دانلود پروژه رشته اقتصاد درباره شاخص های بورس اوراق بهادار – قسمت سوم

دانلود پایان نامه

میانگین هندسی

این شاخص به طور روزانه با ضرب شاخص روز قبل، در میانگین هندسی نسبتهای قیمتی روزانه سهام، به دست می آید. ولیولاین شاخصی را بر مبنای روش فوق محاسبه می نماید، كه به نام شاخص (هندسی) تفصیلی ولیولاین شناخته می شود و بر مبنای همان سهامی است كه در روش حسابی مورد استفاده قرار می گیرد. در مثال، شاخص هندسی برای روز 1، به صورت زیر محاسبه می شود:

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

ابتدا میانگین هندسی نسبتهای قیمتی روزانه سهام A و B محاسبه می شود :

1958/1=2/1(1/1×3/1)

با فرض اینكه عدد شاخص در روز قبل (روز پایه یا صفر) 100 بوده، در روز1، برابر 58/119 (=1958/1×100) خواهد بود/ توجه نمایید كه این روش افزایش 58/19(=1- 1958/1) درصدی را در شاخص نشان می دهد. به طور دقیق تر، چنانچه n سهم در شاخص باشد، در این صورت شاخص هندسی از حاصلضرب نسبتهای قیمتی آنها و گرفتن ریشه nام آن و ضرب در عدد روز قبل شاخص به دست می آید.

سرمایه گذاران وقتی كه می خواهند رفتار بازار را بدانند، اغلب شاخص های فوق را با و به جای همدیگر به كار می برند. با این حال شاخص ها می توانند علایم كاملاً متفاوتی را از رفتار بازار ارائه نمایند. برای نمونه، در مثال ارائه شده بسته به نوع شاخص مورد استفاده، بازار به ترتیب افزایش 67/16، 45/15، 20 و 58/19 درصدی را تجزیه كرده است. در عمل اكثر مدیران حرفه ای، شاخص های ارزش وزنی، همانند S&P500 را برای محك بازار سهام به كار می برند.

شاخص های سهام در حوزه بین المللی

در اكثر كشورها شاخص هایی بر مبنای ارزش كل سهام و همچنین ارزشهای سهام صنایع یا بخش های مختلف اقتصادی محاسبه می شود. چنین شاخص هایی می توانند برای شناسایی حركات بازار در داخل كشور و مهم تر از آن برای مقایسه عملكرد بازارها، به كار روند، كه از آن حمله می توان به شاخص های اف تی اس ای (Financial Times- Stock Exchange 100 Index)- كه فوت سی (Foot Sie) نامیده می شود- بازار بورس لندن، نیكی 225 بازار بورس توكیو و شاخص تفصیلی تی اس ای 300 (TSE 300) بازار بورس تورنتو اشاره نمود.

در محاسبات این مؤسسه، هر شاخص براساس ارزش وزنی پرتفوی سهام (با استفاده از كلیه سهام منتشر شده) در كشور خاص، به دست می آید. تقریباً اكثر سهام مورد استفاده در شاخص، می تواند توسط سرمایه گذاران خارجی خریداری گردد. ارزش هر یك از شاخص های بین المللی (به علاوه شاخص های مختلف صنایع هر كشور) به ارز محلی و دلار آمریكا بر مبنای نرخ های تبدیل، مشخص می شوند. سهام انتخاب شده برای هر شاخص، حدوداً برای نمایش 60 درصد از كل ارزش بازاری سهام هر كشور خاص، طراحی می شود.

شاخص های هر كشور با شاخص های ناحیه ای (محلی) مختلفی تركیب می شوند. علاوه بر این، تمامی این شاخص ها، برای محاسبه شاخص جهانی، براساس 23 كشور دارای بازارهای توسعه یافته به كار می روند.

شاخص بازارهای نوظهور براساس 26 كشور و شاخص كل تمامی كشورها براساس تركیبی از 48 كشور (مالزی هم در شاخص جهانی و هم در شاخص بازارهای نوظهور قرار دارد) محاسبه می گردد. این شاخص ها با استفاده از ارزش وزنی بازار محاسبه می شوند.

نوع دیگری از این شاخص ها، با استفاده از تولید ناخالص داخلی برای وزنها محاسبه می شوند. برخی از كشورها با بازارهای سهام پیشرفته و اقتصاد كوچك (مانند انگلیس) وزن كمی را در شاخص وزنی GNP نسبت به شاخص ارزش وزنی بازار، در مقایسه با كشورهایی با اقتصاد بزرگ اما بازار سهام نسبتاً كوچك (مانند آلمان)، دارند.

مورگان استنلی همچنین شاخص اروپا، استرالیا و خاور دور (FAFE) را محاسبه می كند كه به طور گسترده ای توسط سرمایه گذاران آمریكایی به مثابه مبنایی برای ارزیابی عملكرد مدیران پرتفوی بین المللی، به كار می رود.

شاخص های بازار اوراق قرضه

سرمایه گذران، اطلاعات كمی در مورد شاخص های بازار اوراق قرضه دارند، زیرا كه شاخصهای اوراق قرضه، نسبتاً جدید بوده و به طور گسترده ای منتشر نمی شوند. به خاطر رشد صندوق های سرمایه گذاری با درآمد ثابت و ضرورت داشتن مجموعه معیارهای معتبر برای ارزیابی عملكرد، استفاده از شاخص های اوراق قرضه، اهمیت بیشتری یافته است. بایستی توجه نمود كه به چند دلیل عمده ایجاد و محاسبه شاخص های بازار اوراق قرضه، مشكل تر از شاخص های بازار سهام است:

1- تنوع اوراق قرضه، بسیار گسترده تر از سهام است.

2- مجموعه اوراق قرضه، به دلیل انواع جدید آن، سررسیدهای متفاوت و … به طور مداوم تغییر می نمایند.

3- قیمت اوراق قرضه و پرتفوی آنها به طور مداوم تغییر می نماید، قیمت اوراق قرضه، توسط دوره بازیافت، سررسید، كوپن و نرخ بهره بازار، تحت تأثیر قرار می گیرد.

4- در نهایت مشكلات مهمی می تواند در قیمت گذاری صحیح اوراق قرضه موجود در یك شاخص (مخصوصاً اوراق قرضه شركتی و رهنی) به وجود آید.

از آنجایی كه تقریباً تمامی شاخص های بازار سهام عامل سود نقدی را در محاسبه شاخص در نظر نمی گیرند؛ بنابراین، بیانگر بازده كل نمی باشند. برخلاف شاخص های قیمت سهام، اكثر شاخص های اوراق قرضه، شاخص های بازده كل می باشند. بدین معنی كه آنها علاوه بر منفعت سرمایه، شامل پرداختهای بهره نیز می باشند. شاید استفاده از متوسط وزنی بازار و منظور نمودن جریانات نقدی (بهره) در شاخص های اوراق قرضه، بیان كننده این واقعیت باشد كه شاخص های اوراق قرضه، بعد از شاخص های سهام ایجاد شده اند، اما در عین حال مفاهیم ارزش وزنی بازار و بازده كل به نحو شایسته ای در این شاخص ها به كار گرفته شده اند.

شاخص های اوراق قرضه، نوعاً یا متوسط بازده كل و یا متوسط قیمت پرتفوی اوراق قرضه ای را كه ویژگی های مشخص مشابهی دارند، نشان می دهند.

شاخص اوراق قرضه بلند مدت خزانه برادران لهمن (Lehman Brothers Long Treasury Bond Index) (LBLTBI) یكی از انواع شاخص های اوراق قرضه است. این شاخص، شاخص بازده كل است، كه درآمد بهره و تغییرات قیمتی را به طور روزانه برای تمامی اوراق بهادار خزانه با سررسید بین 10 تا 30 سال منعكس می نماید. شاخص مذكور از نوع شاخص ارزش وزنی است، كه تغییرات قیمتها و درآمد بهره برای تمامی اوراق قرضه موجود در شاخص را با حجم اوراق قرضه منتشره، نسبت به حجم تمامی اوراق قرضه موجود در شاخص، وزن دهی می نماید/ اندازه آن رد پایان سال 1980 برابر 1000 تعیین شده است و اندازه هر روز آن نسبت به روز قبلی، اندازه گیری می شود. توجه نمایید روشی كه این شاخص محاسبه می شود، امكان تعیین بازده بلند مدت اوراق خزانه را در هر دوره ای از زمان با یافتن ارزش شاخص در تاریخ قبلی فراهم می نماید.

تحلیلی بر روند تکاملی شاخص قیمت سهام در بورس تهران

بحث شاخص قیمت سهام در بورس اوراق بهادار تهران و دامنه ی تغییرات ان امروزه یکی از جدی ترین و محوری ترین مباحث بازار سرمایه را تشکیل می دهد و به علت عدم شناخت کافی از نحوه ی کاربرد ان، بی دلیل موجب دلسردی و یا دلگرمی گروهی از سرمایه گذاران بالقوه، مدیران اقتصادی کشور و دست اندرکاران بازار سرمایه می شود.

اصولا امکان سنجش همه جانبه ی بازار با یک شاخص امری محال بوده و لازم است برای اهداف مختلف، شاخص های متفاوت طراحی و مورد استفاده قرار گیرند.به طور مثال دارندگان سهام شرکت های صنعتی برای ارزیابی سهام خود بهتر است به جای شاخص کل قیمت از شاخص صنعتی یا شاخص صنعت مربوطه، و دارندگان سهام شرکت های سرمایه گذاری از شاخص مالی استفاده نمایند.در این حالت قطعا تغییرات شاخص های اختصاصی تصویر کامل تری از بازار را نشان خواهند داد.
در حال حاضر علاوه بر شاخص کل قیمت سهام که معرف تغییرات ارزش جاری کل پرتفوی سهام پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است، شاخص های دیگری نیز تهیه و بنا بر مورد، منتشر می شوند که از ان جمله می توان به شاخص های زیر اشاره کرد:

1- شاخص مالی

2- شاخص صنعتی

3- شاخص شرکت های انتخابی(50 شرکت فعال تر)به صورت موزون

4- شاخص شرکت های انتخابی(50 شرکت فعال تر)به صورت ساده

5- شاخص صنایع

6- شاخص تک تک شرکت ها

نکته ی قابل توجه اینکه در شرایط کنونی محاسبه ی تمام شاخص های قیمت بر عهده ی بورس اوراق بهادار تهران است و تنها شاخصی که توسط بخش خصوصی محاسبه می شود، شاخص بهمن است که به نام بیندکس معرفی شده و روزانه منتشر می شود. ضمن اینکه این تلاش بخش خصوصی در خور تقدیر است ولی امروزه نیاز جدی به ایجاد شرکت هایی که فعالیت اصلی ان ها پردازش اطلاعات بازار سرمایه و تهیه ی شاخص های مورد نیاز سرمایه گذاران باشد، محسوس است و بایستی سریعا شرکت های همچون”استاندارد_اند_ پور“(S&P ) یا “داوجونز” که گستره ی پوشش انها در سطح بین المللی است ایجاد شود.

این شرکتها می توانند با استفاده از اطلاعات پایگاه رایانه ای بورس اوراق بهادار تهران که به صورت همزمان در اختیار انها قرار می گیرد شاخص های مناسبی را طراحی و به بازار سرمایه ارائه دهند.استقبال این موسسات از بازار سرمایه ضریب اطمینان بالاتری را برای ارقام شاخص اعلام شده و تغییرات انها ایجاد خواهد کرد.انچه در پی می اید تاریخچه ی ایجاد شاخص، مشکلات و راهکارهای پیشنهادی جهت رفع ان مشکلات را ارائه می دهد.

  شاخص قیمت سهام در بورس اوراق بهادار تهران

تاریخچه

فعالیت بورس از ابتدای تاسیس به چهار دوره ی کاملا متمایز طبقه بندی می شود:

دوره ی اول: از ابتدای تاسیس تا سال 1357

دوره ی دوم: از سال 1357 تا ابان 1368(دوره ی رکود)

دوره ی سوم: از ابان 1368تا 1382

دوره ی چهارم: از1382 تا به حال

در بورس تهران در دوره ی اول و دوم یعنی حدود 23سال از تاسیس ان هیچ گونه شاخصی وجود نداشت و صرفا به امارهای ماهانه و سالانه و نهایتا وضعیت مالی شرکت ها اکتفا می شد. با تحولی که در دوره ی سوم که به دوره ی احیای مجدد فعالیت بورس لقب گرفت، ایجاد شد خلاء اطلاعاتی در قالب شاخص به صورت جدی تر احساس گردید، که این نیاز روز به روز تشدید می شود.در ان زمان دست اندرکاران سازمان بورس تهران را بر ان داشت تا با بهره گیری از تجارب سایر بورس های جهان شاخص اصلی بورس تهران که به نام تپیکس است را طراحی و محاسبه کنند.

محاسبه این شاخص از ابتدای سال 1369 بر مبنای میانگین قیمت 6 ماهه دوم سال 1368 سهام 52 شرکت که در ان تاریخ کل شرکت های پذیرفته شده در بورس تهران بودند آغاز شد.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment