سایت دانلود

تحقیق ها مقاله ها و پایان نامه ها
روانشناسی

9 گام ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ-پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی

ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ: ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ، ﺩﺭ ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻪ ﮔﺎﻡ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺗﺪﻭﻳﻦ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ . ﭼﻬﺎﺭ ﮔﺎﻡ ﻧﺨﺴﺖ ، ﺳﻨﺠﺶ ﺍﻭﻟﻴﻪ ﻭ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﺸﻜﻞ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺭﺍ ﺷﺎﻣﻞ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭ ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ ﻣﻴﺎﻧﻲ ( 5 ، 6 ﻭ (7 ، ﺗﺎًﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﺧﻠﻖ ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﻭ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻨﺪﻳﺸﺎﻥ ، ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺩﮔﺮﮔﻮﻥ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻣﺪﺍﺭ ﻧﻮﻳﻦ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺩﻭ ﮔﺎﻡ ﻧﻬﺎﻳﻲ ﺩﺭﻣﺎﻥ ( 8 ﻭ ( 9 ﺑﻪ ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﺍﻳﻦ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ، ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻭ ﻣﺴﺘﺤﻜﻢ ﺳﺎﺯﻱ ﺗﺤﻮﻻﺕ ﻭ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻳﺰﻱ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺕ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷ ﺪﻩ ﺩﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺭﻭﺯﻣﺮﻩ ﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﺮﺑﻮﻁ ﺍﺳﺖ (ﺩﻭﻧﻮﺍﻥ ، .(1999 ﺍﻳﻦ ﮔﺎﻣﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﻱ ﺧﻄﻲ ﺷﺮﺡ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ. ﺩﺭ ﺯﻭﺟﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﻣﺤﺪﻭﺩﺗﺮﻱ ﺩﭼﺎﺭﻧﺪ، ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺳﺮﻋﺖ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﭘﻴﺶ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ ﻭ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ ( ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ) ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺭﺍ ﺑﻄﻮﺭ ﻧﺴﺒﻲ ﻣﻮﺍﺯﻱ ﻭ ﻳﻜﺴﺎﻥ ﻃﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻧﻲ ﻛﻪ ﺭﻭﺍﺑﻄﺸﺎﻥ ﺩﭼﺎﺭ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺣﺎﺩ ﮔﺮﺩﻳﺪﻩ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻧﺨﺴﺖ ﺑﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﻨﻔﻌﻞ ﺗﺮ ﻳﺎ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﻴﺸﺘﺮﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺁﻧﻜﻪ ﺍﻭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺳﺎﺧﺖ ، ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻮﺿﻌﻲ ﻛﻪ ﺟﻬﺖ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﺴﺘﺮ ﺳﺎﺯﻱ ﺷﺪﻩ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ.

 

ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻱ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﻣﺜﺒﺖ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺑﺎ ﻫﺮ ﺩﻭ ﻧﻔﺮ (ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ)، ﭘﻴﺶ ﻧﻴﺎﺯﻱ ﺍﺳﺖ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﻛﻪ ﻣﻮﻓﻘﻴﺖ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﻀﻤﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﻗﺎﻟﺒﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻧﻪ ﮔﺎﻡ ﻭ ﺳﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ، ﻧﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻭﺟﻬﺎﻱ ﻗﺎﻃﻊ ﺑﺮﺍﻱ ﻃﻼﻕ ، ﻛﻪ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻧﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻭ ﻣﺸﻜﻞ ﺍﺻﻠﻲ ﺷﺎﻥ ﮔﻴﺮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻥ ﺩﺭ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﻌﻴﻮﺏ ﺍﺳﺖ . ﺍﻳﻦ ﺍﻟﮕﻮ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺮﺍﻱ ﺯﻭﺟﻬﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪﻱ ﺑﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ، ﺍﺯ ﻛﻤﺒﻮﺩ ﺻﻤﻴﻤﻴﺖ ﺭﻧﺞ ﻣﻲ ﺑﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮﺍﺗﻲ ﺩﺭ ﮔﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺷﺎﻥ ﻧﻴﺎﺯ ﺩﺍﺭﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﻛﺎﺭﮔﺸﺎ ﺑﺎﺷﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻣﺪﺕ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻮﺗﺎﻩ ﻣﺴﺎﺋﻠﺸﺎﻥ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺮﺩﺍﺭﺩ ( ﺟﺎﻧﺴﻦ ، . ( 2004

ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﻱ ﺟﺎﻧﺴﻦ (2004) ، ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ ﻧﻪ ﮔﺎﻧﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻗﺮﺍﺭ ﺍﺳﺖ:

 

ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ – 1 ﻣﺤﺪﻭﺩﺳﺎﺯﻱ ﻭ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﻨﻔﻲ: 27

ﮔﺎﻡ – 1 ﺧﻠﻖ ﻭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻭ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺗﻌﺎﺭﺽ ﺳﺎﺯ ﺩﺭ ﻣﺤﻮﺭﻳﺖ ﺗﻼﺷﻬﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭﺍﻧﻪ. 28

 

ﺩﺭ EFT ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻳﻌﻨﻲ ﺭﺍﺑﻄﻪ ! ﺧﻠﻖ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺍﺗﺤﺎﺩﻱ ﻣﺸﺎﺭﻛﺘﺎﻧﻪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻫﺮ ﺩﻭﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻣﻮﺭﺩ ﺩﺭﻙ، ﻫﻤﺪﻝ ، ﺷﻨﻴﺪﻩ ﺷﺪ ، ﻭ ﻣﻘﺼﺮ ﻗﻠﻤﺪﺍﺩ ﻧﺸﺪﻥ، ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ ، ﻋﻨﺼﺮﻱ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﺍﺳﺖ . ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﻣﻨﻔﻲ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺭﺍ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻛﺮﺩﻩ ، ﻧﺎﺍﻳﻤﻨﻲ ﻫﺎ ، ﺗﻌﻠﻘﺎﺕ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭﺍﻧﻪ – ﻛﻪ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﻣﻌﻴﻮﺏ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ﺍﻧﺪ؛ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ . ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻫﻤﭽﻨﻴﻦ ، ﺑﻪ ﺳﻨﺠﺶ ﻭ ﺍﺭﺯﻳﺎﺑﻲ ﻋﻮﺍﻣﻞ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ، ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﺤﺎﺷﻲ ، ﺳﻮء ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻫﺎ ﻭ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﻧﻴﺰ ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ (ﺟﺎﻧﺴﻦ ، .(1996

The De-escalation of Negative Cycles of Interaction ۷۲

Creating an alliance and delineating conflict issues in the core attachment struggle. ۸۲

 

 

 

۱۳

 

ﮔﺎﻡ – 2 ﺗﻮﺻﻴﻒ ﻭ ﺭﻭﺷﻦ ﺳﺎﺯﻱ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﻨﻔﻲ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭﻱ ﺁﻥ.29

 

ﺩﺭ ﺩﻭﻣﻴﻦ ﮔﺎﻡ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ، ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﻮﺷﻜﺎﻓﺎﻧﻪ ﺗﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﺍﻭ ﺑﺎﻳﺪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﻭ ﺩﻗﺖ ﺩﻋﻮﺕ ﻛﻨﺪ، ﺗﺎ ﺑﺘﻮﺍﻧﻨﺪ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺳﺎﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ، ﻫﻤﺎﻧﻨﺪ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﮔﺮﺍﻳﺎﻥ، ﺷﺮﺍﻳﻄﻲ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻣﻨﻔﻲ ﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻳﺰﻱ ﻛﻨﻨﺪ، ﺍﻳﻨﻜﺎﺭ ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻭ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﻣﺸﺎﺟﺮﻩ ﻱ ﺯﻭﺝ ﻣﻴﺴﺮ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻃﻮﺭﻱ ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺧﻴﺮﻩ ﻭ ﺩﺭ ﺁﻥ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ، ﺍﻧﮕﺎﺭ ﻣﺸﻐﻮﻝ ﺷﻨﻴﺪﻥ ﻭ ﺩﻳﺪﻥ ﻳﻚ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻱ ﺗﻠﻮﻳﺰﻳﻮﻧﻲ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺗﻤﺮﻛﺰ ﮔﺮﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺁﺷﻜﺎﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﺴﺘﻘﺮ ﺍﺳﺖ : ﭼﻪ ﻛﺴﻲ ﭼﻪ ﻛﺎﺭﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻭ ﭼﻪ ﻭﻗﺖ ، ﺳﭙﺲ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﭼﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﺍﺩ ﻭ ﺩﺭ ﭼﻪ ﻫﻨﮕﺎﻡ ... ( ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻣﻌﻴﻮﺏ ) .

 

ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺑﻪ ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﺯﻱ ﻣﺠﺪﺩ ﭼﺮﺧﻪ ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ ، ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻱ ﻭ ﺑﺎ ﻫﻤﺴﺮ ﺩﻳﮕﺮ ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺎﺯﺩﻳﺪ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻭ ﭼﮕﻮﻧﮕﻲ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺷﺪﻥ ، ﻧﻖ ﺯﺩﻥ ، ﺍﻋﺘﺮﺍﺽﻛﺮﺩﻥ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻳﺎًﺱ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺰﻳﻨﻲ ﺭﺍ ﺭﻭﺷﻦ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

 

ﮔﺎﻡ – 3 ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺭﺍ ﺗﺸﻜﻴﻞ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ30 ﺩﺭ ﺳﻮﻣﻴﻦ ﮔﺎﻡ ، ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ، ﻭﺍﻛﻨﺸﻲ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺧﺸﻢ ، ﻧﺎﻛﺎﻣﻲ ، ﺗﻠﺨﻜﺎﻣﻲ ﻭ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺍﻓﺴﺮﺩﮔﻲ ﻭ ﻓﺎﺻﻠﻪ

 

ﺟﻮﻳﻲ ﻫﻢ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﺨﺸﻲ ﻭ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪﺍﻣﺎ. ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﺗﺎًﻛﻴﺪ ﻧﻤﻲ ﺷﻮﺩﭼﺮﺍ. ﻛﻪ ﺗﺎًﻛﻴﺪ ﺑﺮ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ، ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﺑﻲ ﺩﻓﺎﻉ ﺗﺮ؛ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﻢ ، ﺗﺮﺱ ، ﻭ ﺷﺮﻡ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ، ﺭﻓﺘﺎﺭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺑﻪ ﻫﺮ ﺭﻭﻱ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺟﻬﺖ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻛﺸﻴﺪﻥ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ، ﺑﻪ ﻋﺒﻮﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪ ﺍﺳﺖ. ﮔﺎﻡ – 4 ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻪ ﻣﺸﻜﻞ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻣﻨﻔﻲ ، ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ.31

 

ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﺑﻪ ﻧﺎﻡ " ﺩﺷﻤﻦ ﻣﺸﺘﺮﻙ " ﻗﺎﺏ ﺩﻫﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﺤﺮﻭﻣﻴﺖ ﻫﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻭ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺷﺎﻥ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺣﺎﻻ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺍﺯ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻣﺸﻜﻞ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺗﺼﻮﻳﺮﻱ ﺑﺪﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻩ ﻭ ﻣﻜﺮﺭﺍً ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﻣﻔﻬﻮﻡ ﭼﺮﺧﻪ ، ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ، ﺍﻭ ﺣﺎﻻ ﺗﻤﺮﻛﺰﺵ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﻘﺼﺮ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ﻭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻭ ﭼﺮﺧﻪ ﺭﺍ ﻣﺘﻬﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﺸﻜﻞ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭ ﻋﻠﻴﺖ ﺣﻠﻘﻮﻱ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻭ ﻣﻨﻌﻜﺲ ﻛﺮﺩﻩ ، ﭼﺮﺧﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﭘﺪﻳﺪﻩ ﺍﻱ ﺑﺎ ﻫﻮﻳﺖ ﻣﺒﻬﻢ ﻭ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﺍﻱ ﺑﻴﺮﻭﻧﻲ ﻭ ﺗﻐﻴﻴﺮﭘﺬﻳﺮ ﺑﺎﺯ ﻟﻘﺐ ﺩﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ

 

.

 

 

 

 

 

 

 

Identifying the negative interactional cycle where these issues are expressed ۹۲

Accessing the unacknowledged emotions underlying interactional positions. ۰۳

 

Reframing the problem in terms of the negative cycle, underlying emotions, and attachment needs. ۱۳

 

 

 

۲۳

 

ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭙﺲﺳ ﺑﻪ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻣﻨﻔﻲ ﭼﺮﺧﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺗﻨﻬﺎﻳﻲ ، ﺷﻜﺴﺖ ﺧﻮﺭﺩﮔﻲ ﻭ ﻳﺎًﺱ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺷﺮﺡ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﺣﺴﺎﺳﺎﺕ ﺩﺭﺳﺖ ﻧﻘﻄﻪ ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺣﻘﻴﻘﻲ ﺍﻳﺸﺎﻥ، ﺍﻣﻨﻴﺖ ، ﻫﻤﺮﺍﻫﻲ ﻭ ﺍﺗﺼﺎﻝ ﺍﺳﺖ .

 

ﭘﺲ ﺍﺯ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﮔﺬﺍﺷﺘﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ ﻧﺨﺴﺖ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻳﺎﻭﺭﻱ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺑﺮ ﻋﻠﻴﻪ ﺩﺷﻤﻦ ﻣﺸﺘﺮﻛﺸﺎﻥ ﺣﺮﻛﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ، ﺁﻧﻬﺎ ﺣﺎﻻ ﺷﺎﺩﺗﺮﻧﺪ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻣﺸﺎﺟﺮﺍﺕ ﻫﻨﻮﺯ ﻫﻢ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﺍﻣﺎ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﻲ ﻗﺎﺩﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﺧﺎﺭﺝ ﻛﻨﻨﺪ ﻭ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺧﻼﻗﺎﻧﻪ ﺗﺮﻱ ﺑﻪ ﻧﻤﺎﻳﺶ ﺑﮕﺬﺍﺭﻧﺪ. ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺳﺎﺯﻱ ﻭ ﺗﻀﻌﻴﻒ ﭼﺮﺧﻪ ، ﺑﺎﻳﺪ ﺘﻤﺎًﺣ ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ ﺑﻌﺪﻱ ﺻﻮﺭﺕ ﺑﮕﻴﺮﺩ ، ﻛﻪ ﺩﺭ ﻏﻴﺮ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺧﻄﺮ ﻛﺮﺩﻧﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺭﺍ ﻧﺨﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺷﺖ . ﻫﺮ ﺯﻭﺝ ، ﺯﻣﺎﻧﻲ ﺁﻣﺎﺩﮔﻲ ﻭﺭﻭﺩ ﺑﻪ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ ﺩﻭﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭼﺮﺧﻪ ﺍﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﻣﺜﺒﺖ ، ﻣﻔﺮﻭﺵ ﺷﺪﻩ ﺑﺎ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭﺍﻧﻪ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻣﺮﺣﻠﻪ – 2 ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ32

ﮔﺎﻡ – 5 ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ، ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﻛﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﺑﻪ ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﺷﺨﺺ ﺩﺭ ﻧﻴﺎﻣﺪﻩ ﺍﻧﺪ ، ﺳﭙﺲ ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺳﺎﺧﺘﻦ ﻭ ﺗﻠﻔﻴﻖ ﻧﻤﻮﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺑﺎ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ33 ﮔﺎﻡ – 6 ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﺷﻮﻧﺪﻩ ﻱ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺗﻮﺳﻂ ﺩﻳﮕﺮﻱ34

 

ﮔﺎﻡ – 7 ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺧﻠﻖ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﻭ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺧﻮﺩ ﻗﺎﺩﺭﻧﺪ ﺭﻳﺸﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺭﺍ ﺑﺎﺯ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﻨﻨﺪ. ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﻭ ﺧﻮﺍﺳﺘﻪ ﻫﺎ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺑﺎﺯﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ، ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﻧﻮﻳﻦ، ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺍﻱ ﺍﺩﺭﺍﻛﺎﺕ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﺯ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻭ ﺧﻠﻖ ﻭﻗﺎﻳﻊ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ. ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻣﻴﺎﻧﻲ ﺩﺭﻣﺎﻥ (ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ(5-7 ﺩﻭ ﺭﺧﺪﺍﺩ ﻣﻬﻢ – ﻛﻪ ﺍﺯ ﻧﻘﺎﻁ ﺍﺳﺘﺤﺎﻟﻪ ﻱ ﺑﺎ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ ﺗﻠﻘﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ

 

–ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ. ﺍﻭﻟﻴﻦ ﺭﺧﺪﺍﺩ،"ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻣﺠﺪﺩ ﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮ"ﺍﺳﺖ. ﺍﻭ (ﮔﻮﺷﻪ ﮔﻴﺮ) ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺗﻌﺎﻟﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺩﺍﺩﻩ، ﺑﺮﺍﻱ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﺮﺩﻥ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻓﻌﺎﻝ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﻣﻮﺿﻊ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ﺭﺍ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻣﺜﻼ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺳﺎﻛﺖ ﻭ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﻓﺎﺻﻠﻪ ﺟﻮ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻭﺿﻌﻴﺖ ﺑﻪ ﺧﺸﻢ ﺁﻳﺪ ﻭ ﻧﻴﺎﺯ ﺧﻮﺩ ﺑﻪ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﻭ ﺣﻤﺎﻳﺖ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺭﺍ ﻃﻮﺭﻱ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺷﺎﻧﺲ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﺑﻮﺩﻥ ﺑﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﺷﺪﻩ ﻱ ﻭﻱ ﺭﺍ ﺑﻴﺎﺑﺪ. ﺩﻭﻣﻴﻦ ﺭﺧﺪﺍﺩ"ﻧﺮﻡ ﺷﺪﻥ" ﻫﻤﺴﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺳﺎﺑﻘﺎ ﻓﻌﺎﻝ ﻭ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺑﻮﺩ ﻭ ﺣﺎﻻ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺧﻄﺮ ﻛﺮﺩﻥ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻧﻴﺎﺯﻣﻨﺪﻱ ﻭ ﺁﺳﻴﺐ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻫﺎﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﭙﺬﻳﺮﺩ، ﺍﻭ ﺣﺎﻻ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺠﺪﺩ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺭﺍ ﺁﻏﺎﺯ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﭘﮋﻭﻫﺶ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺸﺎﻥ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺭﺧﺪﺍﺩ ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﻣﻬﻤﺘﺮﻳﻦ ﭘﻴﺸﮕﻮﻳﻲ ﻛﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﻛﺎﻫﺶ ﺁﺷﻔﺘﮕﻲ ﻫﺎﻱ ﺯﻧﺎﺷﻮﻳﻲ ﺍﺳﺖ. ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ، ﺭﺧﺪﺍﺩ"ﺑﺎﺯ ﺩﺭﮔﻴﺮﺷﺪﻥ" ﺑﻪ ﻣﻘﺪﺍﺭ ﺍﻧﺪﻛﻲ ﺻﻮﺭﺕ ﭘﺬﻳﺮﺩ ﻭ ﻳﺎ ﺍﮔﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﻄﻊ ﺧﺎﺹ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﺑﺮﺳﻨﺪ، ﺑﺎﺯ ﻫﻢ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ، ﺍﻣﺎ ﺑﻲ ﺗﺮﺩﻳﺪ ﺗﺎﺛﻴﺮ ﮔﺬﺍﺭﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺷﺪﺕ ﻛﺎﻫﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺩﺍﺩ. ﻣﺜﻼ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺴﺌﻠﻪ

Changing Interactional Positions ۲۳ Promoting identification with disowned attachment emotions, needs, and aspects of self and integrating these into ۳۳

relationship interactions.

 

Promoting acceptance of the partner’s experience and new interactional responses. ٤۳

 

 

 

۳۳

 

ﻱ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻧﺎﻛﺎﺳﺎﺯ ﻛﺎﻫﺶ ﻳﺎﻓﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺁﻧﻜﻪ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﻃﺮﻓﻴﻦ ﺑﺪﻭﻥ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻣﺎﻧﺪﻩ، ﺳﻄﺢ ﺍﻋﺘﻤﺎﺩ ﻣﻮﺟﻮﺩ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻫﻨﻮﺯ ﭘﺎﻳﻴﻦ ﺑﺎﺷﺪ . ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻫﻤﭽﻨﺎﻥ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﻭ ﺍﺣﺘﻤﺎﻝ ﺑﺎﺯﭘﻴﺪﺍﻳﻲ (ﻋﻮﺩ ) ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻳﺎﻓﺖ. ﺭﺧﺪﺍﺩ ﻧﺮﻡ ﺷﺪﻥ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﻧﺘﻘﺎﺩﮔﺮ، ﻣﻮﻗﻌﻴﺖ ﻭ ﺟﺎﻳﮕﺎﻩ ﺗﻌﺎﻟﻲ ﺍﻭﺭﺍ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻭ ﻫﻢ ﺍﺯ ﻧﻈﺮ ﻛﻨﺘﺮﻟﮕﺮﻱ ﺑﻬﺒﻮﺩ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ. ﺩﺭ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﮔﺎﻣﻬﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ، ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻤﻮﻧﻪ ﻱ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﺷﺒﻴﻪ ﺍﻧﺪ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻧﻮﻳﻦ ﺗﻌﺎﻟﻲ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻣﺸﺨﺼﺎﺕ "ﺑﺎﺯﺩﺭﮔﻴﺮﻱ" ﻭ "ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﺑﻮﺩﻥ" ﺁﻏﺎﺯ ﺧﻮﺍﻫﻨﺪ ﻛﺮﺩ. ﺍﻳﻦ ﻧﻮﻉ ﺍﺯ ﺭﻭﻳﺪﺍﺩﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ(ﻛﻪ ﻋﻤﻮﻣﺎ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ 7ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ) ، ﺑﻪ ﺩﻟﻴﻞ ﺷﻔﺎ ﺑﺨﺸﻲ ﺁﺳﻴﺐ ﻫﺎﻱ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻭ ﺑﺎﺯ ﺗﻌﺮﻳﻒ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺎﻫﻴﺖ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﭘﺸﻤﮕﻴﺮﻱ ﺩﺍﺭﺩ. ﻣﻌﻤﻮﻻ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻫﻤﺴﺮ ﻣﺘﻬﻢ ﻛﻨﻨﺪﻩ، ﻗﺎﺩﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﻫﻮﺍﺳﻬﺎﻳﺶ ﺍﺯ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺭﺍ ﻣﻄﺮﺡ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻨﺪﻱ ﺁﺭﺍﻣﺶ ﺧﺎﻃﺮﻱ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺵ ﺑﺮﺍﻳﺶ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺑﻪ ﺁﺳﻮﺩﮔﻲ ﺑﺮﺳﺪ.

ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ -3ﺗﺜﺒﺖ ﻭ ﻳﻜﭙﺎﺭﭼﻪ ﺳﺎﺯﻱ:35

 

ﮔﺎﻡ-8ﺗﺴﻬﻴﻞ ﭘﺪﻳﺪﺁﻳﻲ ﺭﺍﻫﻜﺎﺭﻫﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﺣﻞ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﻛﻬﻨﻪ ﻱ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ.36 ﮔﺎﻡ-9ﺗﺜﺒﻴﺖ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﻣﻮﺍﺿﻊ ﺗﺎﺯﻩ ﻭ ﭼﺮﺧﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﻮﻳﻦ، ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ.37

 

ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺳﻪ، ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻫﺎﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﻛﺮﺩﻥ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﺜﺒﺖ ﻭ ﻧﻮﻳﻦ ﻭ ﻣﻘﺎﻳﺴﻪ ﻱ ﺁﻥ ﺑﺎ ﭼﺮﺧﻪ ﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯﻱ ﻗﺒﻠﻲ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺸﺮﻓﺖ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻳﺎﺩﺁﻭﺭﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻏﺎﻟﺒﺎ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﺜﺎﻟﻬﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﺯﻣﺎﻥ ﺣﺎﻟﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﻧﺪ ﻭ ﺍﺑﺮﺍﺯ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ ﻛﻪ ﺩﺭ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻭﺍﻛﻨﺸﻬﺎﻱ ﻏﻠﻄﻲ ﻧﺸﺎﻥ ﻣﻲ ﺩﺍﺩﻩ ﺍﻧﺪ. ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﺗﻼﺷﻬﺎﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺍﺭﺝ ﻣﻲ ﻧﻬﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﻌﻜﺎﺳﮕﺮﻱ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎﻱ ﻛﻨﻮﻧﻲ ﺁﻧﻬﺎ – ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﻳﻲ ﻭ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ ﺁﻧﻬﺎ – ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﺗﺜﺒﺖ ﻭ ﺗﻘﻮﻳﺖ ﺭﺷﺘﻪ ﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ.

