۹ گام ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ-پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ: ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ، ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻪ ﮔﺎﻡ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺗﺪﻭﻳﻦ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ . ﭼﻬﺎﺭ ﮔﺎﻡ ﻧﺨﺴﺖ ، ﺳﻨﺠﺶ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﺸﻜﻞ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺭﺍ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭ ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ ﻣﻴﺎﻧﻲ ( ۵ ، ۶ ﻭ (۷ ، ﺗﺎًﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﺧﻠﻖ ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻨﺪﻳﺸﺎﻥ ، ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﺪﺍﺭ ﻧﻮﻳﻦ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﻭ ﮔﺎﻡ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺩﺭﻣﺎﻥ ( ۸ ﻭ ( ۹ ﺑﻪ ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ، ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻭ ﻣﺴﺘﺤﻜﻢ ﺳﺎﺯﻱ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﻭ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻳﺰﻱ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷ ﺪﻩ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺍﺳﺖ (ﺩﻭﻧﻮﺍﻥ ، .(۱۹۹۹ ﺍﻳﻦ ﮔﺎﻣﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﻱ ﺧﻄﻲ ﺷﺮﺡ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﺩﺭ ﺯﻭﺟﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﻣﺤﺪﻭﺩﺗﺮﻱ ﺩﭼﺎﺭﻧﺪ، ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﭘﻴﺶ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ( ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ) ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﻧﺴﺒﻲ ﻣﻮﺍﺯﻱ ﻭ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﻃﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺭﻭﺍﺑﻄﺸﺎﻥ ﺩﭼﺎﺭ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺣﺎﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻧﺨﺴﺖ ﺑﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻨﻔﻌﻞ ﺗﺮ ﻳﺎ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺳﺎﺧﺖ ، ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻌﻲ ﻛﻪ ﺟﻬﺖ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺴﺘﺮ ﺳﺎﺯﻱ ﺷﺪﻩ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

 

ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻱ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻣﺜﺒﺖ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ (ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ)، ﭘﻴﺶ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﺍﺳﺖ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﻗﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻧﻪ ﮔﺎﻡ ﻭ ﺳﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻭﺟﻬﺎﻱ ﻗﺎﻃﻊ ﺑﺮﺍﻱ ﻃﻼﻕ ، ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻧﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﺸﻜﻞ ﺍﺻﻠﻲ ﺷﺎﻥ ﮔﻴﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﺩﺭ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﻌﻴﻮﺏ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻭﺟﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪﻱ ﺑﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ، ﺍﺯ ﻛﻤﺒﻮﺩ ﺻﻤﻴﻤﻴﺖ ﺭﻧﺞ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻲ ﺩﺭ ﮔﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺷﺎﻥ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻛﺎﺭﮔﺸﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﻣﺴﺎﺋﻠﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ( ﺟﺎﻧﺴﻦ ، . ( ۲۰۰۴

ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻱ ﺟﺎﻧﺴﻦ (۲۰۰۴) ، ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ ﻧﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ:

 

ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ – ۱ ﻣﺤﺪﻭﺩﺳﺎﺯﻱ ﻭ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﻨﻔﻲ: ۲۷

ﮔﺎﻡ – ۱ ﺧﻠﻖ ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻭ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺗﻌﺎﺭﺽ ﺳﺎﺯ ﺩﺭ ﻣﺤﻮﺭﻳﺖ ﺗﻼﺷﻬﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭﺍﻧﻪ. ۲۸

 

ﺩﺭ EFT ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻳﻌﻨﻲ ﺭﺍﺑﻄﻪ ! ﺧﻠﻖ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺍﺗﺤﺎﺩﻱ ﻣﺸﺎﺭﻛﺘﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﺮ ﺩﻭﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺭﻙ، ﻫﻤﺪﻝ ، ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﺪ ، ﻭ ﻣﻘﺼﺮ ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﻧﺸﺪﻥ، ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ ، ﻋﻨﺼﺮﻱ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ . ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﻣﻨﻔﻲ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺭﺍ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻛﺮﺩﻩ ، ﻧﺎﺍﻳﻤﻨﻲ ﻫﺎ ، ﺗﻌﻠﻘﺎﺕ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭﺍﻧﻪ – ﻛﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﻴﻮﺏ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ﺍﻧﺪ؛ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ . ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ، ﺑﻪ ﺳﻨﺠﺶ ﻭ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺤﺎﺷﻲ ، ﺳﻮء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ (ﺟﺎﻧﺴﻦ ، .(۱۹۹۶

The De-escalation of Negative Cycles of Interaction ۷۲

Creating an alliance and delineating conflict issues in the core attachment struggle. ۸۲

 

 

 

۱۳

 

ﮔﺎﻡ – ۲ ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺳﺎﺯﻱ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﻨﻔﻲ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭﻱ ﺁﻥ.۲۹

 

ﺩﺭ ﺩﻭﻣﻴﻦ ﮔﺎﻡ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ، ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﻮﺷﻜﺎﻓﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺩﻗﺖ ﺩﻋﻮﺕ ﻛﻨﺪ، ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ، ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﮔﺮﺍﻳﺎﻥ، ﺷﺮﺍﻳﻄﻲ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻣﻨﻔﻲ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻳﺰﻱ ﻛﻨﻨﺪ، ﺍﻳﻨﻜﺎﺭ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﺸﺎﺟﺮﻩ ﻱ ﺯﻭﺝ ﻣﻴﺴﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻃﻮﺭﻱ ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺧﻴﺮﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ، ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﻳﻚ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻧﻲ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺮﻛﺰ ﮔﺮﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺁﺷﻜﺎﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺍﺳﺖ : ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﭼﻪ ﻛﺎﺭﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻭ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ، ﺳﭙﺲ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﭼﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﭼﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ … ( ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻣﻌﻴﻮﺏ ) .

 

ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﺯﻱ ﻣﺠﺪﺩ ﭼﺮﺧﻪ ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ ، ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻱ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﺯﺩﻳﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻥ ، ﻧﻖ ﺯﺩﻥ ، ﺍﻋﺘﺮﺍﺽﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻳﺎًﺱ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺰﻳﻨﻲ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

 

ﮔﺎﻡ – ۳ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺭﺍ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ۳۰ ﺩﺭ ﺳﻮﻣﻴﻦ ﮔﺎﻡ ، ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ، ﻭﺍﻛﻨﺸﻲ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺸﻢ ، ﻧﺎﻛﺎﻣﻲ ، ﺗﻠﺨﻜﺎﻣﻲ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ

 

ﺟﻮﻳﻲ ﻫﻢ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﺨﺸﻲ ﻭ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪﺍﻣﺎ. ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎًﻛﻴﺪ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩﭼﺮﺍ. ﻛﻪ ﺗﺎًﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ، ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﺑﻲ ﺩﻓﺎﻉ ﺗﺮ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﻢ ، ﺗﺮﺱ ، ﻭ ﺷﺮﻡ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ، ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺑﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﻱ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺟﻬﺖ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﺸﻴﺪﻥ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ، ﺑﻪ ﻋﺒﻮﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺎﻡ – ۴ ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻣﻨﻔﻲ ، ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ.۳۱

 

ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ ” ﺩﺷﻤﻦ ﻣﺸﺘﺮﻙ ” ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻭ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺷﺎﻥ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺣﺎﻻ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺍﺯ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻣﺸﻜﻞ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺗﺼﻮﻳﺮﻱ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻭ ﻣﻜﺮﺭﺍً ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﭼﺮﺧﻪ ، ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ، ﺍﻭ ﺣﺎﻻ ﺗﻤﺮﻛﺰﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﻘﺼﺮ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻭ ﭼﺮﺧﻪ ﺭﺍ ﻣﺘﻬﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﺸﻜﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭ ﻋﻠﻴﺖ ﺣﻠﻘﻮﻱ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻭ ﻣﻨﻌﻜﺲ ﻛﺮﺩﻩ ، ﭼﺮﺧﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺍﻱ ﺑﺎ ﻫﻮﻳﺖ ﻣﺒﻬﻢ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﺍﻱ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﭘﺬﻳﺮ ﺑﺎﺯ ﻟﻘﺐ ﺩﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ

 

.

 

 

 

 

 

 

 

Identifying the negative interactional cycle where these issues are expressed ۹۲

Accessing the unacknowledged emotions underlying interactional positions. ۰۳

 

Reframing the problem in terms of the negative cycle, underlying emotions, and attachment needs. ۱۳

 

 

 

۲۳

 

ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭙﺲﺳ ﺑﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻣﻨﻔﻲ ﭼﺮﺧﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ، ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﮔﻲ ﻭ ﻳﺎًﺱ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺷﺮﺡ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ، ﺍﻣﻨﻴﺖ ، ﻫﻤﺮﺍﻫﻲ ﻭ ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺍﺳﺖ .

 

ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ ﻧﺨﺴﺖ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﺎﻭﺭﻱ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﺸﺘﺮﻛﺸﺎﻥ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ، ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺎﻻ ﺷﺎﺩﺗﺮﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺸﺎﺟﺮﺍﺕ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﻲ ﻗﺎﺩﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺧﻼﻗﺎﻧﻪ ﺗﺮﻱ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺳﺎﺯﻱ ﻭ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﭼﺮﺧﻪ ، ﺑﺎﻳﺪ ﺘﻤﺎًﺣ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ ﺑﻌﺪﻱ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ ، ﻛﻪ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺧﻄﺮ ﻛﺮﺩﻧﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﺮ ﺯﻭﺝ ، ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺁﻣﺎﺩﮔﻲ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﺮﺧﻪ ﺍﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﻣﺜﺒﺖ ، ﻣﻔﺮﻭﺵ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭﺍﻧﻪ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻣﺮﺣﻠﻪ – ۲ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ۳۲

ﮔﺎﻡ – ۵ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ، ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﻧﺪ ، ﺳﭙﺲ ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻭ ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺑﺎ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ۳۳ ﮔﺎﻡ – ۶ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﺷﻮﻧﺪﻩ ﻱ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﻳﮕﺮﻱ۳۴

 

ﮔﺎﻡ – ۷ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺧﻠﻖ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻭ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻨﺪ. ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﺎﺯﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ، ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﻧﻮﻳﻦ، ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻱ ﺍﺩﺭﺍﻛﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﺧﻠﻖ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻴﺎﻧﻲ ﺩﺭﻣﺎﻥ (ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ(۵-۷ ﺩﻭ ﺭﺧﺪﺍﺩ ﻣﻬﻢ – ﻛﻪ ﺍﺯ ﻧﻘﺎﻁ ﺍﺳﺘﺤﺎﻟﻪ ﻱ ﺑﺎ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺗﻠﻘﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ

 

–ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺭﺧﺪﺍﺩ،”ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻣﺠﺪﺩ ﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮ”ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ (ﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮ) ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺗﻌﺎﻟﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻩ، ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﺮﺩﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻓﻌﺎﻝ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﻣﻮﺿﻊ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻣﺜﻼ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺳﺎﻛﺖ ﻭ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﻮ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺑﻪ ﺧﺸﻢ ﺁﻳﺪ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍ ﻃﻮﺭﻱ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺷﺎﻧﺲ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﺑﻮﺩﻥ ﺑﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺷﺪﻩ ﻱ ﻭﻱ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﺩﻭﻣﻴﻦ ﺭﺧﺪﺍﺩ”ﻧﺮﻡ ﺷﺪﻥ” ﻫﻤﺴﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻓﻌﺎﻝ ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻄﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻱ ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ، ﺍﻭ ﺣﺎﻻ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﺧﺪﺍﺩ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﻛﺎﻫﺶ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ، ﺭﺧﺪﺍﺩ”ﺑﺎﺯ ﺩﺭﮔﻴﺮﺷﺪﻥ” ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﻧﺪﻛﻲ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﺧﺎﺹ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺑﻲ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻛﺎﻫﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻣﺜﻼ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ

Changing Interactional Positions ۲۳ Promoting identification with disowned attachment emotions, needs, and aspects of self and integrating these into ۳۳

relationship interactions.

 

Promoting acceptance of the partner’s experience and new interactional responses. ۴۳

 

 

 

۳۳

 

ﻱ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻧﺎﻛﺎﺳﺎﺯ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻧﻜﻪ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻧﺪﻩ، ﺳﻄﺢ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺑﺎﺯﭘﻴﺪﺍﻳﻲ (ﻋﻮﺩ ) ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﺭﺧﺪﺍﺩ ﻧﺮﻡ ﺷﺪﻥ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﮔﺮ، ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺗﻌﺎﻟﻲ ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻭ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻛﻨﺘﺮﻟﮕﺮﻱ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ. ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ، ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻱ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺍﻧﺪ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻲ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ “ﺑﺎﺯﺩﺭﮔﻴﺮﻱ” ﻭ “ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﺑﻮﺩﻥ” ﺁﻏﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻛﺮﺩ. ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺯ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ(ﻛﻪ ﻋﻤﻮﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ۷ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ) ، ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺸﻲ ﺁﺳﻴﺐ ﻫﺎﻱ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﭘﺸﻤﮕﻴﺮﻱ ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﺘﻬﻢ ﻛﻨﻨﺪﻩ، ﻗﺎﺩﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻫﻮﺍﺳﻬﺎﻳﺶ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻨﺪﻱ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﺎﻃﺮﻱ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﺁﺳﻮﺩﮔﻲ ﺑﺮﺳﺪ.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ ﺗﺜﺒﺖ ﻭ ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺳﺎﺯﻱ:۳۵

 

ﮔﺎﻡ-۸ﺗﺴﻬﻴﻞ ﭘﺪﻳﺪﺁﻳﻲ ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﻞ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻛﻬﻨﻪ ﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ.۳۶ ﮔﺎﻡ-۹ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ، ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ.۳۷

 

ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻪ، ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻫﺎﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﻧﻮﻳﻦ ﻭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻱ ﺁﻥ ﺑﺎ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯﻱ ﻗﺒﻠﻲ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻟﻬﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻟﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭﺍﻛﻨﺸﻬﺎﻱ ﻏﻠﻄﻲ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﻼﺷﻬﺎﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺭﺝ ﻣﻲ ﻧﻬﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﻌﻜﺎﺳﮕﺮﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻛﻨﻮﻧﻲ ﺁﻧﻬﺎ – ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺁﻧﻬﺎ – ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﺗﺜﺒﺖ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

ﺭﺍﻫﺒﺮﺩ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ:

 

– ۱ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ:۳۸ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺗﺄﺛﺮﺍﻧﮕﻴﺰ۳۹ ، ﺭﺍ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻣﻨﻌﻜﺴﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭﻙ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﻱ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺩﺍﺩﻩ ، ﺗﻮﺟﻪ ﻭﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻳﻪ ﺟﻠﺐ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ، ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺍﻱ ﻣﻬﻤﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺷﺪﻳﺪ ﻭ ﺟﺬﺏ ﺷﺪﻥ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﻣﻲ ﻃﻠﺒﺪ.

 

ﻟﺬﺍ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺷﻮﺍﺭﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺑﺎﺯﮔﻮﻳﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﻭﺍژﮔﺎﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺗﻘﻠﻴﻞ ﻧﺪﻫﻴﻢ .  ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﭘﻲ ﮔﻴﺮﻱ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻓﺮﺩ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ؛ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻭ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺧﺎﺹ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺣﺎﻻﺗﻲ

 

Consolidation and Integration ۵۳

Facilitating the emergence of new solutions to old relationship problems. ۶۳

 

Consolidating new positions and new cycles of attachment behaviors. ۷۳ Reflection ۸۳ Poignant emotion ۹۳

 

 

 

 

۴۳

 

ﻣﺎﻧﻨﺪ ” ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ” ﻳﺎ “ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻭﺍژﮔﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ” ﺩﭼﺎﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﻛﻮﺷﺶ ﻫﺎﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺤﺎﻟﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮﺩﻥ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺟﺎﺭﻱ ﺳﺎﺯﺩ.

 

ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﺎﻫﺮﺍﻧﻪ ﻱ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ،ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺰﻳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ؛ ﺟﻠﺴﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻓﻀﺎﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺑﺨﺶ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻓﺮﺩﻱ ﺍﺳﺖ ﺣﺎﻣﻲ . ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ، ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﺻﺤﻴﺢ ﺗﻮﺟﻪ ، ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺮﻣﻼﺳﺎﺯﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺩﺭﻭﻥ ﺳﻮﻕ ﺩﺍﺩﻩ ، ﺿﻤﻦ ﻏﻨﺎ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺩﺭﻙ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ، ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﻪ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺖ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ . ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ، ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻔﺎﺳﻴﺮ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ، ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻱ ﺁﻥ ، ﺭﻭﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﻙ

 

ﺷﺪﻩ ، ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺎﻧﻨﺪ . ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺨﻦ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻨﺪﻱ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ، ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻲ ﻭ ﻣﺒﻬﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻛﺎﻭﺵ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ ﻫﺪﻓﻲ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ “ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺩﻫﻨﺪﻩ” ﻭ ﻳﺎ “ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ” ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﺑﺰﺍﺭ ﺍﺻﻠﻲ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺟﻬﺖ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻠﺴﻪ ، ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﻱ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﻳﻚ ﺍﻧﻌﻜﺎ ﺱ ﻣﻄﻠﻮﺏ ، ﺩﺭ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ، ﻟﻤﺲ ﭘﺬﻳﺮﻱ ، ﻋﻴﻨﻴﺖ ﺑﺨﺸﻲ ، ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﺳﺎﺯﻱ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮔﺎﻡ ﺗﻠﻘﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

 

– ۲ ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺎﺯﻱ:۴۰ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺷﺎﻥ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﻲ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ ، ﺍﻭ ﺁﺷﻜﺎﺭﺍ ﺑﻪ ” ﺗﻤﺎﻳﺰ ﺳﺎﺯﻱ ” ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﺯ ﻧﻴﺖ ﻳﺎ ﺧﺼﺎﻳﺺ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺩﺭ ﺳﺮ ﭘﺮﻭﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ : ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻔﺮ ﻛﻨﺪ ، ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺗﻨﻔﺮﺍﻧﮕﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻮﺿﻌﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﭽﻴﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻏﻠﻂ ، ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻲ ، ﻣﻌﻴﻮﺏ ، ﺷﺮﻡ ﺁﻭﺭ ﻳﺎ ﻋﺠﻴﺐ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ – ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺍﺩﺍ ﺷﻮﺩ – ، ﮔﻮﻳﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺎﻡ ﻫﺴﺖ ﻭﻟﻲ ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺎﺯﻱ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﺻﺮﻳﺢ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﺿﺮﻭﺭﻱ . ﺩﺭ ﺯﻭﺟﻬﺎﻱ ﺁﺷﻔﺘﻪ ، ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻻﻱ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ، ﻓﻀﺎﻳﻲ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺣﺲ ﺑﻲ ﻛﻔﺎﻳﺘﻲ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺣﻤﺎﻳﺘﮕﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﺗﻬﺎﺟﻤﻲ ، ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﺑﺎﺭﺯﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﺒﺪﻝ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ؛ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺵ ﺑﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺧﺎﺻﻲ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺁﻳﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﺳﺖ ، ﭼﻮﻧﺎﻥ ﭘﺎﺩﺯﻫﺮﻱ ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﻓﻮﻕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻢ ﻣﺴﺘﺤﻴﻞ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﺿﻤﻨﺎً.

 

ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺎﺯﻱ ، ﭘﺎﺩﺯﻫﺮﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺠﻠﻲ ﻫﺎﻱ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﺷﺪﻩ ﻱ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ – ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺯﻧﺸﮕﺮﻱ ﻳﺎ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺳﺮﻳﻊ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ – ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ . ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﻭ ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺎﺯﻱ ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﻭﺳﻌﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﻭ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ .

 

– ۳ ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ۴۱؛ ﺍﻧﻌﻜﺎﺳﻬﺎ ﻭ ﺳﻮﺍﻻﺕ : ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﺑﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ، ﻧﺎﻣﺸﺨﺺ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺎﺯﮔﻲ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﺷﻮﻧﺪﻩ ﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮﺩﻩ ، ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺸﻒ ﻭ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍژﻩ ﻱ ”

 

Validation ۰۴ Evocative responding ۱۴

 

 

۵۳

 

ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ” ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ ﻱ ﻻﺗﻴﻦ Evocare ﺑﻪ ﻭﺍﮔﻮﻱ ” ﺻﺪﺍﺩﺍﺭ ﻛﺮﺩﻥ ” ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺍﺯ ﻣﺤﺘﻮﺍﻫﺎﻱ ﻛﻢ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻭ ﺳﻄﺤﻲ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎ ﺕ ﻭﺍﻗﻌﻲ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﻓﺮﺧﻮﺍﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺍﻭ ﺟﻬﺖ ﺑﻪ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭ ﺗﺼﺮﻑ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻧﺸﺪﻩ ﻱ ﺁﻥ ﺗﻼﺵ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﻫﺘﻤﺎﻡ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ ” ﺗﺼﻮﻳﺮﺳﺎﺯﻱ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻥ” ﻣﻴﺴﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﺩﻫﻲ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﺷﺪﻩ ﺗﺮ ﺑﻪ

 

ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻳﺎﺭﻱ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ.

 

ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﻫﺎ ، ﺑﻲ ﺁﻧﻜﻪ ﻋﺼﺎﺭﻩ ﻱ ﻛﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ﺍﻱ ﺍﺯ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺑﺎﺷﻨﺪ ، ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻲ ﻭ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺭﺳﻲ ، ﺗﺼﺤﻴﺢ ، ﺑﺎﺯﺷﻜﻞ ﺩﻫﻲ ، ﻳﺎ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮﺟﻊ ، ﺑﻪ ﻭﻱ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ . ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻥ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺳﺖ ؛ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺮﻧﺦ ﻫﺎ ، ﺍﻧﺪﻭﻫﻨﺎﻙ ﺗﺮﻳﻦ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻳﻚ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻳﺎ ﭘﺎﺳﺦ ، ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ … ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ، ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﻱ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﺗﺼﺮﻑ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ، ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺮ ﻳﻚ ﻋﻨﺼﺮ ﺧﺎﺹ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺍﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﺪ . ﺍﻭ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻳﻚ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻳﺎ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ ؛ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻳﺎ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ؛ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻣﺘﺄﺛﺮ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺍﺳﺖ.

 

ﻣﺪﺍﺧﻼﺗﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺖ ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺸﻒ ﻭ ﺑﺎﺯﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻫﻤﮕﺎﻡ ﺑﺎ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺷﺪﻥ ﻫﺎﻱ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ژﺭﻓﻨﺎﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ، ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻦ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺷﻨﺎﺳﻲ ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻱ ﺍﺯ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ ، ﻛﻪ ﺑﺪﻟﻴﻞ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ، ﻛﻞ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺎﻟﻨﺪﻩ ﺳﺎﺯﻱ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻳﻚ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮﻫﺎﻱ ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻲ ﻫﻤﭽﻮﻥ ” ﺍﻧﻜﺎﺭ ﻳﻚ ﻫﻴﺠﺎﻥ ” ﻳﺎ ” ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﺯﻱ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺳﺮﺯﻧﺸﮕﺮﻱ ﻭ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ” ( ﺗﻮ ﻳﻚ ﻛﺜﺎﻓﺖ ﻫﺴﺘﻲ ) ﺩﻭﺭ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺑﻪ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺮﻫﺎﻳﻲ ﭼﻮﻥ ” ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ” ( ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺍﻡ ) ﻭ ﻳﺎ ﻗﺎﻟﺐ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ (

ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻱ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﻱ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻡ ؛ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺳﻴﻠﻲ ﺯﺩﻡ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭘﺎﺳﺨﻲ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ ) ، ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .

 

ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪﻩ ، ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺍﺯ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ : ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﺳﻌﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﻳﺎ ﺑﺎﺯﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ ، ﺻﺪﺍﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺪﺍﻱ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻳﺎ ﻧﺪﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﻳﻚ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ ) ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ( ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﻭﺟﻮﺩﻱ ﻳﻚ ﻣﺮﺍﺟﻊ ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﻬﺖ ﻏﻨﺎ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭ ﻳﺎ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ﻳﻚ ﺩﻭﺭﺍﻫﻲ ، ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﻜﺸﺎﻧﺪ . ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﺻﺪﺍ ﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻱ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﻴﺰ ، ﺟﻬﺖ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺮﺱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻬﻴﻪ ﻱ ﭘﺎﺩﺯﻫﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺱ ﺳﻮﺩ ﻣﻲ ﺑﺮﺩ ) .ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ، ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻱ ” ﺍﻛﻨﻮﻥ ” ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺗﻤﺮﻛﺰﺷﺎﻥ ﺑﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺖ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ : ﻳﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺩﺭ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻱ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻛﻠﻲ ﺷﺎﻥ ﺍﺯ ” ﺧﻮﺩ ” ﻭ ” ﻧﻔﺮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ” ، ﺑﺎ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﭘﺎﺳﺦ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻭ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ﻛﻪ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ

 

 

 

 

 

 

۶۳

 

ﺭﻭﺷﻬﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ، ﻭﺳﻌﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﻭ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ” ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ” ﻭ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﺋﻲ ” ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ …

 

– ۴ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ:۴۲ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺭﺩﮔﻴﺮﻱ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ، ﺑﻪ ” ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﻭ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﻭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻱ ” ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻣﻲ ﻛﻨﺪﺍﻳﻦ. ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﻭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺁﻧﻬﺎﻳﻲ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻲ ﺩﺭ ﺣﻔﻆ ﺷﺒﻜﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﻭ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﺗﻌﺎﻣﻼﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ، ﺣﺎﻟﺖ ﻧﻮﻳﻦ ﻭ ﻣﺜﺒﺘﻲ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﻧﻮﻳﻦ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺷﺎﻥ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺷﺪﻩ ، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺧﻠﻖ ﻛﻨﻨﺪ . ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ، ﻳﻚ ﭘﺎﺳﺦ ﺧﺎﺹ ﺭﺍ ﻃﻮﺭﻱ ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﻬﺖ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ . ﺟﻬﺖ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻬﻢ ﺭﺍﻫﻬﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ :

 

(۱ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﻳﻚ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺟﻬﺖ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺁﻥ.

 

(۲ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﻦ ﺻﺪﺍ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ – ﺧﺎﺳﺖ، ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪﻩ ، ﺗﻦ ﺻﺪﺍﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .  ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﻦ ﺻﺪﺍ ﺑﻪ ﺍﻗﺘﻀﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﭘﺎﺳﺦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩﻣﺜﻼً. ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ ، ﺻﺪﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺎﻻ ﻣﻲ

 

ﺭﻭﺩ .

 

(۳ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻞ ﻫﺎ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺎﺭﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ .

 

(۴ ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﺯﻱ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ؛ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﺎﻣﻬﺎﻱ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ . (۵ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺗﻤﺮﻛﺰﻱ ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ .

 

 

– ۵ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ / ﻣﻌﻨﺎ ﺳﺎﺯﻱ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ۴۳ :ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﻏﻴﺮ ﻛﻼﻣﻲ ، ﺑﺎﻓﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻭ ﻫﻮﺍ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻓﻌﻠﻲ ﺍﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﻳﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻭ ﺷﻜﻞ ﺩﻫﻲ ﻭ ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻬﺎﺩﻥ ﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺧﻮﻳﺶ ( ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ) ﺍﺳﺖ ؛ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ ﮔﺎﻡ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭﺗﺮ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭ ﭘﺮﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭﻱ ، ﺗﺠﺮﺑﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﻭ ﺷﻔﺎﻓﻴﺘﻲ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﻛﻪ “ﻣﻌﺎﻧﻲ ﺗﺎﺯﻩ” ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻴﺎﻥ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﻛﻮﺷﺶ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ، ﻧﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻟﮕﻮ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺒﺐ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ – ژﻧﺘﻴﻜﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻳﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻱ “ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﺻﻼﺡ ﺷﺪﻩ ﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ” . ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻫﺎ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﻫﺎﻳﻲ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ؛ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺭﺯﺵ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻭ ﻣﻌﻨﺎ ﺳﺎﺯﻱ ﻧﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﺑﺼﻴﺮﺕ ﺩﻫﻲ ﺻﺮﻑ ، ﻛﻪ ﺩﺭ ” ﺗﺴﻬﻴﻞ ” ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺠﺎﺭﺑﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﻣﻔﻬﻮﻣﻲ ﻣﻌﺎﻧﻲ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮ

 

Heightening ۲۴ Empathic Conjecture/Interpretation ۳۴

 

 

 

۷۳

 

ﺩﻭ ﺑﻨﻴﺎﻥ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ : ﻧﺨﺴﺖ ﻏﻮﻃﻪ ﮔﺮﻳﻬﺎﻱ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺩﺍﻧﺸﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺯﻭﺟﻴﻦ ﺩﺍﺭﺩ. ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﭘﻴﺶ ﺭﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎ ﺳﺖ .

 

ﺗﻔﺎﺳﻴﺮ ﻭ ﻣﻌﻨﺎ ﺳﺎﺯﻱ ﻫﺎﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﻣﺮﺍﺟﻊ ” ﺗﺤﻤﻴﻞ ” ﺷﻮﻧﺪ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮔﺮﻱ ﻭ ﻛﺸﻒ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺩ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﻄﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺤﻤﻴﻠﻲ ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﻱ ﻛﺎﺭ ﺑﺎ ﺯﻭﺝ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻭ ﻫﻢ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻣﺸﻜﻞ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺩﻳﺪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻱ

 

ﺑﺎﺯﺧﻮﺭﺩﻫﺎﻱ ﺗﺼﺤﻴﺤﻲ ﻓﻮﺭﻱ ﺟﻬﺖ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎﻱ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﺴﺮ ﺍﺳﺖ .

 

ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﺸﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻲ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺟﻮﻳﻲ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭﻣﺎﻥ ، ﺁﺷﻜﺎﺭﺍ ﻭ ﻓﻌﺎﻻﻧﻪ ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺗﻔﺎﺳﻴﺮﺵ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .

 

ﻣﺤﻮﺭ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺗﻔﺎﺳﻴﺮ ﻭ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ : ﺭﺍﻫﺒﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺩﻓﺎﻋﻲ۴۴ ، ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﻫﺎﻳﻲ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ۴۵ ، ﻫﺮﺍﺳﻬﺎﻱ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺁﻣﻴﺰ ﻣﺮﻛﺰﻱ ﺑﺎ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺧﻴﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯﻱ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ. ۴۶ ﺍﻳﻦ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻫﺎ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺟﻤﻼﺕ ﻳﺎ ﻧﻤﺎﺩﻫﺎﻳﻲ ﭼﻮﻥ ” ﻧﻴﺎﺯ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﺑﻪ ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺩ ” ، ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻳﻲ ﺷﺪﻳﺪ ﭼﻮﻥ ﮔﺮﻳﻪ ﻫﺎﻱ ﻋﺎﺟﺰﺍﻧﻪ ” ، ” ﺗﻼﺵ ﺟﻬﺖ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ” ﻭ ”    ﺗﺮﺳﻬﺎﻱ ﺩﻳﺮﻳﻨﻪ ﺍﻱ ﭼﻮﻥ ﻃﺮﺩ ، ﺭﻫﺎ ﺷﺪﮔﻲ ، ﺷﻜﺴﺖ ﻭ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻲ ” ، ﺗﺠﻠﻲ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪ . ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺿﻤﻨﻲ ﻭ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ” ﺧﻮﺩ ” ﺩﺍﺭﻧﺪ – ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﻲ ﺍﺭﺯﺷﻲ ﻳﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻲ ﻧﺒﻮﺩﻥ –ﻭ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎﻱ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ؛ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻭ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﻣﻌﻨﺎﺳﺎﺯﻱ ﺑﻄﻮﺭ ﻛﻠﻲ ﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﺎﺹ ﺑﺮ ﺗﺠﺎﺭﺑﻲ ﻛﻪ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﻗﺎﻟﺐ ﺩﻫﻲ ﻳﺎ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻧﻮﻉ ﺧﺎﺻﻲ ﺍﺯ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ ﺩﻭﻡ ﺩﺭﻣﺎﻥ – ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ، ﺗﺴﺮﻳﻊ ﺑﺎﺯﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻭ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺩﻫﻨﺪﮔﻲ ﺳﺮﺯﻧﺸﮕﺮ ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ – ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ . ﺍﻳﻦ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﺑﻪ “ﺑﺬﺭ ﺍﻓﺸﺎﻧﻲ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ”۴۷ ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ ” ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ” ﻭ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﺗﻲ ” ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﺑﺨﺸﻲ ” ﻧﻴﺰ ﺗﻠﻘﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺧﺎﺳﺖ ، ﺑﻪ ﺗﺮﺳﻬﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻛﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ، ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ .  ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﻫﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﺮﺳﻬﺎﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻧﺪ ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻜﺎﺷﻔﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻨﻴﺘﻲ ﻋﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺨﻦ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﻳﺪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺫﻫﻨﻴﺘﻲ ﭘﺎﻙ ﺍﺯ ﺗﺮﺳﻬﺎﻱ ﻋﻤﻴﻖ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ، ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﺪ. ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺭﺕ: ” ﭘﺲ ﺗﻮ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻲ …” ﺁﻏﺎﺯ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺭﻭﻱ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭ ﻳﺎ ﺁﺭﺯﻭﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺧﺎﺳﺘﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﺮﺱ ﻫﺎ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ. ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮﻱ ﺍﺯ ” ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﻣﺠﺪﺩ ”

 

ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﻧﺪ ﺁﺗﻲ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ .

 

Deffensive strategies ۴۴ Attachmemt longing ۴۵ Core catastrophic attachment fears and fantasies ۴۶ Seeding attachment ۷۴

 

 

 

 

۸۳

 

– ۶ ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺸﺎﻳﻲ:۴۸ ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺸﺎﻳﻲ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺍﺯ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﻣﻬﻢ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻧﻤﻲ ﺭﻭﺩ ؛ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺍﻳﺎﻧﻪ ﻗﻴﺎﺱ ﺷﻮﺩ ( ﻛﻤﭙﻠﺮ ، . ( ۱۹۸۱ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﻫﺪﺍﻓﻲ ﺧﺎﺹ ﻫﻤﭽﻮﻥ ” ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻱ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ” ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ” ﻭ ﻳﺎ ﺍﻟﺤﺎﻕ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺭﻭﺷﻦ ﺳﺎﺯﻱ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ، ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺸﺎﻳﻲ ﺭﺍﻫﮕﺸﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ(. (۴۵;۷-۵

 

 

 

 

 

Self-disclosure ۸۴

 

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

 

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)

ﻣﻔﺮﻭﺿﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻦ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ-پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

ﻣﻔﺮﻭﺿﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻦ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ: ﻣﻔﺮﻭﺿﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺳﺎﺳﻲ EFT ﻛﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺭﺍ ﭘﺎﻳﻪ ﻱ ﺩﺭﻙ ﻋﺸﻖ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺫﻭ ﺍﺯ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺟﻬﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺑﻬﺮﻩ ﻣﻲ ﺑﺮﺩ ، ﻛﺪﺍﻣﻨﺪ ؟

 

– ۱ ﺍﺛﺮ ﮔﺬﺍﺭﺗﺮﻳﻦ ﻋﺎﻣﻞ ﺩﺭ ﺻﻤﻴﻤﻴﺖ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ، ﺯﻧﺠﻴﺮﻩ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺟﺎﺭﻱ ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎﺳﺖ ﻭ ﻣﻮﺿﻮﻉ ﺍﺻﻠﻲ ﺩﺭ ﺗﻌﺎﺭﺿﺎﺕ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﺯﻧﺠﻴﺮﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﺳﺘﺤﻜﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﺑﻨﺪ ﺍﺗﺼﺎﻝ ( ﺯﻧﺠﻴﺮﻩ ﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ) ﺑﻪ ” ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﻮﺩﻥ ” ﻭ ﺩﺭ ” ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ” ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﻭﺟﻮﺩ ﭼﻨﻴﻦ ﺭﺷﺘﻪ ﺍﻱ ، ﻧﻴﺎﺯ ﻓﻄﺮﻱ ﻣﺎ ﺑﻪ ﺍﻣﻨﻴﺖ ، ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻭ ﺗﻤﺎﺱ ﺭﺍ ﺍﺭﺿﺎء ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ .

 

– ۲ ﻫﻴﺠﺎﻥ ، ﻛﻠﻴﺪ ﺳﺎﺭﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺑﻪ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﺪﺍﻥ ﻃﺮﻳﻖ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻧﻘﺶ ﺣﻴﺎﺗﻲ ﺩﺍﺭﺩ . ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ، ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﺮ ﺍﻫﻤﻴﺖ ” ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ” ﭘﺎﻓﺸﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ . ﻫﻴﺠﺎﻥ ، ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻥ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ ؛ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺗﻲ ﻭﺍﻛﻨﺸﻲ ، ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ ، ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻫﻢ ﺁﻣﺎﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻨﺪ ﻭ ﻫﻢ ﻋﺎﻣﻞ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰ. ﺧﻠﻖ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺟﺪﻳﺪ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﮔﺮ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

 

” – ۳ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻏﺎﻟﺐ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﺯ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺭﺍﻫﻬﺎﻱ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﮕﺎﻡ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺩﻳﺮﭘﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺭﺍ ﺍﺑﻘﺎء ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻋﻨﺼﺮ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﺗﻘﺎﺑﻠﻲ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻲ ﺍﻧﺪﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺻﻞ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ – ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﺠﺪﺩ ﻭ ﺑﺎﺯﺗﺮﺳﻴﻤﻲ ﻳﻚ ﻋﺎﻣﻞ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﺍﺛﺮﮔﺬﺍﺭﻱ ﺑﺮ ﻋﺎﻣﻞ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ – ، ﺑﻪ ﻃﺮﺯ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﺍﻱ ﺭﺍﻫﮕﺸﺎﻳﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

 

– ۴ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺗﻤﺎﻳﻼﺕ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺤﻮﺭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ، ﻣﺎﻫﻴﺘﺎً ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﺍﻧﻪ ﻭ ﺷﻔﺎﺑﺨﺶ ﺍﻧﺪ ﻭ ” ﻧﺤﻮﻩ ﻱ ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﺯﻱ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﮔﺮﺍﻳﺸﺎﺕ ﺩﺭ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭﻱ ﻣﻔﺮﻭﺵ ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻱ ﻧﺎﺍﻳﻤﻨﻲ ” ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺭﺍ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﻧﮕﺮﺷﻬﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺩﺭ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﺍﻧﻪ ﻱ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﺍﺟﻤﺎﻉ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﻳﺎ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺯﺩﻥ ﺍﺯ ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﺍﻳﺸﺎﺕ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﺑﺎﺯﺷﻨﺎﺳﻲ ﻭ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﮔﺰﺍﻳﺸﺎﺕ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺧﻮﺍﻫﻲ ، ﺑﺨﺶ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺄﻣﻠﻲ ﺍﺯ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺍﺳﺖ .

– ۵ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺩﺭ EFT ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻭ ( ﺳﭙﺲ ) ﺑﺎﺯﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﺳﻄﺢ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻣﻴﺴﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ . ﺧﻠﻖ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻧﻮﻳﻦ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻭ ﺭﺍﻫﻬﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻱ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ، ﺷﺮﺍﻳﻄﻲ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ، ﺯﻧﺠﻴﺮﻩ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ

 

 

 

 

 

۰۳
ﺗﻐﻴﻴﺮ. ﻋﻤﺪﺗﺎً ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻛﺴﺐ ﺑﻴﻨﺶ ، ﭘﺎﻻﻳﺶ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺬﺍﻛﺮﻩ ﺣﺎﺻﻞ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ . ﻣﺘﻐﻴﺮ ﻫﺎﻳﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰ ، ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻧﻮﻳﻦ ﺍﻧﺪ . ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻱ ﺍﻧﻴﺸﺘﻴﻦ ؛ ” ﻫﻤﻪ ﻱ ﺩﺍﻧﺶ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻫﺮ ﭼﻴﺰ ﺩﻳﮕﺮ ، ﻓﻘﻂ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ”

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)

ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﺩﻳﺪﮔﺎﻫﻬﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ-پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﺩﻳﺪﮔﺎﻫﻬﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ: ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ، ﺑﻪ ﺭﻏﻢ ﻇﺎﻫﺮﻱ ﻧﺎﻫﻤﮕﻮﻥ ، ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮﻧﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻫﺮﻳﻚ ﺩﻳﺪﮔﺎﻫﻲ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ- ﻳﻜﻲ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻫﺎﻱ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺩﺍﺭﺩ – ، ﺍﻣﺎ ﻣﻜﻤﻼﻥ ﺧﻮﺑﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺏ ﻣﻲ ﺁﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﺳﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﻫﻢ ﻳﻚ ﻛﺎﺳﻪ ﺷﻮﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺷﺒﺎﻫﺘﻬﺎﻳﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺳﻴﺎﻝ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻲ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻣﺴﺘﻤﺮ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﻧﻮ ﺷﺪﻥ ﺍﺳﺖ ؛ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻤﻲ ﭘﺬﻳﺮﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻨﺪﻱ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ – ژﻧﺘﻴﻜﻲ ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﺳﻴﺮ ﺻﻔﺎﺕ ﺷﺨﺼﻴﺘﻲ ﺧﺎﺻﻲ

 

 

 

 

 

 

۸۲

 

ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻣﺎﻧﺪ. ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺑﺠﺎﻱ ﺁﻧﻜﻪ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻢ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻓﻌﻠﻲ ﺑﺮﺷﻤﺎﺭﻧﺪ، ﺑﺮ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻫﺎ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮﻫﺎ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ – ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺭﻗﺺ ﺗﻌﺎﻣﻼﺗﻲ – ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ . ﮔﺮﺍﻳﺶ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﻣﻮﺟﻮﺩﺍﺗﻲ ” ﮔﻴﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺩﺭ ﭼﺮﺧﻪ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﺪﻩ ﺷﺪﻩ ” ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﮕﻴﺮﺩ ﻧﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﺍﻧﻲ ﻣﻌﻴﻮﺏ . ﺑﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮﻫﺎ ، ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻧﺎﻛﺎﺭ ﺁﻣﺪ ” ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ” ﺍﺳﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﺖ ﻣﻨﻔﻲ “ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ” ﺭﺍ ﺟﺬﺏ ﻭﺟﻮﺩﺷﺎﻥ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ؛ ﮔﻴﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺩﺭ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺎﺭﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻭ ﺟﺬﺏ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ، ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻱ “ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻳﻲ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ” ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ. ﺩﺭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻧﻴﺰ ﺍﻋﺘﻘﺎﺩ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻭ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ، ﺩﺭ ﺗﻨﮕﻨﺎ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ .

 

ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ” ﺍﻟﺤﺎﻕ ﺑﻪ ﺯﻭﺟﻬﺎ ﻭ ﺣﻤﺎﻳﺖ ” ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻱ ﺧﻠﻖ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﻭﻣﻮﺍﺿﻌﻲ ﻧﻮﻳﻦ ، ﺍﻣﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﺣﻴﺎﺗﻲ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺟﺪﻳﺪ ﺍﺯ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﺩﺭﻭﻧﺸﺎﻥ ﺁﺷﻨﺎ ﻣﻲ ﺳﺎﺯﻧﺪ.

 

ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺩﺭ ﭘﻲ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺗﺄﺳﻲ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺟﻬﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻛﻨﺪ . ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮ ﻳﻌﻨﻲ ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ EFT ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﺑﺎ ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻣﻘﻮﻻﺕ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ، ﺗﺮﺗﻴﺒﻲ ﺩﻫﺪ ﺗﺎ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﻣﻜﻤﻞ ﻭ ﻭﺳﻌﺖ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻱ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

 

ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎ ﺑﺪﻟﻴﻞ ﺗﻜﻨﻴﻚ ﻫﺎﻱ ﻏﻴﺮ ﻓﺮﺩﻱ ، ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻫﺎﻱ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻲ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﻛﻪ ﺍﻋﻀﺎء ﻳﻚ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺭﻭﺍﺑﻄﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ، ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ( ﻧﻴﻜﻠﺰ ، . ( ۱۹۸۷ ﺩﺭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ، ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﻳﺎ ﺑﻬﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻲ ﺑﺎﻻ ، ﺑﻪ ﻏﻠﻂ ، ﺑﺎ ﺩﺭﻫﻢ ﺗﻨﻴﺪﮔﻲ – ﻓﻘﺪﺍﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﮔﻮﻧﻪ ﻱ ﺗﻤﺎﻳﺰ – ﻣﻌﺎﺩﻝ ﻓﺮﺽ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ( ﮔﺮﻳﻦ ﻭ ﻭﺭﻟﺰ ، . ( ۱۹۹۶ ﺟﻨﺒﻪ ﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ، ﻧﻴﻤﻪ ﻱ ﮔﻤﺸﺪﻩ ﻱ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ؛ ﺍﻳﻦ ﺟﻨﺒﻪ ﺑﺨﺶ “ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ” ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﻱ ﺑﺎﺯﺧﻮﺭﺩﻱ ﺑﺎﺯﻧﻤﺎﻳﻲ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻣﻲ ﺍﻓﺰﺍﻳﺪ ﻭ ﺑﺮ ﻣﻘﻮﻻﺗﻲ ﭼﻮﻥ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﺍﺗﺼﺎﻝ ﻳﺎﻓﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺍﺯ ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ، ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﻤﻦ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﺗﻤﺎﻳﺰ ﻳﺎﻓﺘﮕﻲ ، ﺗﻔﺮﺩ ، ﺻﻤﻴﻤﻴﺖ ﻭ ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺭﺗﻘﺎء ﺩﻫﻨﺪ ( ﺍﮔﺮ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻛﺴﻲ ﺑﺎ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﺵ ﺑﺎ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺧﺎﻃﺮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺧﻴﻠﻲ ﺭﺍﺣﺖ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻮﺩ ﻭﺍﻗﻌﻲ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺮﻭﺯ ﺩﻫﺪ ) . ﭘﮋﻭﻫﺸﻬﺎ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺍﻳﻤﻦ ، ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺸﺎﻳﻲ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﮔﺰﻳﻨﻲ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﺄﻣﻞ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻬﺎ ، ﺩﻭﺭ ﺳﺎﺯﺩ . ﺁﻧﭽﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻧﻬﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ-ﺑﻮﺋﻨﻲ ، ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ ” ﺩﺭﻫﻢ ﺗﻨﻴﺪﮔﻲ ” ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ، ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺳﺒﻚ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻳﺎ ﺍﺟﺘﻨﺎﺑﻲ ﻧﺎﻣﻴﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﺬﺭ ، ﭼﻨﻴﻦ ﺑﺮﻣﻲ ﺁﻳﺪ ﻛﻪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺗﻨﻬﺎ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻱ ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎﻱ ﺑﺎﺯﺧﻮﺭﺩﻱ ﻭ ﺑﻬﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﻧﺪ . ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ، ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻱ ﺗﻠﻔﻴﻖ “ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺧﺎﺹ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ” ﺑﺎ “ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ” ﺍﻧﺪ؛ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺣﺮﻛﺖ ﻭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮔﺎﻣﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻗﺺ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﻣﺸﺘﺮﻙ، ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ . ﺑﺮﺗﻼﻧﻔﻲ ، ﭘﺪﺭ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎ ، ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﻮﭼﻚ ﺩﺭ ﻋﻨﺼﺮﻱ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻭ ﻫﺪﺍﻳﺘﮕﺮ ﺍﺯ ﺳﻴﺴﺘﻢ ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻲ ﻋﻤﺪﻩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻛﻞ ﺳﻴﺴﺘﻢ

 

 

 

 

 

 

۹۲
ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ ؛ ﺍﮔﺮ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺧﺎﺳﺖ ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻋﻨﺼﺮﻱ ﻫﺪﺍﻳﺘﮕﺮ ﺩﺭ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺑﭙﺬﻳﺮﻳﻢ ، ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﻫﺎﻱ ﺗﻐﻴﻴﺮﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺍﻣﺮﻱ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ( ﺟﺎﻧﺴﻦ ، . ( ۱۹۹۸

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)

ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎ : ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ-پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻫﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎ : ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ :(۴۵;۷-۵) ﻓﺮﺿﻴﺎﺕ ﻣﻬﻢ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎ ( ﺑﺮ ﺗﺎﻻﻧﻔﻲ ( ۱۹۵۶ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﺮﺍﺗﻴﻚ EFT ﻣﺮﺗﺒﻄﻨﺪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ : (ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎ ﺷﻨﺎﺳﺎﻱ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ، ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﺨﺶ ﻣﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎ، ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ۲۵ ﺧﺎﺻﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﺑﺎﻧﻴﺎﻧﻲ ﭼﻮﻥ ﻣﻨﻴﻮﭼﻴﻦ ﻭ ﻓﻴﺸﻤﻦ ( ( ۱۹۸۱ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ . ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎ ﺑﺮ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻓﻌﻠﻲ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﻳﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻓﺮﺩﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺗﻤﺎﻡ

 

 

Systemic structural approach ۵۲

 

 

 

۶۲

 

ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺗﻼﺷﻨﺪ ﺗﺎ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ – ﻛﻪ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻣﺸﻜﻞ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺍﻧﺪ

 

– ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﻗﻄﻊ ﻛﻨﻨﺪ).

 

– ۱ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﺎ ﺍﺯ ﻣﺎ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺑﺎﻓﺘﻲ ﻭﻳﮋﻩ، ﺑﺠﺎﻱ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻳﺎ ﺩﻭ ﻋﻨﺼﺮ ﻣﺠﺰﺍ ، ﺑﺮ ﻛﻠﻴﺖ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭ

 

  • ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺗﻤﺎﻡ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺁﻥ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﻴﻢ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺑﺮ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﺪﻫﺎﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ” ﺟﺰء ” ، ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭ ” ﻛﻞ ” ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﺍﺳﺖ ، ﭘﺲ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﻧﻴﺰ ﻓﻘﻂ ﺩﺭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ. ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﺮ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﻭ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ، ﺗﻮﺟﻬﻲ ﻭﻳﮋﻩ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﮔﺮﺩﺩ.

 

– ۲ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ” ﻫﻤﺴﺎﺯ ” ﻭ ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ ﻭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺷﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﻗﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﻭ ﻣﻨﻈﻢ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ . ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻈﻤﻲ ، ﺩﺭﻭﻥ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺛﺒﺎﺕ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ، ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺟﻬﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻪ ﺑﺮ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻣﺠﺰﺍ ، ﻛﻪ ﺑﺮ ﺷﻴﻮﻩ ﻱ ﻧﻈﻢ ﻳﺎﻓﺘﮕﻲ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻭ ﻧﺤﻮﻩ ﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺟﺰﺍء ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ، ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺩﻭ ﺳﻄﺢ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻲ ﭘﺬﻳﺮﺩ: ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﺭﻭﻥ ﻫﺮ ﻋﻨﺼﺮ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺳﻄﺢ ﺍﻭﻝ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ، “ﻧﺎﻛﺎﻓﻲ ” ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻣﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺳﻄﺢ ﺩﻭﻡ، ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺎﻡ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻳﻚ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ (ﻭﻳﻜﻠﻨﺪ ﻭ ﻓﻴﺶ ، .(۱۹۷۴ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺁﻥ ﺑﻪ ” ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﺣﻔﻆ ﺷﻮﻧﺪﻩ” ۲۶ ، ﻣﻘﻮﻟﻪ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻜﺘﺐ ﺑﻨﻴﺎﻥ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻭﻗﺘﻲ ﻳﻚ ﺍﻟﮕﻮ ﺷﻜﻞ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺍﻧﺴﺠﺎﻡ ﻭ ﺑﻬﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻲ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻣﻮﺟﻮﺩ ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﻴﻠﺘﺮﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻭ ﺳﻮﻱ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻫﺎﻱ ﻗﺒﻠﻲ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ ، ﻏﻴﺮ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ﻭ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﺋﻲ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩﻣﺜﻼً. ﻭﻗﺘﻲ ﻳﻚ ﻣﺮﺩ ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻛﻨﻨﺪﻩ ، ﮔﺸﻮﺩﮔﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﻏﻴﺮ ﻣﻌﻤﻮﻝ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ﺑﺎ ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻧﻮ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺣﻤﻠﻪ ﮔﺮﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﻲ

ﮔﺬﺍﺭﺩ ؛ ﺍﻳﻦ ﺣﻤﻠﻪ ﮔﺮﻱ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ﺳﻴﻜﻞ ﻣﻌﻴﻮﺏ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻣﺮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺳﻮﻕ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ .

-۳ ﻋﻠﻴﺖ ، ﺣﻠﻘﻮﻱ ﺍﺳﺖ ﻧﻪ ﺧﻄﻲ ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ، ﻳﻚ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﻧﻪ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﻳﻚ ﻛﻨﺶ ﺧﺎﺹ ، ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺯﻧﺠﻴﺮﻩ ﺍﻱ

 

ﺣﻠﻘﻮﻱ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ؛ ﻣﺜﻼً ﻧﻖ ﺯﺩﻥ ﻳﻚ ﻣﺮﺩ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺯﻧﺶ، ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺯﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺩﺭﻭﻱ ﮔﺰﻳﻨﻲ ﺍﺯ ﻧﻖ ﺷﻨﻴﺪﻥ، ﻫﺪﺍﻳﺖ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﭼﺮﺧﻪ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎ ﻭ ﻧﻴﺎﺕ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻭﻗﻌﻲ ﻧﻬﺎﺩﻩ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩ . ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺭﺍ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺑﻔﻬﻤﺪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﺑﻄﻮﺭ ﻧﺎﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻭ ﻏﻴﺮ ﻋﻤﺪﻱ ، ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺧﻠﻖ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻳﻲ ﻣﻨﻔﻲ ﻳﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺑﺪﻳﻨﻮﺳﻴﻠﻪ ﺑﻪ ﺛﺒﺎﺕ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺑﺎﺯﺧﻮﺭﺩ ﺣﻠﻘﻮﻱ ﺩﺍﻣﻦ ﻣﻲ ﺯﻧﺪ . – ۴ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺑﻴﺎﻧﺎﺕ ﻛﻼﻣﻲ – ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﻧﻘﺶ ﮔﻮﻳﻨﺪﻩ ﻭ ﺷﻨﻮﻧﺪﻩ ﻫﺴﺘﻨﺪ – ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ . ﺍﻳﻦ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﺯ ﺗﻤﺮﻛﺰﮔﺮﻱ ، ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﻱ ، ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺭﺍ ﻗﺎﺩﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﻣﻘﻮﻻﺗﻲ ﭼﻮﻥ ”

Self maintaining ۶۲

 

 

 

۷۲

 

ﻧﺰﺩﻳﻜﻲ ، ﺧﻮﺩﻣﺨﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﻛﻨﺘﺮﻝ ” ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺩﺭﻙ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻣﺸﺘﺮﻛﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻓﺮﺩ ﻣﻬﻢ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﺵ ﺩﺍﺭﺩ ، ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﻧﺤﻮﻩ ﻱ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺍﻭ ﺍﺯ ” ﺧﻮﺩ ” ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ، ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺑﺮ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺧﻮﺩ ﻧﻴﺰ ﺍﺛﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺍﺳﺖ .

 

– ۵ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﻨﻔﻲ ﻭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻱ ﻛﻪ ﺑﻄﻮﺭ ﻣﺴﺘﻤﺮ ﺯﻭﺟﻬﺎ ﺭﺍ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ؛ ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺑﻪ ﻃﺮﻕ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻫﻤﭽﻮﻥ : ” ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺧﻠﻖ ﺍﺩﺭﺍﻛﺎﺕ ﻭ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﮔﺮﺩﺩ ، ﻗﻄﻊ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺪﺍﺧﻼﺗﻲ ﭼﻮﻥ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﺗﺮﺳﻬ ﺎ ﻭ ﺧﻠﻖ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﻧﻮ ﺩﺭ ﮔﻔﺘﮕﻮ ” ﻣﻴﺴﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ . ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺟﻬﺖ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻱ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩﻱ

 

ﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﺑﻪ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﻠﺤﻖ ﺷﺪﻩ ، ﻧﻮﻋﻲ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺧﻠﻖ ﻛﻨﺪ .

 

– ۶ ﻫﺪﻑ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ-ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ، ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺑﺎﺯﺳﺎﺧﺘﺎﺭﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﺩﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ (ﻋﺎﻣﻠﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺍﺟﺎﺯﻩ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﺎ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭ ﺩﺭ ﺣﺎﻝ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﻣﻮﺛﺮ ﺍﻧﻄﺒﺎﻕ ﺳﺎﺯﻱ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ) ﻭ ﺭﺷﺪ ﻓﺮﺩﻱ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍ ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻛﻨﺪ.

 

ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﻳﮕﺮ ، ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺿﻤﻦ ﺍﺭﺝ ﻧﻬﺎﺩﻥ ﺑﻪ ﺧﻮﺩﻣﺨﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻱ ﻓﺮﺩﻱ ، ﺗﻌﻠﻖ ﻭ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻛﻨﺪ . ﺩﺭﺑﺎﻓﺘﺎﺭﻱ ﻛﻪ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﻤﻦ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻔﺮﻭﺵ ﺍﺳﺖ ، ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺩﻱ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ ، ﻛﻪ ﺷﻮﺭ ﻭ ﺷﻮﻕ ﻭ ﺳﺮﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﻭ ﭼﻨﺪﺍﻥ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ . ﺑﻪ ﻗﻮﻝ ﻣﻴﻨﻮﭼﻴﻦ : ” ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻛﺎﻣﻞ ﻳﻌﻨﻲ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﻛﺎﻣﻞ ” ( . ( ۱۹۹۳ ﻣﻀﻤﻮﻥ ﺟﻤﻠﻪ ﻱ ﻣﻴﻨﻮﭼﻴﻦ ﺣﺎﻛﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻋﻼﻭﻩ ﺑﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﺮﺯﻫﺎ ﻭ ﻣﻘﻮﻻﺗﻲ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ، ﺑﻪ ﺍﻣﻮﺭﻱ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ، ﺗﻤﺎﺱ ﻭ ﻣﺤﺒﺖ ﻧﻴﺰ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ .

ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻬﺎ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻻﺗﻲ ﭼﻮﻥ ” ﻣﺎﻫﻴﺖ ﻣﺸﻜﻞ ، ﻫﺪﻑ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ” ﭘﺎﺳﺦ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ؟ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ، ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﻣﺸﻜﻞ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﻋﻮﺍﻣﻠﻲ ﭼﻮﻥ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ . ﻣﻮﺍﺿﻌﻲ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺟﺴﺘﺠﻮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ؛ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ، ﻫﻤﺎﻥ ﺗﻮﺍﻟﻲ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ﻭ ﺩﺭﻫﻢ ﺗﻨﻴﺪﻩ ﻱ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﮔﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲ ﺧﻮﺭﺩ. ﻫﺪﻑ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﺗﺴﺮﻳﻊ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻭ ﺧﻠﻖ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺟﺪﻳﺪﻱ ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ” ﻛﻨﺘﺮﻝ ﻭ ﺗﻌﻠﻖ ” ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺠﻬﺰ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)

ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻫﻴﺠﺎﻥ-پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

– ۴ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻫﻴﺠﺎﻥ: ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺻﻮﻝ ﻛﺎﺭﻱ ﺷﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﺎﻫﻴﺘﺎً ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﺍﻧﻪ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺑﺎﻟﺒﻲ ﻭ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ(ﻓﺮﻳﺠﺪﺍ، (۱۹۸۶ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ، ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺿﺮﻭﺭﺭﻱ-ﺑﺨﺼﻮﺹ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ-ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﻣﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ. ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﺍﺧﻴﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﺑﻪ ﺍﻗﺘﻀﺎﻱ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻛﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺭﺍ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻩ ﻳﺎ ﻧﺎﻛﺎﻡ ﻣﻴﺴﺎﺯﺩ  ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﺷﻮﻧﺪ، ﺍﻳﻦ ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪﻱ ﻭ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ ﻭ ﻭﺍﻛﻨﺸﻬﺎ ﺭﺍ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ (ﮔﺮﻳﻨﺒﺮگ، ﺭﺍﻳﺲ، ﻭﺍﻟﻴﻮﺕ،

.(۱۹۹۳

 

ﻗﺎﻟﺐ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ، ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺩﺭ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ، ﺗﻔﺴﻴﺮ،ﭘﺎﺳﺨﺪﻫﻲ ﻭ ﻛﻨﺘﺮﻝ ﺗﺠﺎﺭﺑﻤﺎﻥ ﻳﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﻟﺬﺍ، ﺷﻴﻮﻩ ﻱ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻳﻚ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﺯﻱ ﻗﺎﻟﺐ ﺩﻫﻲ ﻭ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻱ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺍﻱ ﺍﺯ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ،

 

 

 

 

 

۴۲

 

ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﺯﺳﺎﺧﺘﺎﺭﺩﻫﻲ۲۲ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ. ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﻧﻜﺘﻪ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ، ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ، ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﻫﺎ ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﺯﻱ ﺷﺪﻩ، ﺟﻬﺖ ﻛﺸﻒ ﻭ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺨﺸﻲ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻲ ﺁﻳﻨﺪ. ﺑﺎ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﺩﺭﻣﺎﻥ، ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻨﺪﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺻﻼﺡ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻧﺪ، ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ۲۳، ﻭﺳﻌﺖ ﺑﺨﺸﻲ۲۴ ﻭ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺑﺰﺍﺭﻱ ﻣﻔﻴﺪ، ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻣﺮﻱ، ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ.

 

ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺍﺻﻼﺣﻲ: ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻭﺳﻌﺖ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺍﺻﻼﺣﻲ ﻭ ﻧﻮﻳﻦ، ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﻣﺴﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪﺍﺯ. ﺍﻳﻦ ﺭﻭ، ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻋﻤﺪﺗﺎً ﻧﻪ ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻱ ﺑﻴﻨﺶ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻫﺎﻱ ﭘﻴﺸﺮﻓﺘﻪ، ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻱ ﺷﻜﻞ ﺩﻫﻲ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻧﻮﻳﻦ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﻣﻴﮕﺮﺩﺩ. ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻧﻮﻳﻦ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﺩﻫﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ، ﺭﻭﺷﻬﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﮕﺮﻳﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺧﻮﺩ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺰﻳﻨﺪ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ. ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺷﻮﺍﻫﺪ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺛﺎﺑﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﮕﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮔﺮﻱ ﻋﻤﻴﻖ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﮔﺮﻱ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺩﺭ ﻧﺘﺎﻳﺞ ﻣﺜﺒﺖ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﻧﺪ. ﺟﺎﻟﺐ ﺁﻧﻜﻪ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ-ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﻫﻤﮕﺎﻡ ﺑﺎ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﺍﻳﻦ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﺎﻳﻴﺪ

 

ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.(ﻛﺮﻳﻨﺒﺮگ، ﻛﻮﺭﻣﻦ ﻭ ﭘﺎﻳﻮﻳﻮ ، (۲۰۰۲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﺬﺭ، ﺩﺍﻧﺴﺘﻴﻢ ﻛﻪ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭘﻴﺮﻭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺗﺠﺮﺑﻲ:

 

  • ﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ،

 

  • ﺑﺠﺎﻱ ﺩﺭ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻥ ﻳﺎ ﺟﺎﺑﺠﺎ ﻛﺮﺩﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻭ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﺨﺸﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ؛

 

  • ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﭼﺸﻤﮕﻴﺮ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺘﺄﺛﺮ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺗﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ، ﺁﻣﺎﺩﻩ ﻱ ﻛﺸﻒ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﻱ ﺁﻥ (ﺗﺠﺮﺑﻪ)ﺍﺳﺖ؛ ﺍﻭ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﺴﺎﺳﻬﺎﻳﻲﺍﺣ ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻛﺎﻣﻼً ﺷﻜﻞ ﺩﻫﻲ ﻧﺸﺪﻩ ﺩﺭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺟﺎﺭﻱ ﺍﺛﺮﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺁﻣﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻴﺪﻫﺪ.

 

  • ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﭘﺮﺳﺸﮕﺮﻱ –ﻋﻤﻮﻣﺎً ﭘﺮﺳﺸﻬﺎﻱ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﻣﺪﺍﺭﻱ ﻣﺎﻧﻨﺪ ” ﭼﻪ …. ﻭ ﭼﮕﻮﻧﻪ …. ” – ﻭ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺁﺯﻣﺎﻳﻲ ، ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﻭﺳﻌﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ؛

 

  • ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﻭﻇﺎﻳﻔﻲ ﻭﻳﮋﻩ ، ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻣﻲ

 

ﻛﻨﺪ؛ ﻓﻌﺎﻟﻴﺖ ﻫﺎﻳﻲ ﻫﻤﭽﻮﻥ “ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻛﺸﻒ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻳﻚ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﻣﺸﻜﻞ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﻧﺪ – ﻣﺜﻼً ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﻋﻨﺼﺮ ﺗﺤﺮﻳﻚ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺑﺠﺎﻱ ﺗﻮﺟﻪ ﺻﺮﻑ ﺑﺮ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﻧﻬﺎﻳﻲ – ﻭ ﺗﺪﺍﻭﻡ ﻭﺳﻌ ﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺗﺎ ﺯﻣﺎﻥ ﭘﺪﻳﺪﺍﺋﻲ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺗﺎﺯﻩ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ “، ﺩﺭ ﺯﻣﺮﻩ ﻱ ﻭﻇﺎﻳﻔﻲ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪﺍﻳﻦ. ﻓﻌﺎﻟﻴﺘﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻧﻬﺎﻱ ﻓﺮﺩﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺧﺎﺳﺖ ، ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻳﻲ ﻇﺎﻫﺮﺍً ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ؛ ﻣﺜﻼً ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺍﺻﻠﻲ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﺵﺎﻫﺎًﮔ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻓﻌﻠﻲ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺵ،

Reconstruction ۲۲ Accessed ۳۲ Developed ۴۲

 

 

 

۵۲

 

ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ، ﮔﻔﺘﮕﻮﻳﻲ ﺧﻴﺎﻟﻲ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﺩﻫﺪ ﻭ ﻭﺍﻛﻨﺸﻬﺎﻳﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺁﻥ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﺭﺍ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻱ ﻓﻌﻠﻲ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻛﺎﺭﻛﺮﺩﻥ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻥ ، ﺩﺭ ﻓﺼﻞ ﺑﻌﺪﻱ ﺟﺰﺋﻴﺎﺕ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻣﺠﺎﻝ ﺑﻴﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ .

 

ﻣﺪﺍﺧﻼﺗﻲ ﻛﻪ ﺫﻛﺮ ﺁﻥ ﺭﻓﺖ ، ﻏﺒﻟً ﺟﻬﺖ ﻛﺎﺭﺑﺮﻱ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻧﻬﺎﻱ ﻓﺮﺩﻱ ﻃﺮﺍﺣﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ، ﻭﻗﺘﻲ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻱ ﺑﺎﺯﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﻳﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ، ﻫﻤﺴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﮔﺮ ﻣﺎﺟﺮﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﮔﺮﻱ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎ ﺗﻌﺎﻣﻼﺗﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺟﻠﺴﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﭘﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ ، ﺑﺮ ﺷﻴﻮﻩ ﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﺩ . ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ، ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻓﻘﻂ ﺑﻜﺎﺭ ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﻱ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺩﺭ ﺣﻀﻮﺭ ﺩﻳﮕﺮﻱ (ﻫﻤﺴﺮ) ﺍﺯ ﻛﺸﻒ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ، “ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻧﻮﻋﻲ ﺗﻤﺎﺱ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ” ﺍﻣﺮﻱ ﻛﻪ ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻜﺎﻟﻴﻒ ﺧﺎﻧﮕﻲ ﻣﻤﻜﻦ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﻫﺪﻑ ﻓﻮﻕ ، ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺩﺭ ” ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻣﻲ ﮔﺰﻳﻨﺪ” ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ” ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ” ﺍﺛﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ . ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﻛﺸﻒ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻫﺮ ﺩﻭﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻭ ﺗﺮﻏﻴﺐ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻣﻴﺎﻥ ﺯﻭﺟﻴﻦ ﺗﻌﺎﺩﻟﻲ ﺑﻬﻴﻨﻪ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﺩﺩ. ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻋﻜﺲ ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﺧﻮﺩ ، ﺁﮔﺎﻩ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻔﺎﺳﻴﺮﺵ ﺭﺍ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ، ﺩﻗﺖ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻱ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻛﺎﺭﺵ ، ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﻛﻢ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺗﻠﻘﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ.

 

ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻓﺮﺿﻴﺎﺕ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺍ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ ﺫﺍ ﺑﻪ ﺳﺒﻜﻬﺎﻳﻲ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺰ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻭ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ، ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺴﺪﻭﺩ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﺟﺰﻣﻲ ﺭﺍ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻳﺰﻱ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ؛ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﺗﻌﺮﻳﻒ ” ﻣﺸﻜﻞ ” ﺩﺭ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻲ . ﺑﺎ ﻗﺒﻮﻝ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺮﻳﻔﻲ ﺍ ﺯ ﻣﺸﻜﻞ ، ﻫﺪﻑ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ ﺍﺯ ﻳﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻱ ” ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺨﺸﻲ” ﺑﻪ ﺳﺒﻚ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺮﺑﻪ ، ” ﻧﻤﺎﺩﺳﺎﺯﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ” ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻓﺶ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﻧﮕﻪ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ” ﺍﻳﺠﺎﺩ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ” ﻭ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﺤﻴﻂ ( ﺍﺯ ﺟﻤﻠﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ) . ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ، ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ” ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ، ﺗﻌﻠﻘﺎﺕ . ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻱ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺟﻬﺖ ﺍﺭﺿﺎء ﺁﻧﻬﺎ ” ، ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ” ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺍﺯ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ” ، ﻣﺤﻮﺭ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺳﺎﻟﻢ ﺗﻠﻘﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻴﺰ ﺷﺎﻣﻞ ” ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺷﺪﻥ ﺑﺎ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺩﺭﻭﻧﻲ ” ﻭ ” ﺧﻠﻖ ﻣﻌﺎﻧﻲ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻧﻮﺟﻬﺖ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﺍﻧﻪ ” ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ .

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)

پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮﺍﺕ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮔﺮﺍﻳﺎﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺩﺭﻭﻧﻲ(۴۵;۷-۵ﺩﺭﻣﺎﻥ): ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺍﺳﺎﺳﺎً ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ، ﻧﮕﺮﺷﻲ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺍﻳﺎﻧﻪ۱۷ ﺩﺍﺭﺩ (ﺟﺎﻧﺴﻦ ، ﺑﻮﻳﺴﻮﺭﺕ ، .(۲۰۰۲ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺍ ﻧﻴﺰ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺭﺍ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﻭ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﻧﻈﺎﻡ ﻣﻨﺪ ﺑﺮ ﻧﻘﺶ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻱ ﺁﻥ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ . ﺍﺻﻠﻲ ﺗﺮﻳﻦ ﻓﺮﺿﻴﻪ ﻫﺎﻱ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺍ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﺑﺎ EFT ﻣﺮﺗﺒﻂ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺛﺮ ﮔﺬﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ، ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ :

 

 

Reframing ۶۱ Humanistic ۷۱

 

 

۲۲

 

– ۱ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ:ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺑﻄﻮﺭ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺷﮕﺮ ﻭ ﻃﺮﺍﺡ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ ﺁﻧﻬﺎ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ
ﻧﻤﺎﺩﺳﺎﺯﻱ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺑ ﻪ ﺧﻠﻖ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﻨﺎ ﻣﺸﻐﻮﻟﻨﺪ ( ﻛﺎﻳﻦ ، ۲۰۰۲ ) . ﻣﺮﺍﺟﻊ – ﻭ ﻧﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ – ﻣﺘﺨﺼﺺ

 

ﺑﺎﺯﺷﻨﺎﺳﻲ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺧﻮﻳﺶ ﺍﺳﺖ . ﻧﻘﺶ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ ﻋﺒﺎﺭﺗﺴﺖ ﺍﺯ ﻳﺎﺭﻱ ﺭﺳﺎﻧﺪﻥ ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺟﻬﺖ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺍﺵ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ” ﺍﻳﻨﺠﺎ ﻭ ﺍﻛﻨﻮﻥ ” ؛ ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﺍﺯ ﻫﻮﺷﻴﺎﺭﻱ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺧﻠﻖ ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﻣﻌﻨﺎﻳﻲ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ، ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﺮﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺍﻛﻨﻮﻧﻲ ﻭ ﺟﺎﺭﻱ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺁﻧﭽﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺭﺩ ” ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﺳﺖ ” ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻓﻬﺎﻭﻱ ﺑﺎ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ. ﻳﻚ ﻣﺸﻮﺭﺕ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻱ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎً ، ﺩﺭﻣﺎﻥ ، ﭼﻴﺰﻱ ﻧﻴﺴﺖ ﺟﺰ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﻛﺸﻒ ﻣﺸﺎﺭﻛﺘﺎﻧﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ. ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﺭﺍﺟﺮﺯ ( ( ۱۹۶۱ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ : ” ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺍﺯ ﻛﺸﻒ ﻧﻈﻢ ﻭ ﺗﺮﺗﻴﺐ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻟﺬﺕ ﻣﻲ ﺑﺮﺩ . ” ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﻣﻨﻈﻢ ﻛﻨﻨﺪﻩ ، ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﻪ ﻱ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎ. ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ، ﺗﻔﺎﻭﺗﻬﺎﻱ ﻓﺮﺩﻱ ﺭﺍ ﺍﺭﺝ ﻣﻲ ﻧﻬﺪ ﻭ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺷﺎﻧﺲ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺁﺯﻣﺎﻳﻲ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺟﻬﺖ ﺟﺬﺏ ﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻨﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ – ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭ – ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﺁﻣﺎﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻮﺿﻊ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﻱ “ﺑﻲ ﺍﻃﻼﻋﻲ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ” ( ﺷﺎﭘﻴﺮﻭ ، ( ۱۹۹۶ ، ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰﻱ ﻛﻪ ﺣﻴﻄﻪ ﻫﺎﻱ ﺯﻭﺝ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﻫﺮ ﻓﺮﺩ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ ، ﻫﻢ ﺭﺍﺳﺘﺎﺳﺖ.

 

– ۲ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﺿﺮﻭﺭﺕ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ۱۸ ﺗﺴﻠﻲ ﺑﺨﺶ ﻭ ﻣﺸﺎﺭﻛﺘﻲ : ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺍ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩﻱ ﺍﺳﺖ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، ﻭ ﺑﻪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻌﻠﻖ ﻭ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻱ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﺁﻧﻬﺎ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻭﺳﻴﻠﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺍﻧﺴﺎﻥ ، ﺩﺭﻙ ﺍﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﻓﺖ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺍﺵ ﺑﺎ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﺬﺭ، ﺗﻌﺠﺒﻲ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻓﻮﻕ ” ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻭ ﻫﻤﺪﻟﻲ” ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺭﺍ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻋﺎﻣﻠﻲ ﻛﻠﻴﺪﻱ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﻠﻘﻲ ﻛﻨﺪ؛ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻛﻠﻴﺪﻱ ” ﺑﺎﺯ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺮﺑﻪ” ، ” ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻌﺎﻧﻲ ﺗﺎﺯﻩ” ﻭ “ﺣﺴﻲ ﻧﻮﻳﻦ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭ” ﺭﺍ ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ . ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ – ﻳﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﻛﻪ ﺭﺍﺟﺮﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻲ ﻗﻴﺪ ﻭ

ﺷﺮﻁ۱۹ ﻧﺎﻣﻴﺪ، ﻣﻮﺟﺐ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻌﺎﻥ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﺑﺎ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺷﻮﻧﺪ. ﺭﺍﺟﺮﺯ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ ” ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ
ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ” ﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺗﻨﻬﺎ ﻳﻚ ﺑﺎﺯﮔﻮﻳﻲ ﺑﻲ ﻣﺎﻳﻪ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻧﻮﻋﻲ ﺁﺷﻜﺎﺭﺳﺎﺯﻱ۲۰   ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ؛ ﺍﻳﻦ

ﺁﺷﻜﺎﺭﺳﺎﺯﻱ ، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﻧﻈﻢ ﺑﺨﺸﻲ ﻭ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﺩﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺷﻜﺎﻓﻬﺎﻱ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻧﻴﺰ ﻗﺎﺑﻠﻴﺖ ﺟﺬﺏ ﺷﺪﻥ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ. ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﻳﺮ ﺩﻳﺪﮔﺎﻫﻬﺎﻱ ﭘﺴﺖ ﻣﺪﺭﻥ ( ﺍﻧﺪﺭﺳﻦ ، ( ۱۹۹۷ ، ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﻢ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺟﻬﺖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ” ﺧﻠﻮﺹ ، ﻣﺴﺎﻭﺍﺕ ﻃﻠﺒﻲ۲۱ ﻭ ﺻﺮﺍﺣﺖ ” ﺗﻼﺵ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻃﺮﻳﻖ ﺩﺭ ﺍﺗﺎﻕ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻓﻀﺎﻳﻲ ﺍﻣﻦ ﻣﻲ ﮔﺴﺘﺮﺍﻧﺪ . ﻓﻀﺎﻳﻲ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻳﻤﻦ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻗﺒﻮﻝ ﻣﺴﺌﻮﻟﻴﺖ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎﻳﺶ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻭﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭ ﻣﻲ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﺶ ﺑﺮﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ، ﺧﻠﻖ ﺍﻳﻦ

 

Alliance ۸۱ unconditional positive regard ۹۱ Revelation ۰۲ egalitarian ۱۲

 

 

 

 

۳۲

 

ﻓﻀﺎﻱ ﺗﺴﻠﻲ ﺑﺨﺶ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻼﺵ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺟﻬﺖ ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺎﺯﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ، ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺑﻲ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﺳﺎﺯﻱ ﻳﺎ ﺑﻪ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﺭﺍﻧﺪﻥ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻣﺮﻛﺰﻱ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺑﺎﺷﺪ؛ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺁﻣﺎﺝ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ – ﺧﻠﻖ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﻭ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻣﻴﺎﻥ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ – ﻣﻮﺭﺩ ﻏﻔﻠﺖ ﻗﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮔﺮﻓﺖ .

 

– ۳ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﺳﺎﻟﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ: ﺫﺍﺗﺎً ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻭ ﺳﻮﻱ ﺭﺷﺪ ﻭ ﺗﺤﻮﻝ ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺁﺭﺯﻭﻫﺎﻱ ﻓﻄﺮﻱ ﺷﺎﻥ ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺳﻼﻣﺖ ﺍﻓﺰﺍﺳﺖ . ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ” ﺍﻧﻜﺎﺭ ، ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺍﺯ ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﺳﺮﺑﺎﺯ ﺯﺩﻥ ” ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﺁﻧﻬﺎ . ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﺸﻜﻞ ﺁﻓﺮﻳﻦ ، ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺩﭼﺎﺭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻛﺮﺩﻩ ، ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﮔﻴﺮ ﻣﻲ ﺍﻧﺪﺍﺯﺩ . ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻏﺎﻟﺐ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ” ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ ﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ” ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺍﻧﺪ . ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﭘﺎﻓﺸﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ” ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ” ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﮔﺸﻮﺩﮔﻲ ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﭘﺎﻓﺸﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ” ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ” ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﮔﺸﻮﺩﮔﻲ ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ ؛ ﺍﻳﻦ ﮔﺸﻮﺩﮔﻲ ﻭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ ، ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎﻱ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻪ ﻭ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﻱ ﺑﺎ ﻣﺤﻴﻂ ﻫﺎﻱ ﺟﺪﻳﺪ ﺭﺍ ﻓﺮ ﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ . ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﺬﺭ ، ﺗﺮﺩﻳﺪﻱ ﺑﺎﻗﻲ ﻧﻤﻲ ﻣﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﺍﺳﺎﺳﺎً ﮔﺮﺍﻳﺸﻲ ” ﻏﻴﺮ ﺁﺳﻴﺐ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ” ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺗﺄﻛﻴﺪﺷﺎﻥ ﺑﺠﺎﻱ

 

ﺍﺻﻼﺡ ﻧﻮﺍﻗﺺ ﻳﺎ ﻛﺎﺳﺘﻲ ﻫﺎﻱ ﺫﺍﺗﻲ ﺍﻧﺴﺎﻥ ، ﺑﺮ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺭﺷﺪ ﻓﺮﺩﻱ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﺍﺳﺖ ؛ ﺭﺷﺪﻱ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮔﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺁﻥ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ . ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﭼﻨﻴﻦ ﻓﺮﺽ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻃﺎﻗﺖ ﻓﺮﺳﺎ ، ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺑﺎﺭﻗﻪ ﻱ ﺍﻣﻴﺪ ﻛﻢ ﺳﻮ ﺍﺳﺖ ، ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺑﻪ ” ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺍﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯﻱ ” ﺗﺄﺳﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﺎﻧﻊ ﺧﻠﻖ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﺳﺒﻚ ﺻﺤﻴﺢ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ . ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﺎﻟﺒﻲ ( ( ۱۹۶۹ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻦ ” ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺍﻱ ” ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺗﺎﺯﻩ ، ﮔﺴﺘﺮﺵ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻜﺮﺍﺭﻫﺎﻱ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮﻫﺎﻧﻨﺪ ، ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﺻﻼﺡ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ .

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)

پایان نامه درمان اختلالات جنسی و زوج درمانی

ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎ ﻭ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻫﺎﻱ ﭘﺲ ﺁﻳﻨﺪ ﺁﻥ، ﻣﻘﺎﺑﻞ ﭘﻴﺶ ﺑﻴﻨﻲ ﺍﻧﺪ: ﺍﮔﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻃﻠﺒﺎﻧﻪ ﻱ ﺗﻮﺍﻡ ﺑﺎ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺩﺭ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺗﺴﻠﻲ ﺑﺨﺶ ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻋﻬﺪ ﺑﺎ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﺎﺗﻮﺍﻥ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻫﺎﻳﻲ ﻧﻈﻴﺮ ﭼﺸﻢ، ﻣﺤﻜﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪﻥ، ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻭ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻱ ﻛﻪ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﻪ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻫﺎ ﻣﻲ ﺍﻧﺠﺎﻣﺪ، ﻓﻌﺎﻝ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﭘﺎﺳﺨﻲ ﺍﺳﺖ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺑﻪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺎﻟﺒﻲ((۱۹۸۰ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ، ﺧﺸﻢ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﻋﺎﻃﻔﻲ ،ﺎﻟﺒﺎًﻏ ﺗﻼﺷﻲ ﺍﺳﺖ ﺟﻬﺖ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻱ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﻏﻴﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ. ﺍﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ

ﻣﻴﺎﻥ ﺧﺸﻤﻲ ﻛﻪ ﺷﺎﻟﻮﺩﻩ ﻳﺄﺱ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﺯ ﻓﺮﻁ ﺍﺳﺘﻴﺼﺎﻝ ﺑﺮﻭﺯ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺧﺸﻤﻲ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﻣﻴﺪ ﺑﻨﺎ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻤﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ .

 

–۸ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﺎﺍﻳﻤﻦ ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺍﺳﺖ: ﮔﺴﺘﺮﻩ ﻱ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻫﺎ ﺟﻬﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﻋﺪﻡ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ، ﻧﺎﻣﺤﺪﻭﺩ ﻧﻴﺴﺖ. ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺨﻦ، ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﻫﺎﻱ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭﻱ ﻭ ﺑﻘﺎء ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺷﺎﻥ، ﺑﻪ ﺳﺎﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﺫﻫﻨﻲ ﺗﻮﻓﻴﻖ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻣﺮﺟﻊ، ﺑﻪ ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺍﻱ- ﻛﻪ ﺭﻭﺷﻬﺎﻱ ﻣﺸﺨﺼﻲ ﺭﺍ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ- ﻣﺘﻮﺳﻞ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﻛﻪ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺳﻮﺍﻝ”ﺁﻳﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻴﻢ ﻫﺮ ﻭﻗﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺷﺘﻴﻢ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺗﻮ ﺗﻜﻴﻪ ﻛﻨﻢ”، ﺩﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﻭﺍﻛﻨﺸﻬﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﺪ. ﺍﻣﺎ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺳﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺳﺎﻃﻊ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﺭﺍ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﭘﻴﻮﺳﺘﺎﺭﻱ ﺑﺎ ﺩﻭ ﺑﻌﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺖ (ﻓﺮﻳﻠﻲ ﻭ ﻭﺍﻟﺮ،.(۱۹۹۸ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺑﻪ ﻓﺮﺩ ﺑﻲ ﻫﻤﺘﺎﻱ ﺯﻧﺪﮔﻴﻤﺎﻥ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ، ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﻓﺰﻭﻥ ﻛﻨﺸﻲ (ﺑﻴﺶ ﻓﻌﺎﻝ) ﻭ ﺯﻳﺎﺩﻩ ﻛﺎﺭﻱ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﻲ ﺑﺮﺩ. ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻣﺠﺎﺯﺍﺕ ﻃﻠﺒﻲ ﺩﺭ ﺍﺷﻜﺎﻝ ﻭﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ- ﻣﺤﻜﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪﻥ ﻫﺎﻱ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻧﮕﺮﺍﻧﻲ، ﺗﻌﻘﻴﺐ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﭘﺮﺧﺎﺷﮕﺮﻱ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﺸﻴﺪﻥ ﭘﺎﺳﺦ –

Uncertainity ۰۱

 

 

 

۳۱

 

ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ. ﺭﺍﻫﺒﺮﺩ ﺩﻭﻡ ﺟﻬﺖ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺎﺍﻣﻨﻲ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺍﻳﻤﻦ- ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ ﺯﻣﺎﻧﻴﻜﻪ ﺍﻣﻴﺪ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺭﻧﮓ ﺑﺎﺧﺘﻪ ﻳﺎ ﺍﺯﺑﻴﻦ ﺭﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ- ﻛﻢ ﻛﺎﺭ ﺷﺪﻥ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺳﺮﻛﻮﺑﻲ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ.

 

– ۹ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﻣﺪﻝ ﻫﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺫﻫﻨﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ( ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ) ﺭﺍ ﺷﻜﻞ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ: ﻫﻤﺎﻥ ﮔﻮﻧﻪ ﻛﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪ ﺭﺍﺩﻫﺒﺮﺩﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻭ ﺳﻠﻮﻙ۱۱ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺭﺍ ﻣﻨﻌﻜﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ . ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﻃﺮﺩ ﺷﺪﻥ، ﻣﺴﺌﻠﻪ ﺭﺍ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺁﻣﻴﺰ ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻌﻀﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺭﻭﺯﻫﺎﻱ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﺳﺎﻛﺖ ﻣﻲ ﻣﺎﻧﻨﺪ . ﺑﺎﻟﺒﻲ (۱۹۸۰) ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎﻥ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﺩﺭ ﺑﺮﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﻱ ﻣﺤﺘﻮﺍﻱ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺑﺎﺯﻧﻤﺎﻳﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺑﺎ ﺍﻟﮕﻮﻱ “ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻛﺎﺭﺁﻣﺪ ” ﻋﺠﻴﻦ ﻭ ﺩﺭﻫﻢ ﺗﻨﻴﺪﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮ ﺷﺨﺺ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻲ ﭘﻨﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺍﺭﺯﺵ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻋﺸﻖ ﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻓﺮﺩﻱ ﻣﻌﺘﻤﺪ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﺳﺖ. ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻱ ﻓﻮﻕ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺰﻳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﭘﮋﻭﻫﺸﻲ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﻫﻨﺪ ﺳﺒﻚ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﻛﺎﺭﺁﻣﺪﻱ ﺑﺎﻻ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺍﺳﺖ. ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺳﺒﻚ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺷﺎﻥ ﺍﻳﻤﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭﻧﺪ ﻛﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ

 

ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﻛﺮﺩ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻣﻮﺟﻮﺩﻱ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﻱ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺍﺳﺖ . ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻳﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺩﺭﻭﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﻭ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺧﻮﺩ ، ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﻱ ﺍﻧﺘﻄﺎﺭﺍﺕ ﻭ ﺳﻮﮔﻴﺮﻱ ﻫﺎﻳﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﺁﺩﻣﻴﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺗﺤﺖ ﺍﻟﺸﻌﺎﻉ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ . ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﻣﺎ ( ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﭼﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ) ﻧﻪ ﻓﻘﻂ ﻃﺮﺣﻮﺍﺭﻩ ﻫﺎﻱ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺗﻚ ﺑﻌﺪﻱ ، ﻛﻪ ﻧﺴﺨﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻧﻮﻉ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻴ ﺶ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻣﺪﻝ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ﺍﻣﺎ ﻻ ﺍﻗﻞ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺮ ﻏﻠﺒﻪ ﻱ ﻳﻚ ﻣﺪﻝ ( ﺗﺠﻠﻴﺎﺕ ﺁﻥ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺳﺎﻳﺮ ﻣﺪﻝ ﻫﺎ ) ﺩﺭ ﺑﺎﻓﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻳﻤﺎﻥ ﺩﺍﺷﺖ . ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ( ﻣﺪﻝ ﻫﺎﻱ ) ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺑﺮ ﮔﻴﺮﻧﺪﻩ ﻱ ﺍﻫﺪﺍﻑ ، ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ ﻭ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻭ ﻋﻤﻴﻘﺎً ﺩﺭ ﻫﻢ ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺗﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ. ﻣﺪﻝ ﻫﺎﻱ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺗﺸﻜﻴﻞ، ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ، ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻭ ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ.

 

-۱۰ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ، ﺫﺍﺗﺎﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻥ ﺍﻧﺪ: ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﻲ ﺁﻧﻜﻪ ﺍﺯ ﻣﻔﺎﻫﻴﻢ ﻧﻈﺮﻱ ﻋﺪﻭﻝ ﻛﻨﺪ، ﺍﺯ ﺁﻥ ﻋﺒﻮﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ (ﺗﻜﺴﻴﻦ،.(۱۹۹۷ ﺑﺎﻟﺒﻲ ﻛﺎﺭ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﻱ “ﻣﺤﺮﻭﻣﺖ ﻭ ﺟﺪﺍﻳﻲ” ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺍﺯ ﻣﺤﺒﺖ ﻣﺎﺩﺭﻱ ﻭ ﺗﺎﺛﻴﺮﺍﺕ ﺁﻥ ﺑﺮ ﺭﻭﻧﺪ ﺗﻜﺎﻣﻠﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺁﻏﺎﺯ ﻛﺮﺩ . ﻟﺬﺍ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺳﺎﻧﻨﺪﻩ ﻱ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ، ﻓﻘﺪﺍﻥ، ﻃﺮﺩ ﻭ ﺭﻫﺎ ﺷﺪﮔﻲ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺗﺸﺮﻳﺢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺑﺎﻟﺒﻲ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭ ﺍﺳ ﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺗﻨﺶ ﺯﺍ ﻭ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﭘﻲ ﺁﻥ ﻣﻲ ﺁﻳﻨﺪ، ﺗﺎﺛﻴﺮﺍﺕ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﻮﺟﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﺳﺎﺧﺖ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﻱ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺯﺍﻫﺎﻱ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺍﻭ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﺴﻲ ﺧﻴﺎﻟﺶ ﺍﺯ ﺑﺎﺑﺖ ﺣﻀﻮﺭ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻱ ﻣﺮﺟﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﭼﺎﺭ ﺷﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﺗﻨﺶ ﻳﺎ ﺗﺮﺱ ﻫﺎﻱ ﺣﺎﺩ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻧﺎﺷﻲ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻛﺎﻫﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﺗﻨﺸﻬﺎﻱ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺑﺨﺸﻲ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺍﺯ ﺗﻌﺎﺭﺿﺎﺕ ﺟﺪﻱ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺍﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻧﺸﺎﻧﮕﺎﻧﻲ ﭼﻮﻥ ﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭﻱ ﺯﻳﺎﺩ ﻭ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻣﺘﻈﺎﻫﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ

Dealing ۱۱

 

 

 

۴۱

 

ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺁﺳﻴﺐ ﺭﺍ ﻧﻴ ﺰ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ، ﺑﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﺻﺪﻣﻪ ﺩﻳﺪﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ – ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻃﺮﺩ ﻳﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻱ ﺗﺮﻙ ﺷﺪﻥ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﻣﻌﺸﻮﻕ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻛﻨﻨﺪ. ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﺮﺁﺷﻔﺘﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﻣﻮﺍﺟﻪ ﺑﺎ ﺁﺳﻴﺐ ﻫﺎﻱ ﭼﻮﻥ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ، ﺑﻪ ﺍﺳﺘﻴﺼﺎﻝ ﺩﭼﺎﺭ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺟﻬﺖ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺗﻨﺶ ﺑﻪ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺣﺎﻻﺕ ﺳﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻱ ﺟﻨﮓ، ﮔﺮﻳﺰ ﻳﺎ ﻣﻴﺦ ﻛﻮﺏ ﺷﺪﻥ ﭘﻨﺎﻩ ﻣﻴﺒﺮﻧﺪ. ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺁﺳﻴﺐ ﻣﺤﻮﺭ ﺑﺎ ﺗﺎﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻳﺄﺱ ﻭ ﻫﺮﺍﺱ ﺑﺮ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ،ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻗﺎﺩﺭ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﻗﻌﻴﺎﺕ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺯﻭﺝ ﻫﺎﻱ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻧﺰﺩﻳﻚ ﺷﺪﻩ ، ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ

 

ﻛﺎﺭ ﺳﺎﺯ ﺑﺎ ﺁﻥ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ.

 

ﮔﺬﺭﻱ ﺑﺮ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ :(۴۵;۴۴;۵) ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎ ، ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﻣﻨﻈﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﺮﺍﻱ ﻧﮕﺮﻳﺴﺘﻦ ﺑﻪ ﺁﻥ ﺑﺮﻣﻲ ﮔﺰﻳﻨﺪ . ﻧﻈﺮ ﺑﻪ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻏﺮﺑﻲ ﺑﺮ ” ﻓﺮﺩﻳﺖ ” ﻭ ” ﺍﺭﺯﺵ ﺧﻮﺩﺑﺴﻨﺪﮔﻲ ” ، ﺩﺭﻙ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﻭﺍژﮔﺎﻥ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺯﻭﺝ ﻫﺎ ﻭ ﺣﺘﻲ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺗﺎﺑﻊ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ . ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺟﺎﻥ ﺑﺎﻟﺒﻲ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺩﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﻪ ﺍﻣﺮﻱ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﻛﻮﺩﻛﻲ ، ﻛﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻣﺎﺩﺍﻡ ﺍﻟﻌﻤﺮ ﺍﺳﺖ . ﺑﻪ ﻫﻤﻴﻦ ﺩﻟﻴﻞ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺑﻪ ﺷﺒﺎﻫﺖ ﻫﺎﻱ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻨﻲ ﻛﻪ ﻣﻴﺎﻥ ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﻳﻚ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺑﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺎﺩﺭ ( ﻣﺮﺍﻗﺐ ) ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﻱ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ، ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻛﻨﻴﻢ .

 

ﺩﺭ ﻫﺮﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺷﺪﻳﺪﻱ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ، ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻋﻼﻗﻪ ﻱ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲ ﺧﻮﺭﺩ . ﻳﻚ ﻛﻮﺩﻙ ﻭ ﻳﻚ ﻋﺎﺷﻖ ﻫﺮ ﺩﻭ ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻗﺎﺑﻞ ﺍﺗﻜﺎء ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺮﺟﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕ ﻲ ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﻭ ﺩﻟﮕﺮﻣﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎً ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺗﻨﺶ ﺯﺍ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪ ﺗﺮ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻲ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﻭ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﻓﺘﻨﻲ ﺑﺎﺷﺪ ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺷﺎﺩﺗﺮ ﻭ ﺧﻮﻧﮕﺮﻡ ﺗﺮ ، ﺁﺳﺘﺎﻧﻪ ﻱ ﺗﺤﻤﻞ ﺗﻨﺶ ﺷﺎﻥ ﺑﺎﻻﺗﺮ ﻭ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﺍﺑﻬﺎﻡ ﺑﺮ ﺍﻧﮕﻴﺰ ﻳﺎ ﻣﻨﻔﻲ ﮔﺮﻳﺰ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻱ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺘﺠﻠﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺷﻜﻴﺒﺎﻳﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ . ﻭﻗﺘﻲ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻱ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻴﻢ، ﺩﻭﺭ ﻳﺎ ﻃﺮﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ، ﭼﻪ ﻛﻮﺩﻙ ﻭ ﭼﻪ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻝ ﺩﻟﺪﺍﺩﻩ ﺑﻪ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻭ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻳﺎ ﻛﺸﻒ ﺣﻘﺎﻳﻖ ﻣﺤﻴﻄﻲ ﻛﻢ ﺗﻮﺍﻥ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺷﻨﺎﺳﻪ ﺍﻱ ﺑﺎﺭﺯ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ، ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻃﻠﺒﻲ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺒﻪ ﻱ ﺗﻤﺎﺱ ﻫﺎﻱ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺵ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻭ ﻣﻼﻃﻔﺖ ﻫﺎﻱ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ) ﺍﺳﺖ . ﭼﻪ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻭ ﭼﻪ ﻛﻮﺩﻛﺎﻥ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺑﻴﻜﺎﺭﻱ ، ﻫﺮﺍﺱ ﻳﺎ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻣﺘﻤﺎﻳﻠﻨﺪ ﻳﺎ ﺍﺯ ﺳﻮﻱ ﻣﺤﺒﻮﺑﺸﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ، ﺑﻪ ﺗﺴﻠﻲ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﺮﺳﻨﺪ . ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﭘﺲ ﺁﻳﻨﺪ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻭ ﺁﺳﻴﻤﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﻫﻢ ﺟﻮﺍﺭ ﺑﺎ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﻌﺸﻮﻕ، ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻨﻴﻦ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺍﻱ ﭘﺎﺑﺮﺟﺎﺳﺖ ﻭ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﺩﻳﺪﺍﺭ ﺑﺎ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﻣﺄﻣﻨﻲ ﺍﺳﺖ ﺟﻬﺖ ﭘﺮﻭﺭﺵ ﺷﺎﺩﻱ ﻭ ﺁﺭﺍﻣﺶ؛ ﺍﺳﺘﺤﻜﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻣﺄﻣﻦ ﺷﺎﺩﻱ ﺳﺎﺯ، ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﺁﺭﺍﻣﺸﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﻭﺍﻡ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺩﺭ ﻫﺮ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭ ﺁﺳﻮﺩﮔﻲ ﻫﺎ ﻣﺸﺘﺮﻛﻨﺪ، ﺧﻠﻖ ﻣﺤﺒﻮﺏ ﺑﻪ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻪ ﺩﻟﺪﺍﺩﻩ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﻓﻌﺎﻻﻧﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻋﻜﺲ ﺍﻟﻌﻤﻠﻬﺎﻱ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎ ﻭﺍﻛﻨﺶ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ. ﺗﻤﺎﺱ ﻫﺎﻱ ﭼﺸﻤﻲ ﻃﻮﻻﻧﻲ ﻣﺪﺕ ، ﺧﻴﺮﻩ ﺷﺪﻧﻬﺎ ﻭ ﻣﺠﺬﻭﺏ ﮔﺸﺘﻦ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺍﺷﺘﻴﺎﻗﻲ ﻛﻪ ﺟﻬﺖ ﻛﺸﻒ ﺍﻳﻦ ﺧﺼﻮﺻﻴﺎﺕ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ، ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻏﻴﺮ ﻛﻼﻣﻲ ، ﻟﺬﺕ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﺭﺍﺯ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﻭ ﺯﻣﺰﻣﻪ

 

ﺧﻮﺍﻧﻲ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻭ …، ﺳﻴﻤﺎﻱ ﻣﺸﺎﺑﻬﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﺍ ﺑﺮﻣﻼ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ.

 

 

 

 

۵۱

 

ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ ﺭﺍ ﻣﺮﺟﻊ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ،ﺍﻣﺎ ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﻮﺩﻙ ﻭ ﭼﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ، ﻏﺎﻟﺒﺎً ﻓﻘﻂ ﻳﻚ ﺷﺨﺺ ﺍﺻﻠﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻣﺒﻨﺎﻱ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ. ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺳﻨﻴﻦ، ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺕ ﻭ ﺗﻨﺶ ﻫﺎ، ﻧﻴﺎﺯ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﺍﺩﻩ ، ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﺭﺍ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻣ ﻲ ﻛﻨﺪ ؛ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﻫﻤﺪﻟﻲ ﺑﺨﺸﻲ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺍﺯ ﺩﻟﺪﺍﺩﮔﻲ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﺸﻜﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻭﺿﺎﻉ ﺧﻮﺏ ﭘﻴﺶ ﻧﻤﻲ ﺭﻭﺩ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺍﻣﻮﺭﻱ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻧﺸﺪﻥ ﻭ ﺣﺘﻲ ﻗﻄﻊ ﻣﻮﻗﺖ ﺭﺍﺑﻄﻪ ، ﺑﻪ ﺣﺴﺎﺳﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﻓﺰﻭﻥ ﺍﺯ ﺣﺪ ﺩﭼﺎﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﺗﻮﺟ   ﻪ ، ﺗﺄﻳﻴﺪ ﻭ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻫﺎﻱ ﺍﺣﺴﺎﺳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﺮ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺍﻱ ﻟﺬﺕ ﻓﻮﻕ ﺍﻟﻌﺎﺩﻩ ﺍﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﺭﻣﻐﺎﻥ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﻋﻜﺲ، ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﻃﻮﻝ ﻋﻤﺮ ﮔﺴﺴﺘﮕﻲ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻣﺘﻐﻴﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻨﺶ ﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﺍﺑﺘﻼ ﺑﻪ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ – ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺧﺘﻲ. ﺑﺸﺮ ﺍﺯ ﮔﻬﻮﺍﺭﻩ ﺗﺎ ﮔﻮﺭ، ﺗﺸﻨﻪ ﻱ ﺩﺭ ﺑﺮﺩﺍ ﺷﺘﻦ ﻛﺴﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﺭﺯﺷﻤﻨﺪﻱ ﻫﺪﻳﻪ ﻛﻨﺪ، ﺯﺧﻤﻬﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﻣﺮﻫﻢ ﻧﻬﻨﺪ، ﺩﺭ ﻣﻘﺎﻃﻊ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﺳﺎﺯ ﻭ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺗﻜﻴﻪ

 

ﮔﺎﻫﺶ ﮔﺮﺩﺩ ﻭ ﺩﺭ ﺗﺎﺭﻳﻜﻲ ﻫﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺭﺍﻫﺒﺮﻱ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

 

ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻓﻮﻕ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺳﺒﺐ ﺍﻳﻦ ﺗﻮﻫﻢ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺩﻭ ﻧﻮﻉ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ، ﻳﻜﺴﺎﻥ ﭘﻨﺪﺍﺷﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ، ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻳﻚ ﺭﻭﻱ ﺳﻜﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﻧﻤﺎﻱ ﺩﻗﻴﻖ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﺩﻭﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ . ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﻱ ﺍﺯ ﺳﻪ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺎ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ :

 

– ۱ ﺗﺠﺴﻢ ﺫﻫﻨﻲ ﻭ ﺑﺎﺯﻧﻤﺎﻳﻲ ﻫﺎﻱ ﻧﻤﺎﺩﻳﻦ ، ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﻪ ﭼﺸﻢ ﻣﻲ ﺧﻮﺭﺩ . ﻫﺮ ﭼﻪ ﻛﻮﺩﻙ ، ﻛﻮﭼﻜﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺱ ﻫﺎﻱ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻭ ﻣﺸﻬﻮﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺩﺍﺭﺩ . ﺑﺎ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺳﻦ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﻱ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺗﺼﻮﻳﺮﺳﺎﺯﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﻣﺮﺟﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻘﺎء ﺍﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺷﺪﻩ ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻣﺠﺴﻢ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺑﺎﺯﻧﻤﺎﻳﻲ ﺗﺼﻮﻳﺮﻱ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺁﺳﻮﺩﮔﻲ ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺳﺖ ﻳﺎﺑﻨﺪ .

 

– ۲ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺳﻜﺲ ﻣﺤ ﻮﺭﺗﺮ ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺎﻳﻼﺕ ﺟﻨﺴﻲ ، ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻃﻠﺒﻲ ﻫﺎﻱ ﺣﺘﻲ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺍﺭﮔﺎﺳﻢ ﻭ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺟﻬﺖ ﺑﺎﺯ ﺁﻓﺮﻳﻨﻲ ﺗﺠﺮﺑﻪ ، ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻤﻲ ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻋﺎﺷﻘﺎﻧﻪ ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻲ ﺍﻧﺪ . ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺣﺎﻛﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻭﺍﻗﻌﻴﺖ ﺑﻮﺩﻩ ﻛﻪ ﺍﻛﺴﻲ ﺗﻮﺳﻴﻦ – ﻣﻠﻘﺐ ﺑﻪ ﻫﻮﺭﻣﻮﻥ ﻧﻮﺍﺯﺵ – ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺩﺭﻳﺎﻓﺖ ﻧﻮﺍﺯﺵ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﻟﺤﻈﺎﺗﻲ ﻛﻪ ﻟﺬﺕ ﺟﻨﺴﻲ ﺑﻪ ﺍﻭﺝ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ، ﺗﺮﺷﺢ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻗﺴﻤﺖ ﺫﻛﺮ ﻧﻜﺘﻪ ﺍﻱ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﻭ ﺁﻥ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺭﻭﺳﭙﻴﺎﻥ ﺑﺎ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺳﻜﺲ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻳﻚ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻱ ﻣﻨﻄﻘﻲ ، ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺁﻣﻴﺰﺵ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﺱ ﭼﺸﻤﻲ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺭﻭﺩﺭﺭﻭ ﻭ ﺑﻮﺳﻴﺪﻥ ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻨﺸﺎﻥ ﺍﻣﺘﻨﺎﻉ ﻣﻲ ﻭﺭﺯﻧﺪ .

– ۳ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻣﺎﻫﻴﺘﻲ ﺗﻘﺎﺑﻠﻲ ( ﺩﻭ ﺳﻮﻳﻪ ) ﺗﺮ ﺩﺍﺭﺩ. ﺍﻧﺘﻈﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻭﺍﻟﺪ، ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺭﺍﻫﺒﺮ ﻭ ﻣﺮﺟﻊ ﭘﻴﺸﺒﺮﺩ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺍﻳﻦ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ( ﺭﻫﺒﺮﻱ ﻭ ﭘﻴﺮﻭﻱ ) ﻗﺎﺑﻞ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺍﺳﺖ .

 

ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﮔﻔﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎﻱ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻣﻌﺪﻭﺩ ، ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻱ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮﺗﺮ ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﻭ ﻛﻮﺩﻙ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ، ﺗﺤﺮﻳﻜﺎﺕ ﻟﺒﻴﺒﺪﻭﻳﻲ ﺑﻪ ﺩﻭﺳﺘﻲ ﻫﺎﻱ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺑﺮﺧﻲ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﻥ ﭘﻴﺸﻨﻬﺎﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﻱ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺩﻭ ﺳﺎﻟﻪ

 

 

 

۶۱

 

، ﺍﺣﺘﻤﺎﻻً ﺟﻬﺖ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﺧﺼﺎﻳﺺ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺭ ﻫﻤﺮﺍﻫﺎﻥ ﺑﺴﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ (ﻫﺎﺯﺍﻥ،ﺯﻳﻔﻤﻦ .(۱۹۹۹ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﺮ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﺍﻱ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺧﺘﻢ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ؛ ﺣﺘﻲ ﭘﺲ ﺍﺯ ﻫﻤﺠﻮﺍﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭ . ﻫﻤﻴﻦ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮﺍﻥ ﺍﺛﺒﺎﺕ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻛﻪ ﻣﻨﺒﻊ ﺍﺻﻠﻲ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻭ (ﻳﺎ) ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻣﺎﺳﺖ ، ﺩﺭ ﻫﺮ ﺳﻨﻲ ﻣﻮﻟﺪ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺍﻋﺘﺮﺍﺽ ﺍﺳﺖ . ﻓﻘﺪﺍﻥ ﭼﻨﻴﻦ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﻫﺎﻳﻲ ( ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ)، ﺧﻮﺍﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﺳﺘﻤﺪﺍﺩ ﻃﻠﺒﻲ ﻫﺎﻱ ﺯﻭﺟﻴﻦ ﺍﺯ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻧﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻣﺤﺎﻭﺭﻩ ﺍﻱ ، ﻓﻘﺪﺍﻥ ﻫﻤﻴﻦ ﺻﻤﻴﻤﻴﺘﻬﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ

 

ﺟﺴﻤﺎﻧﻲ ﺍﺳﺖ.

 

ﻫﻤﺴﻮ ﺑﺎ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺫﻛﺮ ﺷﺪﻩ ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻫﺎﻱ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﻣﻮﻟﺪ ﺗﻌﺎﺭﺿﺎﺕ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻛﺮﺩ؛ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻱ ﺭﺍﺑﺮﺕ ﻭ ﮔﺮﻧﺒﻴﺮگ ، ۲۰۰۲ ؛ ﻫﺎﺳﺘﻮﻥ ، ۲۰۰۱ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻣﻨﻔﻲ ﺭﺍ ﻣﻮﺟﺐ ﻛﺎﻫﺶ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺗﺴﻠﻲ ﺑﺨﺶ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ، ﻋﺸﻖ ﻭ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻻ ﺭﺍﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﻄﺎ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ . ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ، ﻣﺪﻟﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﻢ ﺧﻮﺍﻥ ﺍﻧﺪ ، ” ﻏﻴﺒﺖ ” ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺑﺮﺧﺎﺳﺘﻪ ﺍﺯ ﻋﻄﻮﻓﺖ ﻭ ﻧﺎﺍﻓﺸﺎﮔﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﺳﺮﺁﻏﺎﺯ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻨﺪ ؛ ﭘﺲ ﺁﻳﻨﺪ ﭼﻨﻴﻦ ﻏﻴﺒﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺑﺮﻣﻼﻧﻜﺮﺩﻥ ﻫﺎﻳﻲ، ﺑﻲ ﺍﺭﺿﺎﻳﻲ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ

 

ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺍﺳﺘﻴﺼﺎﻝ ، ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺰﻳﻨﻲ ﻭ ﻧﻬﺎﻳﺘﺎً ﺗﻌﺎﺭﺽ ﻭ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺣﺎﺻﻞ ﺍﻳﻨﻜﻪ ، ﻣﻘﺎﺭﻥ ﺑﺎ ﭘﺪﻳﺪﺁﻳﻲ “ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ” ﺩﺭ ﻗﺒﺎﻝ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﺯﻭﺟﻬﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺩﺳﺖ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﻓﻊ ﺗﻮﺍﻧﻤﻨﺪﺍﻧﻪ ﻱ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺑﺤﺚ ﻫﺎﻱ ﺩﻳﺮﻳﻦ ﻗﺎﺩﺭ ﻣﻲ ﺳﺎﺯﺩ . ﺣﺎﻻ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺪﻭﻥ ﮔﺮﻓﺘﺎﺭﻱ ﺩﺭ ﺩﺍﻡ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﻬﺎﻱ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ، ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ .

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)

ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﻧﺤﻮﻩ ﻱ ﺑﺮﻭﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺤﻮﺭ-پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﻧﺤﻮﻩ ﻱ ﺑﺮﻭﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺤﻮﺭ:۱۵ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﻧﺤﻮﻩ ﻱ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﻣﻴﺴﺮ ﺷﻮﺩ . ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ ﺗﻤﺮﻳﻦ ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺸﺎﻳﻲ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ، ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻫﻤﺪﻝ ﺑﻮﺩﻥ ، ﻓﺮﺍﮔﻴﺮﻱ ﺭﻭﺷﻬﺎﻳﻲ ﺟﻬﺖ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻭ ﺍﺩﺍﺭﻩ ﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ، ﺍﺻﻼﺡ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ … ﻣﺜﻼً. ﺑﺎﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻫﻤﺪﻟﻲ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺩﺭ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺩﺧﻞ ﻭ ﺗﺼﺮﻑ ﻛﻨﻨﺪ، ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺩﻳﺮﭘﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺭﺍﻫﻬﺎﻱ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺭﺍ ﻣﺘﺤﻮﻝ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺩﺭ ﺳﻄﻮﺡ ﻭ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﺭﺥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺩﺍﺩ ﺍﻣﺎ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺟﻬﺖ ﺗﺴﺮﻳﻊ ﭘﺪﻳﺪﺁﺭﻱ ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺤﻮﺭ ﺗﻼﺵ ﻛﻨﻨﺪ . ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ” ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ” ، ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﻤﻦ ﺗﺮ ﺗﻌﻠﻖ ، ﺑﺎﺯﺳﺎﺧﺘﺎﺭﺩﻫﻲ ، ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺑﺎﻟﺒﻲ ﺩﺭ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﻫﺎﻳﺶ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻳﻚ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺑﻴﻨﺶ ﻫﺎﻳﻲ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻦ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﻛﻠﻲ ﺫﻫﻨﻲ ﺍﺻﻠﻲ ﺗﺮﻳﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﺑﺮﺍﻱ ﻛﺸﻒ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﺫﻫﻨﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺩﻻﻳﻞ ﺛﺒﺎﺕ ﻧﺴﺒﻲ ﺭﻓﺘﺎﺭﺩﻫﻲ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﭘﻲ ﺑﺮﺩ . ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﻛﻠﻲ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣﻬﻢ ، ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻱ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ، ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ ﻛﻠﻲ ﻭ ﺟﺰﺋﻲ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮ ﻳﺎ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻭ ﺍﻫﺪﺍﻓﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺭﺍﺳﺘﺎ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﺴﺘﻴﻢ . ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻣﻼﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ ﻧﺨﺴﺖ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ، ﺷﻴﻮﻩ ﻱ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺻﺎﺣﺐ ﻧﻈﺮﺍﻥ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﻠﻖ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻣﺎ ﭘﺮ ﻗﺪﺭﺕ ﻛﻪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻲ ﺍﺭﺯﺵ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ ، ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺭﻭﺵ ﺟﻬﺖ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻲ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻋﻮﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﻗﺒﻠﻲ ﺍﺳﺖ . ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺨﻦ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻓﻌﻠﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﺯﻭﺟﻬﺎ ، ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺟﺪﻳﺪ ﻭ ﻣﻮﺛﺮﻱ ﺭﺍ

 

 

 

Demand -Withdraw pattern ۴۱ Attachment based behaviours ۵۱

 

 

 

۹۱

 

ﺟﺎﺭﻱ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ ﻧﻘﺾ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﻣﺪﻝ ﻫﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﻣﻨﻔﻲ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﻪ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺍﻣﻴﺪ ﺑﺴﺖ.

 

ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺗﺎﺯﻩ ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﺗﺮﺳﻬﺎﻱ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺳﻮﮔﻴﺮﻱ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻗﺒﻠﻲ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﭼﺎﻟﺶ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ، ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﺟﻪ ﻱ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺳﺎﻗﻂ ﻛﻨﻨﺪ . ﺣﺴﻦ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺩﻳﮕﺮﺷﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﻭ ﺑﺴﻂ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﺷﺪﻩ ، ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻣﻨﺴﺠﻢ ﺗﺮﻱ ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ (ﺟﺎﻧﺴﻦ ﻭ ﻭﻳﻔﻦ ، . (۱۹۹۹ ﺗﺤﻘﻖ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻲ ﮔﺎﻩ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﻱ ﺗﻮﺍﻧﺎ ﻭ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻃﺒﻴﻌﻲ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﭘﻮﺷﺶ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻱ ﻛﻪ ﮔﺬﺭ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﺮ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺩﻳﺮﻳﻦ ﻣﻲ ﺑﺎﻓﺪ، ﻣﻴﺴﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﺫﻫﻨﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺭﻭﺍﺑﻂ – ﺑﻪ ﺧﺼﻮﺹ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ “ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻛﺮﺩﻥ ” ﺩﺭ ﺳﺮ ﺩﺍﺭﻧﺪ – ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺗﻮﺃﻡ ﺑﺎ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺍﺳﺖ . ﺷﺎﻳﺎﻥ ﺫﻛﺮ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺧﺘﺘﺎﻡ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺟﺪﺍﻱ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ، ﺳﺒﻚ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻛﺮﺍﻧﻪ ﻧﺎ ﺍﻣﻨﻲ ﺳﻮﻕ ﺩﻫﺪ (ﻛﻴﻞ ﭘﺎﺗﺮﻳﻚ ﻭ ﻫﺎﺯﻥ ، . (۱۹۹۴ ﺩﻳﺮ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ ﻣﻼﺯﻡ ﻭﺍژﻩ ﻫﺎﻱ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻭ ﺗﻼﺵ ﺩﺍﻧﺴﺘﻪ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺳﻼﻣﺖ ﺭﻭﺍﻥ ﺑﻪ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺣﻴﺎ ﻭ ﺍﺻﻼﺡ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻧﻴﺎ – ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻱ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ – ﻧﺴﺒﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ. ﺑﺎﻟﺒﻲ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻘﻮﻟﻪ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﻛﺎﺭﺁﻣﺪ ﻗﺎﺩﺭ ﺍﺳﺖ، ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭ ﺳﺎﺯﺵ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺭﺍ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻭ ﺍﺻﻼﺡ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﺍﻭ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﻱ ﻣﺜﺒﺖ ﺭﺍ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﻓﺮﺩﻱ ﺟﻬﺖ ﻧﻮ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺍﻣﺮﻭﺯﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎ ﺑﻪ ﺗﺒﻌﻴﺖ ﺍﺯ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺗﺎﺯﻩ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﺪ ﻭ ﻣﻌﺘﻘﺪ ﺍﺳﺖ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻫﺎﻱ ﺩﻓﺎﻋﻲ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺗﺠﺎﺭﺏ ، ﻣﺎﻧﻊ ﺍﺻﻠﻲ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺑﻬﺮﻩ ﺑﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ . ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ، ﺑﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ، ﻛﺸﻒ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺁﻣﻮﺯﺵ ﺗﺠﺪﻳﺪ ﻧﻈﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺭﻭﻱ ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻦ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺧﻮﺩ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﻣﺜﻼً ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺁﻳﺎ ﺗﻌﺒﻴﺮ ﻭ ﺗﻔﺴﻴﺮﻫﺎﻱ ﻣﺎﺩﺭ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻛﻮﺩﻛﺶ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻛﻮﺩﻙ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﻛﻨﺪ ؟ ﻭ ﺍﮔﺮ ﺍﻳﻨﻄﻮﺭ ﻧﻴﺴﺖ ﺁﻳﺎ ﺗﻔﺴﻴﺮﻫﺎﻱ ﺟﺪﻳﺪﻱ ﻛﻪ ﻣﺎﺩﺭ ﺑﻪ ﻳﺎﺭﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻱ ﺭﺍ ﺷﻜﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ ؟ ﻟﺬﺍﻫﺪﻑ، ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺩﺭ ﺫﻫﻦ ﻭ ﻣﺘﻌﺎﻗﺒﺎً ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻲ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺍﺳﺖ .  ﻣﺜﻼً ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﺴﺮﻱ ﻛﻪ ﺳﺒﻚ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﺵ ﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭﻱ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺣﺮﻛﺖ ﻛﻨﺪ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ ﭼﺮﺍﻳﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺸﻜﻼﺗﻲ ﭼﻮﻥ ﺳﺮﻳﻊ ﻣﺄﻳﻮﺱ ﺷﺪﻥ ، ﮔﺮﺍﻳﺶ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﺑﻪ ﺯﻧﮓ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﻋﺪﻡ ﺗﺤﻤﻞ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﺠﺎﺭﺑﻲ ﺗﺎﺯﻩ ، ﻧﻮﻉ ﺑﻮﺩﻧﺶ ﺩﺭ ﻫﺴﺘﻲ ﺭﺍ ﻣﺘﺤﻮﻝ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﻣﺪﻝ ﻫﺎﻱ ﺯﻭﺝ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺑﻌﻀﻲ ﺑﺮ ﻭﺍﻗﻌﻴﺎﺕ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻦ

ﺗﺄﻛﻴﺪ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﻳﺪﮔﺎﻩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ .

 

ﮔﺴﺘﺮﺩﮔﻲ ﻭ ﻭﺳﻌﺖ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻮﺟﺐ ﭘﺪﻳﺪﺁﻳﻲ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ؛ ﻣﺜﻼً ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺳﺒﻚ ﻫﺎﻱ ﺁﻥ ﭼﻄﻮﺭ ﺑﺮ ﺩﻭ ﺟﻨﺒﻪ ﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﻋﺸﻖ ﻭﺭﺯﻱ ( ﺗﻤﺎﻳﻼﺕ ﺟﻨﺴﻲ ﻭ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ) ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺳﺘﺎ ﭘﮋﻭﻫﺸﻬﺎﻱ ﺑﻲ ﺷﻤﺎﺭﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺟﺎﻟﺒﺘﺮﻳﻦ ﺁﻧﻬﺎ ﺭﺍ ﺷﺎﻭﺭ ( ( ۱۹۹۵ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﻛﺮﺩ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺳﺒﻜﻬﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ( ﺍﻳﻤﻦ – ﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭ – ﺍﺟﺘﻨﺎﺑﻲ ﻭ ﻣﺘﻨﺎﻭﺏ ) ، ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﺑﻂ

 

 

 

 

۰۲

 

ﺟﻨﺴﻲ ﺁﺯﺍﺩ ﻭ ﺑﻲ ﻗﻴﺪ ﻭ ﺑﻨﺪ ﮔﺮﺍﻳﺶ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﻳﻤﻦ ﻫﺎ ﻣﺮﺍﻗﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺍﺯ ﻫﻤﺮﺍﻫﺸﺎﻥ ﺑﻪ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﻧﺪ. ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﻛﻤﺘﺮﻱ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺍﻳﻤﻦ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺟﻨﺴﻲ ﻓﺮﺍﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺭﻭﻱ ﺁﻭﺭﻧﺪ ﻭ ﻣﺮﺍﻗﺒﺖ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺭ ﺑﻲ ﻗﺮﺍﺭﺍﻥ ﺑﻪ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺗﻔﺎﻕ ﻣﻲ ﺍﻓﺘﺪ. ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ، ﭘﻴﺶ ﻓﺮﺽ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻱ ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺟﻬﺖ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺍﺳﺖ. ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﻣﺬﻛﻮﺭ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻄﺮﺡ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺻﻮﺭﺗﻬﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻭ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﺑﺎ ﺁﻥ، ﻋﺎﻣﻞ ﺍﺻﻠﻲ ﭘﺪﻳﺪﺁﺭﻱ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ ﺍﻧﺪ (ﺟﺎﻧﺴﻦ ﻭ ﺑﺴﺖ ، . ( ۲۰۰۳ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﻣﻮﺍﺟﻬﻪ ﺑﺎﺷﺮﺍﻳﻂ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﭼﻄﻮﺭ ﻛﻨﺶ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻣﺤﻜﻢ ﭼﺴﺒﻴﺪﻥ ﻫﺎ ﻭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮﻱ ﻫﺎﻳﺸﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺭﺗﺒ ﺎﻁ ﺑﺎ ﻛﻨﺸﻬﺎﻱ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ﺷﺪﻩ ، ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺧﻠﻖ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ .

 

ﻛﺎﺭﺑﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ(:(۴۵;۴۴;۵ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺑﺮﺧﻲ ﺍﺯ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺗﺮﻳﻦ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺩﺭ ﺣﻴﻄﻪ ﻱ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ ، ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻣﻌﻘﻮﻟﻲ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ؛ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺁﺩﻣﻲ ﺍﺳﻴﺮ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻫﺎﻱ ﺑﻲ ﺛﻤﺮﻱ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ ﻛﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﺸﻖ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ؟ ﭼﺮﺍ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺰﻳﻨﻲ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﻣﻮﺟﺐ ﺳﺮﺩﻱ ﻭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺗﻌﺎﺭﺽ ﺳﺎﺯ ﺑﺎ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ؟ ﭼﺮﺍ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺑﺮﺧﻲ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺗﺮ ﺍﺯ ﺑﻘﻴﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ؟ ﭼﺮﺍ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﻪ ﻱ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﻧﻴﺴﺖ؟ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ، ﻣﻬﻤﺘﺮ ﺍﺯ ﻫﻤﻪ ﻱ ﺍﻳﻦ ﻫﺎ :  ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺑﺎ ﺣﺪﺍﻛﺜﺮ ﺗﻤﺮﻛﺰ ، ﻣﺮﻣﺖ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﮔﺮﺍﻧﺒﻬﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺭﺍ ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻛﺮﺩ؟ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻋﺎﻡ ﻭ ﻃﺮﺡ ﻫﺎ ﻭ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺧﻴﺮﺵ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﺎﺹ ، ﺍﻓﻘﻬﺎﻱ ﻧﻮﻳﻨﻲ ﺟﻬﺖ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻭ ﺷﻜﻞ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ، ﻓﺮﺍﺭﻭﻱ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﮔﺴﺘﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻛﺎﺭﺑﺮﺩﻫﺎﻱ

ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ :

 

  • ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻱ ﻳﻚ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﺳﺎﺯﻱ ﺷﻔﺎﻑ ﺍﺯ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺑﻬﺪﺍﺷﺖ ﻭ ﺳﻼﻣﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ ﻭ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﻣﻘﻮﻻﺗﻲ ﻛﻪ ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺪﺭﻛﺎﺭ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﺳﻼﻣﺖ ﻳﺎ ﺍﺧﺘﻼﻝ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻃﺒﻴﻌﺘﺎً. ﻭﺟﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﻋﻨﺎﺻﺮ، ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺷﻜﻞ ﺩﻫﻲ ﻛﺮﺩﻩ، ﻣﻘﺼﺪ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﺯﻭﺝ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻣﻌﻴﻦ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﺁﻣﺎﺝ ﻋﻤﺪﻩ ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﺤﻮﺭ ، ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ، ﻛﺎﻫﺶ ﻧﺎﺍﻳﻤﻨﻲ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﻭ ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻭ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﺴﻠﻲ ﺑﺨﺶ ﺍﺳﺖ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ، ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺍﻟﻔﺖ ﺳﺎﺯ ﻛﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺳﺎﺧﺖ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻭ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﮔﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺗﺮﺳﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺍﻳﻦ ﺑﺎﺯﻧﻤﺎﻳﻲ ﻫﺎ ﺳﺘﻮﻧﻬﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ – ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺷﺘﻦ – ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ . ﺗﺄﺛﻴﺮ ﻫﻤﻴﻦ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ

 

ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺷﺪﮔﺎﻥ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻋﻮﺩ ﺑﺪﻭﺭ ﻧﮕﻪ ﻣﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺛﺒﺎﺕ ﺗﻐﻴﺮﺍﺕ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .

 

  • ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻧﮕﺎﻫﻲ ﻏﻴﺮ ﺁﺳﻴﺐ ﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ﺑﻪ ﻣﻘﻮﻟﻪ ﻱ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ . ﭼﻨﻴﻦ ﻧﮕﺮﺷﻲ ﻣﺸﺎﻭﺭ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺩﻏﺪﻏﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻦ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻧﻲ ﻭﻳﮋﻩ ﻭ ﻛﻢ ﻧﻈﻴﺮ ﻣﺠﻬﺰ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ

 

 

 

 

 

۱۲

 

ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻫﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﻛﺮﺩﻩ ، ﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ﺭﺍ ﺳﺮﻋﺖ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ ﺿﻤﻨﺎً. ﺍﻳﻦ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺭﻭﺷﻲ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ ﺭﺍ ﺟﻬﺖ “ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ” ۱۶ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺯﻭﺟﻬﺎﻱ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ . ﺭﻭﺵ ﻣﺬﻛﻮﺭ ( ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ ) ﺧﻮﺩ ، ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﮔﺮﺍﻳﺶ ﺑﻪ ﺗﻤﺎﺱ ﻭ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﺟﻮﻳﻲ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻭ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻱ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﺍﺯ ﺑﻲ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩﻱ ﻭ ﺑﻴﮕﺎﻧﮕﻲ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺩﺍﻣﻦ ﻣﻲ ﺯﻧﺪ .

 

  • ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﺭﻭﺷﻲ ﻣﻔﻴﺪ ﺟﻬﺖ ﺑﻪ ﭼﻨﮓ ﺁﻭﺭﺩﻥ ( ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ) ، ﺑﺮﺯﺑﺎﻥ ﺟﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻣﺮﺗﻔﻊ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﻋﻨﺎﺻﺮﻱ ﻛﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﺮﺳﻬﺎ ، ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﺪﺍﺭ ﻭ ﺗﺴﻠﻴﻢ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﺫﻫﻨﻴﺘﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﮔﺮﻱ ﺷﺎﻥ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻭﻳﮋﻩ ، ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺣﻔﻆ ﻭ ﺍﺑﻘﺎء ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﺎﺍﻳﻤﻨﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺑﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺯﺑﺎﻥ ﺑﻴﺎﻭﺭﻧﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻫﺎ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻭ ﺑﻬﻢ ﭘﻴﻮﺳﺘﮕﻲ ، ﺭﻭﺷﻬﺎﻱ ﺳﺎﺯﻧﺪﻩ ﺗﺮﻱ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺯﻣﺎﻳﻨﺪ . ﻫﻤﻪ ﻱ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﮔﺮﺍﻥ ﻫﻤﻪ ﺑﺎ ﺩﺷﻮﺍﺭﻱ ﻫﺎﻱ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﻛﺎﺭ ﺑﺎ ﺯﻭﺟﻬﺎﻱ ﺁﺷﻔﺘﻪ ، ﺑﺨﺼﻮﺹ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﻣﺤﺘﻮﺍﻱ

 

ﻫﻴﺠﺎﻧﻬﺎﻱ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺳﺎﺯ ، ﺁﺷﻨﺎﻳﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

 

  • ﻃﺮﺡ ﺭﻳﺰﻱ ﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﺟﻬﺖ ﺩﺭﻙ ﻭ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻦ ﻣﻮﺛﺮ ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﻫﺎ ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﺩﻳﺪﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﺴﺘﺘﺮ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ . ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻗﺒﻞ ، ﻟﻴﻦ ﻫﺎﻓﻤﻦ ( ( ۱۹۸۱ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻛﺮﺩ ﻛﻪ : ﺗﺎﻛﻨﻮﻥ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ” ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ” ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻥ ، ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺯﻳﺎﺩﻱ ﻣﻄﺮﺡ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﻧﻈﺮ ﺻﺮﻳﺤﻲ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻨﻜﻪ ” ﭼﻪ ﭼﻴﺰ ” ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭﻳﻢ ﺟﺴﺘﺠﻮﻱ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻧﺪﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ . ﻣﺎ ﻧﻴﺰ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭﻳﻢ ﺟﺴﺘﺠﻮﻱ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻛﻨﺪ، ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺍﺳﺖ .ﺳﺎﻟﻬﺎ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺯﻳﺮ ﺑﻮﺗﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ، ﺧﺶ ﺧﺸﻲ ﻧﺎﺁﺷﻨﺎ ﺑﻪ ﮔﻮﺵ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ. ﺗﺎ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺎ

 

ﺗﺄﺳﻲ ﺑﺮ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﺑﺎﻟﻴﻨﻲ ، ﻧﮕﺎﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺷﺎﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺁﺳﻤﺎﻥ ﮔﺮﺍﻱ ، ﺑﻪ ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎﻱ ﺯﻣﻴﻦ ﭘﻮﻱ ﺑﺮﺍﻓﻜﻨﺪﻧﺪ ﻭ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻧﻤﻮﺩﻧﺪ .

 

 

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

 

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)

ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ-پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

ﻓﻠﺴﻔﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ: ﻫﺮ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﻱ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺭﻭﻳﺎﺭﻭﻳﻲ ﺑﺎ ﻣﺴﺎﺋﻠﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻌﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻃﺎﻕ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻛﺸﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ، ﺟﻬﺖ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻻﺯﻡ ﺍﺳﺖ ﺑﻪ ﺳﻪ ﭘﺮﺳﺶ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻦ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﺪ . ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺳﻮﺍﻻﺕ ﺟﻬﺖ ﺩﺭﻙ

Context power ۱ Process and Structure ۲ Generative cycle ۳ Self maintaining ۴

 

 

 

۹

 

ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻱ ﭼﻨﺪ ﺑﻌﺪﻱ ﺧﺎﺻﻲ ﻛﻪ ﺍﻭ ﻣﺸﺎﻫﺪﻩ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﭼﺎﺭﭼﻮﺑﻲ ﺑﺪﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ، ﻣﺤﻮﺭ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻭ ﺭﺍﻫﺒﺮﺩﻫﺎﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺍﻳﻦ ﺳﻪ ﭘﺮﺳﺶ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪﺍﺯ :

 

-۱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﭼﻪ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻱ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺍﺳﺖ ؟ ﻣﺴﺌﻠﻪ ﻱ ﺍﺻﻠﻲ ﻛﺪﺍﻡ ﺍﺳﺖ ؟ ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﭼﻴﺴﺖ ؟

 

-۲ ﭼﻪ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩ ﻫﺎﻳﻲ ﺑﺎﻳﺪ ﺍﻳﻨﺠﺎ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻳﻨﺪ ؟ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺻﺤﻴﺢ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎﺷﺪ ؟ ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﭼﻴﺴﺖ ؟

 

-۳ ﺍﻳﻦ ﺯﻭﺝ ﺟﻬﺖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺸﻜﻞ ﻭ ﺣﺮﻛﺖ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﻱ ﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﭼﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻜﻨﻨﺪ ؟ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺭﺍ ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻧﻤﺎﻳﺪ ؟

 

ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻳﻚ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺟﻬﺖ ﻓﺮﺿﻴﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻣﺸﻜﻼﺕ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺻﺤﻴﺢ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ، ﺑﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ” ﻋﻤﻠﻜﺮﺩ ﺻﺤﻴﺢ ” ﻣﺠﻬﺰ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺗﺠﻬﻴﺰ، ﺑﻪ ﺩﺭﻙ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺻﻤﻴﻤﻴﺖ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﻭ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﻋﺸﻖ ﺩﺭ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻲ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ.

 

ﻧﻈﺮ ﮔﺎﻩ EFT ﺩﺭ ﺑﺎﺏ ﻋﺸﻖ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻟﻲ:ﺍﮔﺮ ﺟﻬﺖ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻱ ﻛﻠﻲ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺟﻌﺎﻧﻤﺎﻥ ﺑﭙﺮﺳﻴﻢ ﻛﻪ ﭘﺎﻳﻪ ﻱ ﻳﻚ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺩﻳﺮﭘﺎ ﻭ ﺷﺎﺩﻱ ﺑﺨﺶ ﺭﺍ ﭼﻪ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻨﺪ، ﻏﺎﻟﺒﺸﺎﻥ ﺑﻲ ﺗﺎًﻣﻞ ﻣﻲ ﮔﻮﻳﻨﺪ : ﻋﺸﻖ. ﻋﺸﻖ ﻗﺪﻣﺘﻲ ﺑﻪ ﻓﺮﺍﺧﻨﺎﻱ ﺧﻠﻘﺖ ﺁﺩﻣﻲ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻣﺎﻧﺪﻧﺶ ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﻭ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ، ﺣﺘﻲ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻥ، ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺛﺒﻮﺕ ﺭﺳﺎﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ.  ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻣﻘﻮﻻﺗﻲ ﭼﻮﻥ ﻗﺪﺭﺕ ، ﺧﻮﺩﮔﺮﺩﺍﻧﻲ ﻭ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻨﺪﻱ ﺗﻌﺎﺭﺽ ﺩﺭ ﻣﻤﺎﻧﻌﺖ ﺍﺯ ﺍﺷﺎﻋﻪ ﻱ ﻣﺤﺒﺖ ﻭ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺯﻳﺮ ﺳﻴﻄﺮﻩ ﻱ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻴﺎﻥ ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﻳﻚ ﻣﺘﻐﻴﺮ ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﺷﺪﻩ ﺗﻘﻠﻴﻞ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﻣﻜﺎﻱ ، .(۱۹۹۶ ژﺭﻑ ﺍﻧﺪﻳﺸﻲ ﻫﺎﻱ ﺍﺧﻴﺮ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺑﺎﻟﺒﻲ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻭ ﺍﻧﻘﻼﺑﻲ ﻋﻈﻴﻢ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ.  ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺍﺭﻛﺎﻥ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻭﺭﻧﺪﻩ ﻱ ﺍﻳﻦ ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻲ ، ﭼﺎﺭﭼﻮﺏ ﺟﺎﻣﻊ ، ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﻭ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ، ﺩﺭﻙ ﻭ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺩﺭ ﻋﺸﻖ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ( ﺟﺎﻧﺴﻦ ، . ( ۲۰۰۳ ﺑﻪ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﺮﺳﭽﻴﺪ ( ۱۹۹۹ ﺍﻳﻦ) ﺩﮔﺮﮔﻮﻧﻲ ، ﻣﺒﺪﺍً ﻧﻴﺮﻭﻣﻨﺪﻱ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ

 

ﺟﻬﺖ ﭘﺮﺩﺍﺧﺘﻦ ﺑﻪ ﺭﺍﺯ ﺑﺰﺭگ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﻧﺴﺎﻧﻲ(.(۵

 

ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﻫﻴﭻ ﭼﻴﺰ ﮔﺮﻩ ﮔﺸﺎﺗﺮ ﺍﺯ ﻳﻚ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺧﻮﺏ ﻧﻴﺴﺖ . ﭼﻨﻴﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻱ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺧﺼﺎﻳﺺ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ، ﺭﻭﺍﺑﻄﻲ ﻛﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺩﺭ ﻫﻢ ﺁﻣﻴﺨﺘﮕﻲ ﭼﻨﺪﻳﻦ ﺑﻌﺪ ﭘﻴﭽﻴﺪﻩ ﻭ ﻏﺎﻣﺾ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ، ﺍﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺯﺑﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ

 

ﺑﺎ ﺗﺎﺳﻲ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﺮ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻭ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﻛﺮﺩﻩ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺳﻤﻴﺖ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ .

 

ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺩﺍﺷﺖ ﺑﻪ ﻳﻚ ﺩﻭﺭﻧﻤﺎﻳﻲ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ، ﺧﺼﺎﻳﺺ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺳﺎﺯ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻛﺮﺩﻳﻢ، ﺗﺮﺳﻴﻢ ﻧﻘﺸﻪ ﺭﺍﻩ ﻭ

 

ﺣﺮﻛﺖ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻱ ﺁﻥ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ، ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺍﻱ ﺩﺭﻣﻮﺭﺩ ﻋﺸﻖ ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﻛﻲ ﺍﺯ ﻣﻮﺍﻧﻊ
ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻳﻚ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻣﺠﻬﺰ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ، ﻛﻪ ﺍﻫﺪﺍﻑ ﻭ ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻴﺎﺯ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ . ﺍﺭﺯﻧﺪﮔﻲ ﻳﻚ

 

ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﻣﻴﺰﺍﻥ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻧﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺟﻬﺖ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﺻﺤﻴﺢ ﻣﺪﺍﺧﻼ ﺕ ﺑﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ؛ ﺍﻣﺮﻱ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻟﺤﻈﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﻣﺴﻴﺮ ﺑﺎﻳﺴﺘﻪ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺧﺎﻃﺮ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ .

 

 

 

۰۱

 

ﻓﺮﺿﻴﺎﺕ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻦ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻛﻪ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺑﺎﺭ ﺩﺭ ۱۹۶۹ ﺗﻮﺳﻂ ﺑﺎﻟﺒﻲ ﻣﻄﺮﺡ ﺷﺪﻥ ، ﺑﻌﺪﻫﺎ ﺗﻮﺳﻂ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﺎﻥ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ( ﺷﺎﻭﺭ ﻭ ﻣﻴﻜﺎﻟﻴﻨﺴﺮ ، ( ۲۰۰۲ ﺑﻪ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﺗﻌﻤﻴﻢ ﻭ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺁﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪ. ﻫﻢ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺭﻭﺯ ﺍﻓﺰﻭﻧﻲ ﺍﺯ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ( ﺟﺎﻧﺴﻮﻥ ﻭ ﻭﻳﻔﻦ ، (۲۰۰۳ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﭘﻬﻨﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻭ ﺁﺯﻣﺎﻳﺶ ﮔﺮﻱ ﻣﺸﻐﻮﻟﻨﺪ .

 

ﺍﺻﻮﻝ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ: ﻋﺼﺎﺭﻩ ﻱ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺭ ﺩﻩ ﺍﺻﻞ ﺑﻨﻴﺎﺩﻳﻦ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ ﺍﺻﻮﻝ ﻋﺒﺎﺭﺗﻨﺪ ﺍﺯ(: (۴۵;۴۴;۵

 

– ۱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻳﻚ ﻧﻴﺮﻭﻱ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﺍﻧﻨﺪﻩ ﻱ ﺫﺍﺗﻲ ﺍﺳﺖ: ﻃﻠﺐ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻣﻬﻢ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﮔﺮﺍﻳﺸﺎﺕ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﺍﻧﻨﺪ ، ﺍﺳﺎﺳﻲ ﻭ ﻓﻄﺮﻱ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺍﺳﺖ. ﺑﻪ ﻋﻘﻴﺪﻩ ﺑﺎﻟﺒﻲ ( (۱۹۸۸ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﻓﺮﻫﻨﮓ ﻫﺎ ﺁﺳﻴﺐ ﺯﺍ ﺗﻠﻘﻲ ﺷﺪﻩ ، ﻧﻪ ﻳﻚ ﺧﺼﻴﺼﻪ ﻱ ﻣﻨﺤﺼﺮ ﺑﻪ ﺩﻭﺭﻩ ﻱ ﻛﻮﺩﻛﻲ، ﻛﻪ ﺑﺨﺸﻲ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﺍﺯ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺳﺖ

 

. ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺁﻥ ﻫﺴﺘﻪ ﻱ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﺧﺼﺎﻳﺺ ﻣﻬﻢ ﺩﺭ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺻﻤﻴﻤﺎﻧﻪ ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ . ﺍﻣﺮﻭﺯﻩ ، ﺑﺮﺭﺳﻲ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻘﻮﻻﺕ ﻗﻠﺐ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ. ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺎ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ، ﺩﻳﺪﮔﺎﻫﻲ ﻧﻈﺮﻱ ﻭ ﺟﺎﻣﻊ ﺭﺍ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭﻱ ﻛﺮﺩﻩ ﻛﻪ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﻴﻦ ﻓﺮﻫﻨﮕﻲ ﭼﺸﻤﮕﻴﺮﻱ ﻛﺴﺐ ﻧﻤﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﺍﻳﻦ ﻣﻌﻘﻮﻟﻪ ﺑﺎ ﻣﺮﺍﺣﻞ ﺭﺷﺪ ﺍﻧﺴﺎﻥ، ﺍﻳﻦ ﺣﻴﻮﺍﻥ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ، ﻧﻴﺰ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ ﻭ ﻣﻨﻈﺮﻱ ﺟﻬﺎﻧﻲ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﭼﻮﻥ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﮔﺮﺍﻳﺶ ﻣﺎﺩﺭﺯﺍﺩﻱ ﺗﻠﻘﻲ ﺷﺪﻩ، ﻣﺴﺘﺪﻝ ﻭ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﻛﻪ ﺗﺮﺱ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻭ ﻓﻘﺪﺍﻥ ﻳﻚ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺮﻱ ﻫﻤﮕﺎﻧﻲ ﺑﺎﺷﺪ ؛ ﻭﻗﺘﻲ ﺑﺎﺩ ﺑﻪ ﺗﻨﺪﻱ ﻣﻲ ﻭﺯﺩ ، ﭼﺸﻢ ﻫﻤﻪ ﺭﺍ ﻣﻲ ﺳﻮﺯﺍﻧﺪ !

– ۲ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ۵، ﻣﻜﻤﻞ ﺧﻮﺩ ﻣﺨﺘﺎﺭﻱ ﺍﺳﺖ:ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﭼﻴﺰﻱ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﻣﻄﻠﻖ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﻛﺎﻣﻞ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻭ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﻓﻘﻂ ﻣﻴﺘﻮﺍﻥ ﻛﺎﺭ ﺳﺎﺯ ﻭ ﻧﺎﻛﺎﺭ ﺳﺎﺯ ﺑﺎﺷﺪ . ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ( ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻱ ﺳﺎﻟﻢ ) ﻣﻮﺟﺐ ﺍﺭﺗﻘﺎء ﺧﻮﺩ ﻣﺨﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﻧﻔﺲ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﻭ ﺧﻮﺩ ﻣﺨﺘﺎ ﺭﻱ ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﻭﮔﺎﻧﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ ، ﺩﻭ ﺭﻭﻱ ﻳﻚ ﺳ ﻜﻪ ﺍﻧﺪ .  ﭘﮋﻭﻫﺸﻬﺎ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺑﺎ ﺍﻧﺴﺠﺎﻡ ﺧﻮﺩ، ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﺜﺒﺖ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻦ، ﺧﻮﺩ ﻧﻈﻤﻲ ﻭ ﻓﺼﺎﺣﺖ ﺩﺭ ﺷﻬﺎﻣﺖ ﺧﻮﺩ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺍﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﻝ، ” ﺳﻼﻣﺘﻲ ” ﺑﻴﺶ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎﻱ ﺧﻮﺩﺑﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﺩ، ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﻓﺮﺩ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ ﺣﻔﻆ ﻭﺍﺑﺴﺘﮕﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ

 

ﺭﺍ ﺧﺎﻃﺮ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .

 

– ۳ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻮﺟﺐ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻳﻲ ﭘﻨﺎﻫﮕﺎﻫﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ:ﺣﻀﻮﺭ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻴﻢ ( ﻋﻤﻮﻣﺎً ﻭﺍﻟﺪﻳﻦ ، ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻭ ﻣﻌﺸﻮﻗﺎﻥ ) ، ﺭﺍﺣﺘﻲ ﻭ ﺍﻣﻨﻴﺖ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺎ ﻫﺪﻳﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﺁﻧﻬﺎ ، ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ . ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻣﻄﺎﻟﻌﺎﺕ ﺳﻜﻮﺭ ( (۱۹۹۴ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﺑﺎ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺷﻴﻔﺘﻪ ﻱ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﻣﻮﺟﺐ ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻋﺼﺒﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﻫﻤﺠﻮﺍﺭﻱ ﭘﺎﺩﺯﻫﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﻃﺒﻴﻌﻲ، ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮﻱ.۶ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﻛﺎﺭﺁﻣﺪ ﻣﺎﻣﻨﻲ ﺁﺳﻮﺩﻩ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺷﺨﺺ ﻣﻬﻴﺎ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺑﻮﺩﻥ ﺩﺭ ﺁﻥ ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﻱ ﺩﺭ

 

 

Secure dependence ۵ Vulnerability ۶

 

 

 

۱۱

 

ﺩﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺳﭙﺮﻱ ﺍﺳﺖ، ﺟﻬﺖ ﻣﺒﺎﺭﺯﻩ ﺑﺎ ﺗﺎﺛﻴﺮﺍﺕ ﺍﺳﺘﺮﺱ ﺯﺍ ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻭ ﻧﺎﺍﻳﻤﻨﻲ ؛ ﺍﻳﻦ ﻣﺎﻣﻦ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻱ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﺟﻬﺖ ﺭﺷﺪ ﻣﺘﺪﻭﺍﻡ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﺩ.

 

– ۴ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ، ﺑﻨﻴﺎﻥ ﺷﺨﺼﻴﺖ ﺭﺍ ﻣﺤﻜﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ: ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﻣﻮﺟﺐ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﺒﻨﺎﻳﻲ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺁﺳﻮﺩﮔﻲ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ ﻛﻪ ﺷﺨﺺ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺩﺭ ﺳﺎﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﻨﻮﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺍﻳﻤﻨﻲ، ﻫﺴﺘﻲ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﺭﺍ ﻛﺸﻒ ﻭ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﺍﻧﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﻴﻂ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﮔﻴﺮﻱ ﻧﻤﺎﻳﺪ .   ﭼﻨﻴﻦ ﻛﻨﺪﻭﻛﺎﻭﻱ ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﻏﻨﺎﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻓﺮﺩﻱ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﺁﻭﺭﺩﻩ، ﺷﺨﺺ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺸﻒ ﻭ ﺑﻪ ﻛﺎﺭﮔﻴﺮﻱ ” ﮔﺸﻮﺩﮔﻲ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ” ۷ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﺮﻭﻥ ﺩﺍﺩﻫﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺟﺮﺃﺕ ﺁﻣﻮﺯﻱ ، ﺁﺳﻮﺩﮔﻲ ﺧﺎﻃﺮ ﺟﻬﺖ ﺧﻄﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﻪ ﻣﻮﻗﻊ ، ﻳﺎﺩﮔﻴﺮﻱ ، ﻧﻮ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺴﺘﻤﺮ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ، ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺩﻧﻴﺎ ﻧﺴﺒﺖ ﻣﻲ ﺩﻫﻴﻢ ﻭ … ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﮔﺮﻩ ﮔﺸﺎﻳﻲ ﻫﺎﻱ ﺣﻀﻮﺭ ﺍﻳﻦ ﻓﻀﺎﻱ ﺍﻳﻤﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ؛ ﺑﻲ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﻓﻮﻕ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﻱ ﺑﺎ ﻣﺤﻴﻂ ﻫﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﺍﻃﻼﻋﺎﺕ ﻧﻮ ﺭﺍ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ، ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺑﻬﻨﺠﺎﺭ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻧﮕﺮﻱ ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﺍﺩﻩ ، ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻭ ﺍﺣﻴﺎء ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺷﺨﺼﻲ ﻭ ﺣﺎﻻﺕ ﺫﻫﻨﻲ ﺭﺍ ﻣﻘﺪﻭﺭ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ . ﻭﻗﺘﻲ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺧﺎﻃﺮ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﺭﺳﺎﺯﺗﺮﻱ ﺑﺎ ﺗﻌﺎﺭﺽ ﻭﺗﻨﺶ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﺑﻪ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﻛﺮﺩﻥ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ. ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﭘﻴﺪﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺩﻳﺮﭘﺎﻳﻲ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻭ ﺧﺸﻨﻮﺩ ﺳﺎﺯﻱ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺩﺭﭼﻨﻴﻦ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ

 

ﺑﻪ ﻣﺮﺍﺗﺐ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﺨﺪﻭﺵ ﻳﺎ ﺣﺘﻲ ﺧﻨﺜﻲ ﺍﺳﺖ.

 

ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ۸ ﻭ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﻮﺩﻥ۹، ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺭﺍ ﺑﻨﻴﺎﻧﮕﺬﺍﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ: ﭘﺎﺳﺨﮕﻮ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻭ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﻧﻴﺎﺯ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ، ﺍﺯ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺍﺻﻠﻲ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﻧﺪ. ﻳﻚ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻓﻴﺰﻳﻜﻲ ﺣﺎﺿﺮ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻏﺎﻳﺐ ﺑﺎﺷﺪ. ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺮﺍﺳﻴﻤﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﻱ ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﺫﻫﻨﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﻳﮕﺮ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﻧﻴﺴﺖ. ﺩﺭ ﻳﻚ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻳﻤﻦ، ﻭﺟﻮﺩ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻭ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﻧﻴﺎﺯ، ﺷﺨﺺ ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭﻣﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ، ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺣﻴﺎﺗﻲ ﺩﺍﺭﺩ. ﺩﺳﺖ ﺍﻧﺪﺭﻛﺎﺭﺍﻥ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻫﺮ ﭘﺎﺳﺨﻲ (ﺣﺘﻲ ﺧﺸﻢ ﺷﺪﻳﺪ) ﺑﻬﺘﺮ ﺍﺯ ﺑﻲ ﭘﺎﺳﺨﻲ ﺍﺳﺖ. ﺯﻳﺮﺍ ﭘﺎﺳﺨﺪﻫﻲ ﺍﻳﻦ ﻧﻜﺘﻪ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺛﺒﻮﺕ ﻣﻲ ﺭﺳﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ. ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ،

 

ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻫﻢ ﺑﺮﻭﺯ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ ﻭ ﭘﻴﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻣﺎ ﺳﺎﻃﻊ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ:”ﭘﻴﺎﻣﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﻣﻲ ﻓﺮﺳﺘﻲ ﺑﺮﺍﻳﻢ ﻣﻬﻢ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﺍﺗﺼﺎﻟﻲ ﻣﻴﺎﻥ ﻣﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻧﺪﺍﺭﺩ.” ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﻧﻲ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﻧﺪ ﻭ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﺭﺍ ﺟﻬﺖ ﺩﺭﻙ ﻭ ﺍﺻﻼﺡ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻣﺨﺮﺑﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﻓﺮﺳﻮﺩﻩ ﺗﻮﺍﻡ ﺍﻧﺪ، ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ. ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻋﺠﻴﻦ ﺑﺎ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ، ﻗﻮﻱ ﺗﺮﻳﻦ ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻣﺎ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺨﺘﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮﻳﻦ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﺭﺍ ﺑﺮﻧﺤﻮﻩ ﻱ ﺑﺮﻭﺯ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺗﻤﺎﻥ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ، ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﺷﺨﺺ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺧﺎﻃﺮﺍﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﺍﻧﮕﻴﺰﻩ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺩ ﻛﺪﺍﻣﻬﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ؛ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ، ﻣﻮﺳﻴﻘﻲ ﻣﻘﺎﺭﻥ ﺑﺎ ﺭﻗﺺ

 

 

Cognitine openness ۷ Accessibility ۸ Responsiveness ۹

 

 

 

۲۱

 

ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﺴﺘﻨﺪ(ﺟﺎﻧﺴﻦ،.(۱۹۹۶ ﺑﺎﻟﺒﻲ ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﺍﺳﺘﺎ ﭼﻨﻴﻦ ﻣﻲ ﺍﻓﺰﺍﻳﻨﺪ:”ﺭﻭﺍﻥ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻫﻴﺠﺎﻥ” ﺑﺨﺶ ﻋﻤﺪﻩ ﺍﻱ ﺍﺯ ﺭﻭﺍﻧﺸﻨﺎﺳﻲ ﻭﺁﺳﻴﺐ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﻋﺎﻃﻔﻲ ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ.

 

ﺗﺮﺱ ﻭ ﺗﺮﺩﻳﺪ۱۰ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺭﺍ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ.: ﺯ ﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻓﺮﺩ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻬﺪﻳﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ(ﺧﻮﺍﻩ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎ ﺁﺷﻔﺘﻪ ﺳﺎﺯ، ﺧﻮﺍﻩ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺟﺘﻨﺒﺎﺏ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻭ ﺁﺯﺍﺭﺩﻫﻨﺪﻩ ﻱ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﻭﺯ ﻣﺮﻩ ﻫﻤﭽﻮﻥ ﺑﻴﻤﺎﺭﻱ ﻭ ﮔﺎﻩ ﺑﻪ ﺗﺎﺛﻴﺮﭘﺬﻳﺮﻱ ﺍﺯ ﺟﺮﻳﻤﻪ ﺩﺍﺭ ﺷﺪﻥ ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﻤﻦ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ)، ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﻛﺴﺐ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺁﺳﻮﺩﮔﻲ، ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺗﺮ ﻭ ﺍﻟﺰﺍﻡ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺠﺎﻭﺭﺕ ﻃﻠﺒﻲ ﻓﻌﺎﻝ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻣﺘﺼﻞ ﺷﺪﻥ ﺑﻪ ﻛﺴﻲ ﻛﻪ ﺷﻴﻔﺘﻪ ﻱ ﺍﻭ ﻫﺴﺘﻴﻢ ﺑﻪ ﺍﻧﺤﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﭘﻮﻳﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻨﺶ ﺯﺍﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺭﺍ ﺳﺴﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﺗﺼﺎﻝ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﺗﻨﻈﻴﻤﻲ ﻫﺎﻱ ﻣﻬﻢ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ-  ﻛﻪ ﺩﺭﻭﻥ ﺳﺎﺧﺘﻪ ﻭ ﻓﻄﺮﻱ ﻧﻴﺰﻫﺴﺖ-  ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ . ﻧﻴﺎﺯ ﺑﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ، ﺗﻄﺒﻴﻖ ﺩﺍﺩﻥ ﺧﻮﺩ ﺑﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﻃﺮﻑ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻫﻤﺎﻫﻨﮕﻲ ﺑﺎ ﺁﻧﭽﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻃﻠﺐ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﻫﻤﻪ ﺍﺯ ﺗﺪﺍﺑﻴﺮ ﻣﻬﻢ ﺣﻔﺎﻇﺘﻲ – ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﺩﺭ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻱ ﻭ ﺑﻲ ﻣﻌﻨﺎﻳﻲ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲﺭﻭﻧﺪ.

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)

ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺑﺎ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮ:ﻧﻘﺶ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ:پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

ﺗﻔﺎﻭﺕ ﻫﺎﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺑﺎ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺩﻳﮕﺮ:ﻧﻘﺶ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ: ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ، ﻣﺮﺑﻲ ﺗﻌﻠﻴﻢ ﺩﻫﻨﺪﻩ ﻱ ﻣﻬﺎﺭﺕ ﻫﺎﻱ ﻛﻼﻣﻲ ﻭ ﻳﺎ ﺁﻣﻮﺯﮔﺎﺭ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﻣﻄﻠﻮﺏ ﻣﺤﺎﻭﺭﻩ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻧﻴﺴﺖ . ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ، ﻫﻤﻪ ﭼﻴﺰ ﺩﺍﻧﻲ ﻧﻴﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻱ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺑﺼﻴﺮﺕ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ ﻳﺎ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﺎﺿﺮﺍﻥ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺍﻛﺘﺴﺎﺏ ﺷﺪﻩ ﺍﺯ ﺧﺎﻧﻮﺍﺩﻩ ﻱ ﻣﺒﺪﺍً ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺮ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺗﺎًﺛﻴﺮ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﺩ. ﺍﻭ ﻣﺴﺌﻮﻝ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺗﻨﺎﻗﻀﺎﺕ ﻭ ﻧﺴﺨﻪ ﭘﻴﭻ ﺣﻞ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﺴﺖ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ، ﻣﺪﺭﺱ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺑﺎﻭﺭﻫﺎ ﻭ ﺍﻧﺘﻈﺎﺭﺍﺕ ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻲ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺍﺯﺩﻭﺍﺝ ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻢ ﻧﻴﺴﺖ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ، ﻛﻨﻜﺎﺷﮕﺮ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﻫﺎﺳﺖ ﻭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻬﺖ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻣﺠﺪﺩ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ –ﻣﺨﺼﻮﺻﺎً ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ – ﻳﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .   ﺍﻭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻛﻤﻚ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺗﺎ ﺍﺳﺘﺤﺎﻟﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺍﺩﺭﺍﻛﺎﺗﻲ ﻧﻮ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﻛﻨﻨﺪ . ﺩﺭ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻳﻚ ﻫﻤﻜﺎﺭﻱ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﮔﺎﻩ ﺭﻫﺒﺮﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﭘﻴﺮﻭﻱ، ﻧﻪ ﻣﺘﺨﺼﺼﻲ ﻛﻪ ﻣﺒﺎﻧﻲ ﻳﻚ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﻭ ﺗﺪﺭﻳﺲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺷﺮﺍﻳﻄﻲ ﺭﺍ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻭﺟﻬﺎ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭﺁﻥ ﺑﻪ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﮕﺮﻱ ﺭﺍﻫﻬﺎﻱ ﺟﺪﻳﺪ ﺑﺎ ﻫﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﺑﭙﺮﺩﺍﺯﻧﺪ ﻭ ﺳﺮﺍﻧﺠﺎﻡ ﺟﻬﺖ ﺷﻜﻞ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺍﻱ

 

ﻛﻪ ﺧﻮﺍﺳﺘﺎﺭ ﺁﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﺍﻧﺘﺨﺎﺑﻬﺎﻳﻲ ﺁﮔﺎﻫﺎﻧﻪ ﺩﺳﺖ ﺑﺰﻧﻨﺪ.

 

ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﺍﺳﺖ:ﺷﺎﻳﺪ ﺍﮔﺮ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﺪﺍﺭﻱ ﭼﻮﻥ ﺭﺍﺟﺮﺯ (۱۹۵۱) ﻭ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﻣﺤﻮﺭﻱ ﭼﻮﻥ ﻣﻴﻨﻮﭼﻴﻦ (۱۹۸۲) ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺑﺤﺚ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺴﺘﻴﻢ EFT ﺭﺍ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﻛﺎﺭﻫﺎﻱ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺑﺪﺍﻧﻴﻢ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ “ﻣﺎﻫﻴﺖ” ﺩﺭ

 

 

 

 

 

۷

 

ﺗﺒﻌﻴﺖ ﺍﺯ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﺳﺮ ﻣﻲ ﺑﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﺣﻴﺚ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺍﺵ (ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻫﺮ ﻫﻴﺠﺎﻥ ، ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻱ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻣﻲ ﻛﺸﺪ) ﻣﺘﻐﻴﻴﺮﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺍﺳﺖ. ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﻮﺳﻴﻘﻲ ﺭﻗﺺ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺷﻴﻮﻩ ﻱ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻳﺰﻱ ﺍﺵ، ﻛﻨﺸﻬﺎﻱ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺴﺎﻥﺍﻧ ﮔﺮﺍﻱ ﺳﻨﺘﻲ ﺑﺮ ﺩﺭﻙ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺑﻼﻭﺍﺳﻄﻪ ﻭ ﺑﻲ ﺩﺭﻧﮓ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺗﺂًﻛﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ، ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺷﻮﻧﺪﻩ ﻱ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻝ ﻭ ﺗﻼﺵ ﺟﻬﺖ ﺩﺭﻙ ﻣﺮﺟﻊ ﻗﻴﺎﺱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻧﻴﺰ ﺍﺯ ﺍﺭﻛﺎﻥ EFT ﻣﺤﺴﻮﺏ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ.

 

ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﺕ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺯﻳﺮ ﺗﺎًﻛﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ :

 

  • ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻭ ﺳﺎﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻓﻌﺎﻻﻧﻪ ﻱ ﺗﺠﺎﺭﺑﻲ ﻛﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺩﺭ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺑﺎ ﻣﺤﻴﻂ ﻓﻌﻠﻲ ﺷﺎﻥ ﺩﺭﻙ ﻣﻲ

 

ﻛﻨﻨﺪ.

 

  • ﻗﺪﺭﺕ ﻫﻤﺪﻟﻲ ﻭ ﺗﺎًﻳﻴﺪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺗﻮﻟﻴﺪ ﺑﺎﻓﺘﻲ ﺟﻬﺖ ﻛﺸﻒ ﻭ ﺧﻠﻖ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺗﺎﺯﻩ. ﺭﺍﻩ ﮔﺸﺎ ﺑﻮﺩﻥ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻭ ﺧﻠﻮﺹ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺟﻬﺖ ﺑﺎﻟﻔﻌﻞ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﻫﺎﻱ ﺫﺍﺗﻲ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺶ ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻦ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺷﻜﻮﻓﺎﻳﻲ.

 

  • ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﻋﻈﻴﻤﻲ ﻛﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺟﻬﺖ ﺭﺷﺪ، ﺑﺮﺁﻭﺭﺩﻥ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻛﺎﺭﺁﻣﺪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺷﺎﻥ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﺩﺍﺭﻧﺪ. ﺭﺍﺟﺮﺯ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺑﺎﻟﺒﻲ – (۱۹۶۹) ﺑﺎﻧﻲ ﻧﮕﺮﺵ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺭ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﻫﺎ – ﻫﺮ ﺩﻭ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻦ ﺭﺍ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﻴﻤﺎﺭ ﺗﻠﻘﻲ ﻛﺮﺩ ﻭ ﺍﺯ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯ ﺁﺳﻴﺐ ﺷﻨﺎﺧﺘﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﻧﻈﺎﺭﻩ ﻧﻤﻮﺩ . ﺑﺎﻟﺒﻲ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺑﺎﻭﺭ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﺗﻤﺎﻡ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﭘﺎﺳﺨﺪﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻬﺎﻥ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ، ﺳﺎﺯﮔﺎﺭﺍﻧﻪ ﻭ ﺳﺎﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺷﺪﻩ ﺑﺎﺷﺪ. ﺍﻳﻦ ﮔﻔﺘﻪ، ﻧﻈﺮ ﺭﺍﺟﺮﺯ ﺭﺍ: ” ﻓﻘﻂ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﭘﺎﺳﺨﺪﻫﻲ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﻧﺎﭘﺬﻳﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﻧﻤﻲ ﺗﻮﺍﻧﻨﺪ ﺑﺎ ﻣﻮﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻱ ﺟﺪﻳﺪ ﺳﺎﺯﮔﺎﺭ ﺷﻮﺩ، ﻣﺸﻜﻼﺕ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺷﺪ”، ﺗﺎﻳﻴﺪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭ ﻳﻚ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﻳﺎﻭﺭﺍﻧﻪ، ﺷﺮﻁ ﺍﻭﻝ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻳﺎﺭﻱ ﺷﻮﻧﺪﻩ ﺍﻃﻤﻴﻨﺎﻥ ﺣﺎﺻﻞ ﻛﻨﺪ، ﻳﻚ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺭﻙ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ، ﺍﻭ ﺩﺭ ﭼﻪ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻫﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺭﺩ ﻭ ﻫﻤﺎﻥ ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﺭﺍ ﻣﺒﺪﺍ ﺣﺮﻛﺘﺸﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﻫﺪ(ﻛﻴﺮﻛﮕﺎﺭﺩ .(۱۹۴۸ ﺭﺍﺟﺮﺯ ﺑﺎﻭﺭ ﺩﺍﺷﺖ ﻛﻪ ﻣﺸﺎﻭﺭﺍﻥ ﺑﺎﻳﺪ ﺳﺎﺯﻩ ﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻲ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﻭ ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮﺍﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﻛﺸﻒ ، ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻭ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﺩﻫﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ (ﻟﺬﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﻛﺎﺭﺁﻣﺪ ﭘﺎﺳﺨﺪﻫﻲ ﺑﻪ ﺩﻧﺒﺎﻝ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﻭ ﺩﺭﻙ ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮﺍﺗﺸﺎﻥ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ) .

 

  • ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻭﺍﻗﻌﻴﺘﻬﺎﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﻭ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺭﺍ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺍﺭﺝ ﻧﻬﺎﺩﻥ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻭ ﻛﺎﺭ ﺭﻭﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ، ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺟﻬﺖ ﮔﻴﺮﻱ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﺍ ﺳﺎﺯﻣﺎﻥ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﻨﺪ ﻭ ﺑﺮ ﺍﻧﺴﺎﻧﻬﺎ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺗﺮﺳﻬﺎﻳﺸﺎﻥ ﻛﺪﺍﻣﻨﺪ.
  • ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﺑﺎ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻳﻲ ﻳﻚ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﺸﻴﺪﻥ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺧﺎﺻﻲ ﺍﺯ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻳﻲ ﻳﻚ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﺸﻴﺪﻥ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺧﺎﺻﻲ ﺍﺯ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﻴﻦ ﺍﺻﻞ، ﻛﻠﻴﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺎﺕ ﺗﻠﻘﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺣﻠﻘﻪ ﺭﺍﺑﻂ ” ﺧﻮﺩ ” ﻭ ” ﺳﻴﺴﺘﻢ ” ﺍﻧﺪ ، ﺁﻧﻬﺎ ﺭﻗﺺ ﻭ ﺭﻗﺼﻨﺪﻩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ . ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﻭ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺍﻥ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻬﻢ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﭘﺮﺩﺍﺯﺷﻬﺎﻱ ﻫﻮﻳﺘﻲ ﻭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺣﻠﻘﻪ ﻫﺎﻱ ﺳﺮﻧﻮﺷﺖ ﺳﺎﺯ ﺑﺎﺯﺧﻮﺭﺩﻫﺎ ﺭﺍ ﺷﻜﻞ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ .

 

 

 

۸

 

  • ﺗﺴﺮﻳﻊ ﻭ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻧﻮﻳﻦ ﻭ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺷﺪﻩ ﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ ﺍﻛﻨﻮﻥ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ . ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺠﺎﺭﺑﻲ ﺭﺍ ﻣﻨﺸﺎً ﺍﺻﻠﻲ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﻭ ﭘﺮ ﻣﻌﻨﺎ ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ.

 

ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺩﻳﮕﺮ EFTﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺟﻬﺎﺕ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﺗﻠﻘﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺗﺎًﻛﻴﺪ ﺩﺍﺭﺩ :

 

  • ﻗﺪﺭﺕ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭ. ۱ ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﻭ ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭ ﺧﺎﺻﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ . ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺑﻪ ﺍﻧﺤﺎء ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻥ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻧﻔﺮ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺭﺍ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻏﻠﺐ ﺍﺯ ﺷﻴﻮﻩ

 

  • ﺗﺎًﺛﻴﺮ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺍﺵ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﻧﺎﺁﮔﺎﻩ ﺍﺳﺖ . ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﺩﺭ ﻳﻚ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻱ ﺁﺷﻔﺘﻪ ، ﭘﺎﺳﺦ ﮔﻮ ﻧﺒﻮﺩﻥ ﻭ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ، ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻭ ﻣﻄﺎﻟﺒﺎﺕ ﭘﻴﻮﺳﺘﻪ ﻱ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺭﺍ ﻓﺮﺍ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻧﺪ ﻭ ﺑﺮﻋﻜﺲ.

 

  • ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﻭ ﺳﺎﺧﺖ) ۲ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ) ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ . ﻣﻴﺰﺍﻥ ” ﻧﺰﺩﻳﻜﻲ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ” ﻭ ” ﺩﺭﺟﻪ ﻱ ” ﺳﻠﻄﻪ ﮔﺮﻱ ﻭ ﺳﻠﻄﻪ ﭘﺬﻳﺮﻱ ” ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻭ ﻣﺪ ﻧﻈﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﺩ .

 

  • ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﻨﻔﻲ ﻭ ﺍﻧﻌﻄﺎﻑ ﭘﺬﻳﺮ ﺟﺎﺭﻱ ﺩﺭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺯﻭﺟﻬﺎﻱ ﺁﺷﻔﺘﻪ ، ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺳﻴﻜﻞ ﻫﺎﻱ ﺯﺍﻳﺸﻲ۳ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺣﻔﻆ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺍﻱ۴ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺗﺨﺮﻳﺐ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻧﻘﺶ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ .

 

  • ﺗﺎًﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﺖ ﺣﻠﻘﻮﻱ ﺑﻪ ﺟﺎﻱ ﻋﻠﻴﺖ ﺧﻄﻲ ﭼﻨﻴﻦ. ﺗﺎًﻛﻴﺪﻱ ﺧﻮﺩ ﮔﻮﺍﻫﻲ ﺍﺳﺖ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﺑﺮ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺍﺩﻥ ﺑﻪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻭ ﺯﻧﺠﻴﺮﻩ ﻫﺎﻱ ﭘﺲ ﺁﻳﻨﺪ ﺁﻥ ، ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﻫﺮ

 

ﺍﻟﮕﻮﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﮔﺪﻳﺪﺁﻳﻲ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺭﺍ ﺩﺍﻣﻦ ﻣﻲ ﺯﻧﻨﺪ ﻭ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻫﻢ ﺗﺎًﺛﻴﺮ ﺗﻘﺎﺑﻠﻲ ﺩﺍﺭﻧﺪ ( ﻣﻦ ﺍﺯ ﺗﻮ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻡ ﭼﻮﻥ ﺩﺍﺋﻤﺎً ﻧﻖ ﻣﻲ ﺯﻧﻲ ﭼﻮﻥ ﻣﻦ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻡ ) .

 

EFT ﺑﺎ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩﻫﺎﻱ ﺳﻴﺴﺘﻤﻲ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﻭﺍﻗﻊ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﻭ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﻣﻲ ﺯﻧﺪ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﺯﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺷﺎﻥ ﻳﺎﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﺍﺯ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﺍﻳﻦ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺑﺎﺯ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻱ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺁﻧﻬﺎ ﺳﻮﺩ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ. ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﻫﻢ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻭ ﺭﺧﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻨﻲ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﺎﺕ ﻃﺮﺍﺣﻲ ﻭ ﺗﻨﻈﻴﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺑﺮﺍﻧﮕﻴﺰﺍﻧﻨﺪﻩ ﻱ ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻧﻮﻳﻦ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﺑﻮﺩ. ﻫﻤﺎﻧﻄﻮﺭ ﻛﻪ ﻗﺒﻼً ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪ، ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺟﺪﻳﺪ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺑﺮ ﺭﻗﺺ ﻣﺸﺘﺮﻙ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ( ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺟﺎﺭﻱ ﻣﻴﺎﻥ ﺁﻧﻬﺎ ) ﺍﺛﺮ ﻣﻲ ﮔﺬﺍﺭﺩ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺎﻣﻼﺕﺗﻌ ﺟﺪﻳﺪ، ﺧﻮﺩ ﺷﻴﻮﻩ ﻱ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﺗﺎًﺛﻴﺮ ﻗﺮﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﻭﺍژﻩ ﻱ

 

ﻫﻴﺠﺎﻥ ، ﻟﻐﺖ ﻻﺗﻴﻦ “ﺣﺮﻛﺖ ﻛﺮﺩﻥ” ﺍﺳﺖ . ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺟﺪﻳﺪ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ “ﺣﺮﻛﺖ” ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮﺍﺕ ﻧﻮﻳﻦ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﺸﺎﻥ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ، ﻧﻘﻄﻪ ﻧﻈﺮﺍﺕ ﻭ ﻃﺮﺯ ﺗﻠﻘﻲ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﻤﻦ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ .

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل دانلودی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع دانلود نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل دانلودی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

 

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع دانلود پایان نامه)