پروژه رشته تربیت بدنی درباره مبنای قانون حوادث ناشی از عملیات ورزشی- قسمت سوم

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه   کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان   کنید

اما در تقصیر غیر عمدی كه نتیجه بی احتیاطی و بی مبالاتی بدون سوء نیت و بدون قصد وارد كردن زیان به غیر. بنابر سوابق موجود در مدیریت ها و فدارسیون های ورزشی اكثر حوادث ورزشی ناشی از بی احتیاطی و بی مبالاتی و غفلت می باشد و كمتر به موارد تقصیرات عمدی ملاحظه می گردد. مثال های زیر در مورد تقصیرات غیر عمدی است :

1- شیرجه زدن شنا گر مبتدی و كم تجربه از سكوی پنج متری شیرجه بدون داشتن تجارب وآموزش كافی.

2- غفلت یا خودداری از بازدید وسایل ورزشی مورد استفاده ورزشكاران و وورد خسارت و ضرر ناشی از استفاده از همین وسایل غیر مجاز و غیر معمول توسط ورزشكاران

3- عدم دقت و غفلت در مورد بازرسی و تعمیر وسایل فنی مورد استفاده دانش آموزان ورزشكار در رشته خاص ورزشی.

به هر حال بعد از ایراد ضرر و زیان خسارت دیده می تواند جبران خسارت و زیان وارده به خود را از دادگاه ذی صلاح خواستار گردد و عامل این ضرر و زیان نیز مكلف است نتیجه كار نادرست و غفلت و قصور خود را تحمل و جبران ضر را بكند.

در این مورد جبران خسارات به دو شكل ممكن است یا اقدامات لازم برای برگرداندن وضعیت به شكل اولیه به نحوی كه مانند آن است كه زیانی وارد نشده و یا جبران خسارت از طریق دادن معادل یا ارزش معادل آنچه از دست رفته است.

15- آموزش در ورزش و توجه قانون به تعلل در امر آموزش و صلاحیت مربیان

امروزه آموزش در ورزش و آموختن به نوجوانان و جوانان و مربیان و داوران مهمترین رسالت ورزش است و تعلیمات ناقص و نامطلوب موجب مسؤولیت شخص یا اشخاصی خواهد بود كه وظایف خود را به درستی انجام نداده اند. البته ضعف ناچیز در امر آموزش چنانچه همراه سانحه یا حادثه ای نباشد قابل طرح در محاكم و مراجع ذی صلاح نیست مگر آنكه معلم یا مدرس یا مربی آموزشی تعهداتی داشته و به آن تعهدات عمل نكرده است مانند آنكه مربی سواركاری برابر قرارداد مكلف بوده در مقابل دریافت مبلغی معلوم در زمانی محدود سواركاری را به هنرجو یا ورزشكار بیاموزد یا مربی شناگر به همین نحو و در مدت زمان محدود و مشخص با وجود دریافت حقوق خود نتوانسته است تعهدات خود را اجرا كند كه می توان او را در دادگاه محكوم به انجام تعهدات و یا جبران خسارت ولدی الاقضاء بر دو مورد كرد.

16- عدم صلاحیت فنی مربی

در آموزش مسئله ای كه می تواند باعث ضرر و مسؤولیت مدنی شود عدم صلاحیت مربی یا معلم ورزش است و به كارگیری چنین افراد فاقد صلاحیتی خود یك بی احتیاطی و بی مبالاتی است چه در اثر سهل انگاری یا به دست آوردن منافع بیشتر باشد و مدیران بایستی در انتخاب مربیان واجد شرایط و با صلاحیت و دارای تخصص خاص دقت نظر كافی معمول دارند مثلاً معلم وزنه برداری را برای تعلیم شنا یا دو میدانی به كار نگیرند یا معلم شنا را برای پرتاب ها به كار نگمارند با این عدم صلاحیت چنانچه صدماتی وارد یا خساراتی حاصل گردد با قبول مسؤولیت،مسؤول پیامدهای آن خواهنند بود. به شرحی كه در ماده یك قانون مسؤولیت مدنی آمده است.. معلمان و مربیان كه به علت فقدان تخصص كافی در امر آموزش سبب بروز سانحه می گردند… ماده مذكور به شرح زیر است ..