ﺭﺍﻫﺒﺮﺩ ﻫﺎ ﻭ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺪﺍﺭ:

 

– 1 ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ:38 ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺗﺄﺛﺮﺍﻧﮕﻴﺰ39 ، ﺭﺍ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻭ ﺳﭙﺲ ﻣﻨﻌﻜﺴﺶ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭﻙ ﺧﻮﺩ ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻭﻱ ﺍﻧﺘﻘﺎﻝ ﺩﺍﺩﻩ ، ﺗﻮﺟﻪ ﻭﻱ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﮔﻮﻳﻪ ﺟﻠﺐ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ، ﮔﻔﺘﺎﺭ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺍﻱ ﻣﻬﻤﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺷﺪﻳﺪ ﻭ ﺟﺬﺏ ﺷﺪﻥ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﺩﺭ ﺩﻧﻴﺎﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﻣﻲ ﻃﻠﺒﺪ.

 

ﻟﺬﺍ ﺳﺰﺍﻭﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺷﻮﺍﺭﻱ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻛﻨﻴﻢ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﺑﺎﺯﮔﻮﻳﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﻭﺍژﮔﺎﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺗﻘﻠﻴﻞ ﻧﺪﻫﻴﻢ .  ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﭘﻲ ﮔﻴﺮﻱ ﻭ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﻓﺮﺩ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ؛ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﻭ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﺪﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺧﺎﺹ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺑﻪ ﻟﺤﻈﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺩﺭ ﺣﺎﻟﻲ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺣﺎﻻﺗﻲ

 

Consolidation and Integration ٥۳

Facilitating the emergence of new solutions to old relationship problems. ٦۳

 

Consolidating new positions and new cycles of attachment behaviors. ۷۳ Reflection ۸۳ Poignant emotion ۹۳

 

 

 

 

٤۳

 

ﻣﺎﻧﻨﺪ " ﺗﻐﻴﻴﺮ ﻧﺎﮔﻬﺎﻧﻲ ﺩﺭ ﺳﻄﺢ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ" ﻳﺎ "ﻋﺪﻡ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺑﺮﺍﻱ ﻳﺎﻓﺘﻦ ﻭﺍژﮔﺎﻥ ﻣﻨﺎﺳﺐ" ﺩﭼﺎﺭ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، ﻛﻮﺷﺶ ﻫﺎﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﭘﺲ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺍﺳﺘﺤﺎﻟﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﺷﺪﻩ ﺩﺭ ﺟﺮﻳﺎﻥ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻛﺮﺩﻥ، ﺁﻥ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺯﺑﺎﻥ ﺟﺎﺭﻱ ﺳﺎﺯﺩ.

 

ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﺎﻫﺮﺍﻧﻪ ﻱ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ،ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺰﻳﺖ ﺑﺮﺧﻮﺭﺩﺍﺭ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺣﺲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﺳﺖ ؛ ﺟﻠﺴﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻓﻀﺎﻳﻲ ﺍﺳﺖ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺑﺨﺶ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻓﺮﺩﻱ ﺍﺳﺖ ﺣﺎﻣﻲ . ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ، ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﺻﺤﻴﺢ ﺗﻮﺟﻪ ، ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﺑﺮﻣﻼﺳﺎﺯﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺩﺭﻭﻥ ﺳﻮﻕ ﺩﺍﺩﻩ ، ﺿﻤﻦ ﻏﻨﺎ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺩﺭﻙ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ، ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺍﺭﺗﺒﺎﻁ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﺩﺭ ﺟﻠﺴﻪ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺖ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ . ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ، ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺗﻔﺎﺳﻴﺮ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ، ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻧﻤﺎﻳﺎﻥ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻱ ﺁﻥ ، ﺭﻭﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻧﻴﺰ ﺩﺭﻙ

 

ﺷﺪﻩ ، ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺎﻧﻨﺪ . ﺑﻪ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺨﻦ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻣﻨﺪﻱ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ، ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﻧﺘﺰﺍﻋﻲ ﻭ ﻣﺒﻬﻢ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﺭﺍ ﻧﻴﺰ ﻛﺎﻭﺵ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻪ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭼﻪ ﻫﺪﻓﻲ ﺩﺭ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﺪ، ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ "ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺩﻫﻨﺪﻩ" ﻭ ﻳﺎ "ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻛﻨﻨﺪﻩ" ﺑﺎﺷﺪ . ﺍﺑﺰﺍﺭ ﺍﺻﻠﻲ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺟﻬﺖ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﺟﻠﺴﻪ ، ﻫﻤﻴﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﻱ ﺩﺷﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ . ﻳﻚ ﺍﻧﻌﻜﺎ ﺱ ﻣﻄﻠﻮﺏ ، ﺩﺭ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ، ﻟﻤﺲ ﭘﺬﻳﺮﻱ ، ﻋﻴﻨﻴﺖ ﺑﺨﺸﻲ ، ﻣﺘﻤﺎﻳﺰ ﺳﺎﺯﻱ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﮔﺎﻡ ﺗﻠﻘﻲ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ .

 

– 2 ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺎﺯﻱ:40 ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻣﻨﺘﻘﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻛﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺷﺎﻥ ﭘﺬﻳﺮﻓﺘﻨﻲ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺕ ﻟﺰﻭﻡ ، ﺍﻭ ﺁﺷﻜﺎﺭﺍ ﺑﻪ " ﺗﻤﺎﻳﺰ ﺳﺎﺯﻱ " ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﺯ ﻧﻴﺖ ﻳﺎ ﺧﺼﺎﻳﺺ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺩﺭ ﺳﺮ ﭘﺮﻭﺭﺍﻧﺪﻩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ : ﻳﻚ ﻫﻤﺴﺮ ﺣﻖ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺗﻨﻔﺮ ﻛﻨﺪ ، ﺑﺪﻭﻥ ﺁﻧﻜﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺗﻨﻔﺮﺍﻧﮕﻴﺰ ﺑﺎﺷﺪ . ﻣﻮﺿﻌﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺍﺗﺨﺎﺫ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﭽﻴﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﻬﺎ ﻏﻠﻂ ، ﻏﻴﺮ ﻣﻨﻄﻘﻲ ، ﻣﻌﻴﻮﺏ ، ﺷﺮﻡ ﺁﻭﺭ ﻳﺎ ﻋﺠﻴﺐ ﻧﻴﺴﺖ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ – ﺍﮔﺮ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﻭ ﺍﺣﺘﺮﺍﻡ ﺍﺩﺍ ﺷﻮﺩ - ، ﮔﻮﻳﺎﻱ ﺍﻳﻦ ﭘﻴﺎﻡ ﻫﺴﺖ ﻭﻟﻲ ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺎﺯﻱ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻭ ﺻﺮﻳﺢ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻫﺮ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﺯ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻧﻴﺰ ﺍﻣﺮﻱ ﺍﺳﺖ ﺿﺮﻭﺭﻱ . ﺩﺭ ﺯﻭﺟﻬﺎﻱ ﺁﺷﻔﺘﻪ ، ﺳﻄﻮﺡ ﺑﺎﻻﻱ ﺍﺿﻄﺮﺍﺏ ، ﻓﻀﺎﻳﻲ ﺳﺮﺷﺎﺭ ﺍﺯ ﺣﺲ ﺑﻲ ﻛﻔﺎﻳﺘﻲ ﻭ ﺧﻮﺩ ﺣﻤﺎﻳﺘﮕﺮﻱ ﻫﺎﻱ ﺗﻬﺎﺟﻤﻲ ، ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﺑﺎﺭﺯﻱ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺩﺭ ﻫﻢ ﺁﻣﻴﺨﺘﻪ ﻭ ﺑﻪ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﻣﺒﺪﻝ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ؛ ﺗﺄﻳﻴﺪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺵ ﺑﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﻭ ﺍﻳﻤﻨﻲ ﺧﺎﺻﻲ ﻛﻪ ﭘﺲ ﺁﻳﻨﺪ ﺍﻳﻦ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺍﺳﺖ ، ﭼﻮﻧﺎﻥ ﭘﺎﺩﺯﻫﺮﻱ ﻭﻳﮋﮔﻲ ﻫﺎﻱ ﻓﻮﻕ ﺭﺍ ﺩﺭ ﻫﻢ ﻣﺴﺘﺤﻴﻞ ﻭ ﻧﺎﺑﻮﺩ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺍﻧﺪﺿﻤﻨﺎً.

