اختلال فیزیولوژیكی:دانلود رایگان پایان نامه درباره مزاح و شوخ طبعی

دانلود پایان نامه

دانلود رایگان پایان نامه کارشناسی ارشد رشته روانشناسی درباره مزاح و شوخ طبعی

.

 

اختلال فیزیولوژیكی

استرس باعث فزون كاری دستگاه عصبی سمپاتیك می شود، زمانی كه فعالیت سمپاتیك ادامه می یابد، هورمونها و احشای فزون كاری اختلال فیزیولوژیكی را تولید می كنند (سلیه، 1956). سلیه برای آزمون نظریه اش، حیوانات آزمایشی را تحت محیطهای استرس زای مزمن گوناگون قرار داد. (مثل درجه حرارت سرد و گرم، تزریق مواد محرك، فعالیتهای سخت عضلانی) وی دریافت كه در اثر برانگیختگی طولانی سمپاتیك، شكل واقعی اندام های احشایی تحت تأثیر قرار گرفت. وی خصوصاً متوجه شد كه استرس مزمن موجب بزرگ شدن غدد آدرنال و كوچك شدن غدد لنف گردید.

سلیه برای توجیه این كه چگونه استرس طولانی موجب تغییر ساختارهای اندام های درونی می شود یك الگوی سه مرحله ای از واكنش های فیزیولوژیكی ارائه می دهد.

اول بدن وارد مرحلة هشدار می شود. مرحله هشدار برانگیختگی سمپاتیك است به طوری كه قلب، ششها و دیگر اندامها فعالیتشان را افزایش می دهند معمولاً بعد از رفع محرك استرس زا برانگیختگی پاراسمپاتیك به طور طبیعی ایجاد می شود و بدن از واكنش هشدار خود آزاد می گردد. اما اگر محرك استرس زا ادامه یابد، بدن وارد مرحله دوم فعالیت سمپاتیك می شود یعنی مرحله مقاومت. در طول مدت این مرحله، بدن برون داد دستگاه عصبی سمپاتیك خود را برای هم خوانی با درخواستهای محرك استرس زا هماهنگ می كند. مقاومت بدنی نشان می دهد كه فرد نه تنها رنج می برد (واكنش هشدار)، بلكه می كوشد تا توازن تعادل حیاتی خود را نیز حفظ كند. اگر محرك استرس زا تا آن جا پیش رود كه دستگاه عصبی سمپاتیك نتواند درخواستهای استرس زا را برآورده كند، بدن وارد آخرین مرحله، یعنی فرسودگی می شود. در مرحله فرسودگی، بدن بالاخره قدرت مقاومتش را از دست می دهد به طوری كه اندام های بدن در معرض آسیب قرار می گیرند (به خاطر بار اضافی). اگر محرك استرس زا ادامه یابد، ممكن است از حال رفتن یا مرگ اتفاق افتد.

كنار آمدن

وقایع استرس زا مردم را از نظر هیجانی، شناختی و فیزیولوژیكی تحت تأثیر قرار می دهند، ولی مردم روشهایی را برای برخورد با استرس زاها و اثرات آنها دارند. مردم اثرات زیان بخش استرس زاها را با راهبردهای كنار آمدن كاهش می دهند. كنار آمدن یعنی هر نوع تلاش سالم یا ناسالم، هشیار یا ناهشیار برای جلوگیری،‌ از بین بردن یا ضعیف كردن استرس زاها، یا تحمل كردن اثرات آنها به طوری كه حداقل آسیب رسانی را داشته باشد. معمولاً 2 شیوة كنار آمدن با استرس وجود دارد: به صورت مستقیم و به صورت دفاعی.

روشهای مستقیم كنار آمدن مستلزم توجه شخص به واقعه استرس زا و به كارگیری امكانات رفتاری و شناختی برای تغییر دادن واقعه است، به طوری كه موقعیت از استرس زا بودن به موقعیت بدون استرس تغییر كند. روشهای كنار آمدن دفاعی مستلزم اجتناب از واقعه استرس زا، زمانی كه رخ داده است یا جلوگیری كردن از پاسخ هیجانی، شناختی و فیزیولوژیكی به آن، و از این رو كاهش دادن اثرات آن است.

روشهای كنار آمدن مستقیم

اولین گام در كنار آمدن موفقیت آمیز، ارزیابی دقیق مشكل است (یعنی فهمیدن این كه چرا شخص اصلاً دچار استرس شده است). معمولاً این ارزیابی، مستلزم شناسایی منبع استرس و مسئله گشایی برنامه ریزی شده است. به دو دلیل كنار آمدن مؤثر است: اول اگر مؤثر واقع شده باشد، نتایج آن بهتر شدن ارتباط بین شخص و موقعیت است؛ یعنی این كه مسئله گشایی برنامه ریزی شده در تغییر مثبت موقعیت، شخص یا هر دو اثر داشته است. دوم مسئله گشایی برنامه ریزی شده باعث می شود كه شخص احساس بهتری داشته باشد، حالات هیجانی بهتری را به وجود می آورد، هیجان منفی كمتر و هیجان مثبت بیشتری را تولید می كند، ظاهراً به این خاطر كه توجه فرد را از اثرات و پیامدهای زیان بخش استرس زا دور می سازد و آن را متوجه امكانات امیدوار كننده تر و روشنتر می كند.

كنار آمدن مواجهه ای

شكل كمتر نتیجه بخش مسئله گشایی برنامه ریزی شده، كنار آمدن مواجه ای است. كنار آمدن مواجه ای، مستلزم نزدیك شدن مستقیم به منبع استرس و تلاش برای تغییر دادن فوری آن است. مثلاً در یك رابطة كاری ممكن است مدیری به كارمندش بگوید كه كار او جالب نیست و باید سخت تر كار كند و یا استعفا دهد. این نوع كنار آمدن، اغلب به جای این كه تغییر سازنده ای را موجب شود به پیامدهای نامطلوب می انجامد و حالت های هیجانی منفی به بار می آورد. فولكمن و لازاروس (1986) متوجه شدند كه ابراز خشم، خصومت و پرخاشگری كه اغلب با كنار آمدن مواجه ای همراه است باعث می شود تا شخص احساس كند بدتر شده است و نه بهتر. ولی سپس توجه به اثرات خاص آن است. در كنار آمدن مستقیم لازم است فرد بكوشد تا 1) منبع استرس را شناسایی كند و 2) یك راهبرد مبارزه ای برای كاهش دادن استرس زا ابداع كند و به آن تحقق بخشد.

مواجه ذهنی و بدنی با منبع استرس، مهم ترین نكته روشهای كنار آمدن مستقیم است، تلاش ذهنی، مثل مسئله گشایی یا تلاش بدنی مانند صحبت كردن، موقعیتها را تغییر می دهد، و از این رو راهبردهای كنار آمدن مستقیم را به وجود می آورد. ایجاد برنامه های جدید به هنگام روبرو شدن با شكست یا طرد، تنظیم كردن وقت، كمك گرفتن از یك دوست یا تغییر دادن بدن مثل ورزش و آموزش نظامی، موارد دیگری از كنار آمدن مستقیم هستند.

مسئله گشایی برنامه ریزی شده

مسئله گشایی برنامه ریزی شده یعنی محاسبة این كه برای كاستن و یا از بین بردن محرك استرس زا چه اعمالی را باید دنبال كرد و بعد برای این كه آن برنامه به ثمر برسد تلاش لازم به كار برده شود. برای یك وكیل یا دانشجوی پرستاری كه باید یك امتحان شایستگی را برای استخدام دولتی بگذرانند، مسئله گشایی برنامه ریزی شده ممكن است این باشد كه اولویتها را مشخص كنند، وقت خود را تنظیم كنند، كتابهایی را مطالعه كنند و مقالاتی را بنویسند و موادی كه برای گذراندن این امتحان لازم هستند، مرور كنند. مسئله كنار آمدن مواجه ای می تواند در برخی شرایط مؤثر باشد. آلدوین [1] و رونسون [2] (1987) دریافتند كه معامله (یعنی توافق یا سازش برای بدست آوردن چیزی مثبت از موقعیت)، می تواند كنار آمدن مؤثری باشد. برای این كه معامله مؤثر واقع شود باید موقعیت دشوار را بدون تحریك آشفتگی هیجانی بهبود بخشید. در مجموع این روش زمانی كه حالتهای هیجانی آزارنده را همانند اشكال دیگر كنار آمدن مواجه ای به حداقل برساند، روش كنار آمدن مؤثری است.

53- Aldwin

54- Revenson

برای دانلود متن کامل پایان نامه های کارشناسی ارشد رشته روانشناسی (همه گرایش ها) می توانید اینجا کلیک کنید

دانلود رایگان پایان نامه درباره مزاح و شوخ طبعی

منبع : سایت علم یار (قسمت پایان نامه های روانشناسی) 

و سایت پایان بیست (قسمت پایان نامه های روانشناسی)

Leave a comment