با شکل های جور واجور کلاس پرواز در هواپیماها و ایرلاینا آشنا شید

دانلود پایان نامه

کلاس پرواز، یه جور درجه بندی واسه صندلی ها و امکانات هواپیماه. ایرلاین ها به کمک این دسته بندی ها می تونن خدمات جور واجور رو با قیمت های متفاوتی به مسافران عرضه کنن. 

مقاله های در ارتباط:

  • درباره پرواز فرست کلاس بیشتر بدونیم
  • فرق پروازهای بیزینس کلاس و فرست کلاس
  • پرواز چارتر چیه؟

در پروازهای کوتاه مدت کلاس های پروازی از اهمیت چندانی برخوردار نیستن، ولی در پروازهای دراز مدت امکانات رفاهی هواپیما در راحتی سفر نقش موثری دارن. از این رو، بلیط های هواپیما طبق نوع و کیفیت امکانات دارای به سه دسته اکونومی، فرست و بیزینس کلاس تقسیم می شن.

فرست کلاس (First Class) یا درجه یه

کلاس پرواز

معرفی

فرست کلاس یکی از طبقه بندی های شکل های جور واجور پرواز در ایرلاین های مسافربریه که لوکس تر از کلاس های پروازی بیزینس کلاس (تجاری)، پرمیوم اکونومی و کلاس اکونومی (اقتصادی) است. در هواپیماهای مسافربری، فرست کلاس به تعداد محدودی صندلی (که خیلی کم بیشتر از ۲۰ صندلی می شه) یا کابینی که جلوی هواپیما قرار داره، گفته می شه؛ این کابین فضای بیشتری داره، راحت تره و خدمات بیشتری در اون ارائه می شه، علاوه بر اینکه از حریم خصوصی بیشتری برخورداره. در کل، فرست کلاس بالاترین کلاس پروازیه هرچند بعضی از ایرلاین ها کلاس های پروازی جدیدی، بالاتر از این کلاس، معرفی کرده ان. در هواپیماهای ملخ دار، کابین فرست کلاس در پشت هواپیما و دور از منبع صدا قرار داره.

صندلی ها

فرست کلاس

صندلی های فرست کلاس، صندلی های تاشو و بزرگی هستن، که فضای جلوی پا یا لگ روم (legroom) و عرض بیشتری دارن. این فضا با هدف امکان به کار گیری کامپیوتر، تلویزیون و صندلی های به طور کامل تاشو طراحی شده. حریم خصوصی این صندلی ها با پارتیشن هایی از یکدیگر جدا از هم شده ان. فاصله ی بین دو صندلی در صندلی های فرست کلاس بین المللی معمولا بین ۱۴۷ تا ۲۳۹ سانتی متر و عرض اون ها بین ۴۸ تا ۸۹ سانتی متره. در پرواز های داخلی، فاصله ی بین دو صندلی بین ۸۶ تا ۱۷۳ سانتی متر و عرض اون ها بین ۴۶ تا ۵۶ سانتی متره. در واقع، افراد بلندقد در اینجور شرایطی، راحتی کمتری دارن. مسافران فرست کلاس دست کم یه سرویس بهداشتی اختصاصی دارن. در هواپیماهای بزرگ بیشتر از یه سرویس واسه مسافران فرست کلاس هست.

خدمات

فرست کلاس

مسافران تجاری و اقتصادی معمولا اجازه ندارن وارد کابین فرست کلاس شن. هم اینکه، مسافران فرست کلاس معمولا سرگرمی های صوتی و تصویری در صورت درخواست (AVOD) ارائه می شه. البته بعضی وقتا فیلم های معمولی، برنامه های تلویزیونی و بازی های تعاملی در نمایشگرهای بزرگ و متوسط پشت صندلی ها و نصب شده بر دسته ی صندلی ها نشون داده می شن. در پروازهای طولانی مدت هواپیمایی های برتر، یه صندلی فرست کلاس ممکنه امکاناتی در حد یه هتل پنج ستاره داشته باشه.

