پایان نامه بررسی ارتباط ی بین خودکارآمدی پیشرفت تحصیلی دانشجویان

عملکرد تحصیلی و توجه به آن در نظام های آموزشی یکی از مسایل مهم می باشد. عملکرد تحصیلی به عنوان یک مساله مهم آموزشی ارتباط تنگاتنگی با بهبود کیفیت دانشگاه ها دارد (مک دونالد، 2001). عملکرد تحصیلی به عنوان مبنای قضاوت در ارتباط با مطلوبیت های کسب شده توسط دانشجویان در طول دوره ای خاص می باشد که در تمام دنیا در راس برنامه های توسعه ی آموزشی قرار دارد ( لیندمن، دوک و ویلکرسون، 2001).

به منظور پیش بینی وضعیت تحصیلی دانشجویان تعیین ملاک ها و متغیرهای مناسب، از جمله مهم ترین حوزه های پژوهشی است که محققان علوم تربیتی و روانشناسی در آن فعال می باشند. تحقیقات بسیاری در زمینه پیش بینی عملکرد تحصیلی انجام پذیرفته است (جنسن، 1998). عملکرد تحصیلی تحت تاثیر ابعاد متعدد زیستی، روانی و اجتماعی قرار دارد (بوکارتس، 1996). هوش به عنوان یکی از متغیرهای اساسی در پیش بینی عملکرد تحصیلی دانشجویان می باشد که از دیر باز مورد توجه بوده است. در این ارتباط اکسترمرا و فرناندز (2005)، هوش هیجانی را به عنوان پیش بینی کننده عمده ای در بهبود عملکرد افراد در جنبه های مختلف زندگی می دانند.

هوش هیجانی به عنوان مجموعه ای از توانایی های غیر شناختی ، بر دانش ها و مهارت ها و توانایی رویارویی موفقیت آمیز در شرایط مختلف محیطی تأثیر می گذارد (بار-ان، 1997). هوش هیجانی در شکل گیری، گسترش و ادامه تعاملات انسانی مؤثر، نقش مهمی دارد و عموماً یکی از عوامل اساسی هوش هیجانی این است که فرد راهبردهای ارتباطی را چگونه و در چه زمانی و به چه شکل مورد استفاده قرار دهد. هوش هیجانی مجموعه ای از قابلیت های غیرشناختی است که توانایی فرد را در سازگاری با مقتضیات محیطی و فشارهای حاصله افزایش می دهد.

هوش هیجانی مجموعه ای توانایی ها مانند خودآگاهی، همدلی، خودنظم بخشی، انگیزش خود و مهارت های اجتماعی می باشد که بر عملکردهای رفتاری افراد تأثیر می گذارد (گلمن، 1995). یکی دیگر از عوامل مهمی که می تواند عملکرد تحصیلی دانشجویان را تحت تأثیر قرار دهد خودکارآمدی آنان می باشد.

باندورا (2000)خودكارآمدی را به عنوان باورهای افراد به توانائی های خود در انجام وظایف بطور موفقیت آمیز تعریف كرده است”.باورهای خود کارآمدی