دانلود پروژه رشته کشاورزی با عنوان پیشرفت هایی در کاهش آسیب میوه ها و سبزیجات در طول انجماد – قسمت چهارم

تنظیم کننده های رشد گیاه

پیش بردن رشد و بازداری از آن بر یک رنج وسیع از فرایندهای بیوشیمیایی و فیزیولوژیکی در بافتهای گیاهان اثر می کند. تعدیل این فرایندها ممکن است تحمل به انجماد را تغییر دهد و نشان داده شده که حساسیت بافتهای گیاهی به آسیب انجماد بوسیله مقدار و تعادل تنظیم کننده های رشد خاص تحت تاثیر قرار می گیرد. کاربردهای خارجی تنظیم کننده های رشد متعدد گزارش شده که سبب افزایش تحمل بافتها به آسیب انجماد میشود (جدول ۲-۴).

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

اغلب مطالعات روی اثر تنظیم کننده های رشد روی آسیب انجماد روی بذرهای جوان به جای محصولات کشتی رسیده انجام شده است. این احتمالاً به خاطر این است که بافت های جوان در مقایسه با محصولات رسیده مانند میوه جات بیشتر به تنظیم کننده ها پاسخ می دهند. به طور قابل توجه اطلاعات بدست آمده با بذرها در فرموله کردن استراتژیها برای درمان میوه ها و سبزیجات مفید است.

A. اسیداسکوربیک

پیشگیری از آسیب انجماد بوسیله اسید اسکوربیک (ABA) بوسیله ریکین و کارگران شرکتش در بذرهای خیار و گیاه پنبه گزارش شده است. ABA همچنین سبب کاهش آسیب انجماد در گریپ فروت می شود و همین طور کدو زوچینی. ریکین و همکاران فرض کردند که دپلی مونراسیون شبکه میکروتوبولی در توسعه آسیب انجماد مشارکت دارد.

 

ABA باعث کاهش آسیب انجماد بوسیله پایدار کردن شبکه میکروتوبولی می شود. ABA همچنین از گیاهان برعلیه آسیب انجماد بوسیله پیشگیری از از دست دهی گلوتاتیون احیاء شده جلوگیری می کند یا از طریق عملش به عنوان عامل ضد فساد و پایدار کننده غشاء.

ABA همچنین سبب القای سنتز پروتئین می شود که ممکن است در ارتباط با افزایش تحمل انجماد باشد. ترپنوئید آنالوگ ABA نشان داده شده که از رخنه الکترولیت و از دست دهی فسفولیپید القاء شده بوسیله انجماد جلوگیری می کند و باعث کاهش آسیب انجماد در بذرهای خیار شود. مفلیودید گزارش در بذرها بوسیله مف لیودید فکر می شود که از طریق واسطه باشد چون در این مورد مقدار ABA بیشتر می شود. درمان با ABA همچنین به طور قابل توجه سبب کاهش آسیب انجماد در دانه های برنج می شود. محتوی ABA بالاتر در کشت های خاص ی یوفوربیا پالچریما همچنین در تحمل انجماد بالاتر مشارکت می کند.

B. تری یازولها

چندین تری یازول تنظیم کننده رشد گیاه نشان داده شده است سبب افزایش کمک گیاه به آسیب انجماد شود. پاکلوبترازول (RSث و RS2) 1و۴ کلروفنیل ۴و۴ دی متیل ۲ (۱و۲و۴- تریازول- ایل) پنتا- ۳ اول سبب افزایش تحمل انجماد در بذرهای لوبیا، خیار و کدوی زوچینی می شود. تعدیلهای مورفولوژیکی و متابولیکی بوسیله پاکلوبترازول ممکن است سبب افزایش تحمل انجماد شود.

دانه های درمان شده با پاکلوبترازول طول ساقه و برگ کمتری و برگهای ضخیم‌تری و محتوی کلروفیل بیشتری می دهند. پاکلوبترازول همچنین فساد لیپیدهای غشای برگهای القاء شده بوسیله انجماد را به تاخیر می اندازد. ترکیب دیگر تریازول یونی کونازول (P-E کلروفیل) ۴و۴ دی متیل ۲- (۱و۲و۴ تری زول ۱-یل) ۱- پنتا- ۳ اول از از دست دهی فسفو لیپید جلوگیری می کند و سبب کاهش آسیب انجماد در ۴ در بذرهای گوجه فرنگی می شود.

کاربرد یونی کونازول سبب افزایش کل آنتی اکسیدانتهای محلول در چربی، توکوفرول و سطوح اسید اسکوربیک در برگها می شود این ترکیبات تریازول ممکن است ترکیبات غشا را از آسیب اکسیداتیو محافظت کنند و از پراکسیداسیون لیپید در طی انجماد بوسیله افزایش دادن مکانیسم دفاعی بافتها بر علیه رادیکالهای آزاد جلوگیری کنند.

تری آدمفون ۱و۴ کلروفنوکسی ۳و۳ دی متیل ۱وH1 و ۴و۲و۱ تریازول- ایل ۲- بوتانئول دیگر قارچ کش تریازول همچنین رخنه الکترولیت را به تاخیر می اندازد و سبب کاهش کلروفیل در برگهای بذرهای لوبیا در طی انجماد می شود.

این پیشنهاد شده است که تری آدیمفون اثرش را بوسیله تحریک کردن تولید ABA اعمال می‌کند. ترکیبات تریازول نشان داده شده که از بیوسنتز اسید ژیبرلیک جلوگیری می‌کنند (GA). افزایش تحمل به دمای کم در ارتباط با یک کاهش در محتوی GA بوده است و یک افزایش در نسبت ABA/GA بنابراین امکان دارد که این ترکیبات تریازول همچنین سبب پیشبرد تحمل انجماد بوسیله تعدیل کردن تعادل هورمونهای گیاه می شوند.

C. اتیلن

تماس طالبی پوست زرد با اتیلن در ۲۰ ساعت قبل از نگهداری در ۵/۲ به طور معنی داری سبب کاهش وقوع آسیب انجماد شد. از آنجا که اتیلن یک هورمون رسیدگی است. این می تواند پیش بینی شود که میوه ها که مقاومتشان به آسیب انجماد افزایش می یابد با رسیدگی باید از تماس قبل از نگهداری با اتیلن فایده ببرند. محصولاتی که یک کاهش در حساسیتشان به آسیب انجماد نشان می دهند با یک درجه رسیدگی شامل گوجه فرنگی ها، خربزه های درختی هستند برعکس آسیب انجماد در بعضی میوه ها بعد از تماس با اتیلن شدیدتر می شود.

پیش بردن رسیدگی خربزه های درختی با اتیلن سبب افزایش عفونت آنتراکنوز و آسیب انجماد و کاهش عمر پوسته می شود. میوه خربزه درختی نگهداری شده در یک اتمسفر حاوی مقادیر بالای اتیلن همچنین آسیب انجماد بیشتری از آنها کمه در هوا در درجه حرارت یکسان نگهداری شدند نشان دادند. اتیلن وقوع هسته سخت در سیب‌زمینی های شیرین بعد از دوره القاء انجماد را کاهش نداد اگرچه شدت کاهش یافت اتیلن هیچ اثر معنی داری روی آسیب انجماد در لیموها نداشت.

D. پلی آمین ها

پلی آمینها توصیف شده است که به طور فعال باعث تنظیم رشد، توسعه، پیری گیاه می شوند. اقدامات پس از برداشت که منجر به افزایش سطوح پلی آمینها در بافت ها می شود نشان داده شده که منجر به کاهش آسیب انجماد میشود. شرطی کردن دما یا نگهداری در O2 کم به طور معنی داری باعث افزایش مقادیر اسپرمیدین و اسپرمین و کاهش توسعه آسیب انجماد در کدوی زوچینی می شود. اقدامات پس از برداشت با پلی آمینهای اگزوژن قبل از نگهداری سبب افزایش سطوح پلی آمین داخلی و کاهش آسیب انجماد در کدوی زوچینی و سیب های ام سی این توچ می شود. کاهش دادن آسیب انجماد با پلی آمینها ممکن است مربوط به فعالیت آنتی اسیدانتی آنها و اثر پایدار کننده آنها روی غشاها باشد.

VI. دیگر مواد شیمیایی

یک گوناگونی از مواد شیمیایی گزارش شده که روی تاخیر انداختن توسعه علایم آسیب انجماد دخالت دارند (جدول ۲و۵) این مواد شیمیایی شامل کلسیم، روغنهای گیاهی یا معدنی، قارچ کش های متعدد و تعدادی از نابود کننده های رادیکالهای آزاد باشد. کاربرد پس از برداشت این مواد شیمیایی باعث کاهش آسیب انجماد بوسیله تخریب حوادث ثانویه ایجاد شده بوسیله استرس انجماد مانند سرکوب فرایندهای اکسیداتیو، افزایش میزان اسیدهای چرب غیر اشباع به اشباع یا کاهش از دست دهی رطوبت می شود.

 

A. قارچ کشها

قارچ کش های متعدد که از فساد پیش گیری می کنند ثابت شده که ارزشهای اضافی در کاهش گودیها و دیگر علایم آسیب انجماد دارند. تیابندازول گزارش شده بوسیله تعدادی از محققین که سبب کاهش وقوع آسیب انجماد در گریپ فروت و پرتغال می شود. استفاده از تیابندازول به طور خاص ارزشمند در طول اقدام سرمایی گریپ فروتها برای بهبود آسیب انجماد است. بنومیل ثابت شده است که در کاهش دادن آسیب انجماد مفید است نه فقط در مرکبات بلکه در هلوها و نکتارها و میوه لی‌چی، در ترکیب با اتمسفر کنترل شده (۱% O­۲ و ۵% CO2) نگهداری و گرما دادن متناوب.

درمان بنومیل فهمیدهت شده که یک فایده اضافی در کاهش شکست داخلی و حفظ اسیدیته و محتوی شکر بالاتر در هلوها و نکتارها در طول نگهداری در ۰ داشته باشد. دیگر قارچ کش ایمازالیل فهمیده شده که حتی موثرتر از تیابندازول در کاهش آسیب انجماد در گریپ فروت است. این قارچ کش ها نشان داده شده که اثر بیشتری در کاهش دادن آسیب انجماد وقتی در یک درجه حرارت بالاتر ۱CO3 بکار می روند در مقایسه با درجه حرارت کمتر (۲۴) داشته باشند.

B. کلسیم

کاربرد پس از برداشت کلسیم در بعضی از محصولات کشتی شرح داده شده که سبب کاهش وقوع اختلالات القاء شده بوسیله انجماد می شود. تعدادی ارتباطهای خوب بین محتوی کلسیم در بافتها و حساسیت میوه ها و سبزیجات به آسیب انجماد وجود دارد. میوه لیمو با کمترین محتوی کلسیم در آبش بیشترین درصد آسیب انجماد را داشت. در میوه خربزه درختی غلظت بالاتر کلسیم درونزاد در انتهای پروگزیمال نسبت به دیستال به طور واضح کمک به تاخیر آسیب انجماد در انتهای پروگزیمال می‌کند. کاربرد کلسیم به طور معنی داری سبب کاهش شدت آسیب انجماد در خربزه درختی، انبه، هلوها و گوجه فرنگی ها شد.

درمان پس از برداشت کلسیم همچنین از شکستن داخلی القاء شده بوسیله درجه حرارت کم در سیب های ژوناتان و کوکس اورنج پیپین پیشگیری می کند. با وجود این حساسیت گریپ فروتها به آسیب انجماد به نظر نمی رسید که مربوط به سطوح کلسیم آندوژنوس در بافت خربزه درختی باشد. در حالی که گریپ فروتهای برداشت شده از موقعیتهای داخلی چتر درخت حساسیت کمتری به آسیب انجماد و نسبت به میوه های برداشت شده از قسمتهای خارجی چتر داشتند. محتوی کلسیم پوست این دو نوع میوه به طور معنی داری اختلاف نداشت در دیگر میوه ها مانند خربزه درختی درمان کلسیم ممکن است سبب توسعه آسیب انجماد شود.

C. آنتی اکسیدانتها و پاک کننده های رادیکالهای آزاد

تعدادی از مواد شیمیایی که ویژگی های آنتی اکسیدانت و پاک کننده های رادیکالهای آزاد را دارا هستند نشان داده شده است که آسیب انجماد را کاهش می‌دهند برای مثال اتوکسی کوئین و بنزوات سدیم به کار رفته برای خیارها وفلفل های شیرین فهمیده شد که سبب آسیب انجماد می شود درمان پس از برداشت بادی متیل پلی سیلکون، روغن گلرنگا یا روغن معدنی از بی رنگی زیر پوستی در موزها که بوسیله انجماد بوجود آمده است پیشگیری می کند.

این ترکیبات ممکن است همچنین به عنوان یک آنتی اکسیدانت عمل کنند و باعث کاهش‌آسیب اکسیداتیو بوجودآمده بوسیله آسیب انجماد شوند. دیگر آنتی اکسیدانت‌ها مانند بوتیلیتوهیدروکسی تولوئن و بوتیلیتدهیدروکسی آنوزیل همچنین استفاده شده اند به عنوان پاک کننده های رادیکالهای آزاد برای پیشگیری از اکسید شدن اسیدهای چرب غیر اشباع در لیپید غشاها و برای کاهش اختلالات ایجاد شده بوسیله درجه حرارت کم، کاربرد یک ایزوپرن هیدروکربن غیر اشباع طبیعی (اسکوالن) همچنین گزارش شده است که در پیشگیری از آسیب انجماد در گریپ فروتها موثر باشد.

VII. بسته بندی

بسته بندی میوه ها و سبزیجات با فیلمهای پلاستیکی کمک به نگهداری رطوبت نسبی بالا و تعدیل غلظتهای O2 و CO2 در محیط احاطه کننده محصولات می کند. پیشگیری از آسیب انجماد بوسیله بسته بندی فیلم احتمالاً در ارتباط با این عوامل هستند ارزش رطوبت بالا در سرکوب آسیب انجماد تشخیص داده شده از سال ۱۹۳۰ بوسیله محققین مختلف.

کاهش از دست دهی آب از بافتها تحت رطوبت زیاد به طور آشکار از کولاپس سلولهای اپیدرمال جلوگیری می کند. بروکس و ام سی کولوچ شرح دادند که گودی در گریپ فروت ۵ برابر بیشتر در رطوبت نسبی ۷۵-۶۵% نسبت به رطوبت نسبی ۹۰-۸۵% بعد از ۱۰-۸ هفته نگهداری در ۵/۴ است موریس و پلاتینوس فهمیدند که خیارها در رطوبت نسبی ۶۰-۵۰% بعد از ۷ روز نگهداری در ۵ دچار گودی می‌شوند در حالی که گودی شدن به طور کامل در یک رطوبت نسبی ۱۰۰-۹۵% پیشگیری می شوند.

به طور مشابه آسیب انجماد در فلفلهای شیرین در رطوبت نسبی ۷۰-۶۵% بعد از ۱۳ روز نگهداری در ۵/۴ شدیدتر بود. در حالی که در رطوبت نسبی ۱۰۰-۹۸% در همین دما هیچ آسیبی مشاهده نشده. آنها نتیجه گرفتند که رطوبت نسبی محیط نگهداری به طور معنی داری بر میزان توسعه آسیب انجماد اثر می گذارد و شدت آسیب به طور عکس متناسب با رطوبت نسبی اتمسفر نگهداری است.

توسعه آسیب انجماد در میوه ها و سبزیجات بوسیله کاهش دادن افت فشار بخار و از دست دهی رطوبت از محصولات به تاخیر انداخته می شود. آسیب انجماد لیمو و گریپ فروت به طور قابل توجه بوسیله افزایش رطوبت نسبی به ۱۰۰% کاهش داده شد. پوشش دادن خیار با فیلم پلی اتیلن یا پلی کلرید و نیل نه تنها از دست دهی وزن را کاهش داد بلکه سبب بهبود آسیب انجماد و افزایش بهای بازاری میوه بعد از نگهداری در ۵ شد.

گودیها در خیارها توسعه یافت فقط بعد از دو روز در ۱ در کیسه های پلی اتیلن سوراخ سوراخ اما حتی تا ۴ هفته هم در کیسه‌های سوراخ نشده ظاهر نشد. زردآلوهای ژاپنی پوشش داده شده در کیسه های پلی اتیلن به طور زیادی باعث سرکوب آسیب انجماد در ۰ شدند. توسعه آسیب انجماد در موزها در ۱۰ بوسیله گذاشتن میوه در میوه های پلی اتیلن به تاخیر افتاد. فیلم بسته بندی پوشش با چگالی بالای پلی‌اتیلن یک میکرو اتمسفر اشباع شده با آب اطراف میوه به وجود آورد و از آسیب انجماد گریپ فروتها و لیمو ذخیره شده در ۵ و ۲ به ترتیب جلوگیری کرد.

پوشش دادن میوه تنها با فیلم پلاستیکی کوچک همچنین به طور چشمگیری باعث کاهش گودیها و سوختگی در کریپ فروتهای منجمد شده، شد. در تعدادی از محصولات کاهش آسیب انجماد بوسیله بسته بندی فیلم به طور زیادی به تعدیل محیط میکروی داخل کیسه نسبت داده شده اکسیژن کم و دی اکسید کربن زیاد در کیسه های پلی اتیلن روکش شده از دست دهی اسید اسکوربیک در آناناس ها را کاهش داد. اختلال قلب سیاه ایجاد شده بوسیله انجماد به تاخیر افتاد به خاطر اینکه اسید اسکوربیک به عنوان یک آنتی اکسیدانت از واکنش قهوه ای شدن جلوگیری کرد.

CO2 جمع شده در کیسه های پلی اتیلن از میوه گوجه فرنگی در برابر آسیب انجماد در ۲ جلوگیریکرد. اتمسفرهای تعدیل شده در بسته بندیهای محصور همچنین تا حدود زیادی زمان رسیدگی را جلو انداخت، استحکام میوه را بهتر کرد و کیفیت را حفظ کرد. پوشش دادن کوچک که به نظر می رسد به عنوان یک اگزوکارپ مصنوعی به کار می رود به طور زیادی باعث تعدیل ترکیب گاز داخلی شد و آسیب انجماد در تعدادی از محصولات را به تاخیر انداخت.

VIII. موم کردن و دیگر پوشش دهنده ها

موم کردن میوه ها و سبزیجات تبادل گاز و عرق افتادن را محدود می کند و بنابراین اثری مانند بسته بندی فیلم دارد. بروکس وام سی کولوچ فهمیدند که گریپ فروت موم شده قبل از نگهداری در دماهای انجماد گودیهای کمتری به وجود آمد. اثر موم زدن با نگهداری در رطوبت کم چشمگیرتر بود.

موریس و پلاتینومر خیارها را با یک فیلم نازک پارافین و موم کارتیوبا پوشش دادند و فهمیدند که هر دو میزان عرق افتادن و آسیب انجماد در میوه موم شده از گروه کنترل بعد از ۱۳ روز نگهداری در ۵ کمتر بود. موم کردن آناناس ها قیل یا فوراً بعد از تماس با دماهای انجماد به طور مساوی در کاهش علایم اسیب انجماد موثر بود. موم کردن خربزه های درختی همچنین سوختگی پوست القاء شده بوسیله انجماد را کاهش داد. اما عمل موم کردن منجر به پیشبرد از دست دهی طعم شد.

کاربرد قبل از نگهداری موم حقیقتاً آسیب انجماد را در پرتقالهای نگهداری شده در O2 10% و CO2 5% برای ۵ هفته در ۱ حذف کرد. پوشش دادن به جای موم کردن همچنین برای تاثیرش در کاهش آسیب انجماد آزمایش شد. پوشش دادن گریپ فروت با روغن گیاهی یا امولسیونهای روغن گیاهی- آب قبل از نگهداری در ۳ نشان داده شده که به طور قابل توجهی توسعه علایم آسیب انجماد را به تاخیر انداخت و کاهش داد.

ژونز و همکاران عوامل متعددی را ارزیابی کردند و فهمیدند که اقدامات پس از برداشت موزها با دی متیل پلی سیلکسون، روغن گلرنگ، یا روغن معدنی از توسعه رنگ بری زیر پوستی در ۹ جلوگیری کرد. این اقدامات همچنین سبب کاهش از دست دهی آب در میوه شد بنابراین. کارایی این اقدامات در کاهش آسیب انجماد ممکن است مربوط به اثرات ضد عرق افتادن آنها باشد.

نکته های نتیجه گیری شده

برای دهه ها فیزیولوژی دانه های پس از برداشت سراسر جهان در تلاش برای یافتن متدهای بهبود آسیب انجماد و محصولات کشت شده بودند. که این بوسیله گزارشات متعدد که در طول ۶۰ سال گذاشته در این باره منتشر شده است تایید می‌شود. دریافت کردن توجهات زیاد نه فقط اهمیت موضوع را نشان می دهد بلکه نشان دهنده مشکلات در حل این معضل است.

گوناگونی زیاد در شکل، اندازه، و فیزیولوژی میوه های گوناگون و سبزیجات مختلف در اختلاف در تحمل انجماد دخالت دارد. اختلافات اساسی در درجه حساسیت انجماد همچنین بین کشت های مختلف و گونه های مختلف وجود دارد. بعلاوه شرایط محیطی که خوشه ها کشت داده می شوند تاثیر زیادی روی حساسیت به آسیب انجماد دارد. با بررسی تمامی این عوامل فهم اینکه ما هنوز فاقد یک متد جهانی که بتواند در کاهش آسیب انجماد در تمامی خوشه ها تحت هر شرایطی موثر باشد مشکل نیست. تعدادی از تکنیکها که در این مقاله مروری توصیف شده برای محصولات مختلف قابل کاربرد هستند با وجود این شرایط اپتی‌مم یک اقدام اغلب برای یک گونه داده شده منحصر است.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

لینک دانلود متن کامل