• – مهاجری، علی، دعاوی مالی و غیر مالی در حقوق ایران و فرانسه، منبع پیشین، ص 203 ↑
  • – همان، صص 207 – 206 ↑
  • – مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد دوم، ص60 ↑
  • – متین دفتری، احمد، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، تهران، مجد، سال 1378، جلد دوم، ص 281، به نقل از مهاجری، علی، منبع پیشین، ص 156 ↑
  • – مهاجری، علی، آیین قضاوت مدنی در محاكم ایران، فكر سازان، تهران، چاپ اول، سال 1381، ص 115 ↑
  • – همان، ص116 ↑
  • – مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد دوم، ص 64 ↑
  • – معین، محمد، فرهنگ فارسی، امیر كبیر، تهران، چاپ دوازدهم، سال 1377، جلد دوم، ش 2456 ↑
  • – جعفری لنگرودی، محمد جعفر، مبسوط در ترمینولوژی، گنج دانش، تهران ، چاپ چهاردهم، سال 1388، جلد پنجم، ص 3428 ↑
  • – واحدی، قدرت الله، بایسته های آیین دادرسی مدنی، میزان، تهران، چاپ هفتم، سال 1387، ص 232 
  • 4- Opposition ↑
  • 5-Art 571: L’opposition tend a’ faire re’tracter un jugement rendu par de’faut.Elle ne’st ouverte quau defant ↑
  • 6- G. Couchez, et …, op. cit., n. 1485, p. 548
    به نقل از دکتر عبدالله شمس، آیین دادرسی مدنی، میزان، تهران، چاپ دوم، سال 1381، جلد دوم، ص 317 ↑
  • 7-Art 476: Le jugement rendu par defaut peut etre frappe d’opposition, sauf dans le cas ou cette voie derecours est e’carte’e par une disposition expresse. ↑
  • 2– شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی(پیشرفته)، دراك، تهران، چاپ بیستم، سال 1387، جلد دوم، ص 286 ش 23 ↑
  • 3– جعفری لنگرودی، محمد جعفر، دانشنامه حقوقی، امیر کبیر، تهران، چاپ پنجم، سال 1376، جلد دوم، ص 144 ↑
  • – حیاتی، علی عباس، شرح قانون آیین دادرسی مدنی، سلسبیل، تهران، چاپ دوم، سال 1385، ص 451 ↑
  • – مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، فکر سازان، تهران، چاپ چهارم، سال 1392، جلد سوم، ص 79 ↑
  • – همان ↑
  • – زراعت، عباس، قانون آیین دادرسی مدنی در نظم حقوقی ایران، خط سوم، تهران، چاپ نخست، سال 1383، صص 980- 979 ↑
  • 1- Jean VINCENT et Serge GUINCHARD,op.cit,p 1080, n 1522
    به نقل از دکتر عباس کریمی، آیین دادرسی مدنی، مجد، تهران، چاپ سوم، سال 1391، ص 172 ↑
  • – معین، محمد، فرهنگ فارسی، منبع پیشین، جلد دوم، ش 629 ↑
  • – متین دفتری، احمد، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، مجد، تهران، چاپ اوّل، سال 1378، جلد دوم، ص 172 ↑
  • – شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، میزان، تهران، چاپ دوم، سال 1381، جلد دوم، ص 427 ↑
  • – متین دفتری، احمد، منبع پیشن، جلد دوم، ص 174 ↑
  • – شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد دوم، ص 433 ↑
  • 1- Art 1112: L’ordonnance rendue en application des articles 1110 et 1111 est susceptible d’apple dans les quinze jours de sa notification mais seulement quant a la competence et aux measures provisoires. ↑
  • 2- Art 1045: Le de’lai de pourvoi en cassation suspend l’exe’cution de l’arrret qui statue sur la nationalite’; le pourvoi en cassation exerce dans ce delai est egalement suspensif. ↑
  • – شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی (دوره ی بنیادین)، دراك، تهران، چاپ نخست، سال 1386، جلد دوم، ص 195، ش 543 ↑
  • – مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، ص 360 ↑
  • – شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد دوم، ص 428، ش 874 ↑
  • 1- Le recours en revision ↑
  • – معین، محمد، فرهنگ فارسی، منبع پیشین، جلد اول، ش 113 ↑
  • – همان، جلد دوم، ش 1479 ↑
  • – جعفری لنگرودی، محمد جعفر، مبسوط در ترمینولوژی حقوق، منبع پیشین، جلد اول، ش 1747، ص 463 ↑
  • – شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد دوم، ص 459 ↑
  • – میرحاجی، کامران، «اعاده دادرسی در حقوق ایران»، پایان نامه کارشناسی ارشد، حقوق خصوصی، دانشگاه شیراز، سال 1385، ص29، به نقل از: پژوهشگاه اطلاعات و مدارک ایران (ایران داک) ↑
  • 6- proposition d,erreur ↑
  • به نقل از عباس کریمی، منبع پیشین، ص 180 1- Jean VINCENT et serge GUINCHARD, op., pp 1058 – 1059, n1495 ↑
  • – متین دفتری، احمد، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، مجد، تهران، جلد دوم، ش 325، ص 162 ↑
  • – مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی، فکرسازان، تهران، جلد چهارم، چاپ اول، سال 1387، ص132 ↑
  • – شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد دوم، ش 987، ص 486 ↑
  • 1- La tierce opposition ↑
  • – شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، ش 1041، ص 514 ↑
  • – معین، محمد، فرهنگ فارسی، منبع پیشین، جلد اول، ش301 ↑
  • – همان، ش 482 ↑
  • – مهاجری، علی، شرح قانون آیین دادرسی مدنی در دادگاه های عمومی و انقلاب، گنج دانش، تهران، چاپ نخست، سال 1380، جلد سوم، ص 201 ↑
  • – شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، ش 1009، ص 496 ↑
  • – همان، ش 1012، ص 497 ↑
  • – مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد چهارم، ص 69 ↑
  • – مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، ص 72 ↑
  • – معین، محمد، فرهنگ فارسی، منبع پیشین، جلد دوم، ش 398 ↑
  • – مدنی، سید جلال الدین، آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد دوم، ص 668 ↑
  • – لنگرودی، محمد جعفر، ترمینولوژی حقوق، منبع پیشین، 283 ↑
  • – شمس، عبدالله، آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد سوم، ص522 ↑
  • – مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، منبع پیشین، جلد چهارم، ص 325 ↑
  • – عمید، حسن، فرهنگ فارسی عمید، فرهنگ اندیشمندان، تهران، سال 1389، جلد اول، ص270 ↑
  • – دهخدا، علی اکبر، لغت نامه، تهران، دانشگاه تهران، تهران، سال 1340، جلد بیستم، ص814 ↑
  • – مدنی، سید جلال الدین، آیین دادرسی مدنی، گنج دانش، تهران، چاپ دوم، ص609، جلد دوم ↑
  • – واحدی، قدرت اله، آیین دادرسی مدنی، میزان، تهران، چاپ چهارم، سال 1386، جلد سو، ص142 ↑
  • – مهاجری، علی، مبسوط در آیین دادرسی مدنی، جلد دوم، سال 1389، ص45، ش 494 ↑
  • – شمس، عبداله، آیین دادرسی مدنی، دراک، چاپ دوم، سال 1384، جلد سوم، ص429، ش 694 ↑
  • – متین دفتری، احمد، آیین دادرسی مدنی و بازرگانی، مجد، تهران، چاپ دوم، سال 1381، جلد دوم، ش409، ص287 ↑
  • – جعفری لنگرودی، محمد جعفر، ترمینولوژی حقوق، گنج دانش، تهران، چاپ هفتم، سال 1374، ش1092، ص 134 ↑


0 دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *