پروژه رشته تربیت بدنی درباره مبنای قانون حوادث ناشی از عملیات ورزشی- قسمت اول

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه   کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان   کنید

بند 3 ماده 59 مصوب 1370 اعمال زیر جرم محسوب نمی شود.

حوادث ناشی از عملیات ورزشی مشروط بر آن كه سبب آن حوادث نقض مقررات مربوط به آن ورزش نباشد و این مقررات هم با موازین شرعی مخالفت نداشته باشد.

با تصویب ماده 32 سال 1361 و نیز ماده 59 سال 1370 به هر حال بسیاری از معضلات و مشكلات ورزشكاران، مربیان و داوران را حل كرده است. گرچه برای تكمیل این بند و ماده نیاز به تحقیق و پژوهش بیشتر و تدوین و تصویب قوانین جدید و آیین نامه های اجرایی داریم اما فعلاً وجود این نص قانونی در رفع مشكلات و حوادث ناشی از ورزش كارسازی نسبی و مشكل گشای ورزشكاران، مربیان و مدیران و داوران بوده است. با شروط مقرر در قانون مذكور حوادث ناشی از عملیات ورزشی را نمی توان جرم محسوب كرد زیرا اولاً هدف اساسی و اصلی عملیات ورزشی، پرداختن به امر ورزش به منظور تقویت جسم و روج در افراد كشور است نه اعمال مجرمانه و غیر قانونی.

ثانیا ً، رضای قلبی و قصد طرفین برای فعالیت ورزشی كه در واقع با تراضی و موافقت هر دو ورزشكار عملیات ورزشی صورت گرفته و حالا صدماتی یا جراحاتی به یك طرف یا طرفین وارد شده.

ثالثاً، مقررات ورزشی و رعایت آن مقررات از جمله موانع سوء استفاده از قانون مذكور است. زیرا در مقررات و موازین ممنوعیت عملیات خطرناك و اعمال خلاف روحیات ورزش و جوانمردی و ذكر عناوین كلی دست داوران و مربیان را در تشخیص باز می گذارند تا بتوانند تصمیم منصفانه و عادلانه اتخاذ كنند.

4- زیرا اگر مطابق بند 3 ماده 59 مقنن كلیه حوادث ناشی از عملیات ورزشی را جرم می شناخت چه برابر مقررات و ضوابط و چه برخلاف آن قطعاً می توانست باعث عدم پیش رفت و توسعه ورزش باشد بنابراین جرم ندانستن عملیات ناشی از حوادث ورزشی وفق مادة قانونی مذكور یك نیاز و ضرورت اجتماعی وورزشی برای پیشبرد اهداف ورزش و ایجاد امنیت خاطر برای ورزشكاران، مربیان و داوران می باشد كه به ورزش مورد علاقه خود با اطمینان خاطر و آیین جوانمردانه بپردازد.

5- حال اگر فرض كنیم كه ورزشكاری می تواند با اجرای صحیح یك حركت ورزشی منطبق با رعایت اصول و موازین خاص آن ورزش صدمه مهمی به حریف خود بزند به طور مثال در كشتی یا بكس یا فوتبال وارد كند و مصدوم نیز علیه حریف خود مبادرت به شكایت كند آیا دادگاه می تواند چنین ورزشكاری را كه اعمالش براساس موازین و مقررات ورزشی بوده و مورد تایید خبرگان وكارشناسان و صاحب نظران آن ورزش خاص نیز بوده محكوم به مجازات های مختلف مانند قصاص، دیه یا تعزیر كند؟ مسلما پاسخ به این پرسش منفی است مگر آنكه قاضی بتواند سوء نیت ورزشكار مقابل را كه عامداً و قاصداً مرتكب ایراد صدمه شده است اثبات كند.

1- عملیات ورزشی توسط ورزشكاران در مكان و زمان

2- ورزشی بودن عمل

آنچه در بررسی برخورد با حدوث صدمات ناشی از ورزش برای مسؤولان و كارشناسان و حتی محاكم و دادگاه ها اهمیت دارد ورزشی بودن عمل است با رعایت مقررات ویژه آن ورزش یعنی بایستی عمل ورزش و توسط ورزشكاران انجام گرفته باشد برای مثال پرتاب لگد و زدن بوكس به صورت حریف كه در منازعات محلی و كوچه و خیابان رخ میدهد عملی غیر ورزشی است و توسط افراد غیر ورزشكار و احتمالاً شرور و ماجراجو به وجود می آید كه چنین اعمال مسلماً در شمول بند و ماده قانون فوق الذكر نیست زیرا توسط ورزشكاران انجام نگردیده و جنبة ورشی هم نداشته است و خارج از محل و مكان ورزشی نیز روی داده است.

3- مكان در حوادث ورزشی

اعمال ورزشی اگر توسط ورزشكاران هم انجام گرفته باشد بایستی در مكان خاص خود باشد و در اماكنی كه برای آن وزش بخصوص تدارك و تهیه شده در نظر گرفته اند همانطور كه می دانید ورزش فوتبال در زمین فوتبال و ورزشی كشتی در سالن كشتی و بر روی تشك كشتی انجام می گیرد و استفاده از تشك فعالیت های ورزشكاران را آسان و ساده و خطرات را به حداقل ممكن تقلیل می دهد و در غیر این صورت اجرای فنون سالتو یا لنگ بر روی غیر تشك و داخل كوچه و خیابان و غیر مكان ورزشی نمی تواند در صورت بروز حوادث و صدمات بدنی حتی اگر طرفین هم ورزشكار باشند به علت انجام عمل در مكان غیر ورزشی از ماده قانون مربوط به حوادث ورزشی استفاده كرده و در شمار آن حوادث قرار داده شود و قانون این حركت را در خیابان یك عمل ورزشی و در مكان ورزشی نمی شناسد.

4- زمان در حوادث ورزشی

زمان در ورزش از جهاتی برای ورزش های خاص به دو دسته تقسیم می شود :

دسته اول : ورزش هایی كه دارای زمان مشخصی هستند و بایستی در همان زمان مشخص كه مقررات معین كرده و مشخص گردیده انجام گیرد و این ورزش ها در ساعت معینی شروع شده و در زمانی تعیین شده برابر مقررات و موازین خود پایان می یابد مانند فوتبال كه در دو وقت 45 دقیقه ای و یا كشتی كه در زمان معین شده از پیش با سوت داور شروع و با سوت و اعلام داور در پایان وقت قانونی و مقررات خود خاتمه می یابد. در این گونه ورزش ها عملیات وزشی منجر به صدمه در همان زمان معین و مقرر البته با رعایت تمام شرایط و ضوابط جرم محسوب نمی شود. ولی اگر حادثه در روی تشك اما قبل از شروع مسابقه یا پس از خاتمه مسابقه حتی با اجرای یك فن صحیح منجر به صدمه گردد عمل جرم محسوب، و از حدود قانون حوادث ورزشی خارج می گردد. مثال دیگر این كه كشتی گیر در حال اجرای فن است ولی به علت پایان وقت قانونی سوت داور به منظور اعلام و پایان مسابقه حریف را سالتو و یا با عملی دیگر هر چند صحیح مصدوم كرده باشد این ورزشكار از دیدگاه قانون مسؤول بوده و بایستی مسؤولیت اعمال خود را به عهده بگیرد و در زمان های مختلف كه ورزش یا مسابقه به طور موقت به علل مخلتف توسط داور متوقف می باشد هرگونه عمل ورزشی حتی اگر خطا هم نباشد كه منجر به حادثه و ایراد صدمه گردد جرم و قابل مجازات است.

دسته دوم : از لحاظ زمن ورزش هایی هستند كه محدودیت زمانی ندارند مانند والیبال، تنیس، تنیس روی میز كه با شروع بازی یا مسابقه شروع و با نتیجه بازی یا مسابقه خاتمه می یابد در تمام این قبیل ورزش ها زمان قانونی از شروع اولیه حركت با سرویس یا گیم و خاتمه آن اعلام نتیجه برد با باخت یا گیم توسط داوران است. در زمان قانون فوق اگر حادثه ای رخ دهد مانند حوادث در زمان ورزش بوده و همانند دسته اول چنانچه صدمه ای پیش آید كه در زمان بازی و گیم های آن بوده مانند مورد اول خواهد بو د.

5- رعایت مقررات ورزشی در حوادث و صدمات بدنی

مهمترین شرطی كه در بند 3 ماده 59 قانون فوق الذكر آمده و عملیات ورزشی را در صورت رعایت آن شروط جرم محسوب نمی كند رعایت مقررات وموازین به آن ورزش می باشد كه در قانون تصریح شده كه آن مقررات هم با موازین شرعی مخالفت نداشته باشد.

براین پایه اصل آن است كه حوادث ورزشی از صدمات ناشی از آن در صورتی كه رعایت مقرارت و ضوابط آن ورزش خاص در آنها رعایت شده باشد جرم نبوده و برعكس چنانچه در اثر نقض مقررات در ورزش حادث گردد، جرم می باشد ورزشكار متخلف برحسب (شدت و ضعف) مجازات خواهد شد.

6- مقررات و موازین ورزشی

هر ورزش دارای قواعد مدون بوده و دارای مقررات خاص خویش است كه معمولاً در مورد مسابقات بین المللی فدراسیون های بین المللی مقررات و ضوابط تدوین شده خود را در مورد ورزشكاران، داوران و مربیان آن ورزش خاص اعمال و اجرا می كنند در مواردی كه قواعد مدونی وجود ندارد قاضی با مراجعه به عرف و عادات مسلم جامعه و استعلام نظر از كارشناسان ذی صلاح آن ورزش و كشف این مطلب كه حادثه در نتیجة نقض مقررات ورزشی بوده یا خیر حكم شایستة قضایی صادر خواهد كرد.

7- مقررات ورزشی

مقررات ورزشی ناظر به عملیات ورزشی هر ورزش تحت عنوان آیین نامه، قوانین یا مقررات حركات خطا را دقیقاً با ویژگی های خود تعیین كرده وبه طور آكادمیك یا تجربی به ورزشكاران و مربیان و داوران خود آموزش داده است. و داوران به استناد همین مقررات اعمال خلاف و خطا را تشخیص می دهند.

8- عمدی یا غیر عمدی بودن یك حركت ورزشی

یك حركت ورزشی خلاف مقررات در اصل مسؤولیت تخلف ورزشكار تأثیری نداشته منتهی عمدی یا غیر عمدی بودن آن فقط در مقدار و میزان مجازات موثر خواهد بود به طور مثال اگر حركت منجر به ایراد صدمه، عمدی باشد و حریف مقابل عامداً و قاصداً مبادرت به آن حركت كرده باشد موجب قصاص می شود و چنانچه غیر عمدی باشد مرتكب به سایر مجازات های محكوم خواهد شد چنانچه یك عمل ورزشی منجر به نقص عضو، توسط داور مسابقه خطا محسوب نشده و داور هم معتقد به خطا نباشد حق شكایت برای مصدوم محفوظ و اعتراض شاكی به نظر داور و نیز خطا بودن یا نبودن حركت مانع اعلام شكایت نخواهد بود و دادگاه در این قبیل موارد از نظر كارشناسان و متخصصان فنی و صلاحیت دار آن ورزش استفاد خواهد كرد.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

لینک متن کامل

Leave a comment