کلاس پرواز

از دهه ی ۱۹۹۰، روندی در ایرلاین ها مشاهده شد که درزمان اون، شرکت های هواپیمایی، بخش فرست کلاس رو به خاطر پیشرفت کلاس تجاری یا بیزینس کلاس، حذف کردن. پس، امکاناتی مثل صندلی تخت خواب شو به کلاس های تجاری جدید اضافه شد که قبلا در انحصار فرست کلاس بود. هم اینکه، فاصله ی میان امکانات رفاهی این دو کلاس پروازی به اندازه ای کم شد که فرست کلاس تقریبا منسوخ شد.

علاوه بر این، به دنبال بحران اقتصادی آخرای دهه ی ۲۰۰۰ میلادی، ایرلاین ها صندلی های فرست کلاس رو حذف کردن یا در هواپیماها نصب نکردن. از این به بعد، کلاس تجاری به گران ترین صندلی های اینجور هواپیماهایی تبدیل شد. با این حال بعضی از ایرلاین ها مثل گارودا ایندونزیا (Garuda Indonesia) عزمشونو جزم کردن تا بخش صندلی های فرست کلاس رو با هواپیماهای جدید دوباره ارائه کنن.

فرست کلاس

تازگیا، با گران تر شدن و باشکوه تر شدن صندلی های کلاس تجاری، بعضی از ایرلاین ها بخش فرست کلاس خود رو به شکل سوئیت طراحی کرده ان. مثلا، هواپیمایی سنگاپور، بهترین کلاس خود رو در هواپیماهای A380 به شکل سوئیت عرضه می کنه. در این سوئیت ها تخت خواب دو متری از صندلی جداه. پنجره ها روی در تعبیه شده ان و پرده های جداکننده، حریم خصوصی بیشتری واسه مسافران جفت و جور می کنن. سوئیت هایی که در مرکز قرار گرفته ان می تونن با کشیدن پرده ی جداکننده به سوئیت دوتخته تبدیل شن.

فرست کلاس

بقیه ایرلاین هایی که هواپیمای A380 دارن مثل هواپیمایی امارات، صندلی های فرست کلاس رو به شکل سوئیت و با امکانات تقریبا مشابهی دارن، فرقش اینه که در این هواپیمایی، صندلی و تخت خواب ترکیب شده و با فشار یه دکمه از صندلی به تخت و برعکس تبدیل می شه. 

هواپیمایی اتحاد، در دسامبر ۲۰۱۴، یه سوئیت سه اتاقه با عنوان «رزیدنس» رو معرفی کرد که به ایرباس های A380 ناوگان این هواپیمایی اضافه شد.

امتیازات فرودگاهی فرست کلاس

کلاس پرواز

مسافران فرست کلاس معمولا در فرودگاه، بخش های مجزایی واسه بازرسی های امنیتی و بار دارن. بعضی از ایرلاین ها، ترمینال های خصوصی واسه مسافران فرست کلاس بین المللی در نظر می گیرند. با این که این مسافران به سالن استراحت دسترسی دارن، اما بعضی ایرلاین ها واسه مسافران کلاس تجاری و فرست کلاس، سالن استراحت جداگونه در نظر می گیرند؛ سالن مخصوص فرست کلاس باشکوه تره و امکانات بیشتری داره. این مسافران بعضی وقتا اوقات راه خاص ای هم واسه ورود به هواپیما دارن.

فرست کلاس

بهترین نوشیدنی ها و غذاها واسه این مسافران سرو می شن. مسافران می تونن بین شکل های جور واجور دسر، پیش غذا و نوشیدنی انتخاب کنن. غذاها به وسیله سرآشپزهای حرفه ای جفت و جور و تزیین می شن.

کلاس پرواز

نام دقیق فرست کلاس ممکنه در هواپیمایی های جور واجور فرق داشته باشه. خیلی از ایرلاین ها بالاترین درجه از خدمات واسه پروازهای بین المللی خود رو فرست کلاس نام گذاری می کنن، اما بعضی ایرلاین ها تلاش می کنن تا از رقبا جدا باشن. مثلا، بهترین خدمات پروازی در بعضی از هواپیمایی های دیگه این جور نام گذاری شده ان:

  • ایرایندیا (Air India)، کلاس مهاراجه
  • تای ایرویز اینترنشنال (Thai Airways)، رویال فرست
  • آسیانا ایرلاینز (Asiana Airlines)، فرست سوئیت کلاس

بیزینس کلاس (Business Class) یا درجه تجاری

کلاس پرواز

معرفی

درجه ی تجاری یکی دیگه از شکل های جور واجور بلیط سفره که در خطوط هوایی تجاری و خطوط ریلی ارائه می شه. در صنعت هواپیمایی، این کلاس در واقع سطح متوسطی از خدمات رو ارائه می کنه و بین دو کلاس فرست کلاس و اقتصادی قرار می گیرد. اما الان خیلی از ایرلاین ها، کلاس تجاری رو به عنوان بالاترین سطح از خدمات ارائه می بدن و صندلی های فرست کلاس رو حذف کرده ان. فرق کلاس تجاری از بقیه کلاس ها، در کیفیت صندلی ها، غذاها و نوشیدنی ها، خدمات داخل فرودگاه و بقیه امکاناته.

کلاس پرواز

در پروازهای دوربرد، کلاس تجاری فرق های قابل توجه ای با کلاس اقتصادی داره و در پروازهای داخلی یا منطقه ای این فرق خیلی مشخص نیس و کلاس تجاری امتیازات کمی نسبت به کلاس اقتصادی داره. مثلا، مسافران فرست کلاس، غذاها و نوشیدنی های کلاس تجاری کیفیت بسیار بالاتری نسبت به کلاس اقتصادی دارن. مسافران کلاس اقتصادی معمولا اجازه ندارن وارد کابین کلاس تجاری شن، در حالی که مسافران فرست کلاس این اجازه رو دارن.

صندلی ها

بیزینس کلاس

صندلی های کلاس تجاری در پروازهای طولانی مدت فرق قابل توجه ای با کلاس اقتصادی داره. خیلی از ایرلاین ها  صندلی های تخت خواب شو رو در کلاس تجاری نصب کرده ان که قبل از این فقط در فرست کلاس های بین المللی ارائه می شد. این روزا صندلی های بیزینس کلاس در پرواز های طولانی مدت سه مدل اصلی دارن:

صندلی های به طور کامل تاشو، که به سطح مسطحی موازی با کف هواپیما تبدیل می شن. خیلی از ایرلاین ها این صندلی ها رو در فرست کلاس های بین المللی هم ارائه می بدن. بریتیش ایرویز (British Airways) که در سال ۱۹۹۵ این صندلی ها رو در فرست کلاس معرفی کرد، جزو اولین ایرلاین هایی بود که اون ها رو در کلاس تجاری هم ارائه داد.

کلاس پرواز

دسته ی دوم، صندلی های تاشوی زاویه دار هستن که ۱۷۰ درجه باز می شن و تخت تقریبا مسطحی واسه خواب ایجاد می کنن اما از اونجایی که به طور کامل باز نمی شن و موازی سطح هواپیما قرار نمی گیرند، نسبت به یه تخت، راحتی کمتری دارن.  فاصله ی این صندلی ها در حدود ۱۴۰ تا ۱۷۰ سانتی متره و عرض صندلی ها بین ۴۶ تا ۵۸ سانتی متر متغیره.

نوع دیگه صندلی ها، ۱۵۰ تا ۱۶۰ درجه باز می شن و فضای جلوی پا (لگ روم) اون ها خیلی بزرگ تر از بخش صندلی های اقتصادیه. فاصله ی صندلی های کلاس تجاری بین ۸۴ تا ۲۰۲ سانتی متر متغیره، ولی معمولا بین ۱۴۰ تا ۱۶۰ سانتی متره. عرض صندلی ها هم بین ۴۴ تا ۸۶ سانتی متر (معمولا بین ۵۱ تا ۵۶ سانتی متر) هستن. هرچند خیلی از هواپیمایی ها، صندلی کابین های کلاس تجاری رو در پروازهای طولانی به صندلی های تاشوی زاویه دار یا به طور کامل تخت پیشرفت داده ان، اما هنوزم این مدل صندلی ها در کلاس های تجاری پروازهای کوتاه تر، رایج هستن.

کلاس پرواز

نوع دیگری از صندلی ها موسوم به (Herringbone seating) وجود دارن که به شکل اریب و زاویه دار قرار دارن و در هواپیماهای پهن پیکر به کار گیری می شن. در این نوع، هر صندلی دسترسی راحتی به راهرو داره. با این روش ی قرار گرفتن صندلی ها، امکان قرار دادن تعداد بیشتری صندلی به طور کامل تاشو در کابین های کوچیک هست. این روش اول در هواپیمایی ویرجین آتلانتیک ایرویز (Virgin Atlantic Airways) واسه کابین های آپر کلاس (Upper Class) ارائه شد و از اون پس در هواپیمایی های جور واجور چون دلتا، کاتای پاسیفیک (Cathay Pacific)، ایر کانادا (Air Canada)، جت ایرویز (Jet Airways) و بقیه ایرلاین ها به کار گیری شد.

بیزینس کلاس

صندلی های کابین دار صندلی هایی هستن که به مسافران کلاس تجاری، حریم خصوصی بیشتری می بدن. این صندلی ها معمولا در هواپیماهای پهن پیکر به شکل دو صندلی در وسط و یه صندلی در هر دو طرف، قرار می گیرند. در هر دو طرف صندلی ها یه پنل اختصاصی هست.

خدمات

کلاس پرواز

در پرواز های بلند کلاس تجاری، ایرلاین هایی مثل سوئیس، لوفتهانزا و بسیاری هواپیمایی های دیگه غذای داخل پرواز ارائه می کنن که به انتخاب مسافره.  بعضی ایرلاین ها مثل هواپیمایی سنگاپور، به مسافران این امکان رو می بدن تا قبل از پرواز، غذای خاصی رو غیر از غذاهای موجود در منوی عادی پرواز، درخواست کنن.

نکته آخر این که نام دقیق این کلاس پروازی ممکنه در ایرلاین های جور واجور با یکدیگر فرق داشته باشه.

کلاس اکونومی یا اقتصادی (Economy class)

کلاس پرواز

معرفی

کلاس اقتصادی پایین ترین کلاس پروازیه که در خطوط ریلی و حتی سفرهای دریایی هم هست. نام عادی دیگه این کلاس (coach class) است.

صندلی

صندلی های کلاس اقتصادی توانایی خوابیدن دارن و شامل یه میز تاشو هم هستن. فاصله ی بین صندلی ها، ۷۴ تا ۹۱ سانتی متر (معمولا بین ۷۶ تا ۸۱ سانتی متر) و در کلاس اقتصادی پروازهای بین المللی بین ۷۶ تا ۹۱ سانتی متره. عرض صندلی ها در پروازهای داخلی از حدود ۴۳ تا ۴۶ سانتی متره.

یه جیب پشت صندلی جلویی تعبیه شده که مجله، کاتالوگ، کارت های ایمنی و تخلیه و… در اون قرار گرفته است. بسته به هواپیمایی مورد نظر، ممکنه امکانات دیگری مثل پتو، خمیردندان، ماسک چشم، هدفون و… هم به مسافران ارائه شه.

اکونومی

خدمات

امکانات سرگرمی در طول پرواز شامل یه صفحه نمایش اصلیه که در کابین نصب شده و واسه همه مسافران برنامه ی برابری پخش می کنه یا صفحه نمایش های اختصاصی واسه صندلی با امکان پخش ویدیوی دلخواه هست. البته بعضی از هواپیمایی های ارزون قیمت واسه دادن هدفون هزینه ی جدا از هم دریافت می کنن. استاندارهای پرواز اقتصادی در ایرلاین های جور واجور فرق داره. ایرلاین هایی مثل آئروفلوت (Aeroflot)، کانتاس (Qantas) و کاتای پاسیفیک، سرگرمی های صوتی و تصویری داخل پرواز و غذا رو، واسه پروازهای بین المللی و داخلی منتخب، به همه ی مسافران عرضه می کنن اما بعضی ایرلاین ها ممکنه واسه سرگرمی های در طول پرواز، هزینه ی جدا دریافت کنن.

کلاس پرواز

دسترسی به غذای داخل پرواز هم در شرایط جور واجور فرق داره. بعضی از ایرلاین های بزرگ واسه پروازهای اکونومی کوتاه، غذایی در طول پرواز سرو نمی کنن و فقط در پروازهای بین المللی غذای بین پرواز ارائه می شه. بعضی از فرودگاه ها بسته های غذایی واسه مسافران اکونومی در نظر گرفته ان که مسافران می تونن جفت و جور کنن و با خود همراه ببرن. ایرلاین های ارزون قیمت مثل ایزی جت (EasyJet)  و رایان ایر (Ryanair) واسه ارائه ی غذا و نوشیدنی در پروازهای پایین دو ساعت، هزینه ی اضافه دریافت می کنن. حتی بعضی از هواپیمایی ها واسه ارائه خدماتی مثل پتو، هدفون، بالش و بازرسی فرودگاه از مسافران اکونومی هزینه ی جداگونه طلب می کنن.

اکونومی

البته خیلی از ایرلاین ها به دلیل خوش نام نبودن کلاس اقتصادی، نام این کلاس پروازی خود رو تغییر داده ان. نمونه ای از این تغییر نام ها رو می توان در ایرلاین های جور واجور مشاهده کرد مثل جانشین شدن ووایاژور (Voyageur) در هواپیمایی ایرفرانس یا ورلد تراولر (World Traveller) در هواپیمایی بریتیش ایرویز (British Airways). هم اینکه، خیلی از ایرلاین ها با اضافه کردن امکاناتی مثل فاصله بیشتر صندلی ها، کلاس اکونومی بهبودیافته دارن، مثلا، کلاس اکونومی پلاس در هواپیمایی یونایتد ایرلاینز (United Airlines). این کلاس های اقتصادی بهبودیافته، تا حدی تونسته ان امکاناتی رو که در چند دهه ی گذشته حذف شده بودن، دوباره به مسافران عرضه کنن.

پرمیوم اکونومی (Premium economy)

معرفی

پرمیوم اکونومی نوع دیگری از کلاس پروازیه که در بعضی از هواپیمایی ها ارائه می شه. از نظر قیمت، راحتی و امکانات، این کلاس سفر بین کلاس اقتصادی و تجاری قرار می گیرد. در سال ۱۹۹۱، اوا ایر (EVA Air) اولین ایرلاینی بود که این کلاس پرواز رو با عنوان Evergreen Class واسه اولین بار در دنیا، معرفی کرد.

پرمیوم اکونومی

ویژگی ها

استانداردهای این کلاس پروازی در همه ی ایرلاین ها برابر نیس و فرق های زیادی بین پروازهای داخلی و بین المللی و هواپیمایی های ارزون قیمت و محلی با بقیه ایرلاین ها هست. بعضی وقتا امکانات کلاس پرمیوم اکونومی فقط به داشتن فضای جلوی پای بیشتر محدود می شه، اما در بهترین شرایط ممکنه بعضی از امکانات کلاس تجاری رو در اختیار مسافران بزاره.

نمونه ای از فرق ها

فرق های میان پرواز پرمیوم اکونومی و اکونومی با در نظر گرفتن ایرلاین های جور واجور، ممکنه در موارد پایین باشه:

  • در اختیار داشتن بخشی جدا از کابین اکونومی با فضای جلوی پای بیشتر
  • بهبود سرگرمی های بین پرواز
  • خدمه ی اختصاصی کابین
  • صندلی های بهتر (صندلی های کمتر در هر ردیف واسه افزایش فضای دور و بر صندلی و راحتی بیشتر مسافران)
  • پاور لپتاپ واسه صندلی ها
  • دسترسی به سالن استراحت
  • ارائه ی نوشیدنی
  • نوشیدنی ها و غذای با کیفیت تر
  • مجوز ورود چمدون های بیشتر

Leave a comment