دانلود پروژه رشته اقتصاد در مورد قـانون كار – قسمت سوم

دانلود پایان نامه

راهكارهای امنیت شغلی

اگر چه یكی از آشكارترین اشكال، نادیده امنیت شغلی، قراردادی موقت و كارهای پیمانی است اما برای  آنكه بدانیم لغوامنیت شغلی كارگران پیمانی  و قراردادی چگونه شكل می گیرد باید از جاهای كه این گروه كارگران كار می‌كنند بازدید بعمل آورد و مستقیما از زبان خود آنها شنید.

امنیت شغلی برای این گروه از كارگران بزرگترین عیدی برای آنها محسوب می‌شود.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

در حقیقت حتی درك احساس ناامنی كه كارگر قراردادی  و پیمانی در تمامی مراحل فعالیت دچار آن است برای ما دشوار خواهد بود.

اما در جمع همین كارگران قراردادی كه وارد شوم و در ارتباط با درخواست آنها سوال نمائیم یا بگوئیم شما چه چیزی مد نظرتان است می گویند:

امنیت شغلی  تنها خواسته تحقیق نیافته ما است.

شكایات و اخراج

مهم ترین مزیت قراردادهای موقت و پیمانی برای كارفرمایان این است كه اغلب، كارگران خود را در پایان قرار داد بی هیچ عذر و بهانه ای فقط به واسطه اتمام مدت قرارداد از كار بیكار می كنند و معمولاً كارگران قراردادی از هر نوع شكایتی پرهیز می‌كنند.

مراجع رسیدگی كننده در مورد آن دسته از كارگرانی كه به خود جسارت شكایت می‌دهند با تایید خاتمه قرارداد حكم اخراج را تایید می كنند. اگر چه موضوع اخراج كارگر قراردادی و پیمانی حسب قانون جز درموارد خاص قابل رسیدگی  نیست اما هیئت های رسیدگی  كننده حتی در موارد خاص ترجیح می دهند كه با تایید حكم اخراج وارد موضوع نشوند. چون در صورتیكه حتی حق با كارگر باشد مراجع اجراء كننده احكام با دیدن یا ملاحظه قراردادی یا پیمانی بودن كارگر از اجرای حكم طفره می روند. بدین ترتیب بی فایده ترین كار برای  كارگر قاردادی  و پیمانی شكایت در مورد اخراج است.

بیمه بیكاری

براساس ماده 2 قانون بیمه بیكاری، « بیكار از نظر قانون بیمه شده ای است كه بدون میل و اراده بیكار شده و آماده بكار باشد.» براساس این دریافت ازقانون بیمه بیكاری، همه كارگرانی كه بدون میل واراده بیكار می شدند و بیكار بشان به اطلاع واحدكار  امور اجتماعی  محل  خویش  می رساندند بدون آنكه قرارداد آنها مورد نظر باشد فقط با شاخص میل  واراده مستمری آنها بر قرار می گیرد.

تا اینكه دراواخر سال 1378 سازمان تامین  اجتماعی  به طور یك جانبه از برقرار بیمه بیكاری برای كارگران قراردادی و پیمانی كه قرارداد انسان خاتمه یافته بود و طفره رفت.

اما قطع مستمری بیمه بیكاری كارگران قراردادی و پیمانی ضربه دیگری بر دایره رنج‌های این گروه از كارگران زحتمكش بود.

 ساعت كار و اضافه كاری

با وجود آنكه ماده 51  قانونكار  ساعت كار درهفته را 44 ساعت اعلام داشته و در ماده 52 برای كارهای سخت و زیان آور تصریح نموده است كه ارجاع چنین كارهایی نباید از 36 ساعت در هفته تجاوز نمایند غالبا این امر به خوبی در مورد كارگران قرار دادی و پیمانی رعایت نمی‌شود و در بسیاری از مواقع كار فرمایان بدون پرداخت اضافه كاری اما متاسفانه به جهت احساس نا امنی این قبیل كارگران برای آتیه شغلی خود و كمبود فرصت های شغلی  اصولا از مراجعه و شكایات پرهیز می نمایند.  نكته دیگری كه بایستی به این مجموعه بیاقراریم، عدم رعایت سقف اضافه كاری می‌باشد، تبصره ماده 59 قانون كار ارجاع كار اضافی  بیش از 4 ساعت در روز را به جزو موارد فورس ماژور ممنوع می داند. در كارگاه هائی كه پیش از 12 ساعت كار وجود دارد. اغلب، كارفرمایان بدون توجه به مفاد این تبصره كار اضافی به كارگران خویش ارجاع می نمایند.

علاوه بر این، مسئله اساسی آن است كه غالب  كارفرمایان بدون اخذ موافقت كارگر برخلاف بند الف  ماده 59 كار اضافی به  كارگران قراردادی و پیمانی ارجاع می‌نمایند كه بارها و بارها این قبیل كارگر ان به واسطه نداشتن امنیت شغلی با امتناع از اضافه كاری، كارخود را از دست داده اند.

كارگران قراردادی و حوادثی كه آنها را تهدید می كند

اصولا یكی از عادت های غلط كه امروزه در برخی از كارگاه ها شایع شده است بكارگیری كارگران قرار داد موقت و پیمانكاری در مشاغل پرمخاطره است. به جهت شدند كه اكنون در بسیاری از كارگاه ها كار با ماشین های نا ایمن و مشاغل خطرناك در معادن به این دسته از كارگزاران واگذار می‌شود. حوادث اكنون بیش  از همه گر یبان جوانی وعدم آشنائی كافی این دسته از كارگران وضعیت بسیار بغرنجی   ‌قراردادی و پیمانی را می گیرد.

بیشتر كسانی كه جان خود را در حوادث كار از دست می دهند و تعداد قابل توجهی از حادثه دیدگان محیط های كار را كسانی تشكیل می دهند كه متاسفانه قراردادهای كار آنها را یكسال فراتر نمی رود.

عدم ایمنی و بهداشت دربارة كارگران قراردادی و عواقب آن

بررسی ها نشان می دهد كه طی ده سال گذشته بكارگیری كارگران قراردادی و پیمانی  توام با نایده گرفتن قوانین و مقررات ایمنی و بهداشت كاربوده است اصولا با بكارگیری كارگران موقت، كارفرمایان خود را كمتر مقید به رعایت اصول ایمنی دانسته‌اند و در مقابل اقدامات بعضی از كارگران كه به قیمت به قیمت سرعت بیشتر و برای كسب در آمد بیشتر بوده است از خود روی خوش نشان داده و از تعلیمات ایمنی  در این دوره طفره رفته اند عدم نظارت  بركارگاه از نظر ایمنی این امكان را تشدید نمود كه كارفرمایان از كارگران بینشر بهره كشی نمایند.

در كنار عدم مسئله ایمنی رعایت موارد بهداشتین از لباس كارگر گرفته تا ماسك‌ها و معاینات ادواری  به بهانه اینكه كارگران قاراردادی چندماه بیشتر درمحیط  حضور ندارند، تا اندازه زیادی از شكل خود خارج شده است. اكنون بیشتر كارگرانی كه در محیط های كار دچار بیماری های حرفه ای هستند و یا درمعرض حوادث قرار می‌گیرند را كارگران پیمانكار تشكیل می دهد. بدین سبب كارهای موقت و پیمانی و قراردادی امروزی نه فقط اینست شغلی كارگران را به خطر انداخته بلكه باعث كاهش ایمنی و بهداشت كارگر دیده است.

راههای پیشگیری و نتایج آن

در چنین  شرایطی  كارگران راهی جز ایستادگی در شرایط جدید فقط  به مذاكرات دسته جمعی و جلب حمایت های در گروه اجتماعی مختلف و یافتن و یافتن حامیانی در بخش های مختلف تصمیم گیری كشور و مراكز  علمی و دانشگاهی خلاصه نمی‌شود.

بلكه بایستی یك برنامه  علمی و عملی طراحی و به اجرا درآید تا بتوان فردای امید بخش را رقم زد. برای تضمین چنین فردایی مطالب  زیر به نظر می رسند.

  1. مذاكره دسته جمعی در سطوح مختلف (با تشكلات عالی، اتحادیه های و داخل هركارگاه )
  2. برانگیختن همه كارگران برای مشاركت در حل معضل كارگرانی قراردادهای موقت و شركت های پیمانی نیروی انسانی و كارگران روزمزد.
  3. تشویق تشكلات مختلف در رده های گوناگون  به تشدید عضو گیری  در میان این دسته از كارگران كه بیش از همه خود را بدون حامی و منجی می‌دانند.
  4. سپردن نقش های موثر در تشكلات درون كارگاه ها، اتحادیه و تشكلات خانه كارگر به رهبران قرار دادی ، پیمانی و روزمزد.
  5. كوشش برای انعقاد پیمان های دسته جمعی به منظور محدود سازی زیان های ناشی از كارهای قرارداد موقت
  6. تلاش برای پایان دادن به اجاره دادن نیروی انسانی
  7. تلاش وعیت برای یافتن راه های حمایت بیشتر از طریق پیمان های دسته جمعی، قوانی و دستورالعمل ها و مقررات كاری
  8. استمرار شعار امنیت شغلی برای كارگران از طریق مدت دار كردن كارهای قراردادی وتبدیل وضعیت كارگران پیمانی و روزمزد به قراردادی موقت یا دائم

امید داریم در‌آینده نه چندان دور شاهد حل این مشكلات از طریق راه‌هایی كه بر شمردیم  باشیم.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment