دانلود تحقیق در مورد پروژه خاموش شدن چراغ علم -قسمت دهم

دانلود پایان نامه

 

مملوكها اگرچه به لحاظ نظامی برجسته بودند و قدرت را از چنگ رقبای خود به در می‌آوردند، اما در نگه داری قدرت یا كشورداری كه پای تدبیر و سیاست و اقتصاد به میان می آمد، غالباً ناموفق بودند. مملوكها، از یكسو با رقبای داخلی خود طرف بودند و از سویی دیگر اروپائیان نیز تهدیدی برایشان به شمار می آمدند.

 

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

بنابراین می توان گفت مهم ترین توجه مملوكها به سمت ایجاد قوای نظامی است. ایجاد این قوای نظامی نیازمند بودجه و هزینه است. برای تأمین این بودجه هم نیازمند اخذ مالیات بودند. البته مملوكها برای تأمین این بودجه تنها به اخذ مالیات بسنده نكردند بلكه وارد تجارت و تولید نیز شدند. مضافاً اینكه مملوكها در امر اقتصاد و تجارت آشنایی قبلی نداشتند و در این كار نیز ناموفق بودند.

علاوه بر این مملوكها به عنوان فرمانروایی غریبه، نتوانستند انس و الفت چندانی میان خود و مردم ایجاد كنند. سیاست های اقتصادی مملوكها به تدریج آثار منفی خود را بروز داد و این امپراطوری بزرگ را از درون آسیب پذیر ساخت.

مسئله ی دیگری كه ضربه ای اساسی بر مملوكها زده بود، شیوع طاعون بود. در آن زمان از جمعیت نیم میلیونی قاهره، 000/200 نفر یا 40 درصد جمعیت از بین رفتند كه این مسئله موجب ایجاد تأثیرات مخربی بر ساختار اقتصادی مسلمین شد.

اما آنچه كه به بحث ما مربوط می شود، روابط میان مملوكها با اروپائیان بود. مملوكها متوجه شده بودند كه با تخریب بنادر لوانت، تنها راه تجارت بین شرق و غرب قاهره است. پس تا توانستند، به اخذ مالیات از اروپائیان پرداختند تا آنجا كه به مناقع اقتصادی اروپائیان آسیب بسیار زیادی رسیده بود. اخذ این مالیات در اروپا موجب افزایش قیمت ها شده بود و خواه یا ناخواه تأثیر منفی بر بازار فروش و مصرف می‌گذارد. بنابراین اروپائیان تصمیم گرفتند برای نجات تجارت خود با شرق و رهایی از چنگال مملوكها، راه دیگری برای ارتباط با شرق پیدا كنند.

آنچه اروپائیان را برای رسیدن به شرق كمك می كرد، رشد قابل توجه توان دریایی اروپائیان بود. دریانوردان اروپایی از نیمه ی دوم قرن چهاردهم به تدریج به اندیشه ی دور زدن آفریقا و رسیدن به مشرق از مسیر جدید افتادند. تلاش های آنان بعد از گذشت یك قرن به نتیجه رسید و در نیمه ی اول قرن پانزدهم دریانوردان اروپایی موفق شدند با دور زدن آفریقا و گذشتن از دماغه ی «امید نیك» فصل جدیدی را در تاریخ روابط بین شرق و غرب بگشایند. سرانجام پرتغالی ها كه در قرن چهاردهم و پانزدهم دارای بزرگترین نیروی دریایی زمان خود بودند، توانستند مغرب را از طریق مسیر جدیدی به مشرق متصل سازند.

از میان تمامی قدرت های بزرگ اروپایی آنروز، پرتغالی ها بیشترین فاصله را با سواحل شرق مدیترانه و مسیر قاهره داشتند. این بعد مسافت موجب می شد كه كالاهای وارداتی و صادراتی گرانتر از رقبای دیگر تمام شود. پس اگر مسیر جدیدی پیدا می شد كه پرتغالی ها را به شرق نزدیكتر كند، واضح بود كه پرتغالی ها بزرگترین نفع برندگان بودند. به همین دلیل تلاش و اصرار دریانوردان پرتغالی، و در مرتبه ی بعدی اسپانیایی‌ها بیشتر از دیگران بود. آنها از اوایل قرن پانزدهم راه جدید را نقشه برداری كردند، حركت و مسیر بادها و وضعیت جغرافیایی را ثبت و ضبط كردند به طوری كه می توانستند آن را چشم بسته بپیمایند. در نیمه ی دوم قرن پانزدهم، قدرت های غربی بالاخص پرتغالی ها، خلیج عدن، دریای عمان و سواحل اقیانوس هند را به انحصار خود در آورده بودند. در سال 1500 پرتغالی ها بر خلیج فارس و تنگه ی هرمز مسلط شدند. تسلطی كه بیش از یك قرن به طول انجامید. سرانجام یك قدرت اروپایی به نام انگلستان در سال 1620 توانست بر خیج فارس مسلط شود و خود را جانشین ایرانیان و پرتغالی ها كند.

باری دیگر اروپائیان بر اثر ایجاد، عواملی مجبور بودند كه راه دیگری را برای ارتباط با شرق پیدا كنند.

مهم ترین انی عوامل هجوم مغول ها بود. زمانی كه كشتار، غارت و در یك كلام تلاطم اولیه ی مغولان فرو نشست، آنان صاحب یكی از بزرگترین امپراطوری های تاریخ شدند. تا زمانی كه این امپراطوری بر پا بود، تجارت دارای وضعیت مطلوبی بود و علاوه بر این امنیت قابل ملاحظه ای در قلمرو امپراطوری آنها به وجود آمده بود. بنابراین درست است كه هجوم مغولان در بلند مدت برای ایران و در كل شرق به جز تخریب نتیجه ای نیاورد اما برای مناطقی كه از هجوم مغولان در امان بودند، عصری همراه با سهولت و كارایی بیشتری به وجود آمد. با این حال ثبات مغولان بیش از یك قرن به طول نیانجامید. با مرگ سلطان ابوسعید آخرین بازمانده ی ایلخانان مغول در ایران در سال 1330(710)، عصری از بی ثباتی و جنگ قدرت میان مدعیان سلطنت ایران را فرا گرفت. در این زمان كشور با فقدان امنیت مواجه شده بود. این فقدان امنیت مانند سمی است كه حمل و نقل كالا بین شرق و غرب را مختل نمود. به علاوه مشكلات و مسائلی كه در زمان جنگ بر سر راه فعالیت های اقتصادی قرار می گیرد، به زودی در قلمرو سابق مغولات حاكم شد.

مشكل بعدی كه گرفتاری های جدیدی را بر سر راه تجارت میان شرق و غرب ایجاد نمود، هجوم ازبكها و تاتارها به رهبری تیمور لنگ بود. تیمور لنگ در سال 1380(760) به ایران حمله برد و با سرعتی حیرت انگیز بسیاری از بخس های ایران و سرزمین های دیگر را تصرف كرد و در حدود 20 سال توانست به ضرب شمشیر امپراطوری بزرگی را ایجاد كند. حمله ی تیمور را می توان در راستای هجوم مغولان دانست. به عنوان مثال در اصفهان، تیمور یك صد هزار نفر را قبل از آنكه آنجا را ترك نماید، از دم تیغ گذراند. در واقع تیمور نیز پا در جای پای مغولان گذاشت و همان كشتار، غارت، ویرانگری ها و انهدام های مغولان را تكرار كرد. سرانجام به تعبیر امروزه، «بحران و ركود اقتصادی» كه از نیمه ی اول قرن چهاردهم شروع شده بود، در دهه‌های پایانی این قرن عمیق تر شده و وارد قرن پانزدهم گردید. اگر دقت كنیم می‌بینیم كه تمامی بی ثباتی ها و بی نظمی های ناشی از فروپاشی بعد از مغولها و تخریب ناشی از حمله ی تیمور لنگ، مصادف می شد با تثبیت قدرت مملوكها در غرب امپراطوری، در واقع تجارت بین شرق و غرب از دو سو دچار اختلال شد. مسیر شمال كه بعد از مغول و تیموریان دچار ناامنی شد و مسیر جنوب كه به دلیل از بین رفتن بنادر مشرف بر مدیترانه در لوانت دچار اختلال شده بود. بنابراین تنها راه ممكن همان مسیر دریای عمان، دریای عرب، خلیج سوئز، قاهره، اسكندریه و دریای مدیترانه بود با همه ی مشكلات، موانع و تضییقاتی كه در این مسیر به وجود آورده بودند.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

Leave a comment