 

ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺎﺯﻱ ، ﭘﺎﺩﺯﻫﺮﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻣﺤﺪﻭﺩ ﺷﺪﻩ ﻭ ﺗﺠﻠﻲ ﻫﺎﻱ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﺷﺪﻩ ﻱ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ – ﻛﻪ ﺧﻮﺩ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﺳﺮﺯﻧﺸﮕﺮﻱ ﻳﺎ ﻗﻀﺎﻭﺕ ﺳﺮﻳﻊ ﺍﺯ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﻳﺸﻪ ﺩﺍﺭﻧﺪ – ﻧﻴﺰ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻣﻲ ﺭﻭﺩ . ﺍﻧﻌﻜﺎﺱ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﻭ ﻣﻌﺘﺒﺮﺳﺎﺯﻱ ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﺑﺎ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺧﻮﺩ ﻣﻮﺟﺒﺎﺕ ﻭﺳﻌﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﻭ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺭﺍ ﻓﺮﺍﻫﻢ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ .

 

– 3 ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ41؛ ﺍﻧﻌﻜﺎﺳﻬﺎ ﻭ ﺳﻮﺍﻻﺕ : ﺍﻳﻦ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﺑﺮ ﺟﻨﺒﻪ ﻫﺎﻱ ﺍﺣﺘﻤﺎﻟﻲ ، ﻧﺎﻣﺸﺨﺺ ﻭ ﺑﻪ ﺗﺎﺯﮔﻲ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﺷﻮﻧﺪﻩ ﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻛﺮﺩﻩ ، ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺸﻒ ﻭ ﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﺗﺸﻮﻳﻖ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﻨﺪ . ﻭﺍژﻩ ﻱ "

 

Validation ۰٤ Evocative responding ۱٤

 

 

٥۳

 

ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ " ﺍﺯ ﺭﻳﺸﻪ ﻱ ﻻﺗﻴﻦ Evocare ﺑﻪ ﻭﺍﮔﻮﻱ " ﺻﺪﺍﺩﺍﺭ ﻛﺮﺩﻥ " ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ . ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺎ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺍﺯ ﻣﺤﺘﻮﺍﻫﺎﻱ ﻛﻢ ﺍﻫﻤﻴﺖ ﻭ ﺳﻄﺤﻲ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﺍﺟﺘﻨﺎﺏ ﻭ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎ ﺕ ﻭﺍﻗﻌﻲ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﻓﺮﺧﻮﺍﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﺍﻭ ﺟﻬﺖ ﺑﻪ ﺗﺴﺨﻴﺮ ﺩﺭ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﻛﻴﻔﻴﺖ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭ ﺗﺼﺮﻑ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﻧﺸﺪﻩ ﻱ ﺁﻥ ﺗﻼﺵ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺍﻳﻦ ﺍﻫﺘﻤﺎﻡ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺑﺎ ﺗﻜﻴﻪ ﺑﺮ " ﺗﺼﻮﻳﺮﺳﺎﺯﻱ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻥ" ﻣﻴﺴﺮ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ. ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﺼﻮﺹ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﺩﻫﻲ ﺗﻔﻜﻴﻚ ﺷﺪﻩ ﺗﺮ ﺑﻪ

 

ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻳﺎﺭﻱ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ.

 

ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﻫﺎ ، ﺑﻲ ﺁﻧﻜﻪ ﻋﺼﺎﺭﻩ ﻱ ﻛﺎﺭﺷﻨﺎﺳﺎﻧﻪ ﺍﻱ ﺍﺯ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺑﺎﺷﻨﺪ ، ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻲ ﻭ ﺑﺎ ﻫﺪﻑ ﺁﺯﻣﻮﻥ ﺷﺪﻥ ﺑﺮﺭﺳﻲ ، ﺗﺼﺤﻴﺢ ، ﺑﺎﺯﺷﻜﻞ ﺩﻫﻲ ، ﻳﺎ ﭘﺬﻳﺮﺵ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﺮﺟﻊ ، ﺑﻪ ﻭﻱ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ . ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻥ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺳﺖ ؛ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻱ ﺍﺩﺭﺍﻙ ﻭ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺮﻧﺦ ﻫﺎ ، ﺍﻧﺪﻭﻫﻨﺎﻙ ﺗﺮﻳﻦ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻳﻚ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻳﺎ ﭘﺎﺳﺦ ، ﺁﺭﺯﻭﻫﺎ ﻭ ... ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ، ﺑﻪ ﻣﻨﺰﻟﻪ ﻱ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﺗﺼﺮﻑ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ، ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﺴﺘﻘﻴﻢ ﺑﺮ ﻳﻚ ﻋﻨﺼﺮ ﺧﺎﺹ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺍﻭ ﺗﻮﺟﻪ ﻛﻨﺪ . ﺍﻭ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺭ ﺭﺍ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻳﻚ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻳﺎ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ ؛ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺁﻥ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺣﺎﺷﻴﻪ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻩ ﻳﺎ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺗﺄﻛﻴﺪ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺩﻫﺪ؛ ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﻣﺘﺄﺛﺮ ﻛﻨﻨﺪﻩ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮﺩ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻧﻴﺰ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﺍﺳﺖ.

 

ﻣﺪﺍﺧﻼﺗﻲ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺖ ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻛﺸﻒ ﻭ ﺑﺎﺯﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻫﻤﮕﺎﻡ ﺑﺎ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺷﺪﻥ ﻫﺎﻱ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻭ ﺑﻴﺸﺘﺮ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ژﺭﻓﻨﺎﻱ ﺗﺠﺎﺭﺏ ، ﻣﺮﺍﺟﻌﻴﻦ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺷﻨﺎﺳﻲ ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻱ ﺍﺯ ﺗﺠﺎﺭﺑﺸﺎﻥ ، ﻛﻪ ﺑﺪﻟﻴﻞ ﻧﺎﺩﻳﺪﻩ ﺷﺪﻥ، ﻛﻞ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺍﺯ ﺑﺎﻟﻨﺪﻩ ﺳﺎﺯﻱ ﻣﺤﺮﻭﻡ ﻛﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ. ﭘﺎﺳﺦ ﻫﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻨﺪﻩ ﺑﺮﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻳﻚ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﺍﺳﺎﺳﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﻣﺴﻴﺮﻫﺎﻱ ﻧﺎﺩﺭﺳﺘﻲ ﻫﻤﭽﻮﻥ " ﺍﻧﻜﺎﺭ ﻳﻚ ﻫﻴﺠﺎﻥ " ﻳﺎ " ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﺯﻱ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺳﺮﺯﻧﺸﮕﺮﻱ ﻭ ﺗﻮﻫﻴﻦ ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮﻱ " ( ﺗﻮ ﻳﻚ ﻛﺜﺎﻓﺖ ﻫﺴﺘﻲ ) ﺩﻭﺭ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺑﻪ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﺩﺭ ﻣﻴﺎﻥ ﺑﺮﻫﺎﻳﻲ ﭼﻮﻥ " ﻣﺎﻟﻜﻴﺖ ﭘﺬﻳﺮﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﺛﺎﻧﻮﻳﻪ " ( ﻣﻦ ﺍﺯ ﺩﺳﺖ ﺗﻮ ﺧﻴﻠﻲ ﺧﺸﻤﮕﻴﻦ ﺍﻡ ) ﻭ ﻳﺎ ﻗﺎﻟﺐ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﻴﺠﺎﻧﺎﺕ ﻧﺨﺴﺘﻴﻦ ﺯﻳﺮ ﺳﺎﺧﺘﺎﺭﻱ (

ﻣﻦ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﻧﺎﺍﻣﻴﺪﻱ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﻱ ﻛﺮﺩﻩ ﺍﻡ ؛ ﺑﻪ ﺗﻮ ﺳﻴﻠﻲ ﺯﺩﻡ ﻓﻘﻂ ﺑﺮﺍﻱ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﭘﺎﺳﺨﻲ ﺩﺍﺩﻩ ﺑﺎﺷﻢ ) ، ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .

 

ﺍﻓﺰﻭﻥ ﺑﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺷﺪﻩ ، ﻧﻮﻉ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺍﺯ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻥ ﻧﻴﺰ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ : ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮﺍﻱ ﻭﺳﻌﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﻳﺎ ﺑﺎﺯﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ ، ﺻﺪﺍﻱ ﺩﺭﻭﻧﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ ( ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺻﺪﺍﻱ ﺑﺨﺸﻲ ﺍﺯ ﻭﺟﻮﺩ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻳﺎ ﻧﺪﺍﻳﻲ ﻛﻪ ﺍﺯ ﺩﺭﻭﻥ ﻳﻚ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺮ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ ) ﺭﺍ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ( ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﻭﺟﻮﺩﻱ ﻳﻚ ﻣﺮﺍﺟﻊ ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺟﻬﺖ ﻏﻨﺎ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺠﺎﺭﺏ ﻭ ﻳﺎ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ﻳﻚ ﺩﻭﺭﺍﻫﻲ ، ﺑﺨﺸﻬﺎﻱ ﻣﺘﻀﺎﺩ ﻭﺟﻮﺩ ﻓﺮﺩ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻛﺮﺩﻩ ، ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮ ﺑﻜﺸﺎﻧﺪ . ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺍﺯ ﻓﺮﺍﺧﻮﺍﻧﻲ ﺻﺪﺍ ﻳﺎ ﮔﻔﺘﻪ ﻱ ﭘﻴﻜﺮﻩ ﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻧﻴﺰ ، ﺟﻬﺖ ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺮﺱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻬﻴﻪ ﻱ ﭘﺎﺩﺯﻫﺮﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﻏﻠﺒﻪ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺗﺮﺱ ﺳﻮﺩ ﻣﻲ ﺑﺮﺩ ) .ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ، ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺷﺪﻥ ﺩﺭ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪ ﻟﺤﻈﻪ ﻱ " ﺍﻛﻨﻮﻥ " ﺭﺍ ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﻣﻲ ﺩﻫﻨﺪ ﻭ ﺗﻤﺮﻛﺰﺷﺎﻥ ﺑﺮ ﻣﻮﺍﺭﺩﻱ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺩﺳﺖ ﻣﻌﻄﻮﻑ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ : ﻳﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺩﺭ ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻱ ﺗﻤﺎﺱ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻛﻠﻲ ﺷﺎﻥ ﺍﺯ " ﺧﻮﺩ " ﻭ " ﻧﻔﺮ ﻫﻤﺮﺍﻩ ﺩﺭ ﺭﺍﺑﻄﻪ " ، ﺑﺎ ﭘﺮﺩﺍﺯﺵ ﭘﺎﺳﺦ ﻗﺪﻳﻤﻲ ﻭ ﺗﻜﺮﺍﺭﻱ ﻛﻪ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ

 

 

 

 

 

 

٦۳

 

ﺭﻭﺷﻬﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺍﺳﺖ ، ﻭﺳﻌﺖ ﺑﺨﺸﻲ ﻭ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺷﺪﻳﺪ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ " ﺩﺭ ﺩﺳﺘﺮﺱ ﺑﻮﺩﻥ " ﻭ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﺋﻲ " ﺭﺍ ﺩﺭ ﺧﻮﺩ ﻭ ﻫﻤﺴﺮ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ ﻭ ...

 

– 4 ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ:42 ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻫﻤﺰﻣﺎﻥ ﺑﺎ ﺭﺩﮔﻴﺮﻱ ﻓﺮﺍﻳﻨﺪﻫﺎﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﻭ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ، ﺑﻪ " ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﻭ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﻭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻭﻳﮋﻩ ﺍﻱ " ﺍﺯ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻧﻴﺰ ﺍﻗﺪﺍﻡ ﻣﻲ ﻛﻨﺪﺍﻳﻦ. ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ ﻭ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺁﻧﻬﺎﻳﻲ ﺍﻧﺪ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﻲ ﺩﺭ ﺣﻔﻆ ﺷﺒﻜﻪ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ ﺍﺭﺗﺒﺎﻃﻲ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ؛ ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﻭ ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ ﺳﺎﺯﻱ ﺗﻌﺎﻣﻼﺗﻲ ﻛﻪ ﺑﻪ ﻭﺍﺳﻄﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻥ، ﺣﺎﻟﺖ ﻧﻮﻳﻦ ﻭ ﻣﺜﺒﺘﻲ ﺑﻪ ﺧﻮﺩ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺍﻧﺪ ﻧﻴﺰ ﺿﺮﻭﺭﻱ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﺧﺎﺹ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﻧﻮﻳﻦ ﺑﺎ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻫﻴﺠﺎﻧﻲ ﺷﺎﻥ ﺩﺭﮔﻴﺮ ﺷﺪﻩ ، ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪ ﺍﻱ ﺩﻳﮕﺮ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﺭﺍ ﺑﺎ ﻳﻜﺪﻳﮕﺮ ﺧﻠﻖ ﻛﻨﻨﺪ . ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ، ﻳﻚ ﭘﺎﺳﺦ ﺧﺎﺹ ﺭﺍ ﻃﻮﺭﻱ ﺍﺯ ﺯﻣﻴﻨﻪ ﺑﻪ ﺷﻜﻞ ﻣﻲ ﺁﻭﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﺟﻬﺖ ﺳﺎﺯﻣﺎﻧﺪﻫﻲ ﻣﺠﺪﺩ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻭ ﺗﻌﺎﻣﻞ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ . ﺟﻬﺖ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺍﻳﻦ ﻣﻬﻢ ﺭﺍﻫﻬﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ :

 

(1 ﺗﻜﺮﺍﺭ ﻛﺮﺩﻥ ﻳﻚ ﻋﺒﺎﺭﺕ ﺟﻬﺖ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺄﺛﻴﺮ ﺁﻥ.

 

(2 ﺗﺸﺪﻳﺪ ﻳﻚ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﻦ ﺻﺪﺍ. ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﻭﻗﺖ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ – ﺧﺎﺳﺖ، ﻋﻤﻮﻣﺎً ﺑﻪ ﺟﻠﻮ ﺧﻢ ﺷﺪﻩ ، ﺗﻦ ﺻﺪﺍﻳﺶ ﺭﺍ ﺑﺴﻴﺎﺭ ﺁﺭﺍﻡ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .  ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺗﻦ ﺻﺪﺍ ﺑﻪ ﺍﻗﺘﻀﺎﻱ ﮔﻮﻧﺎﮔﻮﻧﻲ ﭘﺎﺳﺦ ﺗﻐﻴﻴﺮ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩﻣﺜﻼً. ﺯﻣﺎﻥ ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﻳﻚ ﭘﺎﺳﺦ ﮔﺴﺘﺎﺧﺎﻧﻪ ، ﺻﺪﺍﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺎﻻ ﻣﻲ

 

ﺭﻭﺩ .

 

(3 ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺍﺯ ﺳﻤﺒﻞ ﻫﺎ ﻭ ﺍﺳﺘﻌﺎﺭﻩ ﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺭﺍ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ .

 

(4 ﺟﻬﺖ ﺩﻫﻲ ﺑﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺑﺮﺍﻱ ﻓﻌﺎﻝ ﺳﺎﺯﻱ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎ؛ ﺗﺒﺪﻳﻞ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺩﺭﻭﻥ ﺭﻭﺍﻧﻲ ﺑﻪ ﭘﻴﺎﻣﻬﺎﻱ ﻣﻴﺎﻥ ﻓﺮﺩﻱ . (5 ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻭ ﺣﻔﻆ ﺗﻤﺮﻛﺰﻱ ﺩﻗﻴﻖ ﻭ ﮔﺎﻫﻲ ﺳﺮﺳﺨﺘﺎﻧﻪ .

 

 

- 5 ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ / ﻣﻌﻨﺎ ﺳﺎﺯﻱ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ43 :ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ، ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮﺍﺳﺎﺱ ﻧﺸﺎﻧﻪ ﻫﺎﻱ ﻏﻴﺮ ﻛﻼﻣﻲ ، ﺑﺎﻓﺘﺎﺭﻱ ﻭ ﻧﻴﺰ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺑﻪ ﺣﺎﻝ ﻭ ﻫﻮﺍ ﻭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻓﻌﻠﻲ ﺍﻭ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ . ﻫﺪﻑ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﻳﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻭ ﺷﻜﻞ ﺩﻫﻲ ﻭ ﻗﺎﻟﺐ ﻧﻬﺎﺩﻥ ﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﺧﻮﻳﺶ ( ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ) ﺍﺳﺖ ؛ ﺑﻪ ﻃﻮﺭﻱ ﻛﻪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺑﺘﻮﺍﻧﺪ ﻳﻚ ﮔﺎﻡ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭﺗﺮ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭ ﭘﺮﺗﻮ ﺍﻳﻦ ﻏﻮﻃﻪ ﻭﺭﻱ ، ﺗﺠﺮﺑﻪ ﭼﻨﺎﻥ ﮔﺴﺘﺮﺵ ﻭ ﺷﻔﺎﻓﻴﺘﻲ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﻛﻪ "ﻣﻌﺎﻧﻲ ﺗﺎﺯﻩ" ﺧﻮﺩ ﺑﺨﻮﺩ ﺍﺯ ﺁﻥ ﻣﻴﺎﻥ ﭘﺪﻳﺪﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﻧﺪ. ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﺭﻭ ﻣﻨﻈﻮﺭ ﺍﺯ ﻛﻮﺷﺶ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ، ﻧﻪ ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﻟﮕﻮ ﻫﺎ ﻭ ﺳﺒﺐ ﺷﻨﺎﺳﻲ ﻫﺎﻱ ﺭﻭﺍﻧﻲ – ژﻧﺘﻴﻜﻲ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻧﻪ ﻳﺎﺭﻱ ﻛﺮﺩﻥ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺩﺭ ﺭﺍﺳﺘﺎﻱ "ﺗﻔﺴﻴﺮ ﺍﺻﻼﺡ ﺷﺪﻩ ﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﺍﺵ" . ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻫﺎ ﺑﺮﭼﺴﺐ ﻫﺎﻳﻲ ﺗﺨﺼﺼﻲ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺧﻮﻳﺸﺘﻦ ﻧﻴﺴﺘﻨﺪ؛ ﺩﺭ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﺍﺭﺯﺵ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻭ ﻣﻌﻨﺎ ﺳﺎﺯﻱ ﻧﻪ ﺩﺭ ﮔﺮﻭ ﺑﺼﻴﺮﺕ ﺩﻫﻲ ﺻﺮﻑ ، ﻛﻪ ﺩﺭ " ﺗﺴﻬﻴﻞ " ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﺗﺠﺎﺭﺑﻲ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﻣﻔﻬﻮﻣﻲ ﻣﻌﺎﻧﻲ ﺗﺎﺯﻩ ﺍﻳﺠﺎﺩ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ. ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮ

 

Heightening ۲٤ Empathic Conjecture/Interpretation ۳٤

 

 

 

۷۳

 

ﺩﻭ ﺑﻨﻴﺎﻥ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ : ﻧﺨﺴﺖ ﻏﻮﻃﻪ ﮔﺮﻳﻬﺎﻱ ﻫﻤﺪﻻﻧﻪ ﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻭ ﺩﻳﮕﺮﻱ ﺩﺍﻧﺸﻲ ﻛﻪ ﭘﻴﺮﺍﻣﻮﻥ ﺍﻟﮕﻮﻫﺎﻱ ﺗﻌﺎﻣﻠﻲ ﺯﻭﺟﻴﻦ ﺩﺍﺭﺩ. ﻧﺎﮔﻔﺘﻪ ﻧﻤﺎﻧﺪ ﻛﻪ ﻧﻈﺮﻳﻪ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﺑﺎ ﭼﺸﻢ ﺍﻧﺪﺍﺯﻫﺎﻳﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ ﺭﻭﺍﺑﻂ ﺑﺰﺭﮔﺴﺎﻻﻥ ﭘﻴﺶ ﺭﻭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ ﻧﻴﺰ ﺟﻬﺖ ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎ ﺳﺖ .

 

ﺗﻔﺎﺳﻴﺮ ﻭ ﻣﻌﻨﺎ ﺳﺎﺯﻱ ﻫﺎﻱ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺒﺎﻳﺪ ﺑﺮ ﻣﺮﺍﺟﻊ " ﺗﺤﻤﻴﻞ " ﺷﻮﻧﺪ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﺍﻣﺮ ﺍﺯ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮔﺮﻱ ﻭ ﻛﺸﻒ ﺁﮔﺎﻫﻲ ﺗﻮﺳﻂ ﺧﻮﺩ ﻓﺮﺩ ﺟﻠﻮﮔﻴﺮﻱ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﻛﺮﺩ . ﺍﻟﺒﺘﻪ ﺧﻄﺮ ﭼﻨﻴﻦ ﺗﺤﻤﻴﻠﻲ ﺩﺭ ﺯﻭﺝ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ ﻛﺎﻫﺶ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ ﭼﺮﺍ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻓﻀﺎﻱ ﻛﺎﺭ ﺑﺎ ﺯﻭﺝ ﻫﺎ ﻫﻢ ﺧﻮﺩ ﺳﻴﺴﺘﻢ ﻭ ﻫﻢ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻣﺸﻜﻞ ﺁﻓﺮﻳﻦ ﺩﺭ ﻣﻌﺮﺽ ﺩﻳﺪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﻧﺪ ﻭ ﺍﻣﻜﺎﻥ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻱ

 

ﺑﺎﺯﺧﻮﺭﺩﻫﺎﻱ ﺗﺼﺤﻴﺤﻲ ﻓﻮﺭﻱ ﺟﻬﺖ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎﻱ ﻧﺎﺩﺭﺳﺖ ﻣﻴﺴﺮ ﺍﺳﺖ .

 

ﻓﺮﺍﻣﻮﺵ ﻧﺸﻮﺩ ﻛﻪ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎ ﺑﻪ ﺷﻴﻮﻩ ﺍﻱ ﺁﺯﻣﺎﻳﺸﻲ ﻭ ﺑﻪ ﺩﻭﺭ ﺍﺯ ﻗﻄﻌﻴﺖ ﺟﻮﻳﻲ ﺍﺭﺍﺋﻪ ﻣﻲ ﺷﻮﻧﺪ ﻭ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﺳﺮﺍﺳﺮ ﺩﺭﻣﺎﻥ ، ﺁﺷﻜﺎﺭﺍ ﻭ ﻓﻌﺎﻻﻧﻪ ، ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺳﻮﻱ ﺗﺼﺤﻴﺢ ﺗﻔﺎﺳﻴﺮﺵ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ .

 

ﻣﺤﻮﺭ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺗﻔﺎﺳﻴﺮ ﻭ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎ ﺩﺭ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﻣﺤﻮﺭ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﻣﻮﺍﺭﺩ ﺍﺳﺘﻮﺍﺭ ﺍﺳﺖ : ﺭﺍﻫﺒﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺩﻓﺎﻋﻲ44 ، ﺍﺷﺘﻴﺎﻕ ﻫﺎﻳﻲ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﻣﺪﺍﺭ45 ، ﻫﺮﺍﺳﻬﺎﻱ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺁﻣﻴﺰ ﻣﺮﻛﺰﻱ ﺑﺎ ﺧﺎﺳﺘﮕﺎﻩ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ ﻭ ﺧﻴﺎﻝ ﭘﺮﺩﺍﺯﻱ ﻫﺎﻱ ﻧﺎﻛﺎﺭﺳﺎﺯ. 46 ﺍﻳﻦ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻫﺎ ﻣﻤﻜﻦ ﺍﺳﺖ ﺩﺭ ﺟﻤﻼﺕ ﻳﺎ ﻧﻤﺎﺩﻫﺎﻳﻲ ﭼﻮﻥ " ﻧﻴﺎﺯ ﺁﺷﻜﺎﺭ ﺑﻪ ﺣﻔﻆ ﺧﻮﺩ " ، ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻳﻲ ﺷﺪﻳﺪ ﭼﻮﻥ ﮔﺮﻳﻪ ﻫﺎﻱ ﻋﺎﺟﺰﺍﻧﻪ " ، " ﺗﻼﺵ ﺟﻬﺖ ﺩﺳﺘﻴﺎﺑﻲ ﺑﻪ ﺁﺭﺍﻣﺶ " ﻭ "    ﺗﺮﺳﻬﺎﻱ ﺩﻳﺮﻳﻨﻪ ﺍﻱ ﭼﻮﻥ ﻃﺮﺩ ، ﺭﻫﺎ ﺷﺪﮔﻲ ، ﺷﻜﺴﺖ ﻭ ﺳﺮﺳﭙﺮﺩﮔﻲ " ، ﺗﺠﻠﻲ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﻨﻨﺪ . ﻋﻘﺎﻳﺪ ﺿﻤﻨﻲ ﻭ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺍﻱ ﻛﻪ ﻫﻤﺴﺮﺍﻥ ﺩﺭ ﻣﻮﺭﺩ " ﺧﻮﺩ " ﺩﺍﺭﻧﺪ – ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺍﺣﺴﺎﺱ ﺑﻲ ﺍﺭﺯﺷﻲ ﻳﺎ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺷﺘﻨﻲ ﻧﺒﻮﺩﻥ –ﻭ ﻏﺎﻟﺒﺎً ﺍﺯ ﻃﺮﻳﻖ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﮔﻔﺘﮕﻮﻫﺎﻱ ﺍﻳﺸﺎﻥ ﻗﺎﺑﻞ ﺩﺭﻙ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ؛ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﻭ ﺷﻔﺎﻑ ﺳﺎﺯﻱ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﮔﻴﺮﻧﺪ . ﺑﻨﺎﺑﺮﺍﻳﻦ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺩﺭ ﻣﻌﻨﺎﺳﺎﺯﻱ ﺑﻄﻮﺭ ﻛﻠﻲ ﺑﺮ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻭ ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﺧﺎﺹ ﺑﺮ ﺗﺠﺎﺭﺑﻲ ﻛﻪ ﺑﻨﻈﺮ ﻣﻲ ﺭﺳﺪ ﻗﺎﻟﺐ ﺩﻫﻲ ﻳﺎ ﺗﺼﺎﺣﺐ ﻧﺸﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺗﻮﺟﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ. ﻧﻮﻉ ﺧﺎﺻﻲ ﺍﺯ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﻣﺮﺣﻠﻪ ﻱ ﺩﻭﻡ ﺩﺭﻣﺎﻥ – ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺳﺎﺯﻱ ﺗﻌﺎﻣﻼﺕ ، ﺗﺴﺮﻳﻊ ﺑﺎﺯﺩﺭﮔﻴﺮﻱ ﻭ ﺗﺴﻬﻴﻞ ﺗﺴﻜﻴﻦ ﺩﻫﻨﺪﮔﻲ ﺳﺮﺯﻧﺸﮕﺮ ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ – ﺑﻪ ﻛﺎﺭ ﻣﻲ ﺁﻳﺪ . ﺍﻳﻦ ﮔﻤﺎﻧﻪ ﺯﻧﻲ ﺑﻪ "ﺑﺬﺭ ﺍﻓﺸﺎﻧﻲ ﺩﻟﺒﺴﺘﮕﻲ"47 ﻣﻌﺮﻭﻑ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺑﻪ ﻧﻮﻋﻲ " ﺷﺪﺕ ﺑﺨﺸﻲ " ﻭ ﺍﺯ ﺟﻬﺎﺗﻲ " ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﺑﺨﺸﻲ " ﻧﻴﺰ ﺗﻠﻘﻲ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ . ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺎ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﺑﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺧﺎﺳﺖ ، ﺑﻪ ﺗﺮﺳﻬﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﻛﻪ ﻧﻴﺎﺯﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﻣﻲ ﻛﻨﻨﺪ، ﻣﻲ ﭘﺮﺩﺍﺯﺩ .  ﺍﻳﻦ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻃﻬﺎ ﺑﻪ ﺑﻦ ﺑﺴﺖ ﻫﺎﻱ ﺫﻫﻨﻲ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﺮﺳﻬﺎﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﭘﺪﻳﺪ ﺁﻣﺪﻩ ﺍﻧﺪ ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭ ﻣﻲ ﺑﺨﺸﺪ ﻭ ﺩﺭ ﻋﻴﻦ ﺣﺎﻝ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﻜﺎﺷﻔﻪ ﺩﺭ ﺫﻫﻨﻴﺘﻲ ﻋﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﺩﻋﻮﺕ ﻣﻲ ﻧﻤﺎﻳﺪ. ﺑﻪ ﺩﻳﮕﺮ ﺳﺨﻦ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺑﺮ ﺁﻥ ﺍﺳﺖ ﺗﺎ ﻗﺪﺭﺕ ﺩﻳﺪ ﻣﺮﺍﺟﻊ ﺭﺍ ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﺫﻫﻨﻴﺘﻲ ﭘﺎﻙ ﺍﺯ ﺗﺮﺳﻬﺎﻱ ﻋﻤﻴﻖ ﻭ ﻗﺪﺭﺗﻤﻨﺪ، ﺍﻓﺰﺍﻳﺶ ﺩﻫﺪ. ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﻫﻤﻴﺸﻪ ﺑﺎ ﻋﺒﺎﺭﺕ: " ﭘﺲ ﺗﻮ ﻫﺮﮔﺰ ﻧﺘﻮﻧﺴﺘﻲ ..." ﺁﻏﺎﺯ ﻭ ﺑﺎ ﺗﻤﺮﻛﺰ ﺭﻭﻱ ﺑﺎﻓﺘﺎﺭ ﻳﺎ ﺁﺭﺯﻭﻱ ﺩﻟﺒﺴﺘﻪ ﺧﺎﺳﺘﻲ ﻛﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﺗﺮﺱ ﻫﺎ ﺑﻠﻮﻛﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺍﺩﺍﻣﻪ ﻣﻲ ﻳﺎﺑﺪ. ﺍﻳﻦ ﻣﺪﺍﺧﻠﻪ ﺗﺼﻮﻳﺮﻱ ﺍﺯ " ﻣﻤﻜﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﭘﻴﻮﻧﺪ ﻣﺠﺪﺩ "

 

ﻛﻪ ﺩﺭ ﺭﻭﻧﺪ ﺁﺗﻲ ﺩﺭﻣﺎﻥ ﺗﺸﺪﻳﺪ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺷﺪ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﻣﻲ ﺩﻫﺪ .

 

Deffensive strategies ٤٤ Attachmemt longing ٤٥ Core catastrophic attachment fears and fantasies ٤٦ Seeding attachment ۷٤

 

 

 

 

۸۳

 

– 6 ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺸﺎﻳﻲ:48 ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺸﺎﻳﻲ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮ ﺍﺯ ﻣﺪﺍﺧﻼﺕ ﻣﻬﻢ ﻫﻴﺠﺎﻥ ﺩﺭﻣﺎﻧﮕﺮﺍﻥ ﺑﻪ ﺷﻤﺎﺭ ﻧﻤﻲ ﺭﻭﺩ ؛ ﺑﺨﺼﻮﺹ ﻭﻗﺘﻲ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺭﻭﻳﻜﺮﺩ ﻫﺎﻱ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻧﮕﺮ ﻭ ﺍﻧﺴﺎﻥ ﮔﺮﺍﻳﺎﻧﻪ ﻗﻴﺎﺱ ﺷﻮﺩ ( ﻛﻤﭙﻠﺮ ، . ( 1981 ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎﻝ ﺯﻣﺎﻧﻲ ﻛﻪ ﺍﻫﺪﺍﻓﻲ ﺧﺎﺹ ﻫﻤﭽﻮﻥ " ﺑﺮﻗﺮﺍﺭﻱ ﺍﺗﺤﺎﺩ ﺩﺭﻣﺎﻧﻲ " ، ﺍﻋﺘﺒﺎﺭﺑﺨﺸﻲ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺨﻬﺎﻱ ﻣﺮﺍﺟﻊ " ﻭ ﻳﺎ ﺍﻟﺤﺎﻕ ﺑﻪ ﺟﻬﺖ ﺭﻭﺷﻦ ﺳﺎﺯﻱ ﻋﻨﺎﺻﺮ ﻧﻬﻔﺘﻪ ﺩﺭ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﻣﻮﺭﺩ ﻧﻈﺮ ﺑﺎﺷﻨﺪ ، ﺧﻮﺩ ﺍﻓﺸﺎﻳﻲ ﺭﺍﻫﮕﺸﺎ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻮﺩ(. (45;7-5

 

 

 

 

 

Self-disclosure ۸٤

 

(ممکن است هنگام انتقال از فایل ورد به داخل سایت بعضی متون به هم بریزد یا بعضی نمادها و اشکال درج نشود ولی در فایل ی همه چیز مرتب و کامل است)

متن کامل را می توانید  از سایت مرجع نمائید

چون فقط تکه هایی از متن پایان نامه در این صفحه درج شده (به طور نمونه)

ولی در فایل ی متن کامل پایان نامه

همراه با تمام ضمائم (پیوست ها) با فرمت ورد word که قابل ویرایش و کپی کردن می باشند

موجود است

 

منبع : پایان نامه زوج درمانی و درمان اختلالات جنسی (سایت مرجع پایان نامه)

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *