تحقیق و توسعه

دانلود پایان نامه

۱۳۸۸). شرکت های جدید وسیله ای هستند که اقتصادهای تولیدی را در فرآیند تخصصی نمودن تولید به سمت محصولاتی که دارای قدرت رقابتی بیشتری هستند، سوق می دهند. همچنین آنها وزنه تعادلی مهمی در مقابل رکود و سقوط می باشند (هولمز و دیگران۲۰،۱۹۹۹). سوالی که مطرح است این است بعد از ورود شرکت ها، برحسب احتمال بقای آنها و الگوهای رشدشان بر آنها چه می گذرد. با اینکه ایجاد شرکتهای جدید دارای اهمیت است، می توان میزان رشد و طول عمر آنها را نیز به عنوان عاملی در نظر گرفت که در دستیابی به اهداف و سیاست های بلند مدت در زمینه اشتغال و رشد اقتصادی اهمیت به سزایی دارد (دولینگر۲۱، ۱۹۹۹).
شرکت ها به طور مستمر برای بقا و رشد خود با چالش مواجه اند و ورود موفق به بازار و رقابت را با عدم اطمینان بالایی همراه می کند و محدودیت های مختلفی به وجود می آورد. از این رو تعداد زیادی از شرکت ها مخصوصاً شرکت های جدید پس از ورود، بازار را زود ترک می کنند، بنابراین در بعضی از صنایع یا مناطق تنها تعداد کمی از تازه واردها بقا می یابند، لذا تا زمانی که دانش ما درباره ی فرایندهای رشد شرکت های جدید بهبود نیابد موفقیت و شکست شرکت ها نیز مسئله ی مبهمی خواهد بود (فریچ و دیگران۲۲، ۲۰۰۶). بنگاه های صنعتی با ایجاد تولید در کشور، می توانند به متناسب شدن عرضه و تقاضای کل کمک کنند، ولی توجه به این نکته ضروری است که ایجاد شرکت های صنعتی به تنهایی کافی نیست، بلکه حفظ آن ها و شناخت عواملی که باعث توقف آن ها می شود نیز مهم است. بقای یک شرکت در بازار به عوامل متعددی بستگی دارد، مثلاً از نظر تئوری های نئوکلاسیک، بقای یک بنگاه به مشخصه های شرکت و همچنین مشخصات بازار بستگی دارد (عرب نجف آبادی، ۱۳۹۰). شرکت هایی که تازه وارد صنعت می شوند، می توانند به همراه خود یک سری تکنولوژی های جدید را به صنعت معرفی کنند که این باعث جدیدشدن تکنولوژی بکار رفته در صنعت می شود. از دیگر فواید شرکت های جدید، می توان تخصیص مجدد منابع در شرکت هایی که با کارایی و تکنولوژی بالاتر وارد صنعت می شوند و همچنین مجبور کردن بنگاه های با کارایی کمتر به خروج از صنعت به دلیل عدم توانایی در رقابت با آن ها ذکر کرد (بهشتی و همکاران، ۱۳۸۸).
از طرفی صنعت الکترونیک نیز به عنوان صنعت مادر در جهان دارای اهمیت اساسی و حیاتی است و به عنوان یکی از اصولی ترین و اساسی ترین صنعت به آن نگریسته می شود. صنعت الکترونیک علاوه بر داشتن ارزش افزوده فراوان، از نظر محیط زیست بدون آلودگی است و کشورهای صنعتی جهان به همین دلیل در این زمینه سرمایه گذاری می کنند (اکبری، ۱۳۷۶). با توجه به این که صنایع برق و الکترونیک جزء صنایع سبز و پاک است مطالعه و بررسی این صنایع برای استان مازندران که دارای محیطی پاک و سرسبز است اهمیت قابل توجهی خواهد داشت. اصولاً صنایع سرمایه بر و با دانش فنی بالا برای استان مازندران دارای اهمیت هستند که صنایع برق و الکترونیک نیز جزء این صنایع است.
در زمینه عوامل مؤثر بر بقای شرکت ها مطالعات زیادی در کشورهای مختلف انجام شده است که هریک از این مطالعات از مدل ها و متغیرهای مختلفی استفاده کرده اند و در نتیجه ی آن ها به نتایج متفاوتی دست یافته اند. متغیرهایی که در مطالعات دیگر به آن ها اشاره شده است را می توان به چهار گروه دسته بندی کرد که در ادامه بیان شده است:

متغیرهای مربوط به شرکت: اندازه شرکت، سن شرکت، نوع مالکیت، بهره وری بنگاه و سودآوری.
متغیرهای مربوط به صنعت: سود حاشیه ای صنعت، حداقل مقیاس کارای صنعت، درجه رقابت صنعت، نوع صنعت، میزان ورود به صنعت، نرخ رشد صنعت، نوآوری، شدت سرمایه.
متغیرهای مربوط به شاغلین صنعت: میزان تحصیلات، جنسیت، مهارت، با مزد و حقوق بودن شاغلین.
متغیرهای مربوط به مخارج شرکت: هزینه تبلیغات، حمل و نقل، ارتباطات، تحقیق و توسعه (عرب نجف آبادی،۱۳۹۰).
دراین پژوهش برخی از متغیرهای مربوط به صنعت و شرکت که در فصل اول به آن ها اشاره شد انتخاب شده اند. از آنجا که تاکنون تحقیقات منسجمی درباره عملکرد پس از تأسیس شرکت ها و پویایی صنعتی در ایران و بخصوص استان مازندران در صنعت برق و الکترونیک انجام نشده است، این تحقیق می تواند راهگشای مطالعات بعدی برای تحلیل عوامل تأثیرگذار شرکت و صنعت بر بقای شرکت های موجود در این صنعت و صنایع دیگر در سطح کشور و استان های دیگر باشد. در ادامه در مورد صنعت الکترونیک و متغیرهایی که در این پایان نامه بکار گرفته شده است توضیح داده می شود.

۲-۲-۲- صنعت الکترونیک در جهان و ایران
یکی از بخش های مهم در کشور، بخش صنعت است که به دلیل ویژگی های ساختاری خود نقش مهمی را در توسعه اقتصادی کشور ایفا می کند. مثلاً در زمینه ی اشتغال می توان به نقش ۳۰درصدی صنعت در اشتغال کشور در سال ۱۳۸۷ اشاره کرد که ددر حقیقت حدود یک سوم کل اشتغال کل کشور است (ادواری، ۱۳۸۸). توسعه صنایع نوین و مبتنی بر تکنولوژی برتر (Hi-tech) به دلیل به وجود آمدن فرصت های تازه برای کشورهای در حل توسعه به منظور بهبود جایگاه خود در عرصه اقتصاد جهانی همواره مورد توجه این قبیل کشور های بوده است. خصوصیات این دسته از تکنولوژی ها و صنایع ارزش افزوده بالا، بازارهای صادراتی و ماهیت بیشتر نرم افزاری آن ها می باشد. از آن گذشته برای حضور در رقابت بین المللی و بقا و حفظ جایگاه کشورها در نظام تقسیم کار بین المللی، ورود به عرصه توسعه ی این تکنولوژی ها لازم می باشد.ب
نابراین بنا به دلایل فوق، نه تنها کشورهای در حال توسعه بلکه کشورهای پیشرفته نیز همواره به فکر ورود به عرصه های تازه و توسعه این صنایع و تکنولوژی ها بوده و هستند (حسنی پارسا، ۱۳۸۳).
نقش حیاتی صنعت الکترونیک به عنوان یک صنعت (Hi-tech) در کلیه ابعاد زندگی بشر بر کسی پوشیده نیست. امروزه در سیستم های نظامی و دفاعی، ماشین آلات تولیدی، تجهیزات و دستگاه های پزشکی و اندازه گیری و بالاخره لوازم خانگی از الکترونیک به عنوان مرکز کنترل و هدایت و در واقع به عنوان قلب و مرکز سیستم، نهایت استفاده به عمل می آید و در حقیقت حذف قسمت الکترونیکی از هر سیستم، معادل با حذف کارایی و دقت از آن سیستم بوده و وسایل تمدن و پیشرفت را به قهقرا و قرن ها قبل بازمی گرداند.
اهمیت صنعت الکترونیک در دستگاه های جنگ الکترونیک و ضد جنگ الکترونیک به اندازه ای است که کارایی و برتری نظامی هر کشور دقیقاً و مستقیماً به آن مربوط می شود (اکبری، ۱۳۷۶). بدون شک در دنیای امروز که به دهکده ای جهانی تبدیل شده است، بهره گیری از خدمات الکترونیک می تواند موجبات تسریع و تسهیل امور را فراهم آورد. الکترونیک، کامپیوتر و تجارت الکترونیک نام هایی است که در دنیای امروزی نمی توان از کنار آن ها به سادگی گذشت و تقریبا در همه شئون زندگی بشر وارد شده است. همچنین با عبور از عصر صنعتی به عصر اطلاعات، بازیگرانی کلیدی به طور گسترده مورد توجه قرار گرفته اند که کارکنان دانش محور نامیده می شوند (هورویتز و همکاران، ۲۰۰۶). با پیشروی دنیای کسب و کار به سمت الکترونیک و کامپیوتر، هرچه بیشتر بر تعداد کارکنان دانش افزوده شده و مدیران در چنین محیط سرشار از ابهام و عدم قطعیتی، باید هرچه بیشتر به آنان توجه نمایند (میرباقری و همکاران، ۱۳۸۹).
صنعت الکترونیک به عنوان یک صنعت مادر، در جهان دارای اهمیت حیاتی و اساسی است و به عنوان یکی از اصولی ترین و اساسی ترین صنعت به آن نگریسته می شود. در حال حاضر امریکا سالانه میلیاردها دلار جهت تحقیقات صنعت الکترونیک پیشرفته تر و با درآمد بیشتر مصروف داشته و در این راه با دست و دلبازی هرچه بیشتر سرمایه گذاری می کند.
امروزه توجه خاصی به اهمیت حیاتی و استراتژیک صنعت الکترونیک می شود و توسعه صنعت و تکنولوژی الکترونیک و زیرگروه های آن نظیر ارتباطات و مخابرات، کامپیوتر، کنترل و اتوماسیون در صدر صنایع بسیاری از کشورهای پیشرفته قرار گرفته است. صنعت الکترونیک علاوه بر اهمیت اقتصادی آن، اهمیت استراتژیک بسیار مهمی نیز دارد.چرا که امروزه زندگی اجتماعی و روابط بین الملل به شدت و ابسته به این صنعت و تکنولوژی می باشد و مسلماً کشوری که نتواند به نحو مطلوب از آن بهره برداری نماید از قدرت بین المللی چندانی برخوردار نخواهد بود. مدیریت کلان توسعه صنعت الکترونیک و انتقال تکنولوژی آن پیچیده است و با دیگر صنایع قابل مقایسه نیست.
آغاز صنعت الکترونیک در ایران از تأسیس شرکت صنایع الکترونیک در سال ۱۳۵۲ شروع می شود. شرکت صنایع الکترونیک ایران با اهداف اولیه زیر تأسیس شد:
۱. تأسیس شرکتی که بتواند نیازهای نظامی و صنعتی ایران را تأمین کند و سهمی از بازار الکترونیک جهان را به خود اختصاص دهد.
۲. آموزش نیروهای متخصص ایرانی که قادر به تحقیق و توسعه و ساخت اغلب دستگاه های پیشرفته و پیچیده الکترونیکی باشند.
۳. رهبری و هدایت الکترونیک کشور.
اهداف ثانویه تأسیس شرکت صنایع الکترونیک ایران:
۱. ایجاد قابلیت طرح و توسعه دستگاه های الکترونیکی و الکترواپتیکی؛
۲. بین المللی کردن نام صنایع الکترونیک ایران در جذب بازارهای جهانی؛
۳. تهیه سازمان و روش های لازم در جهت هدف فوق؛
۴. جذب بهترین مدیران و مهندسان ایرانی از سراسر جهان جهت کار در صنایع الکترونیک و توسعه ی شرکت؛
۵. تأسیس مرکز تحقیق و توسعه جهت انجام تحقیقات؛
۶. برنامه ریزی بهترین آموزش ممکن در زمینه مدیریت و تخصص های فنی برای کارکنان شرکت؛
۷. تأسیس کمیته دائمی از نمایندگان کلیه کارخانجات الکترونیکی کشور جهت هماهنگی سیاست های تولید و طرح های آینده (اکبری، ۱۳۷۶).

۲-۲-۳- عوامل تأثیر گذار بر بقای شرکت ها

۲-۲-۳-۱- ویژگی های خاص شرکت
۲-۲-۳-۱-۱- اندازه شرکت
مفهوم اندازه ی شرکت: اندازه ی شرکت در مطالعات متعدد نمایانگر جنبه های مختلفی از شرکت است. اندازه ی شرکت می تواند نمایانگر اهرم شرکت باشد. اندازه ی شرکت می تواند نمایانگر برتری رقابتی نیز باشد. از آنجایی که سهم بیشتر بازار، نیاز به تولید و فروش بیشتر دارد لذا داشتن منابع مالی کافی و اندازه ی بزرگتر می تواند شرکت را در تولید بیشتر یاری کند تا بتواند مزیت های رقابتی ایجاد نماید. اندازه ی شرکت می تواند توانایی مدیریت و کیفیت طرح های حسابداری باشد و توسعه ی اندازه ی شرکت نشانگر مدیریت قوی است. اندازه ی شرکت می تواند نمایانگر کارایی اطلاعاتی باشد. و در نهایت اندازه شرکت می تواند نمایانگر میزان ریسک کلی شرکت باشد (شورورزی و پهلوان،۱۳۸۹).
اگر چه شروع فعالیت هر شرکت جدید، موجبات اشتغال تعدادی از نیروی انسانی را در پی دارد اما تنها ایجاد بنگاه، بیانگر اشتغال زایی و الزاماً گامی در راستای حل معضل بیکاری نیست. بلکه دوره ی حیات قابل قبول بنگاه ها عامل اساسی در ایجاد اشتغال اثرگذار توسط آن ها محسوب می شود.در میان مجموعه عواملی که دوره ی حیات یک بنگاه اقتصادی را تحت تأثیر قرار می دهد، اندازه ی آن به عنوان یکی
از ویژگی های مختص شرکت و مهم ترین عامل تأثیرگذار تلقی می شود. شاید کمتر مطالعه ای را بتوان در این حوزه مشاهده کرد که بررسی تأثیر اندازه بر دوره ی حیات را نادیده انگاشته و آن را به عنوان مهم ترین عامل معرفی نکرده باشد (فیض پور و همکاران، ۱۳۹۰).
در بعضی از مطالعات نقش اساسی در بقا یا شکست یک بنگاه را اندازه شرکت دانسته اند و نشان می دهند که بین اندازه و رشد و یا شکست ارتباط وجود دارد (دان و همکاران۲۳، ۲۰۰۵). ورود بنگاه های جدیدالورود به فعالیت های اقتصادی همواره با عنوان معیاری اصلی برای سنجش عملکرد بخش یا منطقه محسوب می شود، اما همواره این سؤال که اندازه مطلوب برای یک بنگاه اقتصادی در زمان ورود چه اندازه ای است؟ سوالی است که از دیرباز مورد ارزیابی اقتصاددانان قرار گرفته و برای آن پاسخ های متعددی ارائه گردیده است. درحالی که برخی، اندازه های کوچک را برای بنگاه های اقتصادی در زمان ورود پیشنهاد می کنند، گروه دیگر بر این باورند که بنگاه های بزرگ به دلیل توانایی استفاده از صرفه های ناشی از مقیاس بر بنگاه های کوچک ارجحیت دارند (فیض پور و رادمنش، ۱۳۹۱). به عنوان مثال دان و همکاران (۲۰۰۵) بیان کردند بنگاه هایی که از نظر اندازه شرکت و سهم در بازار بزرگ هستند دارای بقای بیشتری هستند.
اندازه در زمان ورود الزاماً به معنی اندازه ی بهینه نبوده و این خود می تواند زمینه ی خروج بنگاه های کوچک و متوسط را بیش از سایر بنگاه ها فراهم کند (سفیز و مارسیلی، ۲۰۰۶). بنابراین بنگاهی که فعالیت خود را در اندازه ای از کوچک و احیاناً غیر بهینه آغاز می کند، پس از مشاهده ی عملکرد خود برای بقا در بازار لازم است تا اندازه ی خود را به سوی اندازه بهینه سوق دهد. در مقابل، چنانچه بنگاهی که در مقیاسی بزرگ فعالیت می کند، با کارایی کم تر از حد انتظار مواجه شود، امکان دارد قبل از خروج از فعالیت، کوچک شود. درحالیکه چنانچه کارایی کم تر از حد انتظار بنگاه، در حدی اندک و قابل اغماض باشد، تمایلی نیز برای کوچک شدن بنگاه وجود نداشته و بنگاه ترجیح می دهد در همان مقیاس باقی بماند. درنتیجه، مقیاس بزرگ تر ورود بیانگر موفقیت بیشتر است. بنابراین، بر اساس نظریه های موجود در این حوزه عموماً بنگاه های جدید با مقیاسی کوچک وارد می شوند، اما امید به زندگی نسبتاً کوتاهی دارند، چون ورود آسان الزاماً دوره ی حیات طولانی را در بر نمی گیرد.
رفتار بنگاه های جدیدالورود به فعالیت اقتصادی در راستای تعدیل اندازه خود

Leave a comment