هركس بدون مجوز قانونی عمداً یا در نتیجه بی احتیاطی به جان و سلامتی یا مال یا آزادی یاحیثیت یا شهرت تجارتی یا به هر حق دیگر كه به موجب قانون برای افراد ایجاد گردیده لطمه ای وارد كند كه موجب ضرر مادی یا معنوی دیگری شود مسؤول جبران خسارت ناشی از عمل خود می باشد. در مورد آموزش نادرست و غلط كه به علت یك حركت ورزشی یا استفاده از یك ابزار ورزشی موجب بروز حادثه گردیده و ورزشكار در انجام حركات جز اجرای آموزش های مربی و دستورات وی اقدام دیگری كه مؤید بی احتیاطی یا مبین بی مبالاتی باشد نكرده و چون مسبب این عمل به علت عدم صلاحیت كافی و سبب حادثه مربی می باشد آموزش دهنده مسؤول جبران خسارت است.

17- مسؤولیت بررسی صلاحیت مربی به عهده مدیران است

چون انتخاب مربیان با مدیرانی است كه با نظارت این مدیران و هدایت آنها به كار و انجام وظیفه می پردازند بنابراین مدیران مسؤول اعمال دیگران نیز قرار می گیرند به همین منظور بایستی با قبول مسؤولیت و دقت نسبت به انتخاب مربیان اقدام و در بازرسی خود مرتكب اهمال نگردند.

بررسی صلاحیت اخلاقی مربیان با كسانی است كه به دستور آنها به كار گرفته شده اند. بنابراین اگر یك كمك مربی فاقد صلاحیت اخلاقی كه سوابق سوء وی بر همكاران او روشن است به كار گرفته شود و انحراف اخلاقی او نهایتاً به تجاوز به نوجوان یا كودكی منجر گرد علاوه بر مجازات خاطی ومرتكب مربی و مدیر دیگری كه با داشتن اطلاع از وضعیت نامطلوب این كمك مربی مبادرت به استخدام یا به كار گماردن وی كرده و در واقع این عمل مجرمانه را تسهیل كرده مسؤول و ضامن خواهد بود و ما در جامعه ورزش گاهی شاهد این گونه بی مبالاتی ها بوده ایم و قانون مدنی در باب مسؤولیت مدنی كسی كه اجازه فعالیت به چنین فرد بی صلاحیتی را داده است را مسوول می شناسد.

18- عدم رعایت اصول آموزش (‌اصل اطمینان از سلامتی)

برای مربی و معلم آموزش دهنده ورزش داشتن صلاحیت لازم ولی كافی نبوده گرچه داشتن صلاحیت الزامی است و صلاحیت را می توان به دارا بودن اطلاعات و آگاهی از تمامی ورزش مورد نظر و مقررات آن شرط كافی سوای صلاحیت داشتن سلامتی و توجه به سلامت ورزشكار در فعالیت های ورزشی است مربی با صلاحیت بایستی قبل از شروع به ورزش از سلامت ورزشكار و شاگرد خود مطمئن باشد و پس از حصول اطمینان در این مورد او را آموزش دهد در غیر این صورت چنانچه سانحه ای یا حادثه ای برای شاگرد بیمار یا ورزشكار بیمار به وجد آید كه سبب آن بیماری بوده است موجب مسؤولیت قانونی مربی خواهد بود و حقوق چنین مسؤولیتی را موجه مربی می داند.

برای رسیدن به چنین اطمینانی لازم است اقدامات زیر انجام شود :‌

1- مطالعه پرونده پزشكی شاگردان و دانش آموزان و دانشجویان قبل از فعالیت های ورزشی.

2- ارائه فرم های ساده و اخذ سابقه بیماری های شاگردان و دانش آموزان با پرسش از والدین.

3- بررسی و ملاحظة یا دقت و مشاهدة نزدیك وضعیت جسمی شاگردان توسط مربی.

4- پرسش از شاگردان در خصوص سلامت آنها و دیگر اقدامات احتیاطی.

19- مراقبت از ورزشكاران در فعالیت های ورزش

مراقبت از ورزشكاران در حین فعالیت ها به عهدة مربیان و معلمان گذاشته شده. معلم یا مربی در تمام اوقات و دقایق به عنوان سرپرست دلسوز و وظیفه شناس بایستی مراقبت و محافظت از شاگردان خود را به عهده گیرد چنانچه ورزشكاری در زمان فعالیت های ورزشی صدمه ای ببیند در نتیجه سهل انگاری و تعلل مربی بوده است و قانون مربی را ضامن و مسؤول می شناسد. این مسؤولیت و ضمانت پدیده حقوقی جدیدی نیست و از زمان های بسیار دور نیز وجود داشته و در فقه نیز آمده است كه اگر كسی فرزند خود را برای تعلیم شنا به دیگری بسپارد و فرزند غرق شود معلم مسؤول است.

20- حضور درمحل فعالیت های ورزشی برای مربیان ضروری است.

مربیان ورزش یا مدیران ورزشی چه در رده‌ی ملی و یا پایین ترین باشگاه یا واحد ورزشی حضورشان در فعالیت های ورزشی و مراقبت از ورزشكاران ضرورتی اجتناب ناپذیر است حضور باید توأم با نظارت و دقت دائمی باشد در غیر این صورت حاضر شدن در سالن برای رفع تكلیف و خودنمایی و بدون دقت و مراقبت رافع مسؤولیت قانونی مربی در صورت وقوع یك حادثه منجر به صدمه نخواهد بود و اگر تقصیر ثابت شود مربی مسؤول است بنابراین مربیان هرگز نبایستی به هیچ بهانه ای محل ورزش و فعالیت تیم یا شاگردان خود را ترك كنند یا از دقت و كنترل و نظارت غفلت كنند. بلكه باید با دقت تمام در همه لحظه ها توجه و مراقبت از ورزشكاران را زیر نظر داشته باشند و در صورت اضطرار و ترك ضروری محل یا بایستی كلاس و فعالیت ها تعطیل شود یا تا تعیین جانشین واجد شرایط و صلاحیت دار فعالیت متوقف گردد.

21- مراقبت مربیان محدود به فعالیت های ورزشی نیست

وظیفه و مراقبت مربیان ورزش   و مدیران ورزشی منحصر به هنگام فعالیت های ورزشی نیم باشد كسانی كه این وظیفه را به عهده دارند در تمام مدت در محدودة مكانی عهده دار این وظیفه هستند چه فعالیت های ورزشی در جریان باشد چه نباشد مكان های ورزشی در قانون و عرف مشخص هستند. برای مثال كلاس، سالن، زمین، استخر، تشك، مانژ، ورزشگاه و اردو.

22- كثرت ورزشكاران و تأثیر در مسؤولیت مربی

تعداد بیش از حد متعارف ورزشكاران در یك دوره یا یك كلاس مسئله مهمی است كه موضوع نظارت و مراقبت را كم رنگ كرده و ضریب اطمینان برای جلوگیری از وقوع حوادث را پایین می آورد با وجودی كه مربی نهایت دقت را به عمل می آورد اما قبول شاگر بیش از حد متعارف و پذیرش ورزشكار خارج از ظرفیت كنترل و مراقبت از نظر حقوق ورزشی بی احتیاطی است یك مربی متخصص و دانا از پذیرفتن چنین مسؤولیتی خودداری می كند یعنی این تعداد را آیین نامه های ورزشی مشخص كرده است. مثلاً برای 150 تا 200 شناگر با استخری تا طول 23 متر سه ناجی غریق پیش بینی شده است.

23- شناخت قابلیت توسط مربیان

مربی به دلیل طی دوره های مختلف تخصصی و با كسب تجارب كافی و مجوز های رسمی دارای قدرت تشخیص به منظور شناسایی توان ورزشكاران می باشد چه مربی دارای تحصیلات ورزشی و با تجارب علمی و عملی كافی می باشد. بنابراین وظیفه شناخت قابلیت ها به عهدة اوست مقصود از قابلیت های ورزشكار شناسایی قدرت بدنی و فیزیك بدنی و مهارت های فنی،‌وزن، قد، سن، هوشمندی، شگرد، خلافیت ها و ابتكارات او در فعالیت های ورزشی است.

مجبور كردن ورزشكاران به انجام یك حركت ورزشی كه نامتناسب با قدرت بدنی و خارج از توانایی و آمدگی او باشد یك بی احتیاطی كه ناشی از ضعت تشخیص و شناخت مربی است می باشد و در صورت ورود صدمه در فعالیت ورزشی مربی مقصر و مسؤول خواهد بود. به طور مثال : چنانچه مربی اجازه دهد كه كت یك كشتی گیر نوجوان و وزن پایین بی شاز حد متعارف كشیده شده و یا در تمرین به علت عدم مراقبت و دقت آسیب ببیند و یا مثلاً مربی وزنه برداری بدون توجه به میزان توانایی و قدرت بدنی شاگرد وزنه بردار خود مبادرت به افزایش وزنه ها به صورت غیر متعارف كرده و در نتیجه این افزایش غیر معقول صدمه ای مانند افتادن وزنه بر روی او یا ایجاد ضایعه در ستون فقرات او حاصل شود مربی مسؤول عواقب آن خواهد بود یا مثلاً دونده ای كه دارای ناراحتی قلبی بوده و مربی برای كسب مقام بدون توجه به سابقه بیماری او را وادار كند كه در یك مسابقه سنگین با وضع جسمی ناتوان شركت كرده و بر اثر فشار غیر قابل تحمل فوت كند مربی مسؤول عواقب ن خواهد بود.

24- ایمنی و سلامت اسباب و لوازم ورزشی

ایمن بودن ابزار و اسباب و آلات ورزشی از مسوولیت های مدیریت ورزش است. هرگونه قصور و تصامح كه منجر به سانحه گردد و مسؤولیت متوجه مدیریت ورزش و مربی مستقیم مكان است وقتی شخصی یا اشخاصی وظیفه رهبری یا نظارت كنترل و مراقبت از ورزشكاران را بر عهده دارند هرگونه سهل انگاری منجر به حادثه آنها را د مظان تقصیر به موجب ماده یك قانون مسؤولیت مدنی قرار خواهد داد به محض اطلاع از نواقص وسایل موضوع را مربی دلسوز بایستی به مقامات بالاتر گزارش كند توجه شود كه دستور مقامات مبنی بر بلامانع بودن نواقص از لحاظ قانونی فاقد اعتبار است و اجرای دستور بالا رافع مسؤولیت مربی ورزش نخواهد بود. چنانچه مربی یا معلم از نقص وسایل بی اطلاع بوده و هیچ گونه بی مبالاتی و بی احتیاطی در انجام وظایف خود نكرده باشد به موجب ماده 11 قانونی مدنی جبران سخارت بر عهده اداره یا موسسه مربوط است. بنابراین اطمیان حاصل كردن از سلامت اساب و لوازم ورزشی، غیر مجاز نبودن و خطرناك نبودن آنها به موجب مقررات به عهده مربیان و معلمان ورزشی، داوران و سرپرستان می باشد حتی اگر چنین مسؤولیت آنها نخواهد داشت زیرا محرز است كه وظیفه مراقبت از اهم وظایف آنان است.

بازدید و بازرسی از وسایل ورزشی یا عینی است یا مستلزم اقدامات دیگری است. عینی مانند تور، چكش، دیسك، وزنه و اقدامات دیگر كه به صورت عینی مورد بازرسی و معاینه و بازدید دقیق واقع می شود وبعضی نیاز به بازنگری فنی و مهندسی دارند و اقدامات دیگر بازدید پارالل، بار فیكس وزنه های وزنه برداری كه باید با لمس و حركت و آزمایش از استحكام و سلامت آنها مطمئن شد.

25- بازدید وسایل شخصی ورزشكاران الزامی است

با توجه به سوانحی كه این وسایل گاهی برای شخص ورزشكار و دیگران به وجود می آورد و بازدید وسایل آنان یك وظیفه برای مربیان است كه با دقت و حوصله مورد بازدید قرا دهند و چنانچه با ضوابط و استانداردها مغایرت داشته باشد از به كار بردن آن و ارائه بازی ممانعت كنند.

در بند یك قانون چهارم مقررات داروی فوتبال آمده است..

بازیكن نباید چیزی بپوشد كه باعث خطر برای سایر بازیكنان باشد.

در حقوق ورزشی می توان این بند را به همه رشته ها تسری داده و به این شرح بیان كرد :

( بازیكن یا ورزشكار نباید از هیچ وسیله شخصی یا ابزار ورزشی شخصی كه مغایر مقررات و ضوابط ورزشی و بالقوه خطرناك باشد یا امكان وقوع سانحه ای را با استفاده از آن پیش بینی كره استفاده كند مربیان و داوران موظفند از استفاده ورزشكار یا بازیكن ازاینگونه وسایل جلوگیری كنند.) بنابرمفهوم مخالف این تعریف عدم توجه به ضوابط موجب مسؤولیت قانونی مربی یا داور خواهد بود. وسایل شخصی شامل كفش، راكت، كلاه ایمنی، پوشش های مخصوص، دوچرخه یا موتور و غیره كه مشخصات این قبیل وسایل در آیین نامه ها موجود است و وسایل شخصی غیر ضروری مانند دستنبد، ساعت، سربند و استعمال وسایلی است كه خطرآفرین و موجب بروز حادثه و سوانحی خواهد شد كه موجب مسؤولیت قانونی خواهد بود.

اماكن ورزشی و خطران آنها

شرایط ایمنی اماكن ورزشی برابر قوانین و آیین نامه ها و مقررات ورزشگاه هاست. مربیان. داوران و سرپرستان در این مورد با بررسی و بازرسی از اماكن ( شرایط مكانی آنها برای فعالیت ورزشی و مسابقات دقت كافی بایستی به عمل اورند) اماكن ورزشی شامل محل های فعالیت های ورزشی و سایر قسمت های خدماتی مانند رختكن، دوش، جایگاه ها و اماثل آن نیز می باشد. سرپرستان، مدیران و مسؤولان این اماكن و باشگاه ها در مرحله اول مسؤول ایجاد سوانحی می باشند كه در اثر بی احتیاطی و قصور یا بی مبالاتی منجر به خسارت گردیده و مسؤولیت مستقیم این سوانح به عهده مدیریت های مربوطه می باشد.

بنابراین چه در اماكن و محل فعالیت های ورزشی و چه در اماكنی كه به نحوی با فعالیت های ورزش ارتباط دارند بایستی مراقبت های لازم توأم با كنترل و دقت به عمل آمده از اجرای فعالیت های ورزشی در اماكن معیوب در زمین های ورزشی و استخرهایی كه دارای نواقص فنی و ایمنی نمی باشند صرفنظر و خود و شاگردان به استقبال خطر نشتابند و برای خو موجبات مسؤولیت قانونی فراهم نكنند و مربیان علاقمند، دلسوز و دقیق مسلماً همه این نكات را مراعات كرده و از وقوع خطرات احتمالی با كنترل و نظارت خویش جلوگیری می كنند. به منظور استفاده بیشتر علاقمندان به درج یك رأی دادگاه در مورد صدمه منجر به فوت مبادرت می گردد.

نمونه ای از یك رأی دادگاه

به تاریخ 26/5/75 كلاسه پرونده 75/ 208/ 37 شماره دادنامه 392-13/6/75 مرجع رسیگی شعبه 208 دادگاه عمومی تهران.

شاكی : 1- آقای الف فرزند عطاءالله به نشانی اتوبان افسریه اول خ..پ…

2- خان ب فرزند اسداله به نشانی فوق

متهمان : آقای ج فرزند نصراله به نشانی تهران بلوار ابوذر پل … خ… نقشه…كوچه…پ…

2- آقای د فرزند بختیار به نشانی تهران میدان اصفهانك شاهد…كوچه …پ….

3- آقای هـ فرزند خسرو به نشانی تهران قصر فیروز شماره…. بلوك…طبقه …پ….

4- آقای و فرزند سلطانعلی به نشانی تهران افسریه بنی اتوبان افسریه و … متری اول …خ …پ….

5- آقای ز فرزند یوسف به نشانی تهران طبقه فوقانی باشگاه … اتوبان …

6- آقای ح فرزند محمد به نشانی قصر فیروز شماره …بلوك …پ….

آقای ط به وكالت از آقای ز به نشانی تهران خیابان…كوچه… پ…

موضوع : قتل غیر عمد و مشاركت در تسبیب قتل غیر عمد.

دادگاه پس از بررسی اوراق پرونده ختم دادرسی را اعلام و به شرح ذیل مبادرت به صدور رأی می كند : رأی دادگاه : به دلالت كیفر خواست مورخ 15/1/1372 دادسرای عمومی تهران آقاین 1- آقای ج فریند نصراله 23 ساله اهل زنجان مقیم تهران كفاش آزاد با ایداع وثیقه. 2- آقای د فرزند بختیاری 24 ساله اهل مقیم تهران دانشجو آزاد با ایداع وثیقه.3- آقای هـ فرزند خسرو23 ساله اهل و مقیم تهران كارمند بانك سپه آزاد به ایداع وثیقه. 4- آقای و فرزند سلطانعلی 27 ساله اهل و مقیم تهران تراشكار آزاد با ایداع وثیقه. 5- آقای ز جوهری فرزند یوسف 28 ساله اهل و مقیم تهران مدیر باشگاه آرش آزاد با ایداع وثیقه. 6- اقای ح فرزند صادق 17 ساله اهل و مقیم تهران محصل آزاد با ایداع وثیقه. ردیف های اول و دوم و سوم و چهارم و پنجم متهم هستند هب تثبیت در یك فقره قتل غیر عمدی مرحوم آقای م به لحاظ قصور و مسامحه در حیطه مسؤولیت های خود ( اعم از كیفیت برگزاری مسابقات جودو كاراته كه یكی از طرفین مسابقه دهنده آقای ح( ضارب) و دیگری آقای
م( مصدوم مقتول) بوده ند و نحوه عضور كردن آقای م در باشگاه و عدم هماهنگی با فدراسیون مربوطه و عدم جلب رضایت پدر مقتول در جهت عضویت پسرش در شركت بعدی وی در مسابقه یاد شده و سهل انگاری های مطرحه در نظریه مروخ 25/7/71 هیئت كاراته تهران و ردیف ششم متهم است به مباشرت در قتل غیر عمدی آقای م به لحاظ وقوف به نحوه برگزاری مسابقه و نقائص و اشكالات مترتب برآن و شركت در مسابقه و ایراد ضربه كشنده به آقای م در اوایل مسابقه برگزار شده منجر به فوت مصدوم آقای م، توضیح این كه پرونده امر بدواً به شعبه 145 دادگاه كیفری یك تهران ارجاع كه مطابق دادنامه شماهر 262- 31/5/ 73 شعبه فوق الذكر متهم ردیف اول آقای ج تبرئه و سایر متهمان مشتركاً و متساویاً محكوم به پرداخت ( 10000) ده هزار درهم در حق اولیاء دم مقتوم محكوم می گردند كه در اثر تجدید نظر خواهی پرونده به دوان عالی كشور ارسال و نهایتاً مطابق دادنامه شماره 75/3/16 مورخ 236/ 1/1375 شعبه 16 دیوان عالی كشور دادنامه شماره 262- 31/5/1373 صادره از شعبه 145 كیفری یك تهران نقض و رسیدگی مجدد به دادگاه هم عرض ( شعبه 208 دادگاه عمومی تهران) ارجاع می گردد.

لذا دادگاه با توجه به شكایت اولیاء دم مقتول آقای م، آقای الف فرزند عطاء اله به عنوان پدر مقتول و خانم ب فرزند اسد اله به عنوان مادر مقتول و گزارش مأمورین انتظامی و اظهارات مطلعان و گواهان قضیه و گزارش معاینه جسد مورخ 17/5/1371 پزشكی قانونی كه علت فوت را خونریزی مغزی اعلام كرده و نظریه تكمیلی شماره 56934/10 مورخ 18/9/1371 پزشكی قانونی كه حكایت از شدت ضربه و عوارض ضربه مغزی و فوت متوفی بوده كه با شرایط فوق مرگ اجتناب بوده است و نظریه های فدراسیون كاراته و توضیحات تكمیلی رئیس هیئت كاراته و مسؤول كمیته بازرس هیئت كاراته و نظر به این كه ایراد ضربه از ناحیه آقای ح و به سر متوفقی « موماشی جودان» صورت گرفته و نتیجتاً صرفاً عمل ضارب منتهی به قتل مقتول گردیده و بین عمل قاتل و قتل صورت گرفته ارتباط مستقیم بوده و چنانچه افعال و ترك فعل متهمان ردیف اول تا پنجم را از نوع سبب نیز فرض كنیم در ما نحن فیه عمل مباشر ( ضارب) اقوی ازسبب بوده چرا كه با وجود سبب به تنهایی قتلی اتفقا نمی افتاد و با توجه به قرائن و اظهارات موجود در پرونده امر و اظهارات متهمان و وكلای مدافع تعیینی بعض متهمان بزه انتسابی به متهم ردیف ششم آقای ح داد و محرز و مسلم تشخیص و با انطباق اتهام با مواد 316 و 317 و 363 و بند «ب» ماده 295 و 297 و بند «ب» 302 قانون مجازات اسلامی و عدم شمول بند 3 ماده 59 قانون مجازات اسلامی هر موضوع مطروحه این پرونده به لحاظ اینكه هدف و نظر قانونگذار از وضع ماده فوق اتلاف نفس نبوده كه مفهوم مخالف ماده 60 قانون مجازات اسلامی مؤید استنباط مذكور می باشد حكم به محكومیت آقای حد داد و تأدیه (100) یكصد شتر سالم و بدون عیب كه خیلی لاغر نباشد ظرف مدت دو سال از تاریخ وقع قتل شبیه عمدی در حق اولیاء دم مقتول صادر و اعلام می دارد و با توجه به مراتب فوق و ضعیف بودن عملكرد متهمان ردیف اول تا پنجم به عنوان مسببین قتل غیر عمدی از مباشر جرم و با توجه به اینكه ركن قانونی برای مجازات افعال متهمان ردیف اول لغایت پنجم وجود ندارد حكم برائت آنان صادر و اعلام می گردد. رأی صادره حضوری و ظرف مدت بیست روز قابل اعتراض به دادگاه تجدید نظر استان تهران است. رئیس شعبه 208 دادگاه عمومی تهران

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

لینک متن کامل

Leave a comment