دانلود پروژه رشته برق در مورد عایقهای الكتریكی – قسمت چهارم

دانلود پایان نامه

اگر پس از انقضاء مدت فوق دمای روغندر بالای تانك در مورد ترانسهای تا ظرفیت 250 MVA به 80 درجه سانتیگراد و در مورد ترانسهای با ظرفیت بیش از 250 MVA به 75 درجه سانتیگراد نرسد ، می توان را با رسیدن به این دما ها و حداكثر به مدت یك ساعت با فنهای خاموش تحت بار نامی نگهداشت . اگر از سیستم اتوماتیك تنظیم دما استفاده شود باید توجه داشت كه به هر حال فنها باید در 55 درجه سانتیگراد دما روغن و یا بلافاصله پپس از رسیدن بار به حد نامی استارت شوند . در بعضی موارد كه سطوح خارجی تانك و رادیاتورهای ترانس تكافوی دفع حرارت را به محیط اطراف نمی نماید ، از كولرهای آب استفاده می شود .

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

در این حالت روغن توسط یك پمپ سانتریفوژ در یك مدار بسته شامل تانك ترانس و كولر سیر كوله شده وخنك می شود .

در استفاده از كولر آبی ، روغن گرم از بالای ترانس توسط پمپ به درون كولر هدایت شده و پس از خنك شدن و عبور از هواگیر از قسمت پائین تانك وارد ترانس می شود.

البته نقاط ورد و خروج روغن باید در دو طرف یك قطر قرار گیرند تا روغن كاملاً گرم به طرف كولر رفته و راندمان سیستم افزایش یابد .

كولرهای آبی كه برای این منظور بكار برده می شوند معمولاً ا زتعداد زیادی لوله های باریك كه داخل یك مخزن قرار دارند تشكیل می شوند به طوریكه آب خنك كننده از درون لوله ها عبور نموده و روغن در فضای بین آنها جریان پیدا می كند .

كیفیت خنك كنندگی سیستم نیز بااندازه گیری اختلاف درجه حرارت بین روغن ورودی و خروجی از ترانس ارزیابی می شود . اگرماكزیمم درجه حرارت آب خنك كننده 25 درجه سانتیگراد باشد اختلاف دمای فوق نباید از 10 درجه سانتیگراد كمتر بشود . پمپ روغن حتماً بایستی قبل از كولر قرار گرفته و روغن با فشاری حدود 1/0 تا 2/0 مكا پاسگال وارد كولر گردد .

د رغیر این صورت یعنی وقتی كه كولر در طرف مكش پمپ قرار گیرد ، چون فشار روغن در داخل آن به قدر كافی بالا نمی رود ، وجود كوچكترین منفذ و یا لقی در اتصالات لوله های كویل موجب ورود آب به داخل روغن خواهد شد .

مسیر لوله های آب كولر نسبت به ترانس و لوله های روغن طوری باید ترتیب داده شود كه فشار استاتیك روغن د رمواقعه قطع اضطراری پمپ حدود 03/0 الی 05/0 مگا پاسگال از فشار آب زیادتر شود تا در صورتیكه لوله های كولر آسیب دیده باشند از ورودی آب به درون روغن ممانعت به عمل آید .

كلیه لوله ها و لوازم سیستم مخصوصاً در قسمت مكش پمپ باید كاملا محكم و آب بندی شده باشند تا از نفوذ هوا به داخل روغن پیشگیری شود ، معهذا برای جداسازی هوایی كه احتمالا در روغن وجود دارد از هواگیر كه از دو منبع سیلندری شكل متحدالمركز تشكیل شده است ، استفاده شده و این هئاگیر قبل از استفاده روغن به ترانس و در مسیرلوله نصب می گردد ، به سبب حجم حرارتی زیاد فقط در زمان كوتاهی می توان ترانسهای فوق را بدون وجودكولر (در مواقع قطع اضطاری ) تحت سرویس نگه داشت .

نكته دیگری كه در این ارتباط لازم به یادآوری می باشد این است كه برای پیشگیری از ورود آب به داخل روغن در موقع راه اندازی سیستم باید پمپ روغن و سپس پمپ آب را روشن نموده و بالعكس هنگام قطع سیستم ابتدا باید پمپ آب و سپس پمپ روغن خاموش شود . در ترانسهایی كه با جریان تحت فشار روغن و فن (OFAF) خنك می شوند ، حداكثر 10 تا 15 دقیقه پس از اعمال بار نامی ، پمپ های روغن را باید استارت نمود.

در حالیكه فنهای هوا را می توان تا رسیدن درجه حرارت روغن به حدود 45 تا 50 درجه سانتیگراد همچنان خاموش نگه داشت .

در راه اندازی ترانسهایی كه با جریان طبیعی روغن خنك می شوند (ONAF, ONAN) سرمایه محیط هیچگونه محدودیتی ایجاد نمی كند ، در حالیكه سیستمهای خنك كنندهای كه در انها روغن تحت فشار پمپ (OFAF, OFAN) سیر كوله می شود را فقط تا 25- درجه دمای محیط می توان راه اندازی نمود .

اگر ترانسفورماتوری با سیستم خنك كننده OFAF به عنوان واحد رزرو در نظر گرفته شود، تمام سیستم خنك كننده باید در وضعیت اتوماتیك و بدون عیب آماده بهره برداری بوده و از دستی كردن بعضی قسمتها و یا تحت تعمیر قرار دادن فنها و الكتروموتورها در این خلال خود داری نمود .

اگر بخواهیم ترانسی را كه با كولر آب خنك می شود برای مدت محدودی از مدار خارج سازیم ، شیرهای خروجی آب و روغن آن بلافاصله باید بسته شوند ، البته در بعضی موراد ممكن است این عمل به طور اتوماتیك و توسط شیرهای برقی نیز انجام گیرد ولی در صورتیكه این نوع ترانسها برای تعمیرات طولانی از مدار خارج می شوند ، بلافاصله باید

با افزودن لایه ای از عایقهای حرارتی به مصالح جداره خارجی ساختمان، مقاومت حرارتی آنها به مقدار اقلل حرارت آنها كاهش می یابد. بدیهی است، كاهش ضریب انتقال اجزای ساختمان، از میزان انتقال حرارت آنها می كاهد و باعث صرف جویی در مصرف سوخت و همچنین بهبود كیفیت آسایش در ساختمان خواهد شد.

برای درك بهتر مطلب ، در اینجا تغییری كه یك لایه 5 سانتیمتر عایق حرارتی از جنس یونولیت (= 0/034 W.m2degc) در دیوار آجری د مورد بررسی قرار می گیرد . جهت نصب این لایه عایق، دیوار مورد بحث به صورت دو لایه 11 سانتیمتر ی در نظر گرفته شده است. (26)

با مقایسه ضریب انتقال به دست آمده و ضریب انتقال این دیوار در حالت قبل ) نتیجه می‌شود كه افزون یك لایه 5 سانتیمتری عایق حرارتی باعث بیش از 70 درصد كاهش درضریب انتقال حرارت دیوار خواهد شد. به عبارت دیگر، این عایق حرارتی، میزان انقال حرارت از واحد سطح دیوار را به كمتر از مقدار اولیه آن، تقلیل داده است.

تاثیر این لایه عایق دربا لابردن دمای سطح داخلی دیوار قابل توجه است. همان طور كه در شكل 2 – 9 نشان داده شده افزودن عایق حرارتی به مصالح دیوار، دمای سطح داخلی آن را از 4/12 درجه سانتیگراد به حد 2/18 درجه سانتیگراد افزایش داده است كه با توجه با مطالبی كه در بخش آسایش حرارتی بیان گردید، شرایط مناسبی را برای تامین آسایش حرارتی ایجاد می نماید.

استفاده از عایق حرارتی در اجزای مختلف ساختمان، علاوه برمزایایی كه شرح داده شد، به جلوگیری از میعان بخار آب موجود در هوا در سطوح یا در داخل مصالح اجزای ساختنمان نیز كمك می نماید. با به كارگیری صحیح عایق حرارتی و جلوگیری از نفود بخار آب به داخل مصالح، می توان از میعان بخار آب در سطوح یا در داخل مصالح جلوگیری نمود. البته بیاد توجه داشت كه عدم دقت دربه كارگرفتن و محل استقرار صحیح لایه های عایق حرارتی باعث خواهد شد كه استفاه از عایق حرارتی نه تنها مشكلی را حل ننماید بلكه خئد باعث میعان بخار در پشت یا در داخل عایق شده و كیفیت آن را به میزان قابل توجهی پایین آورد. این بدان دلیل است كه تاثیر رطوبت در كاهش ضریب هدایت مصالح سبك و بخصوص عایقهای حرارتی (به استثنای بعضی از عیاقها مثل یونولیت كه در برابر رطوبت غیر قابل نفوذ هستند) بسیار زیاد است. به همین دلیل، نكته مهم و اساسی در تعیین محل نصب عایقهای حرارتی، اطمینان از خشك ماندنشان و جلوگیری از نفوذ رطوبت به داخل آنهاست.

بهینه ضخامت عایق حرارتی

به طول كلی بهینه عایق ، یا به عبارت دیگر بهینه ضاخت عایق حرارتی در هر یك از جدارهای خارجی ساختمان عبارت است از مقدار عیاقی كه كل هزینه های گرمایش و سرمایش فضاهای محصور بین آن جدارها را در طول عمر مفید عایق به حداقل برساند. كل هزینه های گرمایش و سرمایش در طول عمر یك ساختمان عبارت است از مجموع هزینه های سرایش و گرمایش در طول عمر مفید عایق و هزینه تهیه و نصب عایق.

با افزاش مقاومت عایق حرارتی موجود درجدارهای خارجی یك ساختمان ( در نتیجه استفاده از عایقهای با كیفیت بالاتر یا به اضافه كردن ضخامت عایق) هزینه گرم كردن یا سرد كردن فضاهای داخلی آن ساختمان كاهش یافته و هزینه تهیه عایق افزایش می‌یابد. مادامی كه كاهش هزینه گرمایش و سرمایش (یعنی صرفه جویی اضافی) كه ناشی از افزودن مقاومت حرارتی عایق است بیش از افزایش هزینة‌ آن باشد، كل هزینه‌های دوره ای كاهش خواهد یافت. اما بتدریج هر چه ضخامت عایق بیشر می‌شود، صرفه جویی اضافی نسبت به واحد تغییر ضخامت كاهش می یابد. در حالی كه معمولاً هزینه اضافی تهیه و نصب عایق، نسبت به اولین لایه عایق، ثابت مانده یا زیادتر می‌شود.

در مرحله ای از اضافه كردن عایق حرارتی، هزینه اضافی بیش از صرفه جوی اضافی خواهد شد و در نتیجه هزینه های دوره ای افزایش می یابد. در مرحله ای كه صرفه‌جویی اضافی، مساوی، هزینه اضافی می شود، هزینه های دوره ای به حداقل خود می رسند. ضخامت عایق در چنین مرحله ای، بهینه ضخامت عایق حرارتی است. اما درهر صورت چنانچه در این مرحله، هزینه های دوره ای، بیش از صرفه جویی از حاصل از كاربرد عایق حرارتی باشد، بهینه عایق برای جدار مورد نظر، عدم استفاده از آن است.

به دلیل تفاوت میزان جذب و اتلاف حرارت درجدارهای خارجی ساختمان، بهینه عایق هر یك از جدارها نیز متفاوت است. به طور كلی هرچه شرایط زمستانی سخت تر و سیستم مكانیكی حرارتی، كارآیی كمتری داشته باشد یا انرژی حرارتی گرانتر باشد، بهینه ضخامت عایق حرارتی هر یك از جدارهای خارجی ساختمان بیشتر خواهد بود. برعكس، هرچه سیستم حرارتی یك ساختمان كارآیی بیشتری داشته باشد ضخامت عایق بهینه كمتر خواهد بود.


روش مخاسبه بهینه عایق حرارتی

همان طور كه قبلا نیز اشاره شد (یا ضخامت) بهینه عایق را می توان با بررسی و مقایسه صرفه جویی اضافه و هزینه اضافی مربوط به هر لایه عایق اضافه شده در جدارهای خارجی ساختمان به دست آورد. هزینه تهیه و نصب عایق به نسبت ضخامت آن افزایش می یابد. این هزینه اضافی شامل مرد كارگر و افزایش قیمت ناشی از اضافه شدن عایق است . اغلب می بایست عایق حرارتی را در چندین لایه به كار برد، چون معمولاً این مصالح با ضخامتهای مورد نیاز ساخته نمی شود. گذشته از این، غالبا استفاده از عایق حرارتی در چندین لایه برای خنثی كردن حركتهای ناشی از انقباض و انبساط مصالح لازم است.

هزینه جبران انرژی تلف شده از اجزای مختلف ساختمان با مقدار حرارت انتقال یافته از آن اجزاء ارتباط مسقیم دارد. همان طور كه در شكل 4-1 نشان داده شده با افزایش ضخامت عایق، مقاومت حرارتی افزایش یافته و در نتیجه مقدار انتقال حرارت یا اتلاف انرژی تقلیل می یابد. بنابراین، هزینه جبران انرژی تلف شده با افزایش میزان عایق كاهش می یابد.

از آنجا كه بهینه ضخامت عایق زمانی به دست می آید كه كل هزینه جبران انرژی تلف شده و هزینه تهیه و نب عایق در طول عمر مفید عایق پایین ترین مقدار باشد، لازم است این دو هزینه در مبنای اخدی مقایسه شوند. بدین منظور می بایست هزینه سالانه تهیه و نصب عایق را با متوسط سالانه هزینه انرژی تلف شده مقایسه نمود. یا آنكه باید هزینه كل تهیه و نصب عایق مقایسه نمود. از میان دو روش، روش اول عملی‌تر است چون هزینه ها به شكل واقعی تری خود را نشان‌داده و برای مقایسه مناسبرترند.

هنگامی كه مجموع این دو هزینه، یعنی كل هزینه ها به حداقل می رسد، ضخامت عایق اقتصادی ترین مقدار خود را خواهد داشت، استفاده از لایه هایی با ضخامتی بیشتر از این ضخامت باعث افزایش كل هزینه ها در طول عمر مفید عایق شده و اقتصادی نخواهد بود.

3-2-4 عوامل موثر در تعیین بهینه عایق حرارتی

عومل متعددی در تعیین بهینه عایق حرارتی تاثیر م گذارند. در این قسمت هر یك از این عوامل مورد بررسی و مطالعه قرار می گیرد.

  • شرایط اقلیمی

شراط اقلیمی هر منطقه یكی از عوامل تعیین كننده مقدار بارهای حرارتی و برودتی ساختمانهای واقع در آن منطقه و در نتیجه تعیین كننده میزان انرژی لازم جهت تامین آسایش در آن ساختمانهاست. عوامل موثر در گرمایش و سرمایش ساختمان، عبارتند از: شدت سرما یا گرما. در ارتباط با شدت سرما یا گرما در یك منطقه می توان دمای بحرانی هوای خارج را به عنوان عیاری جهت مقایسه[1] شرایط مختلف اقلیمی و گروهبندی آنها به كار برد. درارتباط با دوام گرما یا سرما، روز درجات سرمیاش و روز درجات گرمایش در طول سال معیار مناسبی خواهد بود.

2-قیمت انرژی

قیمت انرژی مصرفی جهت كنترل شرایط داخلی ساختمان، چه در مورد گرمایش و چه در مورد سرمایش ساختمان، یكی از عوامل عمده در تعیین بهینه عایق حرارتی است. هرچه انرژی مصرفی گرانتر باشد، هزینه جبران حرارت تلف شده بیشتر بوده و در نتیجه ضخامت بهینه عایق بیشتر است

  • هزینه تهیه و نصب عایق
  • هزینه تهیه و نصب عایق حرارتی عمده ترین قست سرمایه گذاری در عایقبندی ساختمان محسوب می‌شود.
  • هزینه تغییر سسیستمهای ساختمانی

4-به كار بردن عایق حرارتی در جدارهخای خارجی ساختمان معمولاً تغییراتی را در سیستمهای متداول ساختمانی ایجاد می نماید كه موجب صرف هزینه اضافی می‌شود. الین هزینه شامل هر گونه هزینه مربوبط به تغییر سسیستم و مصالخ ساختمانی ناشی از به كاربردن عایق حرارتی در ساختمان و خود جزئی از سرمایه‌گذاری اولیه به حساب می آید.

  • بازده سیستمهای حرارتی ئ برودتی

برای كنترل شرایط حرارتی فضاهای داخی ساختمان از سیستمهای مكانیكی استفاده می‌شود. ظرفیت این سیستمها به بارهای حرارتی وبرودتی ساختمان و بازده سیستمی كه همان كیفیت و كمیت تبدیل انرژی های فسیلی به گرما وبرودت است،بستگی دارد. بنابراین، بازده این سیسمتها نیز نقشی در تعیین میزان بهینه عایق را دارا هستند. سیستمهایی كه از بازده پایینی برخوردارند توجیه اقتصادی بیشتری را برای استفاده از عایق بیشتر در اجزای ساختمان به وجود می آورند.

[1] – Temperarure Outdoor Desegn ، منظور از دمای بحرانی هوای خارج، درجه حرارتی است كه به عنوان حداقل یا حداكثر دمای هوا را محاسبات بارها ی حرارتی و برودتی به كار می رود.را با علامت (+) مشخص می‌كنند)،

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment