بر عاشقان تشنه‌جگر کردهای نزول
(دیوان، ص ۸۲)

در این بیت جامی وجود پیامبر (ص) را رحمتی میداند که از جانب خدا بر خلق فرستاده‌شده است و این‌چنین نیست که بیهوده مبعوث شده باشد.
ازجمله مباحثی که در بحث نبوّت مطرح است ذکر کردن معجزاتی است که از جانب خدا و به دست پیامبران رخ میدهد که جامی در دیوان در بحث نبوّت خاصه برخی از معجزات پیامبر (ص) را نقل میکند.
در بیان معجزه بودن قرآن جامی نیز اشاراتی بیان نموده است:

قرآن که با آی و سور دارد ز اعجازش اثر
هر حرف از آن خوش زمزمه شد بهر تلقین همه
از مثل آن عاجز شمر فکر همه اهل بیان
سرّ ازل را ترجمه راز ابد را ترجمان
(دیوان، ص ۹۹)

این ابیات در بیان اعجاز قرآن مجید است. در قرآن نیز آیاتی مبنی بر اعجاز بودن قرآن وجود دارد: «أَمْ یَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُواْ بِعَشْرِ سُوَرٍ مِّثْلِهِ مُفْتَرَیَاتٍ وَادْعُواْ مَنِ اسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ اللّهِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ ».[۴۱۵] همچنین: «أَمْ یَقُولُونَ افْتَرَاهُ قُلْ فَأْتُواْ بِسُورَهٍ مِّثْلِهِ وَادْعُواْ مَنِ اسْتَطَعْتُم مِّن دُونِ اللّهِ إِن کُنتُمْ صَادِقِینَ».[۴۱۶]
وجود این آیات خود بر معجزه بودن قرآن دلالت دارد. جامی نیز قائل به معجزه بودن قرآن است. متکلّمان اسلامی ازجمله اشاعره، معتزله، شیعه و ماتریدیان نیز همگی قائل به اعجاز قرآن هستند و دراین‌باره اختلافی بین آنان وجود ندارد.[۴۱۷] بنابراین در اینکه جامی به اعجاز قرآن معتقد است و در این مسأله همگام متکلّمان است شکی نیست.
در اشعار جامی در قسمت نبوّت ازجمله مسائلی که به آن پرداخته‌شده به کار بردن دو واژۀ نبی و رسول در باب حضرت محمّد (ص) است که در اینجا به بررسی این دو واژه در اشعار جامی میپردازیم.
جامی در برخی اشعار حضرت را فقط «نبی» مینامد.

سلامٌ علیک ای نبی مکرّم مکرّم تر از آدم و نسل آدم
(دیوان، ص ۸۸)

این شعر را جامی در سلامی بر روضۀ منوّر آن حضرت سروده است که در اینجا حضرت را با واژۀ نبی مورد خطاب قرار میدهد.
در جای دیگر برای حضرت واژۀ «رسول» را به کار میبرد:

زهی از دو رخ شاه دنیا و دین
برای دانلود متن کامل این پایان نامه به سایت  fumi.ir  مراجعه نمایید.