دانلود پروژه رشته اقتصاد درباره ساختار سرمایه و كارآیی شركت – قسمت دوم

دانلود پایان نامه

كارآیی سود برای ارزیابی كارآیی مدیران ،‌ برتر از كارآیی هزینه است، چون آن به حساب می آورد كه چگونه مدیران سودها را بالا برده و هزینه ها را كنترل می كنند و به مفهوم به حداكثررساندن ارزش نیز نزدیكتر است.4 گرچه به حداكثر رساندن سودهای حسابداری و به حداكثر رساندن ارزش سهامدار ، برابر و مساوی نیستند، اما به نظر میرسد معقولانه است فرض شود كه ضررهای سهامدار از هزینه های عامل، متناسب با ضررهای سودهای حسابداری به آن نزدیك هستند،‌سودهای حسابداری كه با كارآیی سود،‌اندازه گیری می شوند. همانطور كه در پائین نشان داده شده، ما كارآیی را طی دوره 6 ساله اندازه می‌گیریم كه تمایل دارد تا خطاهای راندوم را میانگین گیری كند. این دوره نیز باید برای اثرات عمده شركتی هزینه های عامل در ارتباط با انتخاب های سرمایه گذاری ضعیف و یا امور مدیریت خطر كافی باشد ، كه احتمالاً در واقع در داده های سود منعكس میشود.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

ما كارآیی سود را به دو شیوة متفاوت اندازه می گیریم، كارآیی سود استاندارد و كارآیی سود متناوب. عملكرد سود استاندارد، قیمت های خروجی متغیر را بصورت داده شده در نظر می گیرد و تغییر كمیت های خروجی را امكانپذیر می سازد، بطوریكه برای سودها به حساب می آیند، سودهایی كه با تغییر خروجی ها و همچنین ورودی ها به دست می آیند:

(1)  

در اینجا سودهای متغیر شركت است و شامل همة سود و درآمد دستمزد به دست آمده روی خروجی های متغیر منهای هزینه های متغیر (از جمله هزینه های سود) می‌باشد، هزینه هایی كه توسعه یافتند تا این خروجی ها را تولید نمایند؛ ثابت اضافه شده به سود هر شركت است، بطوریكه لگاریتم طبیعی یك عدد مثبت در نظر گرفته می شود، بردارهای قیمت ورودی ها و خروجی های متغیر هستند، z كمیت های هر ورودی و خروجی ثابت را نشان می دهد (ورودی ها و خروجی ها ) ؛ مجموعه ای فاكتورهای دیگر در محیط اقتصادی شركت است كه ممكن است كارآیی را تحت تأثیر قرار دهد.

، عدم كارآیی را نشان میدهد كه سودها را كاهش می دهد و ، واژه های راندوم (اتفاقی )‌است نكته مهم آنكه، هزینه های سود و عمل كننده، هر دو به حساب می آیند و بعضی از هزینه های نماینده بدهی را ارائه می دهند كه احتمالاً در هزینه های سود بالاتر بكار میروند. واژه بصورت یك واژه خطای كامپوزیت عمل می كند و تكنیك های اندازه گیری كارآیی متفاوت در این مورد با هم فرق دارند كه چگونه آنها واژه كارآیی ، را از واژه خطای راندوم تشخیص می دهند.

همگی ، شرایطهای بیرونی را نشان می دهند كه مدیریت در درست كردن تولیدش و طرح های بازاریابی با آنها مواجه می‌شود و فاكتورهای ناشناخته و نامعمولی را نشان می دهد كه كارآیی را تحت تأثیر قرار می دهد و بنابراین هدف مدیری كه به طور كامل با توجه به سهامداران عمل می كند،‌به حداكثر رساندن واژة‌كارایی است،‌ البته از طریق انتخاب ورودی ها و خروجی هایی كه تكنولوژی موجود در بردارد. شركتهایی با بالاترین ارزش برآورد شدة كارآیی بصورت ظاهر شونده در صنعت و در بهترین امور در نظر گرفته می شود و مرز مؤثری را تشكیل می دهد. كارآیی سود استاندارد، به اینكه یك شركت چقدر به كسب سود پیش بینی شده ای كه یك شركت با بهترین عملكرد به دست می آورد نزدیك است و در همان شرایط بیرونی قرار دارد، می پردازد و درجة این مقدار را اندازه گیری می كند. برای شركت i ، آن نسبت سودهای واقعی پیش بینی شده به سودهای پیش بینی شدة شركتی با بهترین عملكرد است كه با شرایطهایی مثل شركت i شبكه خطای راندوم مواجه است :

(2)                     

در اینجا ، حداكثر ارزش مشاهده شده از واژة كارآیی است و is ارزشهایی را برای شركت i نشان می دهد. SPEFF ، تناسب سودهای بالقوه و حداكثر آن است كه در واقع به دست آمدند و ارزش حداكثر 1 را برای شركتهایی با بهترین عمل دارد. شركتی با SPEFF 80/0 ،‌80% حداكثر سودهای بالقوه اش را به دست می آورد.

كارآیی سود متناوب اساساً محاسبه شده است به جز آنكه كمیت های خروجی به جای قیمت های خروجی، به صورت بیرونی در نظر گرفته می شوند. بطوریكه شركت بصورت انتخاب قیمت ها به جای كمیت ها نمونه برداری می شود. بنابراین عملكرد سود متناوب، y را در مكان p مشخص می سازد.

(3)                             

نمره های كارآیی به شیوه ای شبیه به مقیاس های سود استاندارد محاسبه میشوند، به جز برای این تغییر در مباحث عملكرد سود :

(4)                          

مفهوم سود متناوب ممكن است وقتی مفید باشد كه بعضی از فرضیات مربوط به عملكردهای سود استاندارد و هزینه، برآورد نشده باشند.

ما كارآیی سود را بصورت نمایندة معقولانه (معكوس) برای هزینه های نماینده در نظر می گیریم، چون مدیران اهداف خود را دنبال می كنند به جای آنكه ارزش سهامدار را به حداكثر برسانند. سود پیش بینی شدة شركتی با بهترین عمل و تحت شرایطهای بیرونی مشابه مثل شركت i ، یك محك شركت جداگانه است كه صاحبان شركت i ممكن است به طور معقولانه از مدیرانشان بخواهند تا سعی كنند انجام دهند. آن هزینه های عامل صفر را فرض نمی كند و یا بهترین عمل تكنولوژی خالص را تعریف نمی كند ، بلكه در نظر می گیرد كه چگونه شركتهای خوب در صنعت واقعاً كار می كنند و شرایطهای بیرونی را به حساب می آورد كه تحت آنها، شركت كار می كند. ارزش شركت، ارزش فعلی سودهای بعدی مورد انتظار است، بنابراین انحراف از سودهایی كه بهترین مدیریت صنعت انجام می دهد، باید به طور معقولانه ای متناسب با ضررهای سهامدار از هزینه های نماینده و نزدیك به آن باشد. می گوئیم كه شبكه بندی خارج از اثرات روی سودهای فاكتورهای بیرونی ورای كنترل مدیریت،‌برای اندازه گیری هزینه های عامل مدیرانی مهم است كه اهدافشان را دنبال می كنند. همچنین می گوئیم كه رفتار مشاهده شدة شركتهایی با بهترین عمل ، تاحد ممكن به نزدیكی تقریبی است دربارة اینكه اگر هزینه های نماینده، به حداقل برسند، رفتار شركت چگونه است؟ همانطور كه توجه شده، تست های هزینة نماینده و اثرات ساختمان هزینه در نوشتجات معمولا از نسبت های مالی و یا ارزش های بازار سهام برای اندازه گیری كارآیی استفاده می كنند. چنین متغیرهایی ، اثرات اختلاف ها را در فاكتورهای بیرونی پاك می كنند، فاكتورهایی كه ارزش شركت را تحت تأثیر قرار می دهند و اینكه ممكن است با هزینه های نماینده در تست ها مختل شوند. بررسی های قبلی نیز به طور كلی محك جداگانه ای را برای كارآیی هر شركت تنظیم نمی كند، كارآیی كه اگر هزینه های نماینده به حداقل برسند، شناسایی می شوند.

این كار ممكن است به ویژه برای مطالعات دشوار باشد، مطالعاتی كه از ارزش بازاری و داده های برگشت استفاده می كنند و بر مبنای انتظارات هستند و كارآیی نسبت به انتظارات است به جای آنكه كارآیی نسبت به محك هزینه نمایندة حداقل باشد6.

2-2- تئوری های خسارت معكوس از كارآیی به ساختمان سرمایه

همانطور كه قبلا بیان شد تحقیق قبلی راجع به هزینه های نماینده معمولاً احتمال خسارت معكوس را از كارآیی به ساختمان سرمایه به حساب نمی آورد، كه ممكن است باعث انحراف معادلات همزمان شود. ما دو فرضیة خسارت معكوس را بر مبنای خشونت های فرضیة بازارهای كامل Modigliani – Miller معرفی می كنیم. فرض شده است كه نقایص بازاری متفاوت (مثل مالیات ها ،‌هزینه های ورشكستگی ، اطلاعات غیرمتقارن) باعث ترازی بین آن دسته كه در برابر سهم متعارفی با مطلوبیت كمتر، بیشتر مورد توجهند، می شود و اینكه اختلاف ها در كارآیی سود، نسبت سرمایة سهم متعارفی بهینه را به طور حاشیه ای به بالا و پائین حركت می دهند.

تحت فرضیة ریسك كارآیی ، شركت های كارآمدتر، نسبت های سهم متعارفی پائین تر از شركت های دیگر انتخاب می كنند ، همه چیزهای دیگر ، برابرند چون كارآیی بالاتر ، هزینه های مورد انتظار ورشكستگی و اختلال مالی را كاهش می دهد. تحت این فرضیه، كارآیی سود بالاتر، برگشتی قابل انتظار بالاتری رابرای یك ساختمان سرمایة داده شده تولید می كند و كارآیی بالاتر تا حدی به جای سرمایة سهم متعارفی می نشیند تا از شركت در برابر بحران های بعدی محافظت نماید. این یك فرضیة مشترك است كه (i كارآیی سود به طور بسیار مثبتی در ارتباط با برگشتی های مورد انتظار است و (ii برگشتی های مورد انتظار بالاتر از كارآیی بالا به جای سرمایة سهم متعارفی می‌نشینند تا ریسك ها را مدیریت نمایند.

شاهد، با اولین بخش فرضیه، ثابت است یعنی كارآیی سود شدیداً و به طور مثبت در ارتباط با برگشتی های مورد انتظار در بانكداری است. كارآیی سود به طور چشمگیری با برگشتی های روی سهم متعارفی و برگشتی ها روی سرمایه ها به طور مثبت در ارتباطند و سایر شواهد بیان می كنند كه كارآیی سود طی گذشت زمان نسبتاً پایدار است. بطوریكه پیدا كردن كارآیی بالای رایج تمایل دارد تا برگشتی های قابل انتظار بالایی را در آینده ارائه دهد.

بخش دوم فرضیه – كه برگشتی های بالاتر مورد انتظار برای بانك های كارآمدتر به جای سرمایة سهم متعارفی می نشینند – از تجزیه و تحلیل نمرة z استاندارد Altman ناتوانی در پرداخت شركت پیروی می كند. برگشتی های بالای مورد انتظار و نسبت بالای سرمایة سهم متعارفی هر كدام می توانند به صورت مانعی در برابر ریسك های دارائی مالی برای كاهش احتمالات معوق كردن هزینه های ناتوانی مالی / ورشكستگی عمل می‌كنند، بنابراین شركتهایی با برگشتی های بالای مورد انتظار به دلیل كارآیی بالای سود میتوانند نسبت های سهم متعارفی پائین تری را حفظ كنند. نمره z ، تعداد مشتقات استاندارد زیر برگشتی مورد انتظار است كه برگشتی واقعی می تواند برود قبل از آنكه سهم متعارفی نقصان شود و شركت در موقعیت ناتوانی در پرداخت قرار بگیرد، ، در اینجا به ترتیب میانگین و معیار استاندارد میزان برگشتی روی سرمایه هستند و ECAPi ، نسبت سهم متعارفی به سرمایه هاست. براساس اولین بخش فرضیة ریسك كارآیی، شركت هایی با كارایی بالاتر ، بالاتر خواهند داشت.

براساس بخش دوم فرضیه ، بالاتر به شركت امكان میدهد تا ECAPi پائین تری برای نمره z داده شده ، داشته باشد بطوریكه شركتهای كارآمدتر ، ممكن است نسبت های سرمایه سهم متعارفی پائین تری را انتخاب كنند.

فرضیة ارزش امتیاز انحصاری، به اثر درآمد اجاره های اقتصادی می پردازد كه با كارآیی سود روی انتخاب قدرت نفوذ تولید می شود. تحت این فرضیه، شركت های كارآمدتر، نسبت های سرمایة سهم متعارفی بالاتری را انتخاب می كنند. همه چیز دیگر مساوی است تا به این ترتیب اجاره ها و یا ارزش امتیاز انحصاری در ارتباط با كارآیی، از احتمال تصفیه محافظت شده و در امان باشند. كارآیی بالای سود ممكن است در صورتی اجاره های اقتصادی بیافرینند كه كارآیی همچنان در آینده ادامه یابد و سهامداران ممكن است نگهداری سرمایة با سهم متعارفی اضافی را انتخاب كنند تا این اجاره ها را محافظت نمایند، مواردی كه ممكن است در رویداد تصفیه گم شوند حتی اگر تصفیه با هیچ ورشكستگی آشكار و یا ناتوانی در هزینه ها توأم نباشد.

شاهد قبلی از این اندیشه حمایت می كند كه شركت ها ، سرمایة سهم متعارفی اضافی را حفظ می كنند تا ارزش امتیاز انحصاری را محافظت نمایند. بعنوان مثال، باارائه قوانین چارت بندی در اوایل دهة 1980 ، بانك ها ، سرمایه سهم متعارفی شان را پائین آوردند و ریسك موجودی اوراق بهادار را بیشتر در نظر گرفتند، چون آنها ارزش امتیاز انحصاری كمتری داشتند تا حفظ نمایند. شركتهایی با محصولات بی نظیر نیز نسبت های بالاتر سهم متعارفی دارند اما همه چیز دیگر مساوی و برابر است چون بی نظیر بودن محصول میتواند اجاره های قدرت بازاری را خلق كرده و شركت میتواند سرمایة سهم متعارفی اضافی را برای نگهداری این اجاره ها حفظ نماید، در بانكداری، اغلب گفته می شود كه رابطة قرض دادن، چنین اجاره هایی را خلق می كند چون بانك دسترسی اختصاصی به اطلاعات دربارة مشتریان وام دارد. همچنین، دسترسی به شبكه ایمنی دولتی (از جمله بیمه سپرده، دسترسی به ویندو تخفیف، تضمین های سیستم پرداخت) ممكن است ارزش امتیاز انحصاری را برای بانك ها فراهم كند. فرضیة ارزش امتیاز انحصاری، یك فرضیة مشترك است كه كارآیی سود، منبعی از اجاره هاست و اینكه بانك ها، سرمایة سهم متعارفی اضافی را نگه می دارند تا از ضرر آن اجاره ها در رویداد تصفیه محافظت نمایند.

این دو فرضیه ، پیش بینی های مخالفی را از یكدیگر برای اثرات كارآیی سود روی سرمایة سهم متعارفی و یا قدرت نفوذ ارائه می دهد. دو اثر جداگانه ممكن است بصورت جانشین و اثرات درآمد مطرح شوند. تحت فرضیة ریسك كارآیی، عایدی های مورد انتظار از كارآیی بالای سود به جای سرمایة سهم متعارفی قرار گرفته تا شركت را از هزینه های مورد انتظار ورشكستگی و یا پریشانی مالی محافظت نماید، در حالیكه تحت فرضیة ارزش امتیاز انحصاری، شركت ها سعی می كنند تا درآمد را از كارآیی بالای سود محافظت كنند البته با حفظ سرمایة سهم متعارفی اضافی. ما یافته های زیر را بصورت اثر خالص این دو فرضیه بازگو می كنیم و یا اینكه آیا جانشینی در برابر اثرات درآمد قرار دارد و مسلط است. بنابراین این فرضیه ها ، فقط تا حدی در این معنا قابل شناسایی اند كه میتوانیم فقط تشخیص دهیم كدامیك مهمتر از دیگری است.

2-3- استفاده از متغیرهای ساختار مالكیت

می گوئیم كه ساختمان مالكیت و همچنین ساختمان سرمایه باید در بررسی های هزینة نماینده بكار روند. چون آن تفكیكی از مالكیت و كنترل است كه هزینه های نماینده را خلق می كند. تعدادی از بررسی های قبلی، اثرات ساختمان سرمایه را روی كارآیی بررسی می كنند بدون آنكه ساختمان مالكیت را كنترل نماید. نهایتاً، تحقیق دیگر شامل هر دو متغیر است اما قدرت نفوذ بصورت زمینة خارجی یا برون زا در نظر گرفته می شود، به جای آنكه از چهارچوب معادلات همزمان استفاده شود.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment