دانلود پروژه رشته برق در مورد سیستم های رادیویی موبایل – قسمت ششم

دانلود پایان نامه

بنابراین اگرچه استاندارد 802.11b پل ارتباطی بسیار واضحتری را میان استانداردهای 802.11a و 802.11b برقرار كرده و علاوه بر آن ابزار روشنتری را برای توسعه آتی دستگاه‌های حقیقی چند حالته RF را در اختیار می گذارد، اما عیب آشكار آن، ازدحام بیش از حد باند فركانسی 4/2 گیگاهرتز است كه از قبل به حد تراكم رسیده.

نکته مهم : برای استفاده از متن کامل تحقیق یا مقاله می توانید فایل ارجینال آن را از پایین صفحه دانلود کنید. سایت ما حاوی تعداد بسیار زیادی مقاله و تحقیق دانشگاهی در رشته های مختلف است که می توانید آن ها را به رایگان دانلود کنید

در هر حال، واقعیت آنست كه یكی از دلایل اصلی پذیرش بین‌المللی استاندارد 802.11b، قابل دسترس بودن باند 4/2 گیگاهرتز تقریباً در سطح كل جهان می‌باشد، هر كجا هم كه تضادی وجود داشته باشد فروشندگان می توانند برای منع كار با فركانسهای غیرقانونی از نرم افزار انتخاب فركانس استفاده كنند. در مقابل، باند فركانسی 5 گیگاهرتز از این ابزار لوكس برخوردار نیست.

این واقعیت كه قسمت هایی از باند 5 گیگاهرتز مورد استفاده كاربردهای نظامی مانند رادار پر قدرت قرار دارد، منجر به ایجاد بازارهای متعدد جهانی از جمله در اروپای غربی و ژاپن شده و باعث اعمال محدودیت های قانونی برای استفاده تجاری از این باند فركانسی گردیده است. بازار ژاپن تنها از باند فركانسی پایین 100 مگاهرتز استفاده می كند، یعنی كاربردهای استاندارد 802.11a در ژاپن با محدودیت های بیشتری مواجه خواهد شد. در اروپا استفاده از فركانس های پایین تر 200 مگاهرتز با سهم اختصاصی 5 گیگاهرتز fcc رایج است اما فركانس های بالاتر 725/5 تا 828/5 گیگاهرتز كه برای كاربردهای خارج از ساختمان رزرو شده، همگی اشغال شده اند. حتی در آمریكا نیز جائیكه استاندارد 802.11a بطور نسبی از عملیات كانال- باز بهره‌مند است، حساسیت هایی در ارتباط با ریسكهای امنیتی برای مقاصد نظامی وجود دارد.

با این فرض كه پیش نویس استاندارد، آنچه كه قبلاً تكنولوژیهای خصوصی بوده را در بر گرفته و در مرحله پیشرفته از توسعه قرار داشته باشد، قرار بود كه سیستم‌های 802.11g تا اواخر سال 2002 در بازار دیده شوند. اما بازگشت موازی به اترنت كابلی 100/10 مگابیت بر ثانیه كه استاندارد سریعتری بود تا زمانیكه تجهیزات پل (bridge) ساخته نشدند، انجام نشد.

وقوع همین اتفاق در مورد شبكه سازیهای بیسیم نیز انتظار می رود. اگر توسعه این تجهیزات در چارچوب زمانی مشابه انجام پذیرد و احتمالاً در طی مسیر مشكل Bluetooth نیز حل شود، می توان به موقع طلوع شبكه های بیسیم پر سرعت را انتظار داشت.

دسترسی Wi-Fi عمومی

اوایل دهه جاری، شتاب بدست آمده در گسترش IEEE 802.11b به دلیل افزایش شبكه های خانگی به منظور اشتراك باند عریض اینترنت شاهد انتقال تكنولوژی از محیط‌های خانگی به خارج از آن بود. پیكربندی WLAN نیز از این قاعده مستثنی نبود. WLAN یك ترانسیور «نقطه دسترسی» (AP) است كه با استفاده از كابل كشی اترنت استاندارد از یك مكان ثابت به یك شبكه كابل كشی شده، مرتبط شده است. اما نصب AP بر روی یك آنتن بلند، یعنی چیزی به ارتفاع 15 تا 36 متر و استفاده از پل‌ها و مسیریابهای مخصوص محیط خارج از ساختمان تحت استاندارد 802.11 BLNA، گسترش WLAN از ساختمان به ساختمان دیگر و در نتیجه افزایش دامنه آن را امكانپذیر نمود.

آمریكا، در ایجاد نوع از شبكه های عمومی WLAN كه به “Wi-Fi hot Spots” مشهورند، پیشرو است و تا سا ل2001 تخمین زده می شد كه بیش از 5000 شبكه از این نوع، یعنی چیزی در حدود 80 درصد كل شبكه های دنیا در كشور امریكا وجود دارد. دانشگاه ها از اولین مجموعه هایی بودند كه خود را با این شبكه ها وفق دادند و بلافاصله پس از آن شركت هایی مانند Starbuks و تعدادی از هتل های زنجیره‌ای این روال را دنبال كردند. تا یكسال بعد، پیش‌بینی های صورت گرفته در مورد اینكه تكنولوژی فوق به تكنولوژی اصلی در سال 2002 مبدل خواهد شد، جلوه روشنتری یافت چرا كه شبكه های Wi-Fi hot Spots در همه جا مثل كافه ها، فرودگاهها، هتل‌ها و ساختمان های اداری ظاهر شدند.

در كشور انگلیس، راه اندازی شبكه Wi-Fi به دلیل قوانین حقوقی موجود دچار اشكال شد. با وجود اینكه Wi-Fi در امریكا گسترش می یافت اما شركت های انگلیسی از امكان استفاده از این تكنولوژی بعنوان روشی برای فروش قابلیت ارتباط اینترنتی منع شدند چرا كه (طبق قوانین)، استفاده از باندهای 4/2 و 5 گیگاهرتز استاندارد 802.11b بعنوان بخشی از باند فركانسی ISM (ابزاری، علمی و پزشكی) تنها تحت مجوز مقاصد غیرتجاری امكانپذیر بود. این محدودیت، سرانجام در تابستان سال 2002 برداشته شد كه علامتی برای شروع بكارگیری شبكه‌هایWi-Fi hot Spots در كشور انگلستان بود. البته شركت های عامل تجاری هنوز نیازمند اخذ مجوز «لایه مخابرات» بوده و مسئولیت در نظر گرفتن موارد امنیتی و موضوعات تداخل امواج را نیز برعهده داشتند.

شركت مخابرات ملی BT از قبل برنامه نصب و راه اندازی 400 شبكه
Wi-Fi hot Spots تا ماه ژوئن 2003 را بهمراه یك طرح بلند مدت با هدف 4000 شبكه تا سال 2005 اعلام كرده بود. طرح های اجرایی به دنبال از بین رفتن محدودیت‌های قانونی به سرعت پیش رفت و تا زمان راه اندازی سرویس تجاری
Wi-Fi یعنی BTOPenzone در ماه اوت 2002، شركت مخابرات 20 شبكه را نصب و راه‌اندازی كرد.

در این راه BT تنها نبود. شركت اروپایی ISP Megabeam، كه قبلاً 20 نقطه
Wi-Fi از جمله فرودگاه‌های رم و میلان را در سراسر اروپا فعال كرده بود، سریعاً قرارداد خود را برای نصب شبكه های فوق در 9 ترمینال راه آهن لندن و 6 ایستگاه محلی اعلام نمود. چند هفته بعد كافی شاپهای زنجیره ای آمریكا یعنی Starbucks كه از قبل تعهد كرده بود تعداد 650 فروشگاه خود با امكان دسترسی به Wi-Fi را در سطح آمریكا دو برابر كند. طرح آزمایشی و شش ماهه خود را برای راه اندازی شبكه Wi-Fi در دو فرودگاه شعبه لندن، اعلام كرد.

در پاییز سال 2002، فرودگاه بین‌المللی بیرمنگام (BIA) اعلام كرد اولین فرودگاه انگلستان است كه دارای نقطه دسترسی اینترنت با سیستم تجاری Wi-Fi می باشد.

مسافران می توانستند هزینه سرویس را با خرید زمان ارتباط معادل 30 دقیقه، یك ساعت، یك روز، یك هفته یا یك ماه انجام دهند. این كار از طریق یك صفحه پرداخت رمزنویسی شده و در هنگام انتخاب مرورگر اینترنت از كامپیوتر كیفی یا نوت بوك مسافر با قابلیت Wi-Fi انجام می شد.

شبكه های Wi-Fi hot Spots غیر تجاری نیز وجود دارند. اساساً این شبكه ها بوسیله جوامع محلی از علاقمندان این تكنولوژی با هدف آشكار امكان اشتراك ارتباطات باند عریض اینترنت در میان همسایگان برقرار گردید. این روشی است كه باعث عصبانیت بسیاری از تامین كنندگان سرویس های باند عریض DSL و مودم های كابلی شده، زیرا قوانین توزیع دوباره پهنای باند را نقض می كند، اما قادر به انجام كاری برای منع آن نیستند.

حتی برخی از جوامع در امریكا یك «ابر» Wi-Fi یا زنجیره ای از نقاط دسترسی به راه انداخته اند تا چندین مجتمع مسكونی را با پخش اینترنت بی سیم تحت پوشش داشته باشند. واضح است كه Wi-Fi امكانات بالقوه‌ای برای ایفای نقش در حل مشكل دسترسی به باند عریض در مناطق حومه شهر دارد. در این مناطق، مقدار كم تقاضا توجیه كننده هزینه ارتقاء ایستگاه مخابرات محلی به ADSL نبوده یا جوامع از قدرت دسترسی تكنولوژی ADSL دورتر هستند.

«اتحادیه Broadband Wirelees» (BWA) در انگلستان اعتقاد دارد كه بایستی كتابخانه‌ها و دفاتر محلی پست را تشویق كرد كه از مشتركین ارتباط باند عریض گردند، چه از طریق خط ADSL یا خط اجاره‌ای (Leased Line). سپس یك نقطه دسترسی Wi-Fi را در بیرون ساختمان نصب كنند تا بتوانند در فاصله 150 تا 300 متری به بخش های تجاری و خانگی سرویس ارائه نمایند.

موفقیت Wi-Fi صنعت تلفن موبایل را بر سر دو راهی حادی قرار داده است. بسیاری از شركت های عامل تلفن موبایل سرمایه گذاریهای عظیمی بر روی تكنولوژی نسل سوم (3G) كرده اند بر این اساس كه 3G تكنولوژی امكان دسترسی دایمی به اینترنت برای كاربران موبایل خواهد بود. اما با پهنای باندی كه برای انتقال تصاویر ویدئویی با كیفیت پخش تلویزیونی كافی است، چه چیزی مانع یك تامین كننده بالقوه سرویس موبایل می‌گردد كه بجای زیر بار قرض رفتن بابت هزینه 3G، مسیر WLAN را انتخاب كند؟

احتمالاً چنین واقعه ای بیش از هر جای دیگر در امریكا رخ خواهد داد. تلفن های موبایل نفوذ بیشتری در اروپا داشته، تكنولوژی در آنجا پیشرفته تر بوده و جمعیت نسبت به ارسال پیام های متنی علاقمندتر می شوند. اما در امریكا مردم عادت كرده‌اند كه پیام های خود را بر روی صفحه نمایش كامپیوترهای شخصی خود تحویل بگیرند و با مسائل گیج كننده ای كه در مورد استانداردهای شبكه موبایل و پهنای باند قابل دسترسی وجود دارد، روند پذیرش 3G از سرعت بسیار كمتری برخوردار بوده است.

خطی كه بوسیله شركت های اروپایی برای توسعه تكنولوژی های بی سیم و تاسیسات زیربنایی دنبال می شود، آن است كه 3G و WLAN مكمل یكدیگر هستند. شاید نسخه اروپائیها یعنی تعبیه كردن امكانات Wi-Fi در تلفن های مدل جدید توسط سازندگان و توسعه واحدهایی كه بدون وقفه و وصله از سیستم موبایل سنتی به
Wi-Fi تغییر می یابند، در دراز مدت پایدارتر باشد، البته این انتقال بدون وصله منوط است به این كه چه سیگنالی بهترین خط ارتباطی اطلاعات را فراهم می كند.

برای دیدن قسمت های دیگر این تحقیق لطفا” از منوی جستجوی سایت که در قسمت بالا قرار دارد استفاده کنید. یا از منوی سایت، فایل های دسته بندی رشته مورد نظر خود را ببینید.

با فرمت ورد

Leave a comment