بررسی مقایسه ای میزان مقاومت به انسولین در افراد دیابتی مبتلا و غیر مبتلا به هلیکوباکترپیلوری مراجعه کننده به درمانگاه غدد شهید بهشتی در سال 92-1391

چکیده

مقدمه: عفونت هلیکوباکتر پیلوری دارای نقش مهم در ایجاد عوارض گوارشی و دارای جایگاه قابل توجه در التهاب فراگیر می باشد.امروزه مشخص شده که این میکروارگانیسم تظاهرات خارج گوارشی به وجود می آورد. مطالعات اپیدمیولوژیک اخیر ارتباط قابل توجه بین مقاومت به انسولین و عفونت هلیکوباکترپیلوری در افراد سالم را بیان می کند واز طرفی در مطالعات نشان داده می شود که عفونت هلیکوباکترپیلوری باعث افزایش بروز دیابت نوع 2 می شود. در این پژوهش ارتباط هلیکو باکتر پیلوری و مقاومت به انسولین را در بیماران دیابتی مورد بررسی قراردادیم.

روش بررسی: این مطالعه به صورت ی انجام گرفت. در این مطالعه 211 بیمار دیابتی که با درمان مناسب (غیر از انسولین) تحت کنترل قند خون بودند ، مورد مطالعه قرار گرفتند که این بیماران با استفاده از روش سرولوژی آنتی­بادی IgG علیه هلیکوباکترپیلوری به دو گروه HP+ (139 بیمار، 87/65%) و HP- (72 بیمار، 12/34%) تقسیم شدند و در این افراد سطح انسولین خون نیز چک شد. داده ها با استفاده از تستهای T  مستقل، مجذور کای و تست دقیق فیشر تجزیه و تحلیل شد.

نتایج: از مجموع 211 بیمار که وارد مطالعه شدند 72 بیمار HP- که میانگین سنی 34/8±56/51 سال بود و 139بیمار HP+ که میانگین سنی 01/9±50/35 سال بود که سطح انسولین سرم)64/5±96/6 =HP- در مقابل 71/7±12/10 HP+= و 002/0=p) و درجه مقاومت به انسولین(33/3±16/3 =HP- در مقابل 78/3±48/4 HP+= و 013/0=p) بود که در گروه HP+ به وضوح بالاتر می­باشد و تفاوت معنی داری بین مدت درمان دیابت، نوع درمان، ریسک فاکتورهای ابتلا به دیابت و عوارض دیابت یافت نشد.

نتیجه گیری: به نظر در گروه بیماران دیابتیHP+ نیاز به سطح بالاتری از انسولین سرم برای رسیدن به همان درجه از کنترل قند خون نسبت به گروه بیماران دیابتیHp- وجود دارد.

 

واژه های کلیدی: هلیکوباکترپیلوری، مقاومت به انسولین، دیابت.

 

 

متن کامل در سایت تخصصی پایان نامه های کارشناسی ارشد  :www.arshadha.ir

Leave a comment