایی كه قرار است كودك در آنها حركت كند صاف و روشن باشد تا كودك مجبور نباشد از مسیرهای فرعی عبور كند.
  • — به كودكان وسایل سنگین بدهید تا قبل از حركت كردن آنها را جابجا كند. این كار موجب ایجاد پیام حسی بر عضلات كه مفاصل كودك می دهد كه به برنامه ریی و طرح ریزی برنامه حركت وی كمك كند.
  • — زمانی كه كودك به محل بعدی رسید او را تشویق كنید تا در مورد برنامه كاری خود سخن گوید. كودك چه كاری انجام داده است، چگونه این كار را انجام داده است، سخن گفتن موجب سازمان دهی و طرح ریزی كردن ساده برای كودك می‌شود. از این روش های مفید در زمان لباس پوشیدن و بیرون آوردن لباس كودك استفاده كنید.
  • — علاوه بر صحبت كردن در مورد طرح كاری شما می توانید اشكالی از كارهای كودك رسم كنید از او بخواهید آنها را برای شما توصیف كند. عكس ها تصویری ذهنی در مورد فعالیت هایی كه قرار است در آینده انجام بدهد در كودك ایجاد می‌شود. لباس پوشیدن را برای وی ساده كنید كه با انجام مرحله این كار انجام می‌گیرد. از روش های پیشین استفاده كنید.

اختلالات بینایی :

كودكی كه دچار اختلال بینایی است نیاز به زمان بیشتری برای تطابق با محیط مدرسه و دیگر محیط های جدید خواهد داشت. این كودك نیاز به روزها و حتی هفته ها وقت دارد تا خود را با گروه بزرگتری منطبق كند و اكثر اطلاعات به دست آمده از طریق اطلاعات شنوایی در طول روز در مورد فعلایت های وی خواهد بود. اجازه دهید كه كودك نابینا احساس امنیت بیشتری در محیط تازه خود احساس كند، قبل از اینكه كودك وارد فعالیت های روزمره شود.

  • — یك قلاب لباس برای او تهیه كنید و آن را در دسترس وی قرار دهید تا در پایان و آغاز از آن استفاده كنید و زمانی كه نیاز به شناسایی ابزار دیگر به كودك است از وسایلی مانند صندلی یا فرش استفاده كنید. نمونه هایی از این وسایل شامل كاغذ سمباده یا لباس می باشد.
  • — از یك وسیله و یا یك شاخص شنوایی مانند گلوله های كوچك استفاده كنید، این گلوله ها را بالای سر كودك آویزان كنید.
  • — به كودك اطلاعات كافی در مورد وسایل موجود اتاق بدهید. آیا تخته سیاه نزدیك پنجره است؟ اینجا قفسه مخصوص مهره ها است. وقتی به سمت دیگر قفسه ها می‌روی چه چیزهایی پیدا می كنی؟ از قالیچه هایی به عنوان منبع پایه در اتاق فرآیند راه رفتن استفاده كنید. مكانی تعیین كنید كه كودك پس از اتمام كارهایش به آنجا برود و از آنجا به محل فعالیت بعدی برود. این كار مناسبی برای معرفی محل های مختلف اتاق به كودك است، چون كودك یك نقطه را به عنوان مرجع انتخاب می‌كند و هر چیزی در اتاق ممكن است نسبت به نقطه مبدأ سنجیده شود.
  • — برخی وسایل كودك ممكن است به طور نامرتب و بدون هدف در اتاق پخش باشد، نباید به سرعت این كارها را انجام داد، چرا كه این كودك باید واقعاً گزینه‌های خود را بررسی كنید كه این كار به وسیله اطلاعات شنوایی وی از محیط اطرافش می‌باشد.
  • — این زمان ها ممكن است فرصتی برای تقویت مهارت های اجتماعی به ویژه مشاركتی و درخواست كمك باشد. كودك ممكن است برای لباس پوشیدن در مورد زمان ترك منزل به كمك نیاز داشته باشد. شما باید به او آموزش دهید كه چگونه از كودكان دیگر یا بالغین كمك بخواهد، یا به طور واقعی به كودكان یاد دهید كه چگونه درخواست كمك كند و چه زمانی نیاز به كمك دارد.
  • — نواحی مختلف اتاق را با پوشش های كف اتاق یا با شاخص هایی مشخص كنید، برای مركز مهره ها فرش های داخل و خارج اتاق را نشانه گذاری كنید. از فرش متفاوت دیگر برای نواحی دایره ای استفاده كنید و از نوارهایی برای مشخص كردن نواحی هنری استفاده كنید.
  • — راه دیگر برای مشخص كردن نواحی اتاق رنگ كردن لبه های قفسه كتاب ها، تابلوها، میزها و كناره های در با یك رنگ مشخص یا با خطی از نوار رنگی می‌باشد.
  • — باریكه هایی از سیم یا چسب به دیوارها و كناره های اتاق وصل كنید تا یك وسیله راهنمایی در هنگام عبور و مرور در اتاق باشد.
  • — وقت بیشتری به كودك بدهید تا بتواند به طور كامل این كارها را انجام دهد. اگر كودك نیاز به كمك فیزیكی دارد در جلو یا كنار كودك قدم بزنید تا در صورت لزوم به وی كمك كنید.
  • — سر راه كودك حركت نكنید بلكه اجازه دهید كودك دست یا بازوی شما را بگیرد.
  • — اتاق را به وسیله مشخص كردن گوشه ها و كناره های آن با یك لایه ضخیم فیبر یا چوب و برداشتن وسایل اضافی برای كودك دچار نابینایی مطمئن و ایمن كنید. سعی كنید اتاقی ساده و سازمان یافته فراهم كنید.
  • — از وسایل شنوایی مناسبی برای نشان دادن مراحل گذار استفاده كنید. به عنوان نمونه پس از 5 دقیقه یك اخطار توسط حلقه ای گلوله انجام شود و سپس با یك آهنگ یا ریتم مداوم این اخطار را به وی گوشزد كنید.

مركز حركات نرم و ظریف:

برای كودك سن مدرسه مهارت های ظریف حركت معمولاً همراه با خوب نوشتن كودك، شناسایی رنگ ها و مهارت ها می باشد. در مورد كودكی كه در سن قبل از مدرسه است. این مهارت ها شامل مهارت هایی است كه كودك را برای فعالیت های ؟؟ با سن مدرسه مرتبط می سازد. در سطح قبل از مدرسه با كودكان را تشویق به نوشتن روی كاغذ، بازی با خاك رس، حمل وسایل كوچكی مانند مهره ها، حبوبات یا وسایل پر مانند و انجام فعالیت های دو طرفه مانند ؟؟ مهره ها و كشوها و باز كردن كمدها می‌باشد. این فعالیت ها شامل بستن زیپ ها، بستن كیف برداشتن مهره ها و دیگر سكه‌ها، برداشتن وسایل توسط انبرهایی با استفاده از سپری كردن وسایل برای تمیز كردن، شستشوی لباس ها و آویزان كردن لباس ها به دستگیره در می باشند، شما باید با درمان گرهای بیماری های شغلی و دیگر پزشكان در مورد مهارت های حركتی ظریف مانند چنگ زدن، رها كردن، كشش دست و انگشتان، هماهنگی بین حركات چشم و دست، هماهنگی دو طرفه (استفاده از دو دست با یكدیگر) و تكامل دست غالب مشاوره و صحبت كنید. گرچه این شیوه ها برای این كودكان و توانایی آنها مفید است و نیز برای ایجاد یك برنامه درمانی مناب سودمند است. شما باید هر گونه فعالیت ظریف حركتی را در كلاس های درس به عنوان یك فرصتی برای كودك در نظر بگیرید تا مهارت های حركتی ظریف خود را توسعه دهد. تكامل یك ؟؟ غالب به طور متداول برای معلمان و والدین یك موضوع مهم است. ژنتیك و سیستم عصبی كودك غالب بدون یكی از دست‌ها را تحت تأثیر قرار می دهد. گرچه اكثر كودكان در اوایل كودكی یك یا هر دو دست خود را به عنوان دست غالب انتخاب می كنند ولی برخی كودكان سال ها استفاده از دو دست را تمرین می كنند تا سرانجام یك دست را به عنوان دست غالب استفاده كنند. زمانی كه كودك تصمیم می گیرد به عنوان مثال دست چپ خود را برای رنگ آمیزی و نوشتن انتخاب كند، او احساس می كند كه با دست راست راحت تر توانایی برش دادن اجسام را دارد. این نوع مهارت ویژه دست ها كاملاً مرسوم است به ویژه برای كودكانی كه چپ دست هستند. تحقیقات اخیر اشاره می كند كه برخی كودكان تا سن 7 سالگی یك دست را به عنوان دست غالب انتخاب می كند در حالی كه دربرخی كودكان كوچكترین موضوع خیی كمتر طول می كشد. سعی كنید از هر دو دست توانایی استفاده را داشته باشند و هر از گاهی یكی از دست ها را استراحت دهد. مهارت های حركتی ظریف پس از تكمیل و به دست آوردن عملكرد مناسب مهارت های عقلانی در عضلات بزرگ ادامه پیدا می كند و با فعالیت های تمرینی مكرر و مناس بهبود پیدا می كند. ما نمی توانیم اهمیت كافی در مورد تكامل ماهیچه های بزرگ و مفاصل برای تكمیل موفقیت آمیز مهارت های ظریف تر مانند نوشتن و رنگ آمیزی، جابجا كردن دكمه ها، جابجا كردن اشیاء كوچك و استفاده از گیره های كاغذی ارائه دهیم. تنه كودك ضعیف است و ماهیچه های اطراف شانه كودك قادر به پایدار كردن مناسب مفصل شانه نمی‌باشد، بازوی كودك مكرراً و آزادانه حركت می كنند كه مانند یك عروسك خشن است. زمانی كه این اتفاق رخ می دهد دست… .